Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag, 6 november 2026 – bewaring, beroep, refoulementbeoordeling, ongegrond

ECLI:NL:RBDHA:2026:33341Zaaknummer NL26.65486

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
6 november 2026
Publicatiedatum
12 november 2026
Zaaknummer
NL26.65486
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Uitkomst
Beroep ongegrond
Zittingsplaats
Rotterdam
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

bewaring, beroep, refoulementbeoordeling, ongegrond.

De rechtbank:

- verklaart het beroep ongegrond;

- wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. F.A. Groeneveld, rechter, in aanwezigheid van mr. F. van der Zanden, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. [eiser], V-nummer: [V-nummer], eiser
  2. Procesverloop
  3. Beoordeling door de rechtbank
  4. Conclusie en gevolgen
  5. Beslissing

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Rotterdam

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.65486

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser], V-nummer: [V-nummer], eiser

(gemachtigde: mr. S.T.V. Le),

en

de minister van Asiel en Migratie, verweerder

(gemachtigde: mr. A.E. van der Burg).

Procesverloop

Bij besluit van 28 oktober 2026 (het bestreden besluit) heeft verweerder aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw) opgelegd.

Verweerder heeft de rechtbank hiervan in kennis gesteld. Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Het beroep wordt ook aangemerkt als een verzoek om schadevergoeding.

De rechtbank heeft het beroep op 3 november 2026 op zitting behandeld. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Als tolk is verschenen [naam tolk]. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.

Beoordeling door de rechtbank

Refoulementbeoordeling

1. Eiser stelt zich op het standpunt dat de in de maatregel van bewaring verrichte refoulementbeoordeling onvoldoende zorgvuldig is voorbereid en ontoereikend is gemotiveerd. Daartoe voert eiser aan dat er tijdens het gehoor voorafgaand aan de inbewaringstelling geen specifieke vragen zijn gesteld ten aanzien van een refoulementbeoordeling en dat er onvoldoende is doorgevraagd. Verder wordt in de maatregel niet inzichtelijk gemaakt op welke wijze een individuele en actuele beoordeling van het refoulementsrisico heeft plaatsgevonden.

1.1.

De rechtbank stelt voorop dat de huidige maatregel van vreemdelingenbewaring is opgelegd (omzetting) op dezelfde dag (28 oktober 2026) als waarop eisers asielaanvraag is afgewezen als kennelijk ongegrond. In het asielbesluit van 28 oktober 2026 heeft verweerder al gemotiveerd geoordeeld dat uitzetting van eiser naar Marokko geen schending oplevert van het verbod op refoulement.

1.2.

Ook heeft er op 28 oktober 2026 een bewaringsgehoor plaatsgevonden. Uit het proces-verbaal daarvan volgt dat eiser op de vraag of ‘hij kan en wil terugkeren naar zijn land’ heeft geantwoord: “Ja, ik loop risico in de zin dat ik daar alleen ben. Ik ken niemand en ik heb niemand. Geen familie en geen hulp. Helemaal niks. Ik loop geen gevaar.” Dit antwoord is duidelijk. Gelet hierop, en in het licht van het afwijzende asielbesluit van die dag, kon met deze vraag over het refoulementrisico worden volstaan en hoefde niet verder te worden doorgevraagd.

1.3.

In de maatregel van bewaring heeft verweerder in het kader van zijn refoulementbeoordeling verwezen naar voormelde verklaring van eiser tijdens het bewaringsgehoor en naar de Basisvoorziening Vreemdelingen. Op basis hiervan, en in het licht van het afwijzende asielbesluit van dezelfde dag, heeft verweerder naar het oordeel van de rechtbank terecht gesteld dat niet is gebleken dat er een ernstig risico aanwezig is dat eiser bij terugkeer naar zijn land van herkomst zal worden onderworpen aan de doodstraf, folteringen of onmenselijke of vernederende behandelingen. Hiermee heeft verweerder naar het oordeel van de rechtbank in de maatregel van vreemdelingenbewaring een voldoende gemotiveerde refoulementbeoordeling gemaakt. Dat verweerder in dit kader ook heeft genoemd ‘deze belangenafweging valt niet in het voordeel van de vreemdeling uit’ – wat onjuist is, aangezien een refoulementbeoordeling geen belangenafweging is – leidt niet tot een ander oordeel, aangezien dit niet afdoet aan de rechtmatigheid van de refoulementbeoordeling zelf.

1.4.

Gelet op het voorgaande slaagt de beroepsgrond dat de refoulementbeoordeling in de maatregel van vreemdelingenbewaring onzorgvuldig is voorbereid en ondeugdelijk is gemotiveerd, niet.

Slotsom beroepsgrond

2. Uit het voorgaande volgt dat de enige beroepsgrond van eiser niet leidt tot het oordeel dat de maatregel van bewaring tot het moment van sluiten van het onderzoek op enig moment onrechtmatig was.

Ambtshalve toetsing

3. De rechtbank overweegt tot slot dat zij, zoals blijkt uit het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie (het Hof) van 8 november 2022, ECLI:EU:C:2022:858, gehouden is ambtshalve de rechtmatigheidsvoorwaarden van de maatregel van bewaring te toetsen. Ook met inachtneming van deze ambtshalve toetsing ziet de rechtbank geen grond voor het oordeel dat de maatregel van bewaring tot het moment van sluiten van het onderzoek op enig moment onrechtmatig was. Evenmin is het de rechtbank gebleken dat het familie- of gezinsleven van eiser of het beginsel van non-refoulement (zie overweging 1.3.) zich verzet tegen eisers verwijdering (vgl. het arrest Adrar van het Hof van 4 september 2025, ECLI:EU:C:2025:647).

Conclusie en gevolgen

4. Het beroep tegen de maatregel van vreemdelingenbewaring is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.

Beslissing

De rechtbank:

- verklaart het beroep ongegrond;

- wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. F.A. Groeneveld, rechter, in aanwezigheid van mr. F. van der Zanden, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.