Uitspraak · Vreemdelingenrecht
Rechtbank Den Haag, 2 november 2026 – Artikel 59, eerste lid, aanhef
ECLI:NL:RBDHA:2026:33201Zaaknummer NL26.63348
- Instantie
- Rechtbank Den Haag
- Datum uitspraak
- 2 november 2026
- Publicatiedatum
- 20 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.63348
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Uitkomst
- Beroep ongegrond
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 96 Vw
- Zittingsplaats
- Den Haag
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw / Voortvarendheid / ongegrond
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. J. Holleman, rechter, in aanwezigheid van M.M. Maasland, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.63348
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser] , V-nummer: [V-nummer] , eiser
(gemachtigde: mr. H. Palanciyan),
en
de minister van Asiel en Migratie, verweerder.
Procesverloop
1. Met het besluit van 6 augustus 2026 heeft de minister aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring, op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw), opgelegd. Bij mondelinge uitspraak van 14 augustus 2026 heeft de rechtbank het beroep van eiser tegen dat besluit ongegrond verklaard.
Eiser heeft tegen het voortduren van de maatregel beroep ingesteld. Eiser heeft ook verzocht om schadevergoeding.
De minister heeft een voortgangsrapportage overgelegd. Eiser heeft hierop gereageerd.
De rechtbank heeft het vooronderzoek op 27 oktober 2026 gesloten en bepaald dat de zaak niet op zitting wordt behandeld.
Beoordeling door de rechtbank
2. Indien de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van vreemdelingenbewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan.[_4b1335df-0843-43b5-991c-4ac4d261504f]
3. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al eerder heeft getoetst. Uit de uitspraak van 14 augustus 2026 (in de zaak NL26.44924) volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek dat aan die uitspraak ten grondslag ligt, rechtmatig was. De Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State heeft deze uitspraak, na het door eiser hiertegen ingestelde hoger beroep, in de uitspraak van 11 september 2026 bevestigd[_ce535e34-ad3c-45c9-8428-19e8112db58d]. Daarom is bij de beoordeling van de rechtmatigheid van het voortduren van de maatregel van bewaring slechts de periode van belang sinds het moment van het sluiten van dat onderzoek.
4. De gemachtigde van eiser voert aan dat de voortduring van de vreemdelingenbewaring onrechtmatig is, omdat de minister onvoldoende voortvarend aan de uitzetting werkt. Eiser acht daarbij van belang dat de minister sinds 9 augustus 2026 beschikt over een kopie van eisers Marokkaanse paspoort, maar niet heeft toegelicht waarom dit niet tot afgifte van een laissez-passer (lp) heeft geleid, noch voldoende onderbouwd dat deze binnen een redelijke termijn alsnog zal worden afgegeven. Eiser verblijft inmiddels bijna drie maanden in bewaring, zonder concrete voortgang. Eiser verzoekt daarom het beroep gegrond te verklaren, de bewaring op te heffen, schadevergoeding toe te kennen en de minister te veroordelen in de proceskosten.
5. De rechtbank overweegt het volgende.
6. De rechtbank ziet geen aanleiding voor het oordeel dat de minister onvoldoende voortvarend werkt aan de verwijdering van eiser uit Nederland, dan wel dat zicht op uitzetting ontbreekt. De rechtbank verwijst hierbij ten eerste naar haar eerdere uitspraak van 14 augustus 2026 (in de zaak NL26.44924, onder rechtsoverweging 6). In wat eiser nu aanvoert ziet de rechtbank geen aanleiding voor een ander oordeel.
7. Uit de voortgangsrapportage blijkt dat de minister op 24 augustus 2026 een lp heeft aangevraagd bij de autoriteiten van Marokko. Dat de minister al sinds 9 augustus 2026 beschikt over een kopie van het Marokkaanse paspoort van eiser, leidt niet het oordeel dat er geen sprake is van voortvarend handelen. Het enkele bezit van een kopie van het paspoort betekent immers niet dat een lp zonder meer kan worden afgegeven. De Marokkaanse autoriteiten doen daarnaast ander onderzoek om te verifiëren dat eiser daadwerkelijk de Marokkaanse nationaliteit heeft. Hier gaat enige tijd overheen. Verder is van belang dat de minister afhankelijk is van de medewerking van de Marokkaanse autoriteiten. De minister was gelet op het voorgaande dan ook niet gehouden om toe te lichten waarom er nog geen lp is afgegeven door de Marokkaanse autoriteiten, noch te onderbouwen dat deze binnen een redelijke termijn alsnog zal worden afgegeven.
8. Uit de voortgangsrapportage volgt dat de minister maandelijks schriftelijk bij de Marokkaanse autoriteiten heeft geïnformeerd naar de voortgang van het lp-verzoek, laatst op 30 september 2026. De rechtbank stelt vast dat niet is gebleken dat de Marokkaanse autoriteiten de aanvraag hebben afgewezen of dat zij de aanvraag niet (langer) in behandeling hebben. Daarnaast blijkt uit de voortgangsrapportage dat er meermaals vertrekgesprekken zijn gevoerd met eiser, laatst op 12 oktober 2026. Eiser heeft tijdens dit vertrekgesprek te kennen gegeven dat hij de afgelopen periode niets heeft ondernomen om zijn terugkeer te bespoedigen en geen contact te hebben gelegd met de autoriteiten van Marokko. Er bestaat daarom geen grond voor het oordeel dat de minister met de uitzetting van eiser onvoldoende voortvarendheid heeft betracht.[_b1034fc2-5f69-4403-927a-785b1bd108d6]
9. Ook met inachtneming van de ambtshalve toetsing waartoe de rechtbank gehouden is,[_82e2fccb-884c-4269-a1e4-dc5e7d2a5f15] ziet de rechtbank geen grond voor het oordeel dat de voortduring van de maatregel van bewaring onrechtmatig is. Ook zijn in deze zaak geen vragen aan de orde over de uitleg of de geldigheid van een bepaling van Unierecht.[_b180ad69-0454-4791-920a-679c7f2172ce] Het beroep wordt ongegrond verklaard. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
10. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. J. Holleman, rechter, in aanwezigheid van M.M. Maasland, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.
Voetnoten
- Dit volgt uit artikel 96, derde lid, van de Vw.
- ECLI:NL: RVS:2026: 5366.
- Zie de uitspraak van de Afdeling van 24 april 2013, ECLI:NL:RVS:2013:BZ9018
- Zie de arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 8 november 2022, ECLI:EU:C:2022:858 en 4 september 2025, ECLI:EU:C:2025:647 en de uitspraak van de Afdeling van 12 februari 2026, ECLI:NL:RVS:2026:329
- Zie het arrest het Hof van Justitie van de Europese Unie van 24 maart 2026, ECLI:EU:C:2026:243, r.o. 24 en 31.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Deze uitspraak verwijst naar
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.