Uitspraak · Vreemdelingenrecht
Rechtbank Den Haag, 5 november 2026 – einduitspraak na tussenuitspraak, gebrek is voldoende hersteld
ECLI:NL:RBDHA:2026:33430Zaaknummer NL25.48950
- Instantie
- Rechtbank Den Haag
- Datum uitspraak
- 5 november 2026
- Publicatiedatum
- 16 november 2026
- Zaaknummer
- NL25.48950
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 28 Vw
- Zittingsplaats
- Arnhem
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
einduitspraak na tussenuitspraak, gebrek is voldoende hersteld, geloofwaardigheid seksuele gerichtheid, gegrond, rechtsgevolgen in stand laten.
De rechtbank:
- verklaart het beroep gegrond;
- vernietigt het bestreden besluit;
- bepaalt dat de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand blijven;
- veroordeelt de minister in de proceskosten van eiser tot een bedrag van € 2.335,-
Deze uitspraak is gedaan door mr. A.S. Gaastra, rechter, in aanwezigheid van mr. K.H.M.M. Otten, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak en de tussenuitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Arnhem
Bestuursrecht
zaaknummer: NL25.48950
einduitspraak na tussenuitspraak van de enkelvoudige kamer van 5 november 2026 in de zaak tussen
[eiser] , v-nummer: [x] , eiser
(gemachtigde: mr. J.P. van Mulken),
en
de minister van Asiel en Migratie
(gemachtigde: mr. A. Gecer).
Samenvatting
1. Deze einduitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvraag van eiser als bedoeld in artikel 28 van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000). De rechtbank heeft in haar tussenuitspraak van 26 juni 2026 geoordeeld dat sprake was van een motiveringsgebrek en de minister de mogelijkheid geboden dit gebrek te herstellen. In deze einduitspraak beoordeelt de rechtbank of de minister het vastgestelde motiveringsgebrek voldoende heeft hersteld. Ook geeft de rechtbank een oordeel over de beroepsgronden van eiser waar zij in de tussenuitspraak nog geen oordeel over heeft gegeven.
De rechtbank komt tot het oordeel dat de minister het motiveringsgebrek voldoende heeft hersteld. Ook heeft de minister terecht de seksuele gerichtheid van eiser ongeloofwaardig geacht en daardoor niet beoordeeld of eiser op deze grond kan worden aangemerkt als vluchteling. De rechtbank zal hieronder uitleggen waarom zij tot dat oordeel is gekomen.
Op deze zaak is het recht van toepassing dat gold vóór 12 juni 2026.
Procesverloop
2. Eiser heeft een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. De minister heeft met het bestreden besluit van 12 november 2025 deze aanvraag in de verlengde procedure afgewezen als ongegrond.
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. De minister heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
De rechtbank heeft het beroep op 26 mei 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser en de gemachtigde van de minister.
De rechtbank heeft op 26 juni 2026 een tussenuitspraak gedaan. Zij heeft in deze tussenuitspraak een motiveringsgebrek geconstateerd en de minister in de gelegenheid gesteld om dit gebrek binnen acht weken na verzending van de tussenuitspraak te herstellen.[_898ff464-5071-47f8-a3ec-fe56ed8a6e13]
De minister heeft op 28 augustus 2026 een aanvullende motivering van het bestreden besluit gegeven. Eiser heeft hier op 24 september 2026 op gereageerd.
De rechtbank heeft vervolgens bepaald dat een nadere zitting achterwege blijft[_09f04c97-d3b0-46c8-a293-0feb637ea32c] en het onderzoek op 7 oktober 2026 gesloten.
Beoordeling door de rechtbank
De tussenuitspraak van 26 juni 2026
3. Deze uitspraak bouwt voort op de tussenuitspraak van 26 juni 2026. Het staat de rechtbank niet vrij om terug te komen van een oordeel dat zij in de tussenuitspraak zonder voorbehoud heeft gegeven, behalve als sprake is van een zeer uitzonderlijk geval.[_8b83f641-3b6a-488d-8740-63e32de2b6c9] De rechtbank blijft daarom bij wat zij in de tussenuitspraak heeft overwogen, tenzij zij hierna uitdrukkelijk anders overweegt.
In de tussenuitspraak heeft de rechtbank geoordeeld dat de minister, een deel van, de in beroep overgelegde documenten van eiser moet laten onderzoeken en daarover een nader standpunt dient in te nemen. Daarbij acht de rechtbank met name de affidavit van de oom van eiser en een politierapport relevant. Deze wijken qua inhoud namelijk niet af van de verklaringen van eiser en omdat de verklaring van de oom bij de rechtbank is afgelegd en op basis daarvan een politierapport is opgemaakt, heeft de rechtbank geoordeeld dat de autoriteiten wel op de hoogte kunnen zijn van de (gestelde) geaardheid van eiser mits de overgelegde documenten authentiek zijn.
De aanvullende motivering van 28 augustus 2026
4. Uit de verklaring van onderzoek van Bureau Documenten (BD) blijkt dat bij de affidavit en het politierapport voor zover waarneembaar geen onregelmatigheden zijn aangetroffen. BD kan echter geen uitspraak doen over de echtheid van de documenten vanwege het ontbreken van voldoende, betrouwbaar vergelijkingsmateriaal. Daardoor kunnen ook geen uitspraken gedaan worden over de opmaak, afgifte en inhoud van de documenten.
De minister stelt zich op het standpunt dat aan de documenten een beperkte bewijswaarde toekomt, omdat de authenticiteit van de documenten niet kan worden vastgesteld. Deze documenten kunnen daardoor de door eiser gestelde seksuele gerichtheid en de ondervonden problemen niet volledig onderbouwen, waardoor meer gewicht toekomt aan zijn verklaringen. Deze verklaringen zijn onvoldoende samenhangend en aannemelijk, zoals in het besluit uiteen is gezet. De documenten maken niet dat de seksuele gerichtheid van eiser alsnog aannemelijk is gemaakt. Hoewel de minister niet mag tegenwerpen dat de verklaringen niet stroken met de inhoud van de documenten, heeft de rechtbank wel geoordeeld dat weinig bewijswaarde toekomt aan de verklaring van de oom die ten grondslag ligt aan zowel de affidavit als het politierapport. Ook mocht de minister het vreemd vinden dat de oom van eiser pas jaren na de voorvallen naar de politie is gegaan. Verder wijst de minister erop dat uit beide documenten niet kan worden afgeleid door wie deze zijn opgesteld, waardoor onbekend is of deze personen ook daadwerkelijk bevoegd zijn om dergelijke verklaringen op te maken. Ook is niet bekend onder welke omstandigheden de documenten zijn opgesteld.
Heeft de minister het gebrek voldoende hersteld?
5. Eiser betoogt primair dat de minister een onjuiste bewijswaarde toekent aan de documenten. Bij beide documenten zijn geen onregelmatigheden aangetroffen, waardoor BD dus niet concludeert dat de documenten vals, vervalst of niet-authentiek zijn. Daarmee komt meer waarde aan de documenten toe dan de minister daar nu aan toekent. Subsidiair betoogt eiser dat niet inzichtelijk is gemaakt welk vergelijkingsmateriaal ontbreekt, welk materiaal wel beschikbaar was, welke bronnen zijn geraadpleegd en welke pogingen zijn ondernomen om aanvullend materiaal te verkrijgen. Het gebrek aan vergelijkingsmateriaal kan niet voor rekening van eiser komen. Daarbij verwijst eiser naar een uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) van 26 januari 2022.[_7838e121-92af-477d-8dee-6a47aa834c7e]
Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister het gebrek voldoende hersteld. Daarbij volgt de rechtbank eiser niet in zijn betoog dat aan de documenten meer bewijswaarde moet worden toegekend. Hierbij verwijst de rechtbank naar de uitspraak van de Afdeling van 20 maart 2025.[_cbdbc230-69a2-4763-9e04-6d9feb9d9480] Uit deze uitspraak volgt dat als de authenticiteit van een document niet kan worden vastgesteld, dat niet betekent dat aan het document geen waarde toekomt. De waarde moet dan worden beoordeeld in het licht van de afgelegde verklaringen en wat bekend is over het land van herkomst. Dat heeft de minister naar het oordeel van de rechtbank ook gedaan. Daarbij heeft de minister niet enkel gewezen op de verklaringen van eiser over zijn seksuele gerichtheid die, zoals de rechtbank hierna uiteen zal zetten, niet geloofwaardig zijn, maar ook op de bron van de documenten. Deze zijn namelijk niet objectief. De affidavit is namelijk opgemaakt aan de hand van de verklaringen van de oom van eiser en het politierapport is gebaseerd op deze affidavit, zoals door eiser toegelicht tijdens de zitting. Daarbij komt dat de rechtbank in de tussenuitspraak al heeft geoordeeld dat de minister het vreemd mocht vinden dat de oom van eiser pas in november 2025 verklaringen heeft afgelegd over gebeurtenissen die al veel eerder, in 2008 en 2014, hebben plaatsgevonden. In het licht hiervan heeft de minister terecht beperkte waarde toegekend aan de documenten.
De rechtbank volgt het betoog van eiser dat de minister niet zonder meer mag uitgaan van de mededeling van BD dat onvoldoende vergelijkingsmateriaal voorhanden is, ook niet. De rechtbank vat dit betoog zo op dat de minister, of BD in opdracht van de minister, in het kader van de samenwerkingsverplichting volgens eiser verder kan en moet zoeken naar vergelijkingsmateriaal. De rechtbank is van oordeel dat de minister voldaan heeft aan zijn samenwerkingsverplichting door de documenten van eiser voor te leggen aan BD. Daarbij mag de minister uitgaan van de deskundigheid van BD en heeft eiser, voor zover hij deze deskundigheid betwist, niet aannemelijk gemaakt dat het onderzoek van BD op het punt van het vergelijkingsmateriaal niet zou deugen. Eiser heeft namelijk niet aangegeven welke mogelijkheden er zijn voor het verkrijgen van vergelijkingsmateriaal. Daarnaast heeft eiser ook geen contra-expertise laten uitvoeren, zodat er ook om die reden geen aanleiding is om te twijfelen aan het door BD verrichte onderzoek. De rechtbank ziet dan ook geen aanleiding om de minister op te dragen te onderzoeken welk vergelijkingsmateriaal ontbreekt en welke bronnen zijn geraadpleegd.
De verwijzing naar de uitspraak van de Afdeling van 26 januari 2022 leidt niet tot een ander oordeel, omdat geen sprake is van een vergelijkbare zaak. In die zaak ging het, anders dan in de onderhavige zaak, over de vraag of documenten waarvan de authenticiteit niet kan worden vastgesteld nieuwe elementen of bevindingen kunnen vormen. Deze vraag speelt niet in dit beroep omdat het gaat om een eerste aanvraag
Heeft de minister de problemen van eiser door zijn seksuele gerichtheid ongeloofwaardig mogen achten?
6. Eiser betoogt dat de minister zijn problemen door zijn seksuele gerichtheid ten onrechte ongeloofwaardig heeft geacht. Daartoe voert eiser verschillende argumenten aan die de rechtbank hieronder apart zal bespreken.
Toetsingskader
De rechtbank stelt allereerst vast dat bij de geloofwaardigheid van (de problemen door) eisers seksuele gerichtheid niet langer door de minister is tegengeworpen dat eiser geen oprechte inspanningen zou hebben geleverd om zijn asielaanvraag met documenten te staven.[_b230837b-a11c-47cf-9c25-b41ee30a810d] Verder is de rechtbank van oordeel dat eiser, gelet op dat wat onder 5.1 en 5.2 is overwogen, zijn asielmotief niet volledig heeft onderbouwd met documenten. Het geschil ziet dus op de vraag of eiser met zijn verklaringen de seksuele gerichtheid aannemelijk heeft gemaakt,[_64cf01ac-0a0c-4ce6-b706-f045b63c9e2f] waarbij beperkte waarde toekomt aan de overgelegde documenten.
De minister heeft zich met betrekking tot de verklaringen op het standpunt gesteld dat deze geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen. De verklaringen over de ontdekking van de seksuele gerichtheid en acceptatie daarvan acht de minister namelijk oppervlakkig en summier. De verklaringen over de gestelde relaties zijn ook summier geacht en de verklaringen over het uiten van de gerichtheid vindt de minister onlogisch. Verder stelt de minister dat de verklaringen over de gestelde aanvallen en gevolgen daarvan inconsistent en vaag zijn en het persoonlijke verhaal van eiser onduidelijk is en authenticiteit mist. Tot slot heeft de minister gesteld dat eiser slechts beperkte kennis heeft over LHBTI-organisaties in Nigeria en Nederland.
De rechtbank stelt verder voorop dat zij, gelet op het arrest van het Hof van Justitie (Hof) in de zaak Ebilum,[_050e2ef2-f64b-44f4-9347-96d35cf00572] het standpunt over de geloofwaardigheid van de door een betrokkene afgelegde verklaringen voortaan zonder enige terughoudendheid zal beoordelen. Het Hof heeft namelijk geoordeeld dat de asielrechter een volledig onderzoek moet verrichten van de relevante feitelijke elementen. De rechtbank zal daarom niet langer, wanneer zij het standpunt van de minister over de geloofwaardigheid toetst, beoordelen of de minister zich ‘niet ten onrechte’ op een bepaald standpunt heeft gesteld.
Weging en referentiekader
Eiser betoogt dat de minister onvoldoende rekening heeft gehouden met zijn referentiekader. Eiser heeft moeite met het vertellen over zijn gevoelens en heeft dit ook aangegeven. Hier heeft de minister onvoldoende gewicht aan toegekend. Dit is des te meer van belang omdat het in de cultuur van eiser niet gebruikelijk is om hier vrijuit over te spreken. Het enkele feit dat eiser al langere tijd in Europa is maakt dit niet anders. De minister heeft in het bestreden besluit ten onrechte niet gemotiveerd wat het referentiekader van eiser is en op welke manier hier rekening mee is gehouden. Hierbij is van belang dat eiser tijdens het nader gehoor meermaals heeft aangegeven dat vragen niet duidelijk waren. Eiser erkent dat de verantwoordelijkheid voor het bieden van meer diepgang deels bij hem ligt, maar dat de minister hier ook een aandeel in heeft.
Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister voldoende rekening gehouden met het referentiekader van eiser. De minister heeft daarbij inzichtelijk gemaakt wat van eiser verwacht mag worden gelet op zijn referentiekader. Hierbij is gewezen op het feit dat eiser zijn seksuele gerichtheid op zijn 19de heeft ontdekt, al meer dan 10 jaar in Europa woont en meerdere relaties heeft gehad met mannen.[_3a1f0233-b154-43d0-81b4-50816bb9c8d4] Gelet daarop heeft de minister zich terecht op het standpunt gesteld dat van eiser verwacht mag worden dat hij in staat zou moeten zijn om zijn eigen ervaringen, gevoelens en processen rond zijn seksuele gerichtheid inzichtelijk en persoonlijk te maken. Eiser heeft niet concreet kunnen maken waarom dit niet van hem verwacht zou kunnen worden. Verder acht de rechtbank van belang dat de minister tijdens het gehoor voldoende heeft doorgevraagd en dat er rekening is gehouden met het verzoek van de gemachtigde van 5 november 2025. Er zijn korte eenvoudige vragen gesteld en eiser is meermaals gevraagd zijn antwoorden te concretiseren. Dit zet de rechtbank uiteen onder 6.6 tot en met 6.13. De rechtbank is dan ook van oordeel dat eiser voldoende in de gelegenheid is gesteld om zijn persoonlijke verhaal naar voren te brengen.
Oppervlakkige en summiere verklaringen over de ontdekking van de seksuele gerichtheid
Eiser betoogt dat de minister onvoldoende gemotiveerd heeft waarom de verklaringen van eiser oppervlakkig en summier zijn. Hierbij is de minister ook ten onrechte niet ingegaan op hetgeen hierover in de zienswijze is aangevoerd. In het nader gehoor is de hoormedewerker nauwelijks ingegaan op de acceptatie van de seksuele gerichtheid van eiser. Hierbij is van belang dat eiser geen uitgebreid proces van zelfacceptatie heeft gehad. De minister heeft in het voornemen terecht opgemerkt dat dit ook niet hoeft. Wanneer de minister van eiser verwacht dat hij hier uitgebreider over verklaart, had het op de weg van de hoormedewerker gelegen om hier meer vragen over te stellen. In het bestreden besluit is de minister niet ingegaan op hoe hier meer inzicht over gegeven kan worden, aangezien er geen lang proces van zelfacceptatie is geweest. Hierbij is onvoldoende rekening gehouden met het referentiekader van eiser.
De minister stelt zich terecht op het standpunt dat de verklaringen van eiser over de ontdekking van zijn seksuele gerichtheid en de acceptatie daarvan oppervlakkig en summier zijn. Eiser verklaart enkel meer seksuele aantrekking te voelen bij mannen en verder acht de minister het terecht opmerkelijk dat eiser verklaart zijn seksuele gerichtheid meteen te hebben geaccepteerd terwijl hij uit een land komt waar dit verboden is. Anders dan eiser stelt, heeft de minister naar het oordeel van de rechtbank wel voldoende doorgevraagd naar de ontdekking van de seksuele gerichtheid. De rechtbank wijst daarbij op, onder andere, pagina 13 en 14 van het nader gehoor. Zo is eiser gevraagd door middel van een voorbeeld uit te leggen hoe hij erachter kwam dat hij op mannen valt, is hem gevraagd hoe het voor hem was om erachter te komen dat hij deze gevoelens had en is hem gevraagd wat hij bedoelde met zijn verklaring dat hij het wel waardeerde deze gevoelens te hebben.[_cb8018ca-2a96-4221-a4af-d2d9e3464950] De minister heeft tijdens de zitting bevestigd dat er inderdaad geen sprake hoeft te zijn van een uitgebreid proces van zelfacceptatie, maar dat van eiser wel verwacht mag worden dat hij iets verklaart over zijn ontdekking en inzicht kan geven in zijn gevoelens. Dat kan de rechtbank volgen. Daarbij heeft de minister tijdens de zitting er terecht op gewezen dat de hoormedewerker in het gehoor heeft uitgelegd wat van eiser verwacht wordt, namelijk dat hij verklaart over zijn persoonlijke situatie en ervaringen, waarbij ook van eiser verwacht wordt dat hij enig inzicht kan geven in zijn innerlijke beleving.[_b4aaee4d-1c02-44ff-adc1-68fbe396c3ad] Dat hiermee onvoldoende rekening is gehouden met het referentiekader van eiser, volgt de rechtbank gelet op dat wat is geoordeeld onder 6.5 niet.
Summiere verklaringen over de gestelde relaties
Eiser betoogt dat de minister onvoldoende heeft gemotiveerd waarom de verklaringen van eiser over de gestelde relaties summier zijn. Hierbij is de minister in het bestreden besluit onvoldoende ingegaan op wat eiser in de zienswijze naar voren heeft gebracht. In het nader gehoor is eiser niet gevraagd naar al zijn relaties of zijn eerste ervaringen met een man. Ook is niet doorgevraagd op antwoorden die eiser heeft gegeven. Dit geldt ook voor de verklaringen van eiser over de ontmoeting met [persoon 2] . Hier heeft de minister niet op doorgevraagd, maar eiser wordt wel tegengeworpen dat hij hier summier over heeft verklaard. Het had op de weg van de minister gelegen om door te vragen op het moment dat verklaringen vaag of onlogisch zijn. In het bestreden besluit verwijst de minister naar pagina 15 van het nader gehoor. Hierbij laat de minister echter na om toe te lichten wat de verklaringen van eiser vaag of onlogisch maakt. De minister stelt zich bovendien ten onrechte op het standpunt dat aan de verklaringen van eiser tijdens het nader gehoor meer gewicht toekomt dan aan hetgeen is aangevoerd in de correcties en aanvullingen. Eiser begreep sommige vragen tijdens het nader gehoor niet, waardoor dit is gecorrigeerd in de correcties en aanvullingen. De minister heeft onvoldoende gemotiveerd waarom hetgeen eiser in de correcties en aanvullingen heeft aangevoerd aan de kant wordt geschoven. Eiser voert aan dat de minister in het bestreden besluit enerzijds stelt dat de verklaringen over [persoon 1] en [persoon 2] niet tegenstrijdig zijn, maar anderzijds dat de verklaringen wisselend en summier blijven. De minister heeft onvoldoende gemotiveerd waar dit uit volgt.
De minister stelt zich terecht op het standpunt dat de verklaringen van eiser over zijn gestelde relaties summier zijn. Zo verklaart eiser dat hij [persoon 2] in het park zou hebben ontmoet en gelijk te hebben verteld dat hij homoseksueel zou zijn. Dat is vaag en onlogisch gelet op het feit dat in Nigeria homoseksualiteit verboden is. Verder kan eiser niet concretiseren hoe zijn relatie met [persoon 2] is ontstaan na die ontmoeting, ondanks dat hem hier meerdere keren naar is gevraagd. Daarbij heeft de minister er op zitting terecht op gewezen dat het feit dat eiser meteen tijdens de eerste ontmoeting over zijn geaardheid heeft verteld, gelet op de situatie in Nigeria, nadere uitleg vraagt. Ook zijn verklaringen over de herinneringen uit de relatie blijven vaag en oppervlakkig. Zo verklaart hij dat hij de leuke tijden mist en als hem wordt gevraagd hier een voorbeeld van te geven ‘wanneer u samen op pad ging en het leuk had met elkaar’. Eiser is meerdere keren gevraagd naar zijn relatie met [persoon 2] .[_3a26a986-d4b9-48f5-9a68-0f65987a5b2c] De rechtbank volgt eiser niet in zijn betoog dat niet voldoende zou zijn doorgevraagd over deze relatie. Zo heeft de minister hem gevraagd wat hij leuk vond aan [persoon 2] , wat minder leuk, welke herinneringen hij aan de relatie had en of hij hier een voorbeeld van kon noemen en bij het uitblijven van een concreet voorbeeld of hij een duidelijk voorbeeld kon noemen van een belangrijk moment of een belangrijke dag uit de relatie.[_17126065-4269-4c5e-827f-d95f1f584f2c] De minister heeft zich verder terecht op het standpunt gesteld dat de aanvullingen in de correcties en aanvullingen op het nader gehoor het summiere karakter van de verklaringen niet repareren, omdat hij tijdens het nader gehoor voldoende in de gelegenheid is gesteld om hierover te verklaren. Daarbij merkt de rechtbank op dat eiser ook in de correcties en aanvullingen geen concretere verklaringen aflegt over zijn relatie met [persoon 2] behoudens een verduidelijking over de ontmoeting tussen hen.
Met betrekking tot de relatie met [persoon 1] , heeft de minister tijdens de zitting bevestigd dat daarover wellicht meer doorgevraagd had kunnen worden. Desondanks kan naar het oordeel van de rechtbank de tegenwerping dat de verklaringen van eiser over de gestelde relaties summier zijn wel in stand blijven, omdat ook summier is verklaard over de relatie met [persoon 2] en over die relatie is wel doorgevraagd. Daarbij acht de rechtbank van belang dat deze relatie voor eiser het belangrijkst is geweest en deze relatie twee jaar heeft geduurd. Eiser merkt verder terecht op dat onduidelijk is waarom de verklaringen over [persoon 1] en [persoon 2] als wisselend worden aangemerkt in het bestreden besluit omdat eiser niet (langer) wordt tegengeworpen dat de verklaringen over [persoon 1] en [persoon 2] tegenstrijdig zijn. Ook dit verandert echter niets aan de tegenwerping nu de verklaringen over de relatie met [persoon 2] op dit punt zwaarder wegen. De beroepsgrond slaagt niet.
Onlogische verklaringen over het uiten van de seksuele gerichtheid van eiser
Eiser betoogt dat de minister hem onvoldoende heeft geconfronteerd met eventuele onlogische verklaringen. Eiser heeft naar zijn beste kunnen verklaard. In Nigeria werd niet publiekelijk en opvallend besproken dat eiser homoseksueel is. Bij de ontmoeting met [persoon 2] was het [persoon 2] die als eerste kenbaar maakte dat hij homoseksueel is. Ook [persoon 1] gaf dit als eerste aan, waarna eiser zijn interesse kenbaar maakte. De minister heeft niet gevraagd naar de wijze waarop dit precies plaatsvond en hoe zich dit verhoudt met de gevaren die dit met zich meebrengt. Hiervoor geldt bovendien dat niet is ingegaan op dat wat eiser in de zienswijze naar voren heeft gebracht.
De rechtbank volgt eiser niet in zijn betoog dat de minister onvoldoende heeft gevraagd naar het uiten van de seksuele gerichtheid van eiser. In het nader gehoor is met eiser namelijk gesproken over de manier waarop hij zijn geaardheid uitte in het openbaar en zijn daarover meerdere vragen gesteld.[_ca152d92-af48-4495-9056-814f5b4a12ba] De minister stelt zich ook terecht op het standpunt dat eiser onlogisch heeft verklaard over het uiten van zijn seksuele gerichtheid. Eiser heeft namelijk verklaard dat hij in de club intiem is geweest, maar verklaart ook dat hij zijn relaties geheim moest houden en dat op homoseksualiteit in Nigeria een lange gevangenisstraf staat. Gelet daarop is het onlogisch dat eiser wel intiem is met een man in het openbaar. Verder heeft eiser verklaard bij de eerste ontmoetingen met [persoon 1] en [persoon 2] meteen te hebben verklaard homoseksueel te zijn, terwijl hij ze niet kende. Dat [persoon 2] en [persoon 1] beiden als eerste hun seksuele gerichtheid aan eiser kenbaar maakten, maakt voorgaande niet anders.
Inconsistente en vage verklaringen over de problemen, de gestelde aanvallen en de gevolgen daarvan
Eiser betoogt dat ook op dit punt onvoldoende vragen zijn gesteld tijdens het nader gehoor. Bovendien is de minister, ook op dit punt, in het bestreden besluit onvoldoende ingegaan op wat eiser in de zienswijze naar voren heeft gebracht. Eiser heeft in het nader gehoor verklaard dat hij meerdere keren is aangevallen. Door de vragen die de minister hierna stelt, ontstaat onduidelijkheid en verwarring. Aan eiser wordt gevraagd hoe vaak de aanvallen hebben plaatsgevonden. Wanneer eiser uitlegt wat er is gebeurd en waarom dat is gebeurd, vraagt de minister niet door op hoe vaak dit dan is gebeurd. Eiser betoogt dat hij gedetailleerd heeft verklaard over wie hem aanvielen en over hoe die mensen wisten dat eiser homoseksueel is. Hierbij is van belang dat eiser heeft verklaard dat de aanval plaatsvond in juni of juli 2008, op een donderdagnacht. Eiser is toen naakt betrapt met [persoon 2] , waarna de aanvallers hen begonnen te slaan. De oom van eiser heeft hierover een verklaring afgelegd bij de politie. Ook zijn zus heeft een verklaring afgelegd. Over de aanval in 2013 zijn ook nauwelijks vragen gesteld. De minister heeft dan ook onvoldoende zorgvuldig onderzoek gedaan naar de aanvallen en mishandelingen.
Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister ook op dit punt voldoende vragen gesteld in het nader gehoor. De rechtbank wijst daarbij op pagina 18 tot en met 24 van het nader gehoor, waarin meerdere vragen zijn gesteld over de aanvallen en de gevoelens van eiser daarbij. De rechtbank volgt eiser niet in zijn betoog dat door de manier van vragen stellen onduidelijkheid en verwarring is ontstaan. Immers op pagina 21 en 22 van het nader gehoor wordt duidelijk gesproken over de aanval uit 2008 en vervolgens wordt op pagina 22 gevraagd naar de aanval uit 2013 (‘en de mishandeling in 2013, kunt u hier meer over vertellen?’). De minister stelt zich terecht op het standpunt dat de verklaringen van eiser over de problemen, de gestelde aanvallen en de gevolgen daarvan inconsistent en vaag zijn. Eiser heeft hierover namelijk geen concrete verklaringen afgelegd, terwijl hij daartoe wel de gelegenheid had. Hoewel eiser naar het oordeel van de rechtbank wel duidelijk heeft verklaard over hoe mensen in 2008 wisten van zijn homoseksualiteit, namelijk via de eigenaar van het huis, blijft wel staan dat eiser niet weet wie zijn aanvallers waren (enkel dat het buurtbewoners waren), hoeveel het er waren, dat hij niet kan verklaren hoe hij heeft kunnen ontsnappen en ook niet tijdens het nader gehoor heeft benoemd dat zijn oom daarbij aanwezig was. Bovendien blijft onduidelijk hoe de omwonenden in 2013 van de seksuele gerichtheid van eiser afwisten. De verklaringen van de oom (affidavit) en zus van eiser zijn ook onvoldoende om de aanvallen alsnog te volgen. Hoewel de affidavit wat betreft de inhoud niet afwijkt van de verklaringen van eiser, heeft de minister weinig waarde mogen toekennen aan deze verklaringen. Daarbij wijst de rechtbank op rechtsoverweging 6.3. van haar tussenuitspraak en rechtsoverweging 5 van deze uitspraak.
Het persoonlijke verhaal van eiser is onduidelijk en mist authenticiteit
Eiser betoogt dat de minister onvoldoende heeft gemotiveerd waarom het verhaal van eiser onduidelijk is. Eiser betoogt dat hij, anders dan de minister aanneemt, niet heeft geweigerd te verklaren over de christelijke visie op homoseksualiteit. Dat eiser aangegeven heeft dat hij die kant niet op wilde, maakt niet dat hij daar niet over wilde praten. Hiermee kan eiser meerdere dingen hebben bedoeld. Eiser heeft hierna verklaard dat hij de Bijbel leest, waar de minister vragen over had kunnen stellen. Ook hieruit blijkt weer dat de minister in het nader gehoor niet doortastend is geweest. Aan eiser wordt niet gevraagd wat hij bedoelt met zijn verklaringen, maar in het bestreden besluit wordt wel aan eiser tegengeworpen dat hij niet verder over het christendom heeft willen verklaren.
De minister stelt zich op het standpunt dat het persoonlijke verhaal van eiser authenticiteit mist en onduidelijk is. Eiser heeft tijdens het gehoor aangegeven dat hij niet over de opvattingen binnen het christendom over homoseksualiteit wilde spreken. Hierin is de wens van eiser gerespecteerd. Het komt dan ook voor rekening van eiser dat hij zijn opvattingen hierop niet heeft kunnen toelichten.
Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister voorgaande ten onrechte tegengeworpen. Hoewel, anders dan eiser betoogt, in het nader gehoor wel voldoende is gevraagd naar de opvattingen binnen het christendom over homoseksualiteit, heeft eiser daarover verklaard dat voor hem het christendom en homoseksualiteit niks met elkaar te maken hebben en het christendom voor hem verder geen rol heeft gespeeld in het wel of niet accepteren van zijn geaardheid.[_a03ac1bb-177f-4b7e-9544-74c560525709] Dat van eiser hierover een meer authentiek verhaal wordt verwacht, volgt de rechtbank niet gelet op het feit dat voor eiser het christendom en homoseksualiteit los van elkaar staan. Het is dan ook onduidelijk wat de minister in dit kader meer van eiser verwacht had.
Beperkte kennis en geen netwerk in LHBTI-organisaties in Nigeria
Eiser betoogt dat het feit dat hij niet bekend is met LHBTI-organisaties in Nigeria geen afbreuk doet aan zijn geloofwaardigheid. Eiser is vooral op de hoogte van de straffen die in Nigeria gegeven worden voor homoseksualiteit, waar eiser ook over heeft verklaard. Sinds eiser in Europa is heeft hij geen aanleiding gezien om zich te verdiepen in LHBTI-organisaties in Nigeria.
De minister stelt zich terecht op het standpunt dat de kennis of betrokkenheid bij LHBTI-organisaties in Nigeria afbreuk doet aan de geloofwaardigheid van eisers seksuele gerichtheid. De minister mocht dit dan ook meewegen. Zoals blijkt uit het ambtsbericht zijn er verschillende LHBTI-organisaties in Nigeria. Dat eiser zich in Europa niet heeft verdiept in organisaties in Nigeria, doet daaraan niet af.
Geen of weinig kennis van de situatie voor LHBTI in Nederland
Eiser betoogt tot slot dat deelname of juist geen deelname aan bijeenkomsten of activiteiten van LHBTI-organisaties niets zegt over zijn seksuele geaardheid of de geloofwaardigheid daarvan. De minister heeft onvoldoende gemotiveerd waarom van eiser verwacht kan worden dat hij zich hier meer in verdiept. Deze behoefte bestaat immers niet voor iedereen.
De minister stelt zich terecht op het standpunt dat, hoewel betrokkenheid bij LHBTI-organisaties de seksuele geaardheid niet rechtstreeks aannemelijk kan maken, dit ook niet is gesuggereerd in het voornemen. Wel had van eiser verwacht mogen worden dat hij zich enigszins verdiept in dergelijke organisaties in Nederland.
Tussenconclusie
Hoewel de minister ten onrechte heeft tegengeworpen dat eiser niet authentiek heeft verklaard over de christelijke visie op homoseksualiteit, heeft de minister zich voor het overige terecht op het standpunt gesteld dat de seksuele gerichtheid van eiser geloofwaardig is. Daarbij wijst de rechtbank op alle overige tegenwerpingen van de minister die wel terecht zijn meegewogen en de tegenwerping kunnen dragen. De beroepsgrond slaagt niet.
Heeft de minister het asielrelaas van eiser onvoldoende zwaarwegend mogen achten?
7. Eiser betoogt dat de minister zich ten onrechte op het standpunt heeft gesteld dat eiser niet kan worden aangemerkt als vluchteling in de zin van het Vluchtelingenverdrag. Hierbij is van belang dat eiser homoseksueel is en daardoor problemen kan ondervinden bij terugkeer naar Nigeria. Omdat de minister dit ongeloofwaardig heeft geacht is de rechtsgeldigheid aangetast van de beoordeling van het asielrelaas van eiser onder het Vluchtelingenverdrag.
Deze beroepsgrond slaagt niet. De minister heeft het asielrelaas van eiser ongeloofwaardig geacht en heeft daarom niet hoeven beoordelen of eiser vanwege zijn gestelde homoseksualiteit kan worden aangemerkt als vluchteling.
Conclusie en gevolgen
8. Gelet op het geconstateerde gebrek in de tussenuitspraak is het beroep gegrond. De rechtbank vernietigt daarom het bestreden besluit. Aangezien de minister het gebrek alsnog heeft hersteld, laat de rechtbank de rechtsgevolgen van het bestreden besluit in stand. De rechtbank veroordeelt de minister in de door eiser gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 2.335 (1 punt voor het indienen van het beroepschrift, 1 punt voor het verschijnen op de zitting en 0,5 punt voor het indienen van een schriftelijke zienswijze na een bestuurlijke lus, met een waarde per punt van € 934,- en een wegingsfactor 1).
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep gegrond;
- vernietigt het bestreden besluit;
- bepaalt dat de rechtsgevolgen van het vernietigde besluit in stand blijven;
- veroordeelt de minister in de proceskosten van eiser tot een bedrag van € 2.335,-
Deze uitspraak is gedaan door mr. A.S. Gaastra, rechter, in aanwezigheid van mr. K.H.M.M. Otten, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak en de tussenuitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
Voetnoten
- Rb. Den Haag, zp. Arnhem, 26 juni 2026 ECLI:NL:RBDHA:2026:17562.
- Op grond van artikel 8:57, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).
- Zie bijvoorbeeld ABRvS 19 februari 2025, ECLI:NL:RVS:2025:646, r.o. 3.
- ABRvs 26 januari 2022, ECLI:NL:RVS:2022:208.
- ABRvS 20 maart 2025, ECLI:NL:RVS:2025:1195.
- Zie ook r.o. 4.2 van de tussenuitspraak.
- Zie artikel 31, zesde lid en onder c van de Vw 2000.
- HvJEU 4 juni 2026, ECLI:EU:C:2026:448, onder 58.
- Zie pagina 4 van het bestreden besluit en pagina 3 van het verweerschrift van 11 maart 2026.
- P. 14 van het nader gehoor.
- P. 13 van het nader gehoor.
- Zie pagina 12 t/m 18 nader gehoor.
- P. 17 van het nader gehoor.
- Pagina 22 nader gehoor.
- Pagina 19 nader gehoor.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Deze uitspraak verwijst naar
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.