Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag, 2 november 2026 – De minister heeft de herhaalde asielaanvraag van eiser terecht

ECLI:NL:RBDHA:2026:33790Zaaknummer NL26.51639

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
2 november 2026
Publicatiedatum
16 november 2026
Zaaknummer
NL26.51639
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Uitkomst
Beroep ongegrond
Hoofdwetsartikel
Artikel 3 EVRM
Zittingsplaats
Utrecht
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

De minister heeft de herhaalde asielaanvraag van eiser terecht niet-ontvankelijk verklaard. Eiser heeft geen relevante nieuwe elementen of bevindingen aangevoerd. De vijf documenten die hij heeft ingediend zijn door Bureau Documenten onderzocht. Er is geconcludeerd dat de stukken hoogstwaarschijnlijk óf met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid niet bevoegd zijn opgemaakt en afgegeven. De minister heeft van deze resultaten mogen uitgaan, omdat eiser geen gemotiveerde inhoudelijke betwisting van de onderzoeksresultaten. Verder is de rechtbank van oordeel dat de minister heeft mogen afzien van het horen van eiser. Ook heeft de minister het (actuele) risico op een behandeling in strijd met het refoulementverbod, zoals neergelegd in artikel 3 van het EVRM, voldoende betrokken in de besluitvorming.

De rechtbank:

  • verklaart het beroep ongegrond;
  • veroordeelt de minister tot betaling van € 1.868,- aan proceskosten aan eiser.

Deze uitspraak is gedaan door mr. A. Skerka, rechter, in aanwezigheid van mr. S. Westerhof, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op 2 november 2026.

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. [eiser] , V-nummer: [V-nummer] , eiser
  2. Samenvatting
  3. Procesverloop
  4. Beoordeling door de rechtbank
  5. Conclusie en gevolgen
  6. Beslissing

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Utrecht

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.51639

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser] , V-nummer: [V-nummer] , eiser

(gemachtigde: mr. C.T.W. van Dijk),

en

de minister van Asiel en Migratie,

(gemachtigde: mr. N. Peters).

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over de niet-ontvankelijk verklaring van de asielaanvraag van eiser. Eiser is het hier niet mee eens. Hij voert daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de niet-ontvankelijk verklaring van de asielaanvraag.

1.1.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de niet-ontvankelijk verklaring van de asielaanvraag in stand kan blijven. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Procesverloop

2. Eiser heeft eerder een asielaanvraag ingediend. Deze aanvraag is op 10 oktober 2024 afgewezen als ongegrond. Het beroep hiertegen is ongegrond verklaard[_c4c30bcc-2d8d-4200-907a-ad646ac6be95] en het hoger beroep niet-ontvankelijk.[_453f57d0-ab29-4288-bd31-3bbf53737201]

2.1.

Op 27 november 2025 heeft eiser een nieuwe asielaanvraag ingediend. De minister heeft in het bestreden besluit van 26 augustus 2026 deze aanvraag niet-ontvankelijk verklaard.

2.2.

Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Verder heeft hij de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening hangende dit beroep.[_60bf5b53-5cf0-4e3f-8873-3a1b5f0e31c3]

2.3.

De rechtbank heeft het beroep op 20 oktober 2026 op zitting behandeld, samen met het verzoek om een voorlopige voorziening hangende dit beroep. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, mr. E. Uiterwaal als waarnemer van de gemachtigde van eiser, [tolk] als tolk en de gemachtigde van de minister.

Beoordeling door de rechtbank

Welke wettelijke regels zijn van toepassing in deze zaak?

3. Tussen partijen is niet in geschil dat de wetten en regels van vóór 12 juni 2026 (de datum van inwerkingtreding van het Asiel- en Migratiepact) van toepassing zijn. Deze wetten en regels hanteert de rechtbank in deze uitspraak.

Het asielrelaas

4. Aan zijn asielaanvraag legt eiser ten grondslag dat hij bij terugkeer naar Turkije vreest voor de Turkse autoriteiten. Hij is bij verstek veroordeeld en wordt vervolgd door de Turkse autoriteiten. Ter onderbouwing heeft hij de volgende stukken overgelegd:

  • een tenlastelegging van 10 september 2024;
  • een uitspraak voorlopige maatregelen van 24 december 2024;
  • een gemotiveerd vonnis van 24 december 2024;
  • een aanhoudingsbevel van 24 december 2024; en
  • een uitspraak in beroep van 20 mei 2025.

Het bestreden besluit

5. De minister heeft de asielaanvraag niet-ontvankelijk verklaard. Daaraan legt de minister ten grondslag dat eiser geen relevante nieuwe elementen of bevindingen heeft aangevoerd die kunnen afdoen aan het eerder genomen besluit van 10 oktober 2024. Daarbij merkt de minister op dat de door eiser overlegde vijf documenten hoogstwaarschijnlijk óf met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid niet bevoegd zijn opgemaakt en afgegeven. De minister verwijst hiervoor naar het onderzoeksresultaat van Bureau Documenten van 27 januari 2026 en de vergewisbrief van 16 februari 2026. De minister stelt zich op het standpunt dat hij eiser niet heeft hoeven horen over zijn asielaanvraag, omdat hij valse documenten heeft overgelegd.[_f5e2cf37-7d1a-4892-8443-a2af422a6ffa] Verder stelt de minister zich op het standpunt dat eiser geen bijzondere, op de individuele zaak betrekking hebbende elementen en bevindingen heeft aangevoerd die tot de conclusie leiden dat met zijn uitzetting artikel 3 van het EVRM[_14fe12c0-f19e-402e-9dfb-7818ae63416a] wordt geschonden. Tot slot heeft de minister aan eiser een inreisverbod uitgevaardigd voor de duur van twee jaar.[_dc22ad2c-c40c-4459-8924-e1db8e69f4e1]

Heeft eiser relevante nieuwe elementen en/of bevindingen aangevoerd?

6. De rechtbank is van oordeel dat de minister zich op het standpunt heeft mogen stellen dat eiser geen relevante nieuwe elementen of bevindingen heeft aangevoerd. Dat licht zij hieronder toe.

6.1.

De rechtbank is van oordeel dat de minister heeft mogen uitgaan van het onderzoeksresultaat van Bureau Documenten. De bevindingen van Bureau Documenten over de door eiser ingediende documenten zijn duidelijk en de conclusies sluiten hierop aan. Eiser heeft niet onderbouwd waarom het onderzoeksresultaat van Bureau Documenten onzorgvuldig tot stand is gekomen en naar inhoud niet inzichtelijk en concludent is. Eiser heeft onder verwijzing naar zijn brief van 5 augustus 2026 en de uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Roermond, van 8 november 2024[_a1df9504-7552-465f-8871-351eeaf0e297] gewezen op een aantal vragen die bijvoorbeeld relevant kunnen zijn over het door Bureau Documenten gehanteerde vergelijkingsmateriaal. Volgens eiser volgt uit die vragen dat het van belang is dat de conclusies van Bureau Documenten moeten worden gemotiveerd. Naar het oordeel van de rechtbank kunnen deze vragen niet worden aangemerkt als een gemotiveerde inhoudelijke betwisting van de onderzoeksresultaten. Ook de brief van de Turkse advocaat is geen gemotiveerde inhoudelijke betwisting. De rechtbank stelt daarbij voorop dat deze brief niet is vertaald. Ook al zou van de door eiser gestelde inhoud van de brief worden uitgegaan - dat de Turkse advocaat de vijf documenten naar eiser heeft gestuurd - is dit geen omstandigheid die onderbouwt dat de documenten bevoegd zijn opgemaakt en afgegeven. De minister heeft met de vergewisbrief van 16 februari 2026 zich er voldoende van vergewist dat de verklaring van het onderzoek inhoudelijk inzichtelijk is. De minister hoefde dan ook, gelet op de zwaarwegende belangen die uit het oogpunt van het onderzoeksbelang geheimhouding rechtvaardigen, in dit geval geen vertrouwelijke informatie op te vragen en te delen met eiser over de wijze waarop Bureau Documenten tot zijn conclusies is gekomen. De rechtbank vindt steun voor dit oordeel in de uitspraak van deze rechtbank en zittingsplaats van 3 februari 2026.[_30ef0095-3350-4350-b9d1-a0e8044543fc] Deze uitspraak is door de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) bevestigd op 3 maart 2026.[_54921287-2b28-448d-8994-acbee22b4fa4]

6.2.

De rechtbank volgt eiser niet in zijn standpunt dat de documenten, ondanks de conclusie van Bureau Documenten, alsnog relevant zijn voor de beoordeling van zijn asielaanvraag en als zodanig hadden moeten worden beoordeeld.[_d39f1e68-f33e-41bf-a4bf-7b0dfe782d43] Bureau Documenten heeft de documenten onderzocht en geconcludeerd dat ze hoogstwaarschijnlijk óf met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid niet bevoegd zijn opgemaakt en afgegeven. In dit geval heeft Bureau Documenten dus een duidelijke conclusie getrokken, waar de minister zijn besluit op mocht baseren. Gelet op de inhoud van die conclusie heeft de minister de overgelegde documenten terecht niet aangemerkt als nieuwe elementen of bevindingen die relevant kunnen zijn voor de beoordeling van de aanvraag. De door eiser gemaakte vergelijking met de uitspraak van deze rechtbank en zittingsplaats van 10 februari 2026 gaat niet op. In die zaak had de minister zich op het standpunt gesteld dat gelet op de conclusie van Bureau Documenten al geen sprake was van een nieuw element. Dat standpunt neemt de minister nu niet in.

Heeft de minister mogen afzien van het horen van eiser?

7. De rechtbank is van oordeel dat de minister heeft mogen afzien van het horen van eiser. Dat licht zij hieronder toe.

7.1.

Op de zitting heeft de minister gezegd dat het bestreden besluit niet goed is gemotiveerd op het punt van het niet horen van eiser. Volgens de minister heeft eiser geen valse documenten ingediend. De minister heeft op de zitting een nieuw standpunt ingenomen. Namelijk dat eiser niet is gehoord, omdat hij documenten heeft ingediend waarvan zonder horen kan worden vastgesteld dat ze niet leiden tot een ander oordeel dan in de eerdere procedure.

7.2.

De rechtbank overweegt dat het bestreden besluit een gebrek kent. De minister erkent immers dat in het bestreden besluit de grondslag voor het niet horen van eiser niet goed gemotiveerd is. De rechtbank ziet aanleiding om voorbij te gaan aan dit gebrek.[_2a2ac877-0dce-4241-9172-01249586764f] Het door de minister op de zitting ingenomen standpunt sluit aan bij wat hiervoor - onder overweging 6 en verder - is overwogen. De minister heeft zich dan ook op het standpunt mogen stellen dat eiser een beroep doet op stukken waarvan zonder horen kan worden vastgesteld dat ze niet leiden tot een ander oordeel dan in de eerdere asielprocedure. Wat eiser hiertegenover heeft aangevoerd, biedt geen aanleiding voor een andere conclusie.

Moet er een actuele(re) refoulement beoordeling plaatsvinden?

8. In het besluit waarin de eerdere asielaanvraag van eiser is afgewezen, is een terugkeerbesluit opgelegd met een vertrektermijn van vier weken. In het bestreden besluit verwijst de minister naar dit terugkeerbesluit, stelt vast dat eiser Nederland niet heeft verlaten en dat dit terugkeerbesluit nog geldig is.

8.1.

Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister het (actuele) risico op een behandeling in strijd met het refoulementverbod, zoals neergelegd in artikel 3 van het EVRM, voldoende betrokken. De minister heeft onderzoek gedaan naar de door eiser overgelegde documenten en daarnaast getoetst of wat eiser heeft aangevoerd en/of overgelegd tot het oordeel leidt dat met eisers uitzetting artikel 3 van het EVRM wordt geschonden.[_9f5b9e5f-a8c6-4c7e-9f2c-2f9490c1273f] Ook is getoetst aan het refoulementverbod in het (in rechte vaststaande) asielbesluit van 10 oktober 2024 en de uitspraak van 15 mei 2025. Desgevraagd heeft de gemachtigde van eiser op de zitting ook geen andere risico’s dan wel feiten of omstandigheden aangedragen waar de minister volgens eiser aan had moeten toetsen. De beroepsgrond slaagt niet.

8.2.

Gelet op het voorgaande heeft de minister zich op het standpunt kunnen stellen dat eiser geen gehoor heeft gegeven aan het terugkeerbesluit van 10 oktober 2024. Dit maakt dat de minister een inreisverbod heeft kunnen uitvaardigen.

Conclusie en gevolgen

9. De minister heeft de aanvraag terecht niet-ontvankelijk verklaard. Het beroep is ongegrond. Eiser krijgt wel een vergoeding van zijn proceskosten. De minister moet deze vergoeding betalen. Deze vergoeding bedraagt € 1.868,-, omdat de gemachtigde van eiser een beroepschrift heeft ingediend en aan de zitting heeft deelgenomen. Verder zijn er geen kosten gemaakt die vergoed kunnen worden.

Beslissing

De rechtbank:

  • verklaart het beroep ongegrond;
  • veroordeelt de minister tot betaling van € 1.868,- aan proceskosten aan eiser.

Deze uitspraak is gedaan door mr. A. Skerka, rechter, in aanwezigheid van mr. S. Westerhof, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op 2 november 2026.

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Voetnoten

  1. NL24.43494, niet gepubliceerd.
  2. ECLI:NL:RVS:2025:3165.
  3. Met zaaknummer NL26.51640.
  4. De minister verwijst hiervoor naar paragraaf C1/2.9 van de Vreemdelingencirculaire 2000.
  5. Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.
  6. De minister verwijst hiervoor naar artikel 6.5a, eerste lid, van het Vreemdelingenbesluit 2000.
  7. NL23.17905, niet gepubliceerd.
  8. ECLI:NL:RBDHA:2026:2604, rechtsoverweging 11.
  9. ECLI:NL:RVS:2026:1135.
  10. Eiser verwijst in dit verband naar de uitspraak van de Afdeling van 26 januari 2022 (ECLI:NL:RVS:2022:208) en de uitspraak van deze rechtbank en zittingsplaats van 10 februari 2026 (ECLI:NL:RBDHA:2026:9839).
  11. Met gebruikmaking van artikel 6:22 van de Algemene wet bestuursrecht.
  12. Zie pagina 5 van het bestreden besluit.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.