Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag, 12 november 2026 – Beroep – Griekse statushouder – IB 2026/01 en IB 2026/31

ECLI:NL:RBDHA:2026:33780Zaaknummer NL26.56164

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
12 november 2026
Publicatiedatum
17 november 2026
Zaaknummer
NL26.56164
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Hoofdwetsartikel
Artikel 3 EVRM
Zittingsplaats
Middelburg
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Beroep – Griekse statushouder – IB 2026/01 en IB 2026/31 – gegrond – rechtsgevolgen in stand.

De rechtbank:

- verklaart het beroep gegrond;

- vernietigt het bestreden besluit van 16 september 2026;

- bepaalt dat de rechtsgevolgen van het bestreden besluit in stand blijven;

- veroordeelt verweerder in de proceskosten van eisers tot een bedrag van €1.868.

Deze uitspraak is gedaan op 12 november 2026 door mr. M.J. Paffen, rechter, in aanwezigheid van mr. A.M. Verberne, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.

Deze uitspraak is bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen twee weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. Procesverloop
  2. Overwegingen
  3. Conclusie en gevolgen
  4. Beslissing

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Middelburg

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.56164

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser] , eiser,

V-nummer: [V-nummer] ,

(gemachtigde: mr. R.P. Duijn),

en

de minister van Asiel en Migratie, verweerder,

(gemachtigde: mr. E.J. Metselaar).

Procesverloop

Verweerder heeft met het bestreden besluit van 16 september 2026 de asielaanvraag van eiser niet-ontvankelijk verklaard.

Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.

De rechtbank heeft het beroep op 30 oktober 2026 op zitting behandeld. De gemachtigde van eiser is namens eiser verschenen. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.

Overwegingen

1. Eiser stelt dat hij is geboren op [geboortedag] 2002 en dat hij de Syrische nationaliteit heeft. Hij heeft op 13 juli 2026 een asielaanvraag ingediend in Nederland.

2. Verweerder heeft met het bestreden besluit de asielaanvraag niet-ontvankelijk verklaard, omdat eiser al internationale bescherming heeft in Griekenland.[_db7e45d0-e4d3-4505-98ba-92646c715c34] Volgens verweerder is eiser zelfredzaam. Hij is een volwassen, alleenstaande man die niet als kwetsbaar wordt aangemerkt. Daarom kan hij op grond van het beleid worden teruggestuurd naar Griekenland. Er is geen sprake van een schending van artikel 4 van het Handvest[_abb62653-c02c-4130-9068-52a434b9fd23] of artikel 3 EVRM.[_d7fa0a24-a5ab-48fb-910f-c3fd317fe4ee]

3. Eiser voert aan dat verweerder het verkeerde beleid heeft toegepast. In het bestreden besluit is het IB 2026/01 toegepast, dat ten tijde van het nemen van het besluit al was vervangen door het IB 2026/31. Daarnaast voert eiser aan dat verweerder op grond van artikel 38, eerste lid, onder c, van de Procedureverordening een asielaanvraag niet-ontvankelijk kan verklaren, verweerder hoeft van deze bevoegdheid geen gebruik te maken. Verweerder heeft onvoldoende inzichtelijk gemaakt waarom in het individuele geval van eiser van deze bevoegdheid gebruik is gemaakt. Verweerder had op basis van de individuele omstandigheden van eiser tot een ander oordeel had moeten komen in het bestreden besluit, namelijk dat de situatie in Griekenland is verslechterd en dat eiser niet terug kan naar Griekenland.

De rechtbank oordeelt als volgt.

Het toegepaste beleid

4. Ter zitting heeft verweerder gesteld dat het IB 2026/31 is toegepast in het bestreden besluit, en dat verweerder daarmee het geldende beleid heeft toegepast.

5. De rechtbank volgt verweerder hierin niet. De rechtbank stelt vast dat uit het bestreden besluit volgt dat verweerder het IB 2026/01 heeft toegepast. Het IB 2026/01 stelt andere voorwaarden voor het terugsturen van zelfredzame statushouders naar Griekenland dan het IB 2026/31. Het IB 2026/01 vereist dat een vreemdeling ‘niet kwetsbaar is’, terwijl het IB 2026/31 vereist dat er ‘geen sprake is van omstandigheden die de zelfredzaamheid van de vreemdeling (significant) belemmeren’. In het bestreden besluit heeft verweerder het vereiste ‘niet kwetsbaar’ uitgewerkt en daarmee het IB 2026/01 toegepast. Uit het IB 2026/31 volgt dat dit informatiebericht het IB 2026/01 heeft vervangen per 25 augustus 2026. Het bestreden besluit dateert van na deze datum, waarmee vaststaat dat verweerder het IB 2026/31 had moeten toepassen. Ter zitting heeft verweerder aangevoerd dat dit echter geen verschil maakt, omdat het informatiebericht in essentie hetzelfde is gebleven. Zoals hierboven uiteengezet verschillen de informatieberichten tekstueel en inhoudelijk van elkaar, dit verweer slaagt daarom niet. Verweerder heeft het bestreden besluit daarom onzorgvuldig voorbereid. Het beroep is in zoverre gegrond.

6. Op grond van artikel 8:72, derde lid, aanhef en onder a, van de Awb[_ef9372b3-7c09-4c4d-b372-bd3b2e7ff798] kan de rechtbank bepalen dat de rechtsgevolgen van een vernietigd besluit in stand blijven. De rechtbank is van oordeel dat zij beschikt over alle feitelijke en juridische gegevens om uitspraak te doen. In het kader van finale geschilbeslechting zal de rechtbank daarom ook inhoudelijk toetsen.

De situatie in Griekenland en de individuele omstandigheden van eiser

7. Tussen partijen is niet in het geschil dat aan eiser een vluchtelingenstatus is verleend in Griekenland. Het verblijfsrecht dat daaruit voortvloeit, geldt voor drie jaar (ADET). Eiser beschikt over een Griekse verblijfsvergunning, verleend op 24 mei 2024.

8. Verweerder kan ten aanzien van Griekenland niet zonder meer uitgaan van het interstatelijk vertrouwensbeginsel, maar moet op basis van een beoordeling van de individuele omstandigheden vaststellen of een vreemdeling zelfredzaam is of dreigt in een situatie van zeer verregaande materiële deprivatie terecht te komen.

9. Uit jurisprudentie van het HvJEU[_68ecd899-a5ac-4983-a70f-13abb225527f] volgt dat voor statushouders zoals eiser de lat voor het aannemen van een reëel risico op schending van artikel 4 van het Handvest bijzonder hoog ligt. Het HvJEU heeft in het arrest Ibrahim[_bad5f825-e5bf-4750-9262-1f2a773bdd55] uiteengezet dat om een risico op een behandeling in strijd met artikel 4 van het Handvest aan te nemen, een bijzonder hoge drempel van zwaarwegendheid geldt. Volgens het HvJEU wordt deze drempel bereikt indien de onverschilligheid van de autoriteiten van een lidstaat tot gevolg zou hebben dat een persoon die volledig afhankelijk is van overheidssteun, buiten zijn wil en persoonlijke keuzes om, terechtkomt in een toestand van zeer verregaande materiële deprivatie die hem niet in staat stelt om te voorzien in zijn meest elementaire behoeften, zoals eten, zich wassen en beschikken over woonruimte, en negatieve gevolgen zou hebben voor zijn fysieke of mentale gezondheid in een toestand van achterstelling zou brengen die onverenigbaar is met de menselijke waardigheid.[_01b37199-4d3d-4259-bb1b-120693432126]

10. In het arrest D.O. en L.A. tegen Zweden[_d944be26-a77b-4d51-9ebe-7d8c391810c3] heeft het EHRM[_d7d6d986-b771-423b-bd6d-5d6f1bae65be] bevestigd dat de drempel van zeer verregaande materiële deprivatie bijzonder hoog is en niet zonder meer wordt gehaald ten aanzien van Griekse statushouders. Daarbij is overwogen dat de Griekse overheid verschillende initiatieven heeft genomen om de integratie van Griekse statushouders te bevorderen.[_3dc4cef6-d4ea-47d0-bfe0-56c1a3079f98]

11. Gelet op de hierboven aangehaalde jurisprudentie en de door verweerder overgelegde landeninformatie heeft verweerder naar het oordeel van de rechtbank voldoende gemotiveerd dat een vreemdeling die zelfredzaam wordt geacht, niet in een situatie van zeer verregaande materiële deprivatie terechtkomt bij terugkeer naar Griekenland. Verweerder heeft in het verweerschrift met de daarin overgelegde bronnen voldoende gemotiveerd dat de Griekse overheid en verschillende NGO’s actief zijn om statushouders te ondersteunen en hen te helpen op diverse terreinen om te voorkomen dat zij in een staat van zeer verregaande materiële deprivatie terechtkomen. De rechtbank acht de gedragslijn in het IB 2026/01, per 25 augustus 2026 voorgezet in het IB 2026/31, niet onredelijk.

12. Ten aanzien van de individuele omstandigheden van eiser heeft gemachtigde ter zitting verduidelijkt dat hij niet betwist dat alle omstandigheden zijn meegewogen in het bestreden besluit, maar dat de individuele omstandigheden van eiser betekenen dat hij niet terug kan keren naar Griekenland. Als individuele omstandigheden heeft eiser aangevoerd dat hij de Griekse taal niet spreekt, hij geen Grieks belastingnummer (AFM) of sociale zekerheidsnummer (AMKA) heeft, hij de opvang direct moest verlaten nadat hij zijn verblijfsvergunning kreeg, hij geen werk of andere vorm van inkomen heeft kunnen vinden en dat er geen financiële ondersteuning of andere hulp van organisaties is.

13. De rechtbank begrijpt dat de situatie voor eiser als statushouder in Griekenland moeilijk kan zijn. Dat de situatie moeilijk is, betekent echter niet dat er een reëel risico is dat hij in een situatie van zeer verregaande materiële deprivatie terechtkomt. Verweerder heeft terecht aan eiser tegengeworpen dat hij slechts twee maanden in Griekenland heeft verbleven nadat hij zijn verblijfsvergunning heeft ontvangen. Van eiser mag worden verwacht dat hij voldoende inspanningen verricht om zijn rechten te effectueren in Griekenland, bijvoorbeeld door vanuit Nederland al een verzoek om een nieuwe verblijfspas (ADET) op te starten. Als dat niet lukt, mag van hem worden verwacht dat hij hulp inroept van de Griekse autoriteiten of hulporganisaties. Eiser voldoet verder aan de voorwaarden die zijn opgesomd voor het aannemen van zelfredzaamheid in het IB 2026/31. Gelet op het voorgaande heeft verweerder zich terecht op het standpunt gesteld dat eiser niet aannemelijk gemaakt dat hij als gevolg van zijn individuele omstandigheden niet zelfredzaam is bij terugkeer naar Griekenland. Er is naar het oordeel van de rechtbank geen sprake van omstandigheden die de zelfredzaamheid van eiser significant belemmeren.

Conclusie en gevolgen

14. Het beroep is gegrond omdat eiser terecht heeft betoogd dat verweerder in het bestreden besluit het verkeerde beleid heeft toegepast. Het bestreden besluit is daardoor onzorgvuldig tot stand gekomen en daarmee in strijd met artikel 3:2 van de Awb. Met toepassing van artikel 8:72, derde lid, aanhef en onder a, van de Awb ziet de rechtbank aanleiding om de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand te laten. De motivering in het bestreden besluit leidt tot de conclusie dat eiser ook onder het IB 2026/31 zelfredzaam kan worden geacht.

15. De rechtbank ziet gelet op het gegronde beroep aanleiding voor een proceskostenveroordeling. Verweerder moet die vergoeding betalen. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Bpb[_8adf2739-94e3-43a3-bff5-fea83af0b301] voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op €1.868 (1 punt voor het indienen van een beroepschrift en 1 punt voor het verschijnen ter zitting met een waarde per punt van €934 en wegingsfactor 1). Verder zijn er geen kosten gemaakt die vergoed kunnen worden.

Beslissing

De rechtbank:

- verklaart het beroep gegrond;

- vernietigt het bestreden besluit van 16 september 2026;

- bepaalt dat de rechtsgevolgen van het bestreden besluit in stand blijven;

- veroordeelt verweerder in de proceskosten van eisers tot een bedrag van €1.868.

Deze uitspraak is gedaan op 12 november 2026 door mr. M.J. Paffen, rechter, in aanwezigheid van mr. A.M. Verberne, griffier, en openbaar gemaakt door middel van geanonimiseerde publicatie op www.rechtspraak.nl.

Deze uitspraak is bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen twee weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Voetnoten

  1. Op grond van artikel 30a, eerste lid aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) en artikel 38, eerste lid, aanhef en onder c, van de Verordening (EU) nr. 2024/1348 (Procedureverordening).
  2. Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie.
  3. Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.
  4. Algemene wet bestuursrecht.
  5. Hof van Justitie van de Europese Unie.
  6. ECLI:EU:C:2019:219.
  7. Overweging 90 van het arrest Ibrahim (ECLI:EU:C:2019:219); Overweging 92 van arrest Jawo (ECLI:EU:C:2019:218).
  8. D.O. en L.A. tegen Zweden (ECLI:CE:ECHR:2026:0707DEC003003324).
  9. Europees Hof voor de Rechten van de Mens.
  10. Overweging 108 – 110 van het arrest D.O. en L.A. tegen Zweden (ECLI:CE:ECHR:2026:0707DEC003003324).
  11. Besluit proceskosten bestuursrecht.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.