Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag, 16 november 2026 – Tussenuitspraak, meervoudige kamer, asielaanvraag ingewilligd

ECLI:NL:RBDHA:2026:33925Zaaknummer NL26.36402

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
16 november 2026
Publicatiedatum
17 november 2026
Zaaknummer
NL26.36402
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Hoofdwetsartikel
Artikel 29a Vw
Zittingsplaats
Middelburg
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Tussenuitspraak, meervoudige kamer, asielaanvraag ingewilligd, subsidiaire verblijfsvergunning, doorprocederen voor vluchtelingenstatus, ingangsdatum verblijfsvergunning asiel, bekering Pinkstergemeente, rapport Stichting Gave, onderzoek en horen onvoldoende zorgvuldig, referentiekader, verweerder moet opnieuw horen, onderzoek heropent.

De uitspraak is bekendgemaakt op:

Bent u het niet eens met deze uitspraak?

Tegen deze tussenuitspraak staat nog geen hoger beroep open. Tegen deze tussenuitspraak kan hoger beroep worden ingesteld tegelijkertijd met hoger beroep tegen de (eventuele) einduitspraak in deze zaak.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. [eiseres] , eiseres
  2. Procesverloop
  3. Overwegingen
  4. Beslissing

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Middelburg

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.36402 T

tussenuitspraak van de meervoudige kamer in de zaak tussen

[eiseres] , eiseres

V-nummer: [V-nummer] ,

(gemachtigde: mr. F.A. van den Berg),

en

de minister van Asiel en Migratie, verweerder,

(gemachtigde: mr. H.J. Metselaar).

Procesverloop

Bij besluit van 25 juni 2026 (het bestreden besluit) heeft verweerder de asielaanvraag van eiseres ingewilligd.

Eiseres heeft tegen het bestreden besluit beroep ingesteld.

Verweerder heeft een verweerschrift ingediend. Eiseres heeft daarna aanvullende beroepsgronden ingediend. Verweerder heeft daarop gereageerd met een verweerschrift.

De rechtbank heeft het beroep op 8 oktober 2026 op zitting behandeld. Eiseres heeft zich laten vertegenwoordigen door haar gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.

Overwegingen

Het asielrelaas

1. Eiseres heeft het volgende aan haar asielaanvraag ten grondslag gelegd. Eiseres is afkomstig uit Eritrea en is daar opgegroeid met het orthodoxe geloof. In 2016 heeft zij zich aangesloten bij de Pinkstergemeenschap en in 2017 is zij gedoopt. Eiseres bezocht regelmatig bijeenkomsten van de Pinkstergemeente. Geloofsgenoten van eiseres zijn bij een dergelijke bijeenkomst in 2022 aangehouden door de politie. Eiseres was niet bij deze bijeenkomst aanwezig. Zij heeft wel vernomen dat degenen die zijn aangehouden aan de autoriteiten hebben verteld dat eiseres zich ook bij de Pinkstergemeente had aangesloten. De politie is na de inval bij eiseres thuis geweest toen zij elders ondergedoken zat. Daarbij is haar moeder opgepakt en na één dag weer vrijgelaten. Eiseres heeft vervolgens Eritrea verlaten. Zij vreest bij terugkeer voor de Eritrese autoriteiten.

2. Eiseres heeft ter onderbouwing van haar asielaanvraag de volgende documenten overgelegd:

  • een brief van de hervormde gemeente ‘ [locatie] ’ te Goes van 31 oktober 2025;
  • een deskundigenrapport van dr. [persoon 1] van [stichting] van 6 augustus 2026;
  • twee verklaringen van 6 augustus 2026 van een ouderling en een vrijwilliger van de hervormde gemeente ‘ [locatie] ’ te Goes.

Het bestreden besluit

3. Bij het bestreden besluit is de asielaanvraag van eiseres ingewilligd. Aan eiseres is

een verblijfsvergunning verleend op grond van artikel 29a van de Vw[_2185bb85-07ea-489a-ace5-0a2fbcc854c1], de zogeheten subsidiairebeschermingsstatus, omdat verweerder gelooft dat eiseres Eritrea illegaal is uitgereisd en daarom bij terugkeer een reëel risico loopt op ernstige schade. Verweerder vindt de problemen van eiseres als gevolg van het behoren tot de Pinkstergemeente niet geloofwaardig. De door verweerder geloofwaardig gevonden identiteit, nationaliteit, herkomst en de illegale uitreis zijn niet te herleiden tot een van de vijf gronden voor bescherming op grond van het Vluchtelingenverdrag. Eiseres krijgt daarom geen verblijfsvergunning als bedoeld in artikel 29 van de Vw, de zogeheten vluchtelingenstatus. De verblijfspas die aan eiseres is toegekend is geldig vanaf 26 juni 2026, voor de duur van drie jaar.

De beroepsgronden

4. Eiseres is het niet eens met het bestreden besluit. Zij stelt dat verweerder

niet gemotiveerd heeft waarom hij niet geloofwaardig vindt dat eiseres problemen heeft ondervonden vanwege het behoren tot de Pinkstergemeente Eiseres haar verklaringen komen overeen met landeninformatie over de Pinkstergemeente in Eritrea.

Het verweerschrift

5. Verweerder erkent in zijn verweerschrift van 23 juli 2026 dat de motivering over

de geloofwaardigheid van haar asielmotief mager is en dat in zoverre sprake is van een gebrek. Verweerder verzoekt de rechtbank dit gebrek te passeren met toepassing van artikel 6:22 van de Awb[_3a2749c2-f66d-47bb-a3ab-6b04c735610f], dan wel op grond van artikel 8:72, derde lid van de Awb de rechtsgevolgen van het besluit in stand te laten. Verweerder acht niet geloofwaardig dat eiseres is bekeerd tot de Pinkstergemeente en dat zij als gevolg daarvan problemen heeft ondervonden. Verweerder heeft de geloofwaardigheid van de bekering beoordeeld aan de hand van de WI 2025/9.[_0892f904-ac8e-44f4-a286-1d223555345e] Eiseres heeft het asielmotief niet volledig onderbouwd met documenten en haar verklaringen hierover zijn niet samenhangend en aannemelijk. Zoals volgt uit haar verklaringen heeft zij nooit persoonlijke problemen gehad met de Eritrese autoriteiten. Zij heeft enkel van horen zeggen dat geloofsgenoten die zijn aangehouden door de politie haar hebben verklikt en dat de politie bij haar thuis is langs geweest toen zij elders ondergedoken zat. Hoewel de gestelde problemen van eiseres passen in het beeld dat uit de landeninformatie naar voren komt is van belang dat de gestelde problemen alleen gebaseerd zijn op wat zij van anderen heeft gehoord.

De aanvullende beroepsgronden

6. In de aanvullende gronden van beroep van eiseres van 7 augustus 2026 voert

eiseres aan dat verweerder de geloofwaardigheid van haar bekering niet heeft beoordeeld in lijn met de WI 2025/9. Zo heeft verweerder geen rekening gehouden met haar referentiekader. Eiseres is een vrouw afkomstig uit Eritrea en zij heeft alleen basisonderwijs genoten. Daarnaast heeft verweerder onvoldoende doorgevraagd naar het proces en de motieven van haar bekering. Eiseres wijst ter onderbouwing naar het rapport van [stichting] van 6 augustus 2026. Uit de verklaringen van de hervormde gemeente ‘ [locatie] ’ volgt ook dat zij al ruim een jaar trouw de internationale diensten bezoekt op zondag, dat zij betrokken is en elke dag de Bijbel leest. Verder is eiseres bezig met het evangeliseren van andere bewoners op het AZC, omdat dit een belangrijke taak is binnen de Pinkstergemeente. Eiseres vraagt de rechtbank dr. [persoon 1] van de [stichting] te benoemen als deskundige om in het licht van het arrest Ebilum[_721b3d3b-9b55-4f66-9b50-c3ada5fa4c3c] van het Hof van Justitie[_e3f7fe35-9be0-41a2-b750-82d3bfef3c22] zelf onderzoek te verrichten en een oordeel te geven over de geloofwaardigheid van het asielrelaas van eiseres. Tot slot stelt eiseres dat haar verblijfsvergunning dient in te gaan op de dag dat zij haar asielaanvraag in Nederland heeft ingediend, namelijk 7 oktober 2024. Eiseres wijst ter onderbouwing op het advies van de Afdeling advisering van de Raad van State van 22 oktober 2025 over de Uitvoerings- en implementatiewet Asiel- en Migratiepact 2026.[_9870fda4-b2d6-4101-b27f-dbc453fe8cd9] De Afdeling adviseert de ingangsdatum van de verblijfsvergunning asiel niet te wijzigen naar de dag na de bekendmaking van het besluit op de asielaanvraag. Uit considerans 21 van de Kwalificatierichtlijn[_0d25f544-e5ac-4615-9f9e-781aa065c9d9] volgt dat erkenning van de vluchtelingenstatus declaratoire kracht heeft. Dit volgt ook uit het arrest XC van het Hof van Justitie van 1 augustus 2022[_c32d4ef6-1350-4c34-a471-72e60080af97], dat verwijst naar het arrest van het Hof van Justitie, A en S van 12 april 2018.[_ac81a616-19ee-4a6c-b226-9aa4b7e66c70] Eiseres verzoekt verweerder tot slot te veroordelen in de kosten van het deskundigenrapport van de [stichting] .

Het aanvullende verweerschrift

7. Verweerder heeft met zijn aanvullend verweerschrift van 13augustus 2026 gereageerd op de aanvulling van de beroepsgronden. Het rapport van [stichting] leidt volgens verweerder niet tot een ander oordeel over de geloofwaardigheid van eiseres haar gestelde bekering. Anders dan [stichting] verricht verweerder een integrale geloofwaardigheidsbeoordeling. Het onderzoek naar de geloofwaardigheid van haar bekering is zorgvuldig geweest. Eiseres is voldoende in de gelegenheid gesteld om over de relevante elementen te vertellen. Niet gebleken is dat verweerder onvoldoende heeft doorgevraagd. Bovendien zijn de correcties en aanvullingen op het rapport van het nader gehoor uiterst summier. Uit de verklaringen van [persoon 2] en [persoon 3] van de hervormde gemeente ‘ [locatie] ’ te Goes” van 6 augustus 2026 blijkt niet welke rol eiseres binnen de gemeenschap speelt.Verder is met de invoering van de Uitvoerings- en implementatiewet Asiel- en migratiepact 2026 artikel 44, tweede lid, van de Vw gewijzigd.[_78537eb3-22f8-45fd-bb3f-a119a24cfd99] Op grond van deze bepaling is de ingangsdatum van een verblijfsvergunning asiel als bedoeld in de artikelen 29 tot en met 29d van de Vw voortaan de dag na de bekendmaking van de beschikking. Daarnaast heeft de verblijfsvergunning een initiële geldigheidsduur van drie jaar. Deze wijzigingen zien zowel op asielaanvragen die zijn ingediend vanaf 12 juni 2026 als op aanvragen die voor deze datum zijn ingediend. De wetgever heeft uitdrukkelijk gekozen voor onmiddellijke werking van de wetswijzigingen. Het rechtszekerheids- en vertrouwensbeginsel staan hieraan niet in de weg. Verweerder wijst verder op de conclusie van de advocaat-generaal van 6 maart 2025[_ac5a6746-2f83-4fa7-8553-918b68380974] op de prejudiciële vragen van deze rechtbank, zittingsplaats Haarlem.[_cd5e5b04-f11b-456f-85dd-a2b73bd07fe8] Daarin concludeert de advocaat-generaal dat er geen verplichting bestaat om de verblijfsvergunning met terugwerkende kracht te verlenen. Het declaratoire karakter van het vluchtelingschap doet hieraan niet af. Het vluchtelingschap moet eerst vastgesteld en formeel erkend worden. Dat gebeurt op het moment dat met een besluit de status wordt toegekend. Gedurende de procedure mag de vreemdeling in Nederland verblijven en is hij voldoende beschermd tegen refoulement.

De rechtbank oordeelt als volgt.

Toetsingskader

8. De rechtbank laat zich eerst uit over de vraag welk recht van toepassing is op de

behandeling van de asielaanvraag van eiseres. Op 7 oktober 2024 heeft eiseres asiel aangevraagd in Nederland. Op dat moment was de Procedurerichtlijn[_4b469ffe-176e-47a2-80df-8701323d91bc] van toepassing. Op 12 juni 2026 is de Procedureverordening[_22092cd7-3907-4f4b-8454-1c02eebfb090] in werking getreden.[_4ac25cbe-f3b4-4eb8-9005-b26c55ee9203] Uit artikel 79, derde lid, van de Procedureverordening volgt dat deze verordening van toepassing is op verzoeken die worden ingediend vanaf 12 juni 2026. Vóór die datum ingediende verzoeken om internationale bescherming vallen onder de Procedurerichtlijn. Omdat eiseres haar asielaanvraag heeft ingediend voor 12 juni 2026 is de Procedurerichtlijn van toepassing op de procedure van eiseres.

Heeft eiseres procesbelang?

9. Uit artikel 46, eerste en tweede lid, van de Procedurerichtlijn volgt dat de lidstaten

ervoor zorgen dat personen van wie door de beslissingsautoriteit is erkend dat zij voor subsidiaire bescherming in aanmerking komen, toegang hebben tot een daadwerkelijk rechtsmiddel om op te komen tegen een beslissing waarbij het verzoek om een vluchtelingenstatus is afgewezen. Op 12 juni 2026 is de Wet invoering tweestatusstel in Nederland werking getreden. Met invoering van deze wet is een daadwerkelijk onderscheid ontstaan in rechten en plichten tussen de vluchtelingenstatus en de subsidiairebeschermingsstatus. Vanwege dit onderscheid is de in het tweede lid van artikel 46 geformuleerde uitzondering niet langer van toepassing. Dat betekent dus dat in beginsel wordt aangenomen dat sprake is van procesbelang indien een vreemdeling beroep instelt tegen een besluit waarbij aan hem of haar een verblijfsstatus is toegekend en de vreemdeling in aanmerking kan komen voor een betere status. Aan eiseres is subsidiaire bescherming verleend en zij meent in aanmerking te komen voor een vluchtelingenstatus. De rechtbank is van oordeel dat eiseres procesbelang heeft bij haar beroep tegen het inwilligende besluit om door te procederen voor een vluchtelingstatus. De rechtbank beoordeelt het beroep daarom inhoudelijk.

Heeft verweerder de bekering van eiseres tot de Pinkstergemeente voldoende zorgvuldig beoordeeld?

10. Eiseres heeft ter onderbouwing van haar beroepsgronden een rapport van [stichting]

overgelegd. In het rapport wordt ingegaan op het referentiekader van eiseres, haar verklaringen over haar gestelde bekering en de wijze waarop eiseres hierover is gehoord door verweerder.

11. Ten aanzien van het referentiekader van eiser gaat [stichting] uit van het

volgende. Eiseres heeft in de periode van 1992 tot 2000 onderwijs genoten in Asmara. Het rapport wijst vervolgens op algemene informatie waaruit volgt dat in Eritrea in het onderwijs en in het algemeen zelf denken, reflecteren en vragen stellen niet worden gestimuleerd, maar eerder ontmoedigd.[_8fc4998d-74ba-4dce-be4a-ab3b61d2588e] Op scholen in de stad waar eiseres vandaan komt wordt mogelijk enige aandacht besteed aan zelfontplooiing, met de kanttekening dat de kans daartoe voor meisjes/vrouwen in Eritrea minder is. [stichting] schetst verder een algemeen kader over Eritreeërs, dat zij over het algemeen weinig vragen stellen, niet zo veel initiatief tonen en het vormen van een eigen mening niet de prioriteit heeft in de opvoeding.

12. De rechtbank stelt vast dat verweerder in het bestreden besluit noch in de

verweerschriften een referentiekader heeft geschetst aan de hand waarvan eiseres is gehoord en waarmee rekening is gehouden bij de besluitvorming. Op deze wijze is het niet mogelijk om te toetsen van welk kader verweerder is uitgegaan en hoe verweerder dat kader heeft meegewogen in de beoordeling van haar verklaringen. Verweerder heeft voorts het door [stichting] geschetste referentiekader niet gemotiveerd betwist. De rechtbank ziet zelf geen reden om niet van dit kader uit te gaan.

13. Wat betreft de eigen verklaringen van eiseres kan verweerder worden

gevolgd dat die verklaringen op sommige (maar niet alle) punten vaag, summier en oppervlakkig zijn. Zo is eiseres niet goed in staat helder te verklaren over waarom zij, ondanks de risico’s, is bekeerd tot de Pinkstergemeente en wat dit geloof voor haar betekent. Verweerder kan ook worden gevolgd dat haar verklaringen over de inhoud van het geloof beperkt zijn. Echter gelet op het door [stichting] geschetste referentiekader ligt de vraag voor in hoeverre deze beknopte antwoorden van eiseres aan haar tegengeworpen kunnen worden en kunnen leiden tot het oordeel dat eiseres haar bekering niet aannemelijk heeft gemaakt.

14. De rechtbank is van oordeel dat verweerder onvoldoende de sociale en culturele context van eiseres, als vrouw opgegroeid in Eritrea, in kaart heeft gebracht.[_2fcf9406-c85a-43ff-ab00-415b7df6fdec] Door verweerder zijn weliswaar enkele vragen gesteld over hoe het leven van eiseres eruitzag voor haar bekering. Echter deze vragen zien hoofdzakelijk op met welk geloof eiseres is opgegroeid en welke rol het geloof voor haar bekering in haar leven speelde. De rechtbank volgt eiseres in haar standpunt dat deze vragen onvoldoende zijn om inzicht te krijgen in hoe het leven van eiseres, buiten de religieuze aspecten om, er voor haar bekering uitzag. Het is aan verweerder om de juiste vragen te stellen zodat duidelijkheid wordt verkregen over de sociale en culturele context waarbinnen de verklaringen van eiseres beoordeeld moeten worden.

15. Uit het rapport volgt dat aan eiseres, gelet op haar referentiekader,

ook te complexe of abstracte vragen zijn gesteld en onvoldoende is doorgevraagd. [stichting] wijst bijvoorbeeld op de verklaring van eiseres dat een vriendin een belangrijke rol speelde in haar persoonlijke bekeringsproces. Verweerder heeft verzuimd nader in kaart te brengen wat voor relatie eiseres had met deze vriendin en waarom deze vriendin eiseres vertelde over het Pinkstergeloof. De rechtbank volgt dit. Het had op de weg van verweerder gelegen om eiseres door middel van de juiste vragen uit te nodigen om uitgebreider te verklaren. In het rapport worden daarbij de volgende voorbeelden genoemd: “Werd er thuis ook iets aan het geloof gedaan, zoals rituelen en gebeden, Zo ja, wat vond zij daarvan? Wat gebeurde er in de kerk als zij daarop feestdagen was en wat vond zij daarvan? Kan betrokkene meer vertellen wat haar vriendin vertelde over Jezus en over de Bijbel? Hoe heeft ze de bijeenkomsten ervaren? Wat heeft ze zelf in de Bijbel gelezen en wat vond ze ervan? Met het stellen van dergelijke vragen mag van eiseres verwacht worden dat zij uitgenodigd wordt uitgebreider te verklaren over de elementen van haar bekering. Verweerder heeft deze of naar zijn aard vergelijkbare vragen niet gesteld aan eiseres. De rechtbank concludeert daarom dat verweerder eiseres onvoldoende in lijn met haar referentiekader heeft gehoord en om die reden onvoldoende zorgvuldig onderzoek heeft verricht naar de door eiseres gestelde bekering tot de Pinkstergemeente.

16. Tot slot is verweerder beperkt ingegaan op het rapport van [stichting] . Verweerder stelt in zijn aanvullend verweerschrift dat hij, anders dan [stichting] , een integrale beoordeling maakt van het asielrelaas van eiseres, dat niet gebleken is dat onvoldoende is doorgevraagd en dat eiseres minimale correcties en aanvullingen heeft ingediend op het rapport van het nader gehoor. Dit is slechts een algemene reactie en getuigt er daarmee niet van dat verweerder heeft beoordeeld in hoeverre dat rapport opweegt tegen de verklaringen van eiseres, haar referentiekader en de invloed hiervan op verweerders vraagstelling tijdens het nader gehoor.

17. De rechtbank concludeert dat aan het horen van eiseres en de daaropvolgende

besluitvorming dus meerdere zorgvuldigheidsgebreken kleven. Verweerder heeft onvoldoende rekening gehouden met het referentiekader van eiseres en de vraagstelling in het nader gehoor onvoldoende daarop aangepast. Dit gebrek werkt door in de besluitvorming. Het afwegen van de verklaringen van eiseres tegen haar referentiekader is doorslaggevend voor de conclusie over de geloofwaardigheid van de gestelde bekering, de gestelde problemen als gevolg daarvan en de daaruit voortvloeiende vrees bij terugkeer. Dit betekent dat sprake is van een zorgvuldigheids- en motiveringsgebrek in de besluitvorming ten aanzien van de geloofwaardigheidsbeoordeling van eiseres haar bekering.

18. Omdat de rechtbank van oordeel is dat verweerder tekort is geschoten in zijn onderzoek ziet de rechtbank (nog) geen aanleiding om een eigen oordeel te geven over de geloofwaardigheid van eiseres haar bekering en de problemen die zij stelt als gevolg daarvan te hebben ondervonden. Het ligt immers op de weg van verweerder om eerst de tekortkomingen in zijn onderzoek te herstellen, voordat de rechtbank aan de hand van een eigen onderzoek oordeelt over de geloofwaardigheid van het asielrelaas van eiseres.

19. Uit voorgaande overwegingen blijkt dat bestreden besluit in strijd is met het zorgvuldigheidsbeginsel[_12d758f5-6ff4-4bf9-8576-d36b2510e54a]en het motiveringsbeginsel.[_76e3ed27-00aa-4cc0-9323-23bc63413d44] Op grond van artikel 8:51a, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) kan de rechtbank het bestuursorgaan in de gelegenheid stellen een gebrek in het bestreden besluit te herstellen of te laten herstellen. Op grond van artikel 8:80a van de Awb doet de rechtbank dan een tussenuitspraak. De rechtbank ziet aanleiding om verweerder in de gelegenheid te stellen het gebrek te herstellen. Dat herstellen kan hetzij met een aanvullende motivering, hetzij, voor zover nodig, met een nieuwe beslissing op de asielaanvraag van eiseres, na of tegelijkertijd met intrekking van het nu bestreden besluit.

20. Om het gebrek te herstellen, moet verweerder eiseres opnieuw horen en daarbij rekening houden met de overwegingen 11 tot en met 17. De rechtbank bepaalt de termijn waarbinnen verweerder het gebrek kan herstellen op acht weken na verzending van deze tussenuitspraak.

21. Verweerder moet op grond van artikel 8:51b, eerste lid, van de Awb én om nodeloze vertraging te voorkomen zo spoedig mogelijk, maar uiterlijk binnen twee weken, meedelen aan de rechtbank of hij gebruik maakt van de gelegenheid het gebrek te herstellen. Als verweerder gebruik maakt van die gelegenheid, zal de rechtbank eiseres in de gelegenheid stellen binnen vier weken te reageren op de herstelpoging van verweerder. In beginsel, ook in de situatie dat verweerder de hersteltermijn ongebruikt laat verstrijken, zal de rechtbank zonder tweede zitting het onderzoek sluiten en uitspraak doen op het beroep.

22. Het geding zoals dat na deze tussenuitspraak wordt gevoerd, blijft in beginsel beperkt tot de beroepsgronden zoals die zijn besproken in de tussenuitspraak, omdat het inbrengen van nieuwe geschilpunten over het algemeen in strijd met de goede procesorde wordt geacht. De rechtbank verwijst hiervoor naar de uitspraak van de Afdeling van 12 juni 2013.[_15363100-20f9-49d5-8fb0-9db5cdd73a07]

23. De rechtbank houdt iedere verdere beslissing aan tot de einduitspraak op het beroep. Dat laatste betekent ook dat zij over het beroep tegen het bestreden besluit en de proceskosten nu nog geen beslissing neemt.

Beslissing

De rechtbank:

- heropent het onderzoek;

- draagt verweerder op binnen twee weken de rechtbank mee te delen of hij gebruik maakt van de gelegenheid het gebrek te herstellen;

- stelt verweerder in de gelegenheid om binnen acht weken na plaatsing van deze tussenuitspraak in het digitale dossier het gebrek te herstellen met inachtneming van de overwegingen en aanwijzingen in deze tussenuitspraak;

- houdt iedere verdere beslissing aan.

Deze uitspraak is gedaan op 16 november 2026 door mr. M.L. Weerkamp, voorzitter, mr. K.M. de Jager en mr. W.H. Bel, leden, in aanwezigheid van mr. S.D.C.J. Verheezen, griffier en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.

De uitspraak is bekendgemaakt op:

Bent u het niet eens met deze uitspraak?

Tegen deze tussenuitspraak staat nog geen hoger beroep open. Tegen deze tussenuitspraak kan hoger beroep worden ingesteld tegelijkertijd met hoger beroep tegen de (eventuele) einduitspraak in deze zaak.

Voetnoten

  1. Vreemdelingenwet 2000.
  2. Algemene wet bestuursrecht.
  3. Werkinstructie 2025/9, religieuze overtuiging.
  4. ECLI:EU:C:2026:448.
  5. Hof van Justitie van de Europese Unie.
  6. W03.25.00165/II.
  7. Richtlijn 2011/95/EU.
  8. ECLI:EU:C:2022:618, punt 46.
  9. EU:C:2018:248, punten 53 en 54.
  10. Verweerder wijst verder op de artikelen 9, derde lid van de Vw en artikel 24, tweede lid, van de Kwalificatieverordening (Verordening (EU) 2024/1347.
  11. Conclusie van Advocaat-Generaal [naam 1] in de zaak C-656/23 [naam 2].
  12. ECLI:NL:RBDHA:2023:15961.
  13. Richtlijn 2013/32/EU.
  14. Verordening (EU) 2024/1348.
  15. Zie artikel 79, tweede lid, van de Procedureverordening.
  16. [stichting] verwijst naar de bron: NIDOS: “Wat zijn de onderwijservaringen van Eritrese amv’s?”.
  17. Zie in dat verband ook de WI 2025/9.
  18. Artikel 3:2 van de Awb.
  19. Artikel 3:46 van de Awb.
  20. ECLI:NL:RVS:2013:CA2877.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.