Uitspraak · Vreemdelingenrecht
Rechtbank Den Haag, 10 november 2026 – Beroep tegen buitenbehandelingstelling asielaanvraag
ECLI:NL:RBDHA:2026:33482Zaaknummer NL26.58221
- Instantie
- Rechtbank Den Haag
- Datum uitspraak
- 10 november 2026
- Publicatiedatum
- 17 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.58221
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Uitkomst
- Beroep ongegrond
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 28 Vw
- Zittingsplaats
- Zwolle
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Beroep tegen buitenbehandelingstelling asielaanvraag. De minister heeft de aanvraag terecht buiten behandeling gesteld, omdat eiser zijn gehoor niet heeft voortgezet. De uitleg van eiser over de problemen met de tolk Madinka, maakt dit oordeel niet anders. Daarnaast heeft de minister terecht het terugkeerbesluit en het inreisverbod van twee jaren gehandhaafd, omdat is gebleken dat eiser geen verblijfsrecht meer heeft in Italië. Beroep ongegrond.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. I.M. Brandwacht - Kampman, rechter, in aanwezigheid van mr. M.L. Tijssen, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen twee weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Zwolle
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.58221
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser], V-nummer: [V-nummer], eiser
(gemachtigde: mr. A. Jankie),
en
de minister van Asiel en Migratie,
(gemachtigde: mr. G.W. Wezelman).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de buitenbehandelingstelling van de asielaanvraag van eiser, als bedoeld in artikel 28 van de Vw[_3458e372-781e-48ea-923b-80ef6b7d75e0]. Eiser is het hier niet mee eens. Hij voert daartegen een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de buitenbehandelingstelling van de asielaanvraag.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de buitenbehandelingstelling van de asielaanvraag in stand kan blijven. De minister heeft de aanvraag terecht buiten behandeling gesteld, omdat eiser zijn gehoor niet heeft voortgezet. De uitleg van eiser over de problemen met de tolk Madinka, maakt dit oordeel niet anders. Daarnaast heeft de minister terecht het terugkeerbesluit en het inreisverbod van twee jaren gehandhaafd, omdat is gebleken dat eiser geen verblijfsrecht meer heeft in Italië. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiser heeft op 30 september 2026 een asielaanvraag ingediend. Hij stelt van Gambiaanse nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [geboortedatum] 1997. De minister heeft met het bestreden besluit van 24 september 2026 deze aanvraag in de versnelde asielprocedure buiten behandeling gesteld.
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Eiser heeft ook verzocht om een voorlopige voorziening[_cea0c51c-3de2-4836-ba3d-8db695653dfc]. Hierop wordt bij afzonderlijke uitspraak beslist.
Op 26 oktober 2026 heeft eiser aanvullende gronden ingediend en de rechtbank verzocht de zaak buiten behandeling ter zitting en schriftelijk af te doen. De rechtbank heeft dit verzoek afgewezen, zodat de minister tijdens de zitting in de gelegenheid kon worden gesteld te reageren op de gronden van beroep en de aanvullende gronden.
De rechtbank heeft het beroep op 28 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan heeft deelgenomen: de gemachtigde van de minister. Eiser en zijn gemachtigde hebben zich afgemeld voor de zitting.
Beoordeling door de rechtbank
Wat is het standpunt van de minister in het bestreden besluit?
3. De minister stelt zich op het standpunt dat de aanvraag terecht buiten behandeling is gesteld. Eiser heeft zijn gehoor namelijk niet voortgezet. Eiser heeft eerst vragen met behulp van een tolk Madinka beantwoord. Daarna zei eiser dat hij de tolk niet goed begreep, met hem niet meer het gehoor voort wilde zetten en graag met een Engelse tolk het gehoor wilde hervatten. De hoormedewerker heeft daarbij aangegeven dat het niet meewerken gevolgen kan hebben voor de asielaanvraag, maar eiser is bij zijn standpunt gebleven. De hoormedewerker heeft het gehoor daarop beëindigd. Hierdoor kon de minister eiser niet horen over de reden van zijn asielaanvraag. Dat eiser de tolk niet begreep vanwege zijn manier van spreken, maakt de beslissing op de aanvraag niet anders. Eiser heeft namelijk aan het begin ingestemd om met de tolk te spreken en hij heeft ook vragen via de tolk beantwoord. Ook nadat eiser het verschil in dialect heeft genoemd, heeft hij nog Madinka gesproken en heeft hij antwoord gegeven op de vragen van de tolk. De hoormedewerker heeft daarbij geen aanwijzingen gezien dat een gesprek tussen eiser en de tolk niet mogelijk was. Daar komt bij dat eiser tijdens eerdere gehoren vragen heeft beantwoord met hulp van een tolk Madinka.
Daarnaast verandert de uitleg van eiser over zijn verblijfsrecht in Italië niets aan het besluit. De minister heeft namelijk navraag gedaan bij de Italiaanse autoriteiten en daaruit blijkt dat de verblijfsvergunning van eiser op 30 november 2018 is verlopen. Er is ook geen aanvraag om verlenging geregistreerd. Ondanks dat de Italiaanse identiteitskaart als echt is beoordeeld, toont dit nog geen huidig verblijfsrecht aan. Bovendien is de Italiaanse verblijfsvergunning die eiser heeft overgelegd als vals beoordeeld. Volgens de Italiaanse autoriteiten hoort het nummer van die kaart bij iemand anders.
Heeft de minister de asielaanvraag van eiser buiten behandeling kunnen stellen?
Wat is het betoog van eiser?
4. Eiser voert aan dat hij gehoord had moeten worden door een tolk Engels, omdat de tolk die tijdens het gehoor aanwezig was Malinees Madinka sprak. Eiser spreekt zelf Gambiaans Madinka en heeft daardoor geen uitgebreid en diepgaand gesprek kunnen voeren. Eiser wenste wel een asielgehoor, maar gaf daarbij aan dat hij dit alleen kon voortzetten met een tolk Engels en niet met de tolk Malinees Madinka. De minister heeft nagelaten een tolk Engels in te schakelen. Eiser beroept zich verder op een vergelijkbare situatie in een uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Rotterdam, van 3 augustus 2026[_20b44487-6ebe-4b92-8d34-1c4c178982b2]. In die zaak heeft de vreemdeling ook gewezen op het verschil tussen Malinees Madinka en Gambiaans Madinka en heeft de rechtbank daarbij geoordeeld dat een niet-beëdigde tolk in het Gambiaans Madinka moest worden ingezet.
Wat is het oordeel van de rechtbank?
5. Tijdens de zitting heeft de minister zich op goede gronden op het standpunt gesteld dat uit de Procedureverordening[_ae544d03-4a9b-41a8-9cb6-fa0d969a1eca] niet volgt dat eiser recht heeft op een tolk die exact hetzelfde dialect spreekt als eiser[_65587c0a-49d8-41a9-944b-247a6309b43f]. Het is vooral van belang dat de communicatie helder verloopt en dat door de tolk een taal wordt gesproken die eiser volledig kan verstaan. Als dit niet het geval is, is het aan de tolk om dit aan te geven[_b95e61fe-fb49-4c2c-a5af-ba6c910ed56b]. De tolk die tijdens het gehoor aanwezig was, is de enige registertolk in de taal Madinka. Registertolken hebben bepaalde kwaliteitsstandaarden. De registertolk in deze zaak is dan ook op de hoogte van de instructies die moeten worden opgevolgd als men elkaar niet kan verstaan. Uit het verslag van het gehoor blijkt dat eiser aan de tolk vraagt waar hij vandaan komt vanwege zijn dialect. De hoormedewerker verifieert vervolgens of eiser en de tolk elkaar kunnen verstaan en vraagt aan eiser of hij instemt het gehoor met deze tolk af te nemen. Eiser stemt hier mee in en beantwoordt vervolgens een aantal vragen.[_431706d8-c2e2-408b-9a8d-f77eede0e536] Daarna krijgt eiser onenigheid met de tolk en geeft aan het gehoor niet meer met deze tolk af te willen nemen, maar toch blijft eiser in het Madinka met de tolk communiceren en geeft antwoorden op de vragen van de tolk. De tolk geeft ook aan dat hij eerder met eiser heeft samengewerkt en dat heeft eiser ook niet weersproken. De rechtbank leidt hieruit af dat er voor zowel de hoormedewerker als de tolk geen indicatie is geweest dat er sprake was van een situatie waarin men elkaar niet kon verstaan. De minister heeft dan ook terecht geconcludeerd dat eiser zonder gegronde reden heeft geweigerd vragen te beantwoorden tijdens het gehoor, waardoor de resultaten van dat gehoor ontoereikend zijn om een beslissing te kunnen nemen over de gegrondheid van het verzoek om asiel[_70b2a1e0-3925-4b9d-81ac-b4b349bcbfe5].
Het beroep van eiser op een uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Rotterdam, van 3 augustus 2026 maakt het oordeel niet anders. Zoals de minister tijdens de zitting terecht heeft overwogen, is geen sprake van een vergelijkbare situatie. In die procedure waren er namelijk meerdere indicaties dat de communicatie niet volgens de Procedureverordening verliep. Tijdens die zitting gaven de tolk en de vreemdeling namelijk direct aan dat zij elkaar niet konden verstaan. Daar komt bij dat de vreemdeling ook eerder met de desbetreffende tolk had samengewerkt, maar toen al had aangegeven een andere tolk te willen. Dit is in de zaak van eiser niet het geval geweest.
Gelet op wat hiervoor is overwogen, is de rechtbank van oordeel dat de minister de asielaanvraag van eiser terecht buiten behandeling heeft gesteld op grond van artikel 30c, eerste lid onder b Vw. Deze beroepsgrond slaagt niet.Heeft de minister het aan eiser opgelegde terugkeerbesluit en inreisverbod van twee jaren mogen handhaven?Wat is het betoog van eiser?
6. Eiser voert aan dat vanwege zijn verblijfsrecht in Italië het terugkeerbesluit en het inreisverbod niet kunnen worden gehandhaafd. Eiser heeft ter onderbouwing daarvan een Italiaans identiteitsbewijs en een Italiaanse verblijfsvergunning overgelegd. De minister werpt echter onterecht tegen dat hij een valse verblijfsvergunning heeft overgelegd. Dit is namelijk gebaseerd op een misverstand, omdat hij in Amsterdam in een kerk zijn verblijfsdocument is kwijtgeraakt. Eiser heeft contact opgenomen met de Italiaanse autoriteiten die hebben bevestigd dat zijn identiteitskaart geldig is en dat zijn verblijfsdocument kan worden verstrekt. Daarvoor moet eiser wel naar Italië gaan. Verder voert eiser aan dat hij in Italië een medische behandeling heeft gehad en dat zijn verblijfsvergunning ook daarop betrekking heeft.Wat is het oordeel van de rechtbank?
De rechtbank stelt vast dat het terugkeerbesluit en het inreisverbod van twee jaren nog steeds gelden. Eiser heeft de EU+ landen niet verlaten. De uitleg van eiser over zijn verblijfsrecht in Italië maakt dit niet anders. De minister heeft namelijk onderzoek gedaan bij de Italiaanse autoriteiten en daaruit is gebleken dat eiser sinds 30 november 2018 geen verblijfsrecht meer heeft in Italië en dat geen aanvraag om verlenging is geregistreerd. De rechtbank ziet geen aanleiding om aan deze bevindingen te twijfelen. De stelling van eiser dat de Italiaanse autoriteiten aan hem hebben bevestigd dat zijn identiteitskaart geldig is en dat zijn verblijfsdocument opnieuw kan worden verstrekt, maakt het oordeel niet anders. Eiser heeft dit namelijk niet onderbouwd. Daar komt bij dat een identiteitskaart slechts een identificatiedocument is en niets zegt over de verblijfsstatus van eiser. De minister heeft daarnaast van belang kunnen vinden dat de Italiaanse verblijfskaart die eiser heeft getoond vals is bevonden en het nummer op deze kaart volgens de Italiaanse autoriteiten bij iemand anders hoort. Dat eiser zijn eigen verblijfsdocument is kwijtgeraakt, doet daar niet aan af. Van eiser mag worden verwacht dat hij geen vals verblijfsdocument, behorende tot een ander persoon, aan de minister toont.
Gelet op wat hiervoor is overwogen, is de rechtbank van oordeel dat de minister terecht het terugkeerbesluit en het inreisverbod van twee jaren heeft gehandhaafd. Deze beroepsgrond slaagt niet.
Conclusie en gevolgen
7. De minister heeft de aanvraag terecht buiten behandeling gesteld. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat het bestreden besluit in stand blijft. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.
Deze uitspraak is gedaan door mr. I.M. Brandwacht - Kampman, rechter, in aanwezigheid van mr. M.L. Tijssen, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen twee weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
Voetnoten
- Vreemdelingenwet 2000.
- Geregistreerd onder zaaknummer NL26.58222.
- ECLI:NL:RBDHA:2026:23608.
- Verordening (EU) 2024/1348.
- Zie artikel 13, vijfde lid Procedureverordening.
- Zie ook pagina 44 van de EUAA ‘Practical Guide on Interpretation in the Asylum Procedure’.
- Zie pagina 2 en 3 van het verslag van het gehoor.
- In de zin van artikel 41, eerste lid onder d Procedureverordening.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Deze uitspraak verwijst naar
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.