Uitspraak · Vreemdelingenrecht
Rechtbank Den Haag, 9 november 2026 – Vervolgberoep artikel 59, eerste lid, aanhef
ECLI:NL:RBDHA:2026:33104Zaaknummer NL26.64679
- Instantie
- Rechtbank Den Haag
- Datum uitspraak
- 9 november 2026
- Publicatiedatum
- 11 november 2026
- Zaaknummer
- NL26.64679
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Uitkomst
- Beroep ongegrond
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 96 Vw
- Zittingsplaats
- Amsterdam
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Vervolgberoep artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw. De rechtbank is van oordeel dat zicht op uitzetting naar Egypte bestaat en dat de minister voldoende voortvarend werkt aan de uitzetting van eiser. Verder stelt de rechtbank vast dat de bewaring van eiser op dit moment bijna 124 dagen duurt. Mede gelet hierop is er nog geen sprake van een zodanig lange detentie dat het voortduren daarvan in het kader van uitzetting reeds hierom onrechtmatig is. Beroep ongegrond.
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. P.L.C.M. Ficq, rechter, in aanwezigheid van mr. B.S. Beens, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Zittingsplaats Amsterdam
Bestuursrecht
zaaknummer: NL26.64679
uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen
[eiser], V-nummer: [V-nummer], eiser
(gemachtigde: mr. S. Guman),
en
de minister van Asiel en Migratie, verweerder (hierna: de minister)
(gemachtigde: mr. B.H. Wezeman).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over het voortduren van de maatregel van vreemdelingenbewaring die aan eiser is opgelegd. Deze maatregel is opgelegd op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw). Eiser is het niet eens met het voortduren van de vreemdelingenbewaring. De rechtbank beoordeelt de rechtmatigheid van het voortduren van de maatregel van vreemdelingenbewaring. Omdat eiser ook verzoekt om schadevergoeding beoordeelt de rechtbank ook of aan eiser een schadevergoeding moet worden toegekend.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is. Het voortduren van de maatregel van vreemdelingenbewaring is niet onrechtmatig. De maatregel van vreemdelingenbewaring voldoet aan de voorwaarden. Er is geen reden voor het toekennen van een schadevergoeding. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit heeft.
Procesverloop
2. Met het besluit van 9 juli 2026 heeft de minister aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd. Bij uitspraak van 22 september 2026 heeft de rechtbank het beroep van eiser tegen dat besluit ongegrond verklaard.
Eiser heeft tegen het voortduren van de maatregel beroep ingesteld. Eiser heeft ook verzocht om schadevergoeding.
De minister heeft een voortgangsrapportage overgelegd. Eiser heeft hierop gereageerd.
De rechtbank heeft het beroep op 3 november 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, M. Alhamwi als tolk en de gemachtigde van de minister.
Beoordeling door de rechtbank
3. Indien de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van vreemdelingenbewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan.[_8adc5986-f5d2-4ab2-b4be-c7b24613762f]
4. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van vreemdelingenbewaring al eerder heeft getoetst. Uit de uitspraak van 22 september 2026 (NL26.52855) volgt dat de maatregel van vreemdelingenbewaring tot het moment van sluiten van dat onderzoek, rechtmatig was. Daarom is bij de beoordeling van de rechtmatigheid van het voortduren van de maatregel van bewaring slechts de periode van belang sinds het moment van het sluiten van dat onderzoek.
5. Eiser voert, kort samengevat, aan dat het zicht op uitzetting ontbreekt en dat de minister onvoldoende voortvarend aan zijn uitzetting werkt. Verder is de voortduring van de vreemdelingenbewaring onevenredig geworden gelet op de duur daarvan.
De rechtbank is van oordeel dat zicht op uitzetting naar Egypte bestaat en dat de minister voldoende voortvarend werkt aan de uitzetting van eiser. Daarbij betrekt zij het volgende. De rechtbank stelt voorop dat de gegevens over zicht op uitzetting naar Egypte, zoals opgenomen in de laatste uitspraak van 22 september 2026, nog steeds hetzelfde zijn. Er is dus sprake van zicht op uitzetting naar Egypte. Ten aanzien van de voortvarendheid is de rechtbank van oordeel dat de minister voldoende voortvarend werkt aan eisers uitzetting. Uit de voortgangsrapportage blijkt dat de minister sinds het sluiten van het onderzoek in de vorige procedure op 30 september 2026 en 20 oktober 2026 schriftelijk heeft gerappelleerd en dat op 6 oktober 2026 en 26 oktober 2026 een vertrekgesprek met eiser is gevoerd. Bovendien is op 24 september 2026 op dossierniveau extra aandacht gevraagd bij de Egyptische vertegenwoordiger. Voor zover eiser betoogt dat de bewaring onevenredig is geworden omdat hij al lange tijd in bewaring zit, merkt de rechtbank op dat (ook) op eiser een verplichting rust om actief en volledig mee te werken aan het onderzoek naar zijn identiteit en nationaliteit. Niet is gebleken dat eiser concrete inspanningen heeft verricht om aan documenten te komen die de afgifte van een laissez-passer hadden kunnen bevorderen. Dat eiser heeft geprobeerd om contact op te nemen met de Egyptische ambassade en dat zij hem niet te woord willen staan heeft hij niet onderbouwd. Bovendien heeft eiser in het vertrekgesprek van 26 oktober 2026 gezegd dat hij niet wil terugkeren naar Egypte, ook niet zelfstandig in samenwerking met het IOM[_fe421583-e281-41e7-88a2-51530789eaf2]. Anders dan eiser aanvoert in de gronden, duurt de bewaring op dit moment bijna 124 dagen. Mede gelet hierop is er nog geen sprake van een zodanig lange detentie dat het voortduren daarvan in het kader van uitzetting reeds hierom onrechtmatig is.
Verder begrijpt de rechtbank dat het voortduren van de bewaring eiser steeds zwaarder valt en dat hij mentale klachten ervaart. Eiser heeft aangevoerd dat hij moeite heeft om hiervoor een medische behandeling te krijgen en dat hulp van een psycholoog maanden op zich kan laten wachten. Dit op zichzelf is echter onvoldoende zwaarwegend om de voortduring van de detentie onevenredig te achten. De minister heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat er medische voorzieningen aanwezig zijn in het detentiecentrum en dat eiser, als hij ontevreden is over de medische voorzieningen of medische behandelingen, hierover een klacht kan indienen bij de autoriteiten van het detentiecentrum. De beroepsgrond slaagt niet.
6. Los van de door eiser aangevoerde gronden, ziet de rechtbank ook ambtshalve geen reden om te komen tot het oordeel dat aan de rechtmatigheidsvoorwaarden voor deze maatregel niet is voldaan.[_cc833f6e-f947-44fd-a27c-65f516daf9df]
Conclusie en gevolgen
7. Het beroep tegen het voortduren van de maatregel van vreemdelingenbewaring is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank:
- verklaart het beroep ongegrond;
- wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Deze uitspraak is gedaan door mr. P.L.C.M. Ficq, rechter, in aanwezigheid van mr. B.S. Beens, griffier.
Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:
Rechtsmiddel
Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.
Voetnoten
- Dit volgt uit artikel 96, derde lid, van de Vw.
- Internationale Organisatie Migratie.
- Vergelijk HvJEU 8 november 2022, ECLI:EU:C:2022:858 en 4 september 2025, ECLI:EU:C:2025:647.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.