Uitspraak · Vreemdelingenrecht
Rechtbank Den Haag, 12 november 2026 – Beroep bewaring
ECLI:NL:RBDHA:2026:33562Zaaknummer NL26.66356
- Instantie
- Rechtbank Den Haag
- Datum uitspraak
- 12 november 2026
- Publicatiedatum
- 16 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.66356
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Uitkomst
- Beroep ongegrond
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 28 Vw
- Zittingsplaats
- Amsterdam
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Beroep bewaring art. 59b Vw. Onderduikrisico mag worden aangenomen, geen schending recht op rechtsbijstand, gestelde minderjarigheid niet aannemelijk gemaakt door eiser. Beroep ongegrond.
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. P.L.C.M. Ficq, rechter, in aanwezigheid van
D.P. van Middelkoop, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Amsterdam
Bestuursrecht
Zaaknummer: NL26.66356
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] , V-nummer: [V nummer] , eiser
(gemachtigde: mr. W.M. Blaauw),
en
de minister van Asiel en Migratie, verweerder, hierna: de minister
(gemachtigde: [gemachtigde] ).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de maatregel van vreemdelingenbewaring die aan eiser is opgelegd. Deze maatregel is opgelegd op grond van artikel 59b, eerste lid, aanhef en onder a en b, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw). Eiser is het niet eens met die maatregel. Hij voert daartegen een aantal beroepsgronden aan. Onder meer aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de rechtmatigheid van die maatregel en de vraag of aan eiser een schadevergoeding moet worden toegekend.[_52062ed6-7320-488d-81ec-ef55837ae694]
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is. Het opleggen van de maatregel van vreemdelingenbewaring is niet onrechtmatig. Er is dus geen reden voor het toekennen van een schadevergoeding. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit heeft.
Procesverloop
2. Met het bestreden besluit van 2 november 2026 heeft de minister aan eiser, die stelt van Algerijnse nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [geboortedatum 1] 2010, de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd en de rechtbank daarvan in kennis gesteld.
Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Het beroep wordt ook aangemerkt als een verzoek om schadevergoeding.
De rechtbank heeft het beroep op 6 november 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, A. Mourabit als tolk en de gemachtigde van de minister.
Beoordeling door de rechtbank
Toetsingskader
3. De minister kan in vreemdelingenbewaring stellen de vreemdeling die rechtmatig verblijf heeft op grond van artikel 8, aanhef en onder f, subonderdeel 2° of onder h, subonderdeel 2° van de Vw voor zover dit betrekking heeft op een aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel als bedoeld in artikel 28 van de Vw, als:
a. a) vreemdelingenbewaring noodzakelijk is met het oog op vaststelling van de identiteit of nationaliteit van de vreemdeling.[_f7cdda87-5226-4143-843c-f1094c6969b2] Deze grond voor vreemdelingenbewaring is aanwezig, als de identiteit of de nationaliteit van de vreemdeling met onvoldoende zekerheid bekend is en zich ten minste twee van de gronden, genoemd in artikel 5.6, tweede lid van het Vreemdelingenbesluit 2000 (Vb) zich voordoen.[_dd8e753f-096c-4f18-8a9d-076edff0e070]b) vreemdelingenbewaring noodzakelijk is met het oog op het vaststellen van de gegevens die ten grondslag liggen aan een aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel als bedoeld in artikel 28 van de Vw en die niet zouden kunnen worden verkregen indien de aanvrager niet in vreemdelingenbewaring zou worden gehouden, met name wanneer er sprake is van een onderduikrisico.[_84d9baba-85c2-48fe-836d-1f72d43e3e9c] Deze grond voor vreemdelingenbewaring is aanwezig, als door middel van vreemdelingenbewaring de gegevens die noodzakelijk zijn voor beoordeling van een aanvraag tot het verkrijgen van een verblijfsvergunning kunnen worden verkregen en zich ten minste twee van de gronden, genoemd in artikel 5.6, tweede lid, van het Vb zich voordoen.[_1b42a378-20fe-4cc8-b304-38e77a87dd3a]
De minister stelt een vreemdeling slechts in vreemdelingenbewaring, voor zover geen minder dwingende maatregelen doeltreffend kunnen worden toegepast en de vreemdelingenbewaring blijft achterwege of wordt beëindigd, indien deze niet langer noodzakelijk is met het oog op het doel van de vreemdelingenbewaring. In het besluit tot vreemdelingenbewaring vermeldt de minister de feitelijke en juridische gronden waarop de vreemdelingenbewaring is gebaseerd en de reden dat geen minder dwingende maatregelen doeltreffend kunnen worden toegepast.[_2599bb7f-4a90-421f-89d4-e429df5397bd]
De aan eiser opgelegde maatregel van vreemdelingenbewaring
4. In de aan eisers opgelegde maatregel staat dat de vreemdelingenbewaring noodzakelijk is met het oog op de vaststelling van de identiteit of nationaliteit van eiser en met het oog het vaststellen van de gegevens die ten grondslag liggen aan een aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel als bedoeld in artikel 28 van de Vw.
In de maatregel heeft de minister als gronden vermeld dat eiser:
a. Nederland niet op de voorgeschreven wijze is binnengekomen, dan wel een poging daartoe heeft gedaan, waarbij de vreemdeling zich gedurende enige tijd aan het toezicht heeft onttrokken of zich zonder toestemming tussen de lidstaten van de Europese Unie beweegt;b. eerder een besluit, kennisgeving of aanzegging heeft ontvangen waaruit de plicht de Europese Unie dan wel Nederland te verlaten blijkt en hij daaraan niet uit eigen beweging binnen de daarin besloten of gestelde termijn gevolg heeft gegeven;c. niet dan wel niet voldoende meewerkt aan het vaststellen van zijn identiteit en nationaliteit;d. in verband met zijn aanvraag om toelating onjuiste of tegenstrijdige gegevens heeft verstrekt over zijn identiteit, nationaliteit of de reis naar Nederland of een andere lidstaat;p. zich niet aan een of meer andere voor hem geldende verplichtingen van hoofdstuk 4 van het Vb heeft gehouden;r. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft;s. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan.
Eiser betoogt dat de grond a en r ten onrechte zijn tegengeworpen.
Voor zover eiser hiermee bedoelt te betogen dat er geen onderduikrisico is, oordeelt de rechtbank dat de beroepsgrond niet slaagt. De minister heeft de niet betwiste gronden b, c, d, p en s kunnen tegenwerpen en grond daarvan kunnen concluderen dat het risico bestaat dat eiser zal onderduiken. Wat eiser heeft aangevoerd tegen de gronden a en r hoeft daarom niet te worden besproken.
5. Eiser betoogt verder, zo begrijpt de rechtbank, dat zijn recht op rechtsbijstand in het voortraject is geschonden omdat zijn gemachtigde niet voorafgaand aan het gehoor met hem heeft kunnen spreken en er, anders dan in het proces-verbaal van gehoor is vermeld, ook niet twee uur is gewacht voordat met het gehoor is aangevangen.
De rechtbank is van oordeel dat deze beroepsgrond ook niet slaagt. Uit het proces-verbaal van gehoor (formulier M110) blijkt dat eiser er voorafgaand aan het gehoor op is gewezen dat hij recht heeft op kosteloze rechtsbijstand en ook dat hij het recht had om twee uur te wachten op een advocaat. Eiser heeft daarop verklaard dat hij dit begreep, maar dat hij tijdens het gehoor geen bijstand van een advocaat hoefde. De minister kon de piketmelding daarom na aanvang van het gehoor versturen. Dat er in het proces-verbaal van gehoor abusievelijk is aangekruist dat het gehoor heeft plaatsgevonden zonder de aanwezigheid van een advocaat omdat er twee uren verstreken zijn na het
inlichten van de advocatenpiketdienst en er geen reactie van die zijde ontvangen is, doet aan het voorgaande niet af. De rechtbank merkt dit aan als een verschrijving.
6. Eiser betoogt ten slotte dat de minister onvoldoende rekening heeft gehouden met zijn leeftijd. Eiser stelt 16,5 jaren oud te zijn.
De rechtbank is van oordeel dat deze beroepsgrond evenmin slaagt. Eiser stelt nu dat hij minderjarig is, maar hij heeft eerder verklaard te zijn geboren op [geboortedatum 1] 2006 of op
[geboortedatum 2] 2008. In geen van de gevallen heeft eiser daarvan bewijs overgelegd en ook anderszins heeft hij niet aannemelijk gemaakt dat hij evident minderjarig is. De minister hoefde daar dus geen rekening mee te houden.
Leidt ambtshalve toetsing tot een ander oordeel?
7. Los van de door eiser aangevoerde gronden, ziet de rechtbank in de door de minister en eiser verstrekte gegevens geen grond om te komen tot het oordeel dat aan de rechtmatigheidsvoorwaarden voor deze maatregel niet is voldaan.
Conclusie en gevolgen
8. Het beroep tegen de maatregel van vreemdelingenbewaring is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. P.L.C.M. Ficq, rechter, in aanwezigheid van
D.P. van Middelkoop, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.
Voetnoten
- Op grond van artikel 106 van de Vw kan de rechtbank indien zij de opheffing van de maatregel tot vreemdelingenbewaring beveelt, aan eiser een schadevergoeding ten laste van de Staat toekennen.
- Dit volgt uit artikel 59b, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw.
- Dit volgt uit artikel 5.7, eerste lid, van het Vb.
- Dit volgt uit artikel 59b, eerste lid, aanhef en onder b, van de Vw.
- Dit volgt uit artikel 5.7, tweede lid, van het Vb.
- Dit volgt uit artikel 59c van de Vw.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.