Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag, 13 november 2026 – Vervolgberoep bewaring

ECLI:NL:RBDHA:2026:33852Zaaknummer NL26.67309

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
13 november 2026
Publicatiedatum
16 november 2026
Zaaknummer
NL26.67309
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Uitkomst
Beroep ongegrond
Hoofdwetsartikel
Artikel 96 Vw
Zittingsplaats
Zwolle
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Vervolgberoep bewaring. Redelijk vooruitzicht op verwijdering. Geen lichter middel. Ongegrond.

De rechtbank:

- verklaart het beroep ongegrond;

- wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. H.W.H. Oude Aarninkhof, rechter, in aanwezigheid van mr. S.H.J. van de Looi, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. [eiser] , V-nummer: [V-nummer], eiser
  2. Samenvatting
  3. Procesverloop
  4. Beoordeling door de rechtbank
  5. Conclusie en gevolgen
  6. Beslissing

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Zwolle

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.67309

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser] , V-nummer: [V-nummer], eiser

(gemachtigde: mr. N. den Ouden),

en

de minister van Asiel en Migratie.

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over het voortduren van de maatregel van vreemdelingenbewaring die aan eiser is opgelegd. Deze maatregel is opgelegd op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw[_178f42fb-2aaf-4c8f-8c07-cd7165ca4fb1]. Eiser is het niet eens met het voortduren van de vreemdelingenbewaring. Hij voert daartegen een aantal beroepsgronden aan. Onder meer aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de rechtmatigheid van het voortduren van de maatregel van vreemdelingenbewaring. Omdat eiser ook verzoekt om schadevergoeding beoordeelt de rechtbank ook of aan eiser een schadevergoeding moet worden toegekend.

1.1.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is. Het voortduren van de maatregel van vreemdelingenbewaring is niet onrechtmatig. De maatregel van vreemdelingenbewaring voldoet aan de voorwaarden. Er bestaat een redelijk vooruitzicht op verwijdering en de minister hoefde niet te kiezen voor een lichter middel. Er is dus geen reden voor het toekennen van een schadevergoeding. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit heeft.

Procesverloop

2. Met het besluit van 23 juni 2026 heeft de minister aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd. Bij uitspraak van 1 juli 2026 heeft de rechtbank het beroep van eiser tegen dat besluit ongegrond verklaard.[_94e3bb3b-7d9e-497c-b114-655289e41f3c] Bij uitspraak van 2 oktober 2026 heeft de rechtbank het beroep van eiser tegen het voortduren van de maatregel van bewaring ongegrond verklaard.[_6520f02d-2652-411c-82d8-7ae7087aed16]

2.1.

Eiser heeft tegen het voortduren van de maatregel beroep ingesteld. Eiser heeft ook verzocht om schadevergoeding.

2.2.

De minister heeft een voortgangsrapportage overgelegd. Eiser heeft hierop gereageerd.

2.3.

De rechtbank heeft het vooronderzoek op 10 november 2026 gesloten en bepaald dat de zaak niet op zitting wordt behandeld.

Beoordeling door de rechtbank

Toetsingskader

3. Indien de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van vreemdelingenbewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan.[_af929e68-ec98-426d-a94b-8512a6c37972]

4. Uit de uitspraak van 2 oktober 2026 volgt dat de maatregel van vreemdelingenbewaring tot het moment van sluiten van dat onderzoek, rechtmatig was. Daarom beoordeelt de rechtbank nu alleen of de maatregel van vreemdelingenbewaring sinds het moment van sluiten van dat onderzoek, op 30 september 2026 rechtmatig is.

Bestaat een redelijk vooruitzicht op verwijdering?

5. Eiser voert aan dat er geen redelijk vooruitzicht op verwijdering bestaat. De lp[_bca4fb9d-8837-4f1b-b5ef-bfda093a9f42]-aanvraag van eiser is vier maanden geleden, op 2 juli 2026, verzonden. De minister heeft herhaaldelijk gerappelleerd en op 5 augustus 2026 telefonisch contact gezocht met de Marokkaanse autoriteiten, maar tot op heden is hier geen reactie op ontvangen. Ook staat er geen presentatie gepland. Tot slot heeft eiser zelf telefonisch contact gezocht met de Marokkaanse autoriteiten, maar de telefoonoproep werd niet beantwoord.

6. De rechtbank is van oordeel dat er geen aanknopingspunten zijn dat het zicht op uitzetting binnen een redelijke termijn ten aanzien van Marokko in het algemeen[_d14b6e77-54cd-469c-a307-bb2a5f50291c] of in het bijzonder voor eiser ontbreekt. De lp-aanvraag ten behoeve van eiser is op 6 juli 2026 verzonden aan de Marokkaanse vertegenwoordiging. De minister moet maandelijks uitzettingshandelingen verrichten. Uit de voortgangsrapportage blijkt dat de minister meest recentelijk op 19 oktober 2026 een vertrekgesprek met eiser heeft gevoerd en dat de minister op 20 oktober 2026 heeft gerappelleerd bij de Marokkaanse autoriteiten met betrekking tot eisers lp-aanvraag. De minister heeft daarmee voldoende gedaan om de lp-aanvraag bij de Marokkaanse autoriteiten onder de aandacht te brengen. De rechtbank acht daarbij van belang dat de minister voor het verstrekken van een lp afhankelijk is van de Marokkaanse autoriteiten. Dat nog geen lp is afgegeven, betekent niet dat dit ook niet meer zal gebeuren en dat geen redelijk zicht op verwijdering bestaat. De Marokkaanse autoriteiten hebben niet te kennen gegeven dat in het geval van eiser geen lp zal worden verstrekt. Dat eiser heeft geprobeerd telefonisch contact op te nemen met de Marokkaanse autoriteiten maakt dit naar het oordeel van de rechtbank niet anders. Eiser heeft gedurende de eerste maanden van zijn bewaring geen inspanningen verricht om de lp-afgifte en daarmee zijn terugkeer naar Marokko te bespoedigen. Van eiser mag worden verwacht dat hij vanaf het begin van de bewaring actief en volledig meewerkt aan zijn uitzetting. Eiser heeft tijdens het vertrekgesprek op 19 oktober 2026 nog gezegd dat hij zal terugkeren naar Spanje indien hij in vrijheid wordt gesteld en dat hij niet wil terugkeren naar Marokko. Deze beroepsgrond slaagt niet.

Heeft de minister moeten volstaan met een lichter middel?

7. Eiser voert aan dat de minister had moeten volstaan met een lichter middel. Eiser heeft, om zijn identiteit verder aan te tonen, meegewerkt met het verstrekken van gegevens uit Spanje. Sinds juli 2026 is geen reactie ontvangen op zijn lp-aanvraag. Eiser heeft geen familieleden die kunnen helpen bij het verkrijgen van vervangende documenten. Ook krijgt eiser geen telefonisch contact met de Marokkaanse autoriteiten. Tot slot valt het verblijf in detentie eiser zwaar.

7.1.

Deze beroepsgrond slaagt niet. De rechtbank verwijst naar haar eerdere uitspraak van 2 oktober 2026, overweging 6.[_4e4cab2a-1095-4e07-af7d-6a53aaf04a48] In wat eiser nu aanvoert ziet de rechtbank geen aanleiding voor een ander oordeel. Eiser heeft geen nieuwe feiten of omstandigheden aangevoerd dan die in bovenstaande uitspraak zijn betrokken. De rechtbank acht verder van belang dat eiser in het vertrekgesprek van 19 oktober 2026 heeft verklaard niet terug te willen keren naar Marokko. Tot slot is niet gebleken van bijzondere omstandigheden die maken dat het laten voortduren van de maatregel van bewaring voor eiser onevenredig bezwarend is. Hoewel het begrijpelijk is dat het voortduren van de maatregel bezwarend is, is dat op zichzelf niet voldoende voor het oordeel dat de maatregel onevenredig bezwarend is. De rechtbank is daarom van oordeel dat de minister geen aanleiding heeft hoeven zien om een lichter middel toe te passen.

Leidt ambtshalve toetsing tot een ander oordeel?

8. Los van de door eiser aangevoerde gronden, ziet de rechtbank in de door de minister en eiser verstrekte gegevens geen grond om te komen tot het oordeel dat aan de rechtmatigheidsvoorwaarden voor deze maatregel niet is voldaan.[_f342080b-3d24-4626-a899-064bc4bb2bf8]

Conclusie en gevolgen

9. Het beroep tegen het voortduren van de maatregel van vreemdelingenbewaring is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.

Beslissing

De rechtbank:

- verklaart het beroep ongegrond;

- wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. H.W.H. Oude Aarninkhof, rechter, in aanwezigheid van mr. S.H.J. van de Looi, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.

Voetnoten

  1. Vreemdelingenwet 2000.
  2. Bij uitspraak van 1 juli 2026, zaaknummer NL26.34976.
  3. Bij uitspraak van 2 oktober 2026, zaaknummer NL26.57151.
  4. Dit volgt uit artikel 96, derde lid, van de Vw.
  5. Laissez passer (lp).
  6. Zie de uitspraken van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 14 november 2022, ECLI:NL:RVS:2022:3269, 8 augustus 2023, ECLI:NL:RVS:2023:3033, 27 januari 2025, ECLI:NL:RVS:2025:219 en 27 maart 2026, ECLI:NL:RVS:2026:1675.
  7. NL26.57151.
  8. Zie de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 8 november 2022, ECLI:EU:C:2022:858, 4 september 2025, ECLI:EU:C:2025:647 en 5 maart 2026, ECLI:EU:C:2026:148.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.