Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag, 5 november 2026 – Aanvraag verblijfsvergunning met verblijfsdoel 'verblijf

ECLI:NL:RBDHA:2026:33217Zaaknummer NL25.62579

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
5 november 2026
Publicatiedatum
19 november 2026
Zaaknummer
NL25.62579
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Uitkomst
Beroep ongegrond
Hoofdwetsartikel
Artikel 8 EVRM
Zittingsplaats
Den Haag
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Aanvraag verblijfsvergunning met verblijfsdoel 'verblijf als familie- of gezinsleven in de zin van artikel 8 EVRM' - verblijf bij minderjarige kinderen - verweerder mocht concluderen dat eiser niet in aanmerking komt voor vrijstelling van het mvv-vereiste o.g.v. artikel 8 van het EVRM - verweerder mocht belangenafweging in nadeel van eiser laten uitvallen omdat hij nog steeds een gevaar vormt voor de nationale veiligheid - verweerder heeft terecht geconcludeerd dat eiser geen verblijfsrecht kan ontlenen aan artikel 20 VWEU - besluit is niet in strijd met verschillende non-discriminatiebepalingen, het gelijkheidsbeginsel en de belangen van de kinderen - verweerder heeft eiser niet hoeven horen in bezwaar - beroep ongegrond.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. J. Smeets, rechter, in aanwezigheid van mr. J.J. Yilmaz, griffier.

De beslissing is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen vier weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. [eiser] , V-nummer: [V-nummer] , eiser
  2. Inleiding
  3. Beoordeling door de rechtbank
  4. Conclusie en gevolgen
  5. Beslissing

RECHTBANK DEN HAAG

Bestuursrecht

zaaknummer: NL25.62579

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser] , V-nummer: [V-nummer] , eiser

(gemachtigde: mr. C.F. Wassenaar),

en

de minister van Asiel en Migratie, verweerder

(gemachtigde: mr. J.V. de Kort en mr. P.W.R. Verbeek).

Inleiding

1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen de afwijzing van zijn aanvraag om een verblijfsvergunning met als verblijfsdoel ‘familie- of gezinsleven als bedoeld in artikel 8 EVRM’.[_75e56da3-c355-4c64-95ee-97efcfdeb86b]

2. De minister heeft deze aanvraag met het besluit van 13 augustus 2025 afgewezen. Met het bestreden besluit van 26 november 2025 op eisers bezwaar is de minister bij de afwijzing van de aanvraag gebleven.

2.1.

Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.

2.2.

De rechtbank heeft het beroep op 1 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: mr. M. de Jong als waarnemer van de gemachtigde van eiser en de gemachtigden van de minister.

Beoordeling door de rechtbank

Waar gaat deze zaak over?

3. Eiser is geboren op [geboortedatum] 1987 in [geboorteland] . Bij geboorte heeft hij de Marokkaanse nationaliteit verkregen. In 1994 is eisers moeder genaturaliseerd tot Nederlander en eiser heeft toen ook de Nederlandse nationaliteit verkregen.

3.1.

Eiser is op 11 juni 2019 onherroepelijk veroordeeld voor meerdere terroristische misdrijven omdat hij in de periode van januari 2013 tot en met 14 augustus 2013 voorbereidingshandelingen heeft getroffen om zich aan te sluiten bij de gewapende strijd in Syrië.[_021c563d-e519-4199-93bf-fee35d6865ed] Vanwege deze strafrechtelijke veroordeling heeft de Minister van Justitie en Veiligheid op 7 mei 2021 besloten om eisers Nederlanderschap in te trekken.[_ad2e20b3-c073-4076-a152-9616e5386c99] Op diezelfde datum heeft de Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid (nu de minister van Asiel en Migratie) een terugkeerbesluit genomen en een inreisverbod uitgevaardigd voor de duur van twintig jaren omdat eiser een gevaar vormt voor de nationale veiligheid.

3.2.

Bij uitspraken van 28 juni 2023 heeft de hoogste bestuursrechter geoordeeld dat beide besluiten rechtmatig waren.[_98850645-7c96-4dd0-b666-8b1c4eeb713e] De besluiten staan daarmee in rechte vast. Op 16 augustus 2025 is eiser uitgezet naar Marokko, waar hij tot op heden verblijft. Zijn partner en kinderen verblijven in Nederland.

3.3.

Op 6 augustus 2025, dus voor eisers vertrek uit Nederland, heeft hij een aanvraag gedaan voor een verblijfsvergunning met als verblijfsdoel ‘familie- of gezinsleven als bedoeld in artikel 8 EVRM’. Dit om in Nederland te kunnen verblijven bij zijn twee minderjarige kinderen. De minister heeft deze aanvraag op 13 augustus 2025 afgewezen omdat eiser niet beschikt over een machtiging tot voorlopig verblijf (mvv) en hij ook niet van dit vereiste kan worden vrijgesteld met een beroep op artikel 8 van het EVRM.[_3c52946f-7d71-456e-8c09-d64a115f56d9]

Aangenomen wordt dat eiser familie- en gezinsleven heeft met zijn kinderen en dat er sprake is van privéleven in Nederland in de zin van artikel 8 van het EVRM maar de inmenging in deze rechten is gerechtvaardigd omdat eiser een gevaar vormt voor de openbare orde en nationale veiligheid. Eiser kan daarom ook geen verblijfsrecht ontlenen aan artikel 20 VWEU op grond van het arrest Chavez-Vilchez.[_23531db8-5093-46d2-903b-6df91615600a] Bij besluit van 26 november 2025 heeft de minister eisers bezwaar ongegrond verklaard en is hij bij de afwijzing van eisers aanvraag gebleven.

Wat vindt eiser in beroep?

4. De minister heeft ten onrechte eisers aanvraag afgewezen. Het bestreden besluit is in strijd met het recht van eiser en zijn kinderen op privé- en gezinsleven in de zin van artikel 8 van het EVRM. Ook is het bestreden besluit in strijd met de rechten van eisers kinderen om hun Unieburgerschap uit te kunnen oefenen op grond van artikel 20 VWEU[_4613a1ba-1262-49f0-90b0-a648b58347be] en de rechten van het kind als bedoeld in artikel 24 van het Handvest.[_50f5e27c-74b4-4c39-a158-fe2064cb2813] De impact van de scheiding op het gezin is zeer groot, mede omdat eisers partner kwetsbaar is en daardoor de zorg voor de kinderen moeilijk alleen kan dragen. Dat eisers partner op dit moment in verwachting is maakt de scheiding nog zwaarder voor het gezin. De minister heeft niet het juiste toetsingskader toegepast door te volstaan met een verwijzing naar uitspraken van de hoogste bestuursrechter over de intrekking van eisers Nederlanderschap en de oplegging van een terugkeerbesluit en inreisverbod. In deze procedure gaat het namelijk om een aanvraag voor een verblijfsvergunning en dit betreft een ander beoordelingskader. De afwijzing van de aanvraag is verder in strijd met het verbod op discriminatie. Daarnaast had de minister de aanvraag moeten inwilligen omdat hij in soortgelijke gevallen wel een verblijfsrecht heeft verleend. Daarbij is van belang dat eiser geen actueel gevaar vormt voor de nationale veiligheid. Tot slot, is eiser ten onrechte niet gehoord in bezwaar.

Wat is het oordeel van de rechtbank?

5. De rechtbank is van oordeel dat het beroep ongegrond is. Dit betekent dat eiser geen gelijk krijgt. De rechtbank zal dit oordeel hieronder uitleggen.

6. Ter zitting heeft eiser de grond ingetrokken dat de minister het onjuiste toetsingskader heeft toegepast. De rechtbank zal daarom niet meer ingaan op deze grond.

Artikel 8 van het EVRM

7. De rechtbank is van oordeel dat de minister heeft kunnen concluderen dat eiser niet in aanmerking komt voor vrijstelling van het mvv-vereiste op grond van artikel 8 van het EVRM. De minister heeft de belangenafweging in het nadeel van eiser kunnen laten uitvallen omdat hij een gevaar is voor de nationale veiligheid en er sprake is van een beperkte inmenging in het recht op privé- en gezinsleven in de zin van artikel 8 van het EVRM.

7.1.

Met de minister stelt de rechtbank voorop dat de omstandigheid dat het gezin gescheiden is en daardoor moeilijkheden ondervindt, niet het gevolg is van de afwijzing van deze aanvraag maar van het uitgevaardigde terugkeerbesluit en inreisverbod en de daaropvolgende uitzetting van eiser naar Marokko. De afwijzing van deze aanvraag betreft daarom een beperktere inmenging in het recht op privé- en gezinsleven. Dit maakt alleen dat de huidige situatie in stand blijft. De rechtbank overweegt dat de gevolgen voor eisers gezinsleven en de belangen van zijn kinderen uitvoerig in de eerdere besluitvorming zijn betrokken en dat in rechte vaststaat dat deze gevolgen niet aan het uitvaardigen van het terugkeerbesluit en het inreisverbod van twintig jaren in de weg staan gelet op het belang van nationale veiligheid.[_cca816a5-eded-46a6-acf5-609b079e375c] Uitgaande van het uitgangspunt dat het bestreden besluit een beperktere inmenging betreft in het recht op privé en gezinsleven dan het terugkeerbesluit en inreisverbod, is de vraag die voorligt waarom de belangenafweging nu wel in eisers voordeel zou moeten uitvallen.

7.2.

Ter zitting heeft de waarnemer van de gemachtigde van eiser toegelicht waarom eisers belangen nu wel zwaarder zouden moeten wegen dan die van de minister. Daarbij heeft hij erop gewezen dat nu bekend is geworden wat de daadwerkelijke impact is van de scheiding op eisers gezin. Ter onderbouwing is verwezen naar nieuwe verklaringen van eisers partner waarin zij aangeeft dat de scheiding haar zwaar valt en dat dit wordt versterkt omdat zij opnieuw in verwachting is. Daar komt bij dat eiser afstand heeft gedaan van zijn daden en dus geen gevaar meer vormt voor de nationale veiligheid. Dit zou volgen uit een rapport van Forensisch Maatwerk. Ook is eiser ouder geworden en tot het inzicht gekomen dat hij er voor zijn gezin wil zijn. Hij heeft de afgelopen jaren daarom een actieve ouderrol vervuld. Eisers partner en zijn broer en zus hebben verklaringen opgesteld die dit ondersteunen. In zijn beroepschrift heeft eiser er ook nog op gewezen dat geen individueel ambtsbericht van de AIVD[_499d638c-2306-4ce2-9472-6e4c60ccee96] over hem is opgesteld, dat de duur van de gevangenisstraf beperkt was en dat hij niet opnieuw veroordeeld is voor een strafbaar feit.

7.3.

De rechtbank is van oordeel dat de minister in eisers nadeel heeft kunnen meewegen dat hij nog steeds een actueel gevaar vormt voor de nationale veiligheid. Deze beoordeling staat namelijk in rechte vast[_366c0b13-2805-4dab-bde6-5af497ab1543] en er zijn geen feiten of omstandigheden aangevoerd die maken dat hier niet meer van uit kan worden gegaan. De rechtbank overweegt dat het rapport van Forensisch Maatwerk al is ingebracht in de procedure tegen het terugkeerbesluit en het inreisverbod en dat de hoogste bestuursrechter daarover heeft geoordeeld dat de basis van het rapport te smal is en dat er te grote verschillen bestaan met bevindingen in andere reclasseringsrapporten en het gedrag van eiser om op basis daarvan te concluderen dat hij geen gevaar meer vormt voor de nationale veiligheid.[_f174a41b-e581-4e59-9a1c-a5705c8aa2f3] Dat eiser de afgelopen jaren niet opnieuw is veroordeeld voor een strafbaar feit is ook onvoldoende om niet meer van dit oordeel uit te kunnen gaan omdat uit vaste rechtspraak van het Hof van Justitie en de hoogste bestuursrechter volgt dat het gevaar voor de nationale veiligheid lang tot zeer lang actueel blijft.[_1fd6e4fd-1957-49ad-a5d6-c534925949fa] Dat geen individueel ambtsbericht is opgesteld door de AIVD is niet van belang omdat eiser strafrechtelijk is veroordeeld voor terroristische misdrijven en uit het beleid van de minister volgt dat ook op basis daarvan geconcludeerd kan worden dat een persoon een gevaar vormt voor de nationale veiligheid.[_b64d1d63-9d04-4703-82dd-a911213a573a] Daaruit volgt ook dat de duur van de gevangenisstraf geen verzachtende of verzwarende omstandigheid is. Met de verklaringen van eisers partner, zijn broer en zijn zus benadrukt eiser met name de rol die hij vervult binnen zijn gezin. Ook als de rechtbank van die verklaringen uit zou gaan, heeft eiser onvoldoende onderbouwd dat hij zijn houding, die tot de strafbare gedragingen heeft geleid, aantoonbaar en duurzaam heeft verbeterd.

7.4.

Hoewel de rechtbank begrijpt dat de scheiding eiser en zijn gezin zwaar valt, volgt uit de overgelegde stukken grotendeels geen wezenlijk ander beeld van de gevolgen van het terugkeerbesluit en het inreisverbod dan waar rekening mee is gehouden bij de oplegging daarvan. Dat eiser een aanzienlijke verzorgende ouderrol vervulde in het leven van zijn kinderen en de kwetsbare positie van eisers partner waren destijds al bekend. Hierin heeft de minister daarom geen reden hoeven zien om de belangenafweging nu wel in het voordeel van eiser te laten uitvallen. Een nieuwe omstandigheid is dat eisers partner heeft verklaard dat zij in verwachting is en dat de scheiding het gezin daarom extra zwaar valt. De minister heeft ter zitting het standpunt ingenomen dat dit niet maakt dat de belangenafweging in het voordeel van eiser zou moeten uitvallen. De rechtbank is met de minister eens dat deze omstandigheid niet zodanig zwaarwegend is dat het belang van eiser om te kunnen verblijven bij zijn kinderen nu wel zou kunnen opwegen tegen het belang van de minister bij het beschermen van de nationale veiligheid.

Artikel 20 VWEU

8. De rechtbank is van oordeel dat de minister terecht heeft geconcludeerd dat eiser geen verblijfsrecht kan ontlenen aan artikel 20 VWEU omdat hij een gevaar is voor de nationale veiligheid. Uit het arrest Rendón Marín, waar de minister op heeft gewezen, volgt dat als een vreemdeling een afgeleid verblijfsrecht ontleent aan artikel 20 van het VWEU, dit verblijfsrecht niet onvoorwaardelijk is. Een verblijfsrecht kan worden ontzegd of beëindigd om redenen van openbare orde of openbare veiligheid, als het persoonlijke gedrag van de vreemdeling een werkelijke, actuele en voldoende ernstige bedreiging voor een fundamenteel belang van de samenleving vormt.[_28885083-8e05-4788-8448-b0f5394095ab] Gelet op hetgeen is overwogen onder 7.3. en 7.4. heeft de minister deugdelijk gemotiveerd dat eiser een gevaar is voor de nationale veiligheid. Daar komt bij dat bij de oplegging van het terugkeerbesluit en inreisverbod al is beoordeeld dat artikel 20 VWEU daaraan niet in de weg staat en dat dit besluit in rechte vaststaat. Omdat het gezin inmiddels gescheiden leeft, leidt voorgaande conclusie ook niet tot een verdere inperking van de rechten van eisers kinderen.

Verbod op discriminatie

9. Eiser stelt dat het bestreden besluit in strijd is met verschillende non-discriminatiebepalingen waaronder artikel 8 en 14 van het EVRM in samenhang met artikel 24 van het Handvest en artikel 1 van het Internationaal Verdrag inzake de uitbanning van alle vormen van rassendiscriminatie (IVUR).

10. De rechtbank is van oordeel dat het bestreden besluit niet in strijd is met de hiervoor genoemde bepalingen. Voor het oordeel dat het besluit niet in strijd is met de rechten van eiser, zijn partner en zijn kinderen op grond van artikel 8 van het EVRM, artikel 20 VWEU en artikel 24 van het Handvest verwijst de rechtbank naar overwegingen 7 tot en met 7.4. Verder is ook geen sprake van strijd met artikel 14 van het EVRM en artikel 1 van het IVUR omdat eisers aanvraag is afgewezen omdat hij niet beschikte over een geldige mvv en hij ook niet in aanmerking kwam voor vrijstelling van dit vereiste. Deze afwijzingsmodaliteit past de minister toe op elke vreemdeling die niet beschikt over een geldige mvv. Daarmee is geen onderscheid gemaakt op grond van ras, huidskleur, afkomst of afstamming. De verwijzing van eiser naar een uitspraak van de rechtbank Amsterdam[_5cb6c33c-8e4d-4a36-81a8-0c008cfd1c74] maakt het voorgaan niet anders omdat deze uitspraak gaat over een intrekking van het Nederlanderschap en niet zoals deze zaak, over de afwijzing van een aanvraag voor een verblijfsvergunning.

11. Verder heeft eiser ter zitting nog verwezen naar een uitspraak van de hoogste bestuursrechter van 30 september 2026[_030fee0c-1d54-45fa-9831-b09ad409b5ee], waarin is geoordeeld dat bij intrekkingen van het Nederlanderschap op grond van artikel 14, tweede lid, aanhef en onder b, van de RWN, sprake is van een indirect onderscheid ten nadele van Nederlanders die door hun nationale en etnische afstamming een andere nationaliteit hebben waar zij geen afstand van kunnen doen. Hier is ook sprake van in eisers geval. Eiser betoogt dat deze uitspraak tot gevolg heeft dat de minister in de belangenafweging had moeten meewegen dat eiser indirect gediscrimineerd is door de intrekking van zijn Nederlanderschap.

12. Zoals hiervoor is overwogen, ligt alleen ter beoordeling voor of eisers aanvraag afgewezen mocht worden omdat hij niet vrijgesteld kan worden van het mvv-vereiste op grond van artikel 8 van het EVRM. De rechtbank ziet daarom niet in dat de omstandigheid dat sprake was van indirecte discriminatie bij de intrekking van eisers Nederlanderschap een plaats moet hebben in de belangenafweging in deze procedure. Voor zover dat zo zou zijn, ziet de rechtbank niet in dat daar een gewicht aan zou moeten worden toegekend omdat uit de uitspraak van de hoogste bestuursrechter ook volgt dat een objectieve rechtvaardiging bestaat voor dit indirecte onderscheid.

Gelijkheidsbeginsel

13. De rechtbank is van oordeel dat het beroep op het gelijkheidsbeginsel niet kan slagen omdat eiser niet heeft gewezen op concrete gevallen. De rechtbank kan daarom ook niet beoordelen in hoeverre de minister gelijke gevallen anders beoordeelt. Daarbij komt dat een toetsing van artikel 8 van het EVRM altijd een individuele beoordeling vereist waarbij alle feiten en omstandigheden van het geval moeten worden betrokken. Dat sprake is van gelijke gevallen, is daarom moeilijk voorstelbaar.

Horen in bezwaar

14. De rechtbank is van oordeel dat de minister eiser niet heeft hoeven horen in bezwaar. De rechtbank stelt voorop dat van horen in bezwaar mag worden afgezien als het bezwaar kennelijk ongegrond is en dat daarvan sprake is als er op voorhand redelijkerwijs geen twijfel over mogelijk is dat de bezwaren niet kunnen leiden tot een andersluidend besluit.[_a2186012-d23a-4e02-bb4c-a1ee245b9646] Volgens vaste rechtspraak van de hoogste bestuursrechter moet met deze uitzondering terughoudend worden omgegaan.[_d4ca4bd0-3ac3-4e76-bfdc-9cd326239249]

14.1.

De rechtbank stelt vast dat eiser in bezwaar geen nieuwe informatie of nieuwe bewijsstukken heeft ingebracht. Dit maakt dat de minister heeft kunnen concluderen dat het bezwaar kennelijk ongegrond is. Daarbij heeft de minister ook kunnen betrekken dat de voorzieningenrechter op 15 augustus 2026 heeft geoordeeld dat het bezwaar geen redelijke kans van slagen heeft.[_6cd47f3b-32b4-42dc-a8a0-11b6d08c81c0] Dat eiser tijdens een gehoor had kunnen toelichten welke gevolgen zijn uitzetting heeft gehad voor zijn gezinssituatie en waarom hij geen gevaar meer vormt voor de nationale veiligheid, maakt het voorgaande niet anders. Eiser heeft dit al uiteengezet in zijn aanvraag en dit is beoordeeld in het primaire besluit. De enkele mogelijkheid dat eiser in bezwaar nieuwe gezichtspunten naar voren had kunnen brengen, is onvoldoende grond om hem te horen.[_8add436f-f2da-4e8a-bd96-5f50a2936359]

Conclusie en gevolgen

15. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat de minister eisers aanvraag heeft mogen afwijzen. Eiser krijgt daarom het griffierecht niet terug. Hij krijgt ook geen vergoeding van zijn proceskosten.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. J. Smeets, rechter, in aanwezigheid van mr. J.J. Yilmaz, griffier.

De beslissing is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen vier weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Voetnoten

  1. Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden.
  2. Zie het arrest van de Hoge Raad van 11 juni 2019, ECLI:NL:HR:2019:907.
  3. Op grond van artikel 14, tweede lid, aanhef en onder b, van de Rijkswet op het Nederlanderschap (RWN).
  4. Zie de uitspraken van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) van 28 juni 2023, ECLI:NL:RVS:2023:2366 en ECLI:NL:RVS:2023:2451.
  5. Op grond van artikel 16, eerste lid, onder a, van de Vreemdelingenwet 2000.
  6. Zie de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie (Hof van Justitie) van 10 mei 2017, Chavez-Vilchez, ECLI:EU:C:2017:354 en van 13 september 2016, Rendón Marín, ECLI:EU:C:2016:675, punten 55-60.
  7. Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie.
  8. Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.
  9. Zie de uitspraak van de Afdeling van 28 juni 2023, ECLI:NL:RVS:2023:2366.
  10. Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst.
  11. Zie de uitspraak van de Afdeling van 28 juni 2023, ECLI:NL:RVS:2023:2366
  12. Zie voetnoot 9, r.o. 5.2.
  13. Zie het arrest van het Hof van Justitie 2 mei 2018, K. en H.F., ECLI:EU:C:2018:296, punt 58 en de uitspraken van de Afdeling van 16 december 2020, ECLI:NL:RVS:2020:3017, r.o. 9.1. en 11.2. en van 26 juni 2024, ECLI:NL:RVS:2024:2591, r.o. 5.4.
  14. Zie paragraaf B1/4.4. van de Vreemdelingencirculaire 2000.
  15. Zie voetnoot 6, het arrest Rendón Marín, punt 81.
  16. Zie de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 24 maart 2025, ECLI:NL:RBAMS:2025:1849.
  17. ECLI:NL:RVS:2026:5732.
  18. Dit volgt uit artikel 7:3, aanhef en onder b, van de Awb.
  19. Zie de uitspraak van de Afdeling van 6 juli 2022, ECLI:NL:RVS:2022:1918.
  20. Zie de uitspraak van de rechtbank Den Haag van 27 augustus 2026 (telefonisch uitgesproken op 15 augustus 2026), NL25.38411 (niet gepubliceerd).
  21. Zie voetnoot 20, r.o. 4.3 en 5.1.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.