Uitspraak · Socialezekerheidsrecht

Rechtbank Den Haag, 10 november 2026 – Vovo: AIO. Geen duurzaam gescheiden leven

ECLI:NL:RBDHA:2026:32970Zaaknummer SGR 26/7609

Instantie
Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak
10 november 2026
Publicatiedatum
17 november 2026
Zaaknummer
SGR 26/7609
Rechtsgebied
Bestuursrecht, Socialezekerheidsrecht
Procedure
Voorlopige voorziening
Zittingsplaats
Den Haag
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Vovo. AIO. Geen duurzaam gescheiden leven.

Beslissing

De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. L.C. Bannink, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van W.M. Colpa, griffier.

Uitgesproken in het openbaar op 10 november 2026.

griffiervoorzieningenrechter

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. [verzoeker] , uit [woonplaats] , verzoeker
  2. Procesverloop
  3. Beoordeling door de voorzieningenrechter
  4. Beslissing
  5. Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.

RECHTBANK DEN HAAG

Bestuursrecht

zaaknummer: SGR 26/7609

uitspraak van de voorzieningenrechter van 10 november 2026 in de zaak tussen

[verzoeker] , uit [woonplaats] , verzoeker

(gemachtigde: mr. G.H. Amstelveen),

en

de Raad van bestuur van de Sociale Verzekeringsbank, verweerder

(gemachtigde: mr. K. Verbeek).

Procesverloop

Bij besluit van 22 juli 2026 heeft verweerder aanvraag van verzoeker tot toekenning van een aanvullende inkomensvoorziening ouderen ingevolge de Participatiewet (AIO-aanvulling) afgewezen.

Verzoeker heeft hiertegen bezwaar gemaakt en de voorzieningenrechter gevraagd om een voorlopige voorziening te treffen.

De voorzieningenrechter heeft het verzoek op 27 oktober 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: verzoeker, de gemachtigde van verzoeker en de gemachtigde van verweerder.

Beoordeling door de voorzieningenrechter

1. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventueel) bodemgeding niet.

2. De voorzieningenrechter is van oordeel dat aannemelijk is dat de financiële situatie van verzoeker zodanig is dat er sprake is van spoedeisend belang. De voorzieningenrechter zal hierna beoordelen of er aanleiding bestaat een voorlopige voorziening te treffen.

3.1.

Aan verzoeker is met ingang 14 april 2023 een gehuwdenpensioen op grond van de Algemene Ouderdomswet (AOW) toegekend.

3.2.

Bij besluit van 12 juli 2023 heeft verweerder de aanvraag van verzoeker voor een aanvullende inkomensvoorziening ouderen ingevolge de Participatiewet (AIO-aanvulling) afgewezen, op de grond dat verzoekers inkomen samen met het inkomen van zijn partner hoger is dan de voor hem geldende AIO-norm.

3.3.

Op 14 juli 2026 heeft verzoeker opnieuw een aanvraag voor een AIO-aanvulling gedaan. Daarop heeft verzoeker aangegeven dat hij is gehuwd, maar dat hij duurzaam gescheiden leeft van zijn echtgenote mevrouw [naam] .

4. Bij besluit van 22 juli 2026 heeft verweerder deze aanvraag afgewezen, op de grond dat het totale inkomen van verzoeker en zijn partner € 2.990,75 netto per maand bedraagt en dat dit bedrag hoger is dan het normbedrag van de AIO die voor verzoeker geldt.

5. Verzoeker voert aan dat het voortbestaan van een huwelijk niet automatisch maakt dat niet gesproken kan worden van een echtelijke samenleving die duurzaam is verbroken. Verzoeker en mevrouw Martiszoon wonen afzonderlijk en ieder beschikt over een eigen woning. Ter onderbouwing hiervan heeft verzoeker gewezen op de huurovereenkomsten uit 2021. Verzoeker heeft er voorts op gewezen dat het onderhouden van het contact tussen hem en zijn echtgenote beperkt is tot hetgeen de kinderen aangaat en niet gaat over voortzetting van hun echtelijke samenleving.

6. Ingevolge artikel 3, tweede, lid, aanhef en onder b, van de Participatiewet wordt degene die duurzaam gescheiden leeft van de persoon met wie hij gehuwd is aangemerkt als ongehuwd. Echtgenoten leven pas duurzaam gescheiden, als beiden of één van hen het echtelijk samenleven wil verbreken, waardoor ieder afzonderlijk zijn eigen leven leidt alsof hij niet met de ander gehuwd is en dit door ten minste één van beiden als blijvend is bedoeld. Dit is vaste rechtspraak[_79858b07-3b2e-4faf-b8cf-20eacbf0484b]. Dit zal moeten blijken uit concrete feiten en omstandigheden. Het gegeven dat betrokkenen hun hoofdverblijf niet hebben in dezelfde woning is niet voldoende om een duurzaam gescheiden leven aan te nemen. Zoals de Centrale Raad van Beroep eerder heeft overwogen kan de echtelijke samenleving ook bestaan zonder dat de betrokkenen samenwonen[_a70874ab-0e08-466c-9c2f-a8c21a7353d6].

7.1.

Verweerder mag bij gehuwden uitgaan van de intentie tot samenleving en het is vervolgens aan eisers om de uitzonderingssituatie van duurzaam gescheiden leven aan te tonen. Dat er sprake is van duurzaam gescheiden leven, moet ondubbelzinnig blijken uit de feitelijke omstandigheden. Naar het voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter is er behalve het feit dat verzoeker en zijn echtgenote allebei een eigen huis hebben, verzoeker geen onderbouwing heeft gegeven waaruit zou kunnen blijken dat sprake is van (andere) omstandigheden die er op duiden dat ieder afzonderlijk zijn en haar eigen leven leidt. Niet is gebleken dat beiden of één van hen het echtelijk samenleven wil verbreken. Daarbij betrekt de voorzieningenrechter bij dat niet is gebleken dat de huidige feitelijke situatie verzoekers en zijn echtgenote anders is ten opzichte van de eerder afwijzing in 2023. Uit de overgelegde bankafschriften is ook niet zonder meer af te leiden dat er geen sprake is van enige financiële verstrengeling.

7.2

Verweerder heeft ter zitting verklaard dat naar aanleiding van hetgeen in bezwaar is aangevoerd op 27 oktober 2026 onderzoeksformulieren aan verzoeker zijn verstuurd waarbij nader wordt uitgevraagd hoe de feitelijke situatie is. In bezwaar zal dan duidelijk moeten worden of er sprake is van al dan niet duurzaam gescheiden leven. Echter, bij de huidige stand van zaken zoals is vermeld in de vorige rechtsoverweging ziet de voorzieningenrechter onvoldoende aanleiding om een voorlopige voorziening te treffen.

8. De voorzieningenrechter wijst het verzoek af.

9. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing

De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. L.C. Bannink, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van W.M. Colpa, griffier.

Uitgesproken in het openbaar op 10 november 2026.

griffiervoorzieningenrechter

Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:

Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep of verzet open.

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.