Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag, 2 november 2026 – Venezuela en Syrië, dubbele nationaliteit

ECLI:NL:RBDHA:2026:33074Zaaknummer NL25.48920_48918

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
2 november 2026
Publicatiedatum
10 november 2026
Zaaknummer
NL25.48920_48918
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Uitkomst
Beroep gegrond
Hoofdwetsartikel
Artikel 28 Vw
Zittingsplaats
Zwolle
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Venezuela en Syrië, dubbele nationaliteit, minister mocht vanwege vermeld geboorteland op identiteitsbewijs uitgaan van Venezolaanse nationaliteit, beroep gegrond want onvoldoende gemotiveerd dat eiseressen naar Venezuela terug kunnen keren zonder hun vader.

De rechtbank:

- verklaart het beroep gegrond;

- vernietigt de bestreden besluiten van 18 september 2025;

- draagt de minister op binnen 12 weken na de dag van verzending van deze uitspraak nieuwe besluiten te nemen op de aanvragen, waarbij rekening wordt gehouden met deze uitspraak;

- veroordeelt de minister tot betaling van € 1.868,- aan proceskosten aan eiseressen.

Deze uitspraak is gedaan door mr. K. Ides, rechter, in aanwezigheid van mr. E.J. Snoeijer, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. Samenvatting
  2. Procesverloop
  3. Conclusie en gevolgen
  4. Beslissing

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Zwolle

Bestuursrecht

zaaknummers: NL25.48920 en NL25.48918

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiseres 1] (eiseres 1) en [eiseres 2] (eiseres 2),

V-nummers: [V-nummer 1] en [V-nummer 2],

(gemachtigde: mr. M.F. Kiers),

en

de minister van Asiel en Migratie,

(gemachtigde: mr. L. Maring).

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over de afwijzing van de asielaanvragen van eiseressen als bedoeld in artikel 28 van de Vw[_cc8cfc76-5bf7-4087-be42-0227e0a4fdbf]. Eiseressen zijn het hier niet mee eens. Zij voeren daartoe een aantal beroepsgronden aan. Aan de hand van deze beroepsgronden beoordeelt de rechtbank de afwijzing van de asielaanvragen.

1.1.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvragen niet in stand kan blijven. De minister heeft in de bestreden besluiten onvoldoende gemotiveerd dat eiseressen geen reëel risico op schending van artikel 3 van het EVRM lopen bij terugkeer naar Venezuela en of terugkeer van eiseressen naar Venezuela strijd met artikel 8 van het EVRM oplevert. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Procesverloop

2. Eiseressen hebben op 20 juli 2022 beiden een aanvraag om verlening van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd ingediend. Zij stellen van Syrische nationaliteit te zijn. Eiseres 1 stelt te zijn geboren op [geboortedatum 1] 1999 en eiseres 2 stelt te zijn geboren op [geboortedatum 2] 2002. De minister heeft met de bestreden besluiten van 18 september 2025 de aanvragen in de verlengde procedure afgewezen als ongegrond.

2.1.

Eiseressen hebben beroep ingesteld tegen de bestreden besluiten.

2.2.

De rechtbank heeft de beroepen op 29 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseressen, de gemachtigde van eiseressen, Z. Alhabib als tolk en de gemachtigde van de minister.

Beoordeling door de rechtbank

Wat is het asielrelaas van eiseressen?

3. Eiseressen leggen aan hun asielaanvragen het volgende ten grondslag. Zij hebben Syrië verlaten vanwege de algemene oorlogssituatie daar en vanwege de discriminatie van Druzen, de bevolkingsgroep waartoe zij behoren. Bij terugkeer naar Syrië vrezen zij te worden ontvoerd, verkracht of vermoord. Eiseressen zijn in Venezuela geboren en hebben daar als jong kind gewoond. Zij zijn bang om naar Venezuela terug te keren vanwege de problemen die hun vader daar heeft ondervonden en vanwege de zorgwekkende veiligheidssituatie.

Wat is het standpunt van de minister in de bestreden besluiten?

4. Het asielrelaas van eiseressen bevat volgens de minister de volgende asielmotieven:

-de nationaliteit, identiteit en herkomst van eiseressen;

-de problemen van eiseressen vanwege het behoren tot de bevolkingsgroep van de Druzen in Syrië.

4.1.

De minister stelt zich hierover op het standpunt dat de nationaliteit, identiteit en herkomst van eiseressen geloofwaardig is. Naast de Syrische nationaliteit bezitten eiseressen volgens de minister ook de Venezolaanse nationaliteit. De minister heeft de problemen van eiseressen vanwege het behoren tot de bevolkingsgroep van de Druzen niet getoetst, omdat er toen het bestreden besluit werd genomen een besluit- en vertrekmoratorium gold voor Syrië. De minister stelt zich verder op het standpunt dat eiseressen niet aannemelijk hebben gemaakt dat zij te vrezen hebben voor vervolging of voor een behandeling in strijd met artikel 3 van het EVRM bij terugkeer naar Venezuela. De minister heeft daarom de asielaanvragen afgewezen als ongegrond.

Heeft de minister ervan uit kunnen gaan dat eiseressen de Venezolaanse nationaliteit bezitten?

Wat is het betoog van eiseressen?

5. Eiseressen voeren aan dat de minister er onterecht vanuit gaat dat de informatie op hun Syrische identiteitskaart over hun geboorteland voldoende is voor de Venezolaanse autoriteiten om bij hen een document (paspoort of identiteitskaart) aan te vragen en te krijgen. Uit informatie op de website van de ambassade blijkt namelijk dat zij daarvoor een geboorteakte nodig hebben. Ook voeren eiseressen aan dat zij zich niet kunnen vinden in het standpunt van de minister dat zij dergelijke documenten in Venezuela kunnen regelen. Dit impliceert immers dat zij met een laissez-passer naar Venezuela zouden moeten afreizen en het valt niet in te zien dat zij daarvoor geen geboorteakte nodig zouden hebben. Daarbij komt dat eiseressen niet naar de Venezolaanse ambassade durven, vanwege de problemen die hun vader met de Venezolaanse autoriteiten heeft gehad. Volgens eiseressen moet eerst vast komen te staan of hun vader een reëel risico loopt op ernstige schade in Venezuela.

Wat is het oordeel van de rechtbank?

5.1.

De rechtbank overweegt dat de minister zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat eiseressen, bij geboorte, naast de Syrische nationaliteit ook de Venezolaanse nationaliteit hebben verkregen. Dit kon de minister afleiden uit de verklaringen van eiseressen zelf dat zij in Venezuela zijn geboren en daar in hun jonge jaren hebben gewoond en de door eiseressen overgelegde Syrische identiteitskaarten, waar Venezuela als geboorteland staat vermeld. Daarbij heeft de minister terecht op de Venezolaanse Grondwet gewezen, waaruit blijkt dat een persoon die in Venezuela wordt geboren die nationaliteit krijgt en dat de Venezolaanse nationaliteit niet zomaar kan worden afgenomen.

5.2.

Ook wat betreft het verkrijgen van een geboorteakte en daarmee andere identiteitsdocumenten – zodat de Venezolaanse nationaliteit ook daadwerkelijk geëffectueerd kan worden – volgt de rechtbank het standpunt van de minister. Tijdens de zitting heeft de minister namelijk toegelicht dat uit informatie van de Dienst Terugkeer en Vertrek[_165f293b-ce35-440a-b8f2-65518e0daa44] blijkt dat eiseressen voor het krijgen van een laissez-passer geen geboorteakte of Venezolaanse identiteitskaart nodig hebben. De kopieën van hun Syrische identiteitskaart zijn daarvoor voldoende. Het is dan ook aan eiseressen om aannemelijk te maken waarom dit voor hen niet zou gelden. Dat is hen niet gelukt. De stelling dat zij zich vanwege de problemen van hun vader niet in persoon tot de Venezolaanse autoriteiten durven te wenden, maakt het oordeel van de rechtbank niet anders. De rechtbank overweegt dat eiseressen meerderjarig zijn en zelf geen problemen met de Venezolaanse autoriteiten hebben gehad. Daarom kan van hen worden verwacht dat zij in contact treden met de Venezolaanse ambassade. Deze beroepsgrond slaagt niet.

Is de minister er terecht vanuit gegaan dat eiseressen geen reëel risico op schending van artikel 3 van het EVRM lopen in Venezuela?

Wat is het betoog van eiseressen?

6. Eiseressen zijn niet opgegroeid in Venezuela, zij kennen de taal en de cultuur niet en zijn daar niet geschoold. Ook hebben zij geen netwerk in Venezuela, want er woont geen familie van hen. Eiseressen zullen zich als ‘alleenstaande vrouwen’ in een dergelijk corrupt land, waar het bovendien zeer onrustig en onveilig is, niet staande kunnen houden. Verder vinden eiseressen het standpunt van de minister dat zij meer band met Venezuela hebben dan met Nederland onredelijk. Zij hebben immers slechts als jonge kinderen in Venezuela verbleven. Het ligt dan ook voor de hand dat zij de laatste vier jaar dat zij in Nederland hebben verbleven een veel sterkere band met Nederland hebben gekregen, dan dat zij ooit met Venezuela hebben gehad. Voor zover de minister zich in de bestreden besluiten tot slot op het standpunt heeft gesteld dat zij met elkaar en met hun vader kunnen terugkeren naar Venezuela en op die manier een netwerk hebben, voeren eiseressen aan dat zij natuurlijk steun zouden hebben aan elkaar, maar dat dit de andere belemmeringen niet wegneemt.

Wat is het oordeel van de rechtbank?

6.1.

De rechtbank overweegt om te beginnen dat zij in haar uitspraak van vandaag in de zaak[_fa544da7-506c-4ea0-87be-a44514d7447a] van de vader van eiseressen tot het oordeel is gekomen dat hij een reëel risico op ernstige schade in de zin van artikel 3 van het EVRM loopt bij terugkeer naar Venezuela. Het standpunt van de minister dat eiseressen met hun vader naar Venezuela kunnen terugkeren, omdat zijn problemen daar ongeloofwaardig en niet zwaarwegend genoeg zouden zijn, is dan ook niet houdbaar. Gelet hierop heeft de minister onvoldoende gemotiveerd of eiseressen – zonder de aanwezigheid van hun vader in Venezuela – geen reëel risico op schending van artikel 3 van het EVRM lopen bij terugkeer naar Venezuela.

6.2.

Daarbij is door de minister in de bestreden besluiten ook geen antwoord gegeven op de vragen of er sprake is van gezinsleven in de zin van artikel 8 van het EVRM tussen eiseressen en hun vader en of terugkeer van eiseressen naar Venezuela geen strijd met artikel 8 van het EVRM oplevert, nu hun vader daar niet naartoe kan terugkeren.

6.3.

Deze beroepsgrond slaagt.

6.4.

Gelet op het bovenstaande hoeven de overige gronden van eiseressen niet te worden besproken.

6.5.

Tot slot overweegt de rechtbank nog dat mocht de minister tot de conclusie komen dat eiseressen niet kunnen terugkeren naar Venezuela, de minister dan ook hun verklaringen over hun problemen in Syrië moet beoordelen, aangezien er geen besluit- en vertrekmoratorium meer geldt voor dat land.

Conclusie en gevolgen

7. De minister heeft de aanvragen ten onrechte afgewezen als ongegrond. Het beroep is gegrond, omdat de minister onvoldoende heeft gemotiveerd dat eiseressen geen reëel risico op schending van artikel 3 van het EVRM lopen bij terugkeer naar Venezuela of dat dit strijd met artikel 8 van het EVRM oplevert. De rechtbank vernietigt daarom de bestreden besluiten.

7.1.

De rechtbank bepaalt met toepassing van artikel 8:72, vierde lid, van de Algemene wet bestuursrecht dat de minister nieuwe besluiten moet nemen en daarbij rekening houdt met deze uitspraak. De rechtbank geeft de minister hiervoor 12 weken.

7.2.

Omdat het beroep gegrond is krijgen eiseressen een vergoeding van hun proceskosten. De minister moet deze vergoeding betalen. Deze vergoeding bedraagt € 1.868,- omdat de gemachtigde van eiseressen een beroepschrift heeft ingediend en aan de zitting heeft deelgenomen. Verder zijn er geen kosten gemaakt die vergoed kunnen worden.

Beslissing

De rechtbank:

- verklaart het beroep gegrond;

- vernietigt de bestreden besluiten van 18 september 2025;

- draagt de minister op binnen 12 weken na de dag van verzending van deze uitspraak nieuwe besluiten te nemen op de aanvragen, waarbij rekening wordt gehouden met deze uitspraak;

- veroordeelt de minister tot betaling van € 1.868,- aan proceskosten aan eiseressen.

Deze uitspraak is gedaan door mr. K. Ides, rechter, in aanwezigheid van mr. E.J. Snoeijer, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen 1 week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Voetnoten

  1. Vreemdelingenwet 2000.
  2. Https://www.dienstterugkeerenvertrek.nl/landeninformatie/v/venezuela/reisdocumenten.
  3. Zaaknummer NL25.48915.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.