Uitspraak · Omgevingsrecht
Rechtbank Den Haag, 3 november 2026 – Beroep niet-ontvankelijk wegens ontbreken procesbelang
ECLI:NL:RBDHA:2026:32757Zaaknummer SGR 23/4157
- Instantie
- Rechtbank Den Haag
- Datum uitspraak
- 3 november 2026
- Publicatiedatum
- 17 november 2026
- Zaaknummer
- SGR 23/4157
- Rechtsgebied
- Bestuursrecht, Omgevingsrecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig
- Uitkomst
- Beroep niet-ontvankelijk
- Zittingsplaats
- Den Haag
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Beroep niet-ontvankelijk wegens ontbreken procesbelang. Eiser heeft met het bestreden besluit de omgevingsvergunning gekregen die hij heeft aangevraagd. Beroep op vertrouwensbeginsel slaagt niet; concrete toezegging ontbreekt. Procesbelang kan ook niet worden ontleend aan schade geleden door bestuurlijke besluitvorming.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
Deze uitspraak is gedaan door mr. A.J. van der Ven, rechter, in aanwezigheid van mr. M.M. Wesselo, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 3 november 2026.
| griffier | rechter |
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK DEN HAAG
Bestuursrecht
zaaknummer: SGR 23/4157
uitspraak van de enkelvoudige kamer van 3 november 2026 in de zaak tussen
[eiser], uit [woonplaats], eiser
(gemachtigde: mr. J. Geelhoed),
en
het college van burgemeester en wethouders van Pijnacker-Nootdorp
(gemachtigden: [gemachtigde 1], [gemachtigde 2] en [gemachtigde 3]).
Samenvatting
1. Deze uitspraak gaat over de omgevingsvergunning die aan eiser is verleend voor het bouwen van een woning op zijn perceel. In de omgevingsvergunning is het vloerpeil van de beganegrondvloer van de woning vastgesteld op -4,40 meter NAP. Dit is volgens eiser te laag en heeft geleid tot wateroverlast in de kruipruimte van zijn woning. Om die reden heeft hij beroep ingesteld tegen de verleende omgevingsvergunning.
De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep niet-ontvankelijk is, omdat eiser geen procesbelang heeft. Dat betekent dat het beroep niet inhoudelijk wordt beoordeeld. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.
Procesverloop
2. Eiser heeft op 23 mei 2022 een omgevingsvergunning aangevraagd voor het bouwen van een woning en het ophogen van een kavel aan [adres]. Het college heeft de omgevingsvergunning met het besluit van 22 september 2022 verleend. Met het bestreden besluit van 9 mei 2023 heeft het college het bezwaar van eiser ongegrond verklaard, in navolging van het advies van de bezwaarschriftencommissie, onder aanvulling van de motivering.
Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. Het college heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.
De rechtbank heeft het beroep op 18 februari 2025 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser en de gemachtigden van het college. Het onderzoek ter zitting is geschorst omdat partijen ter zitting hebben afgesproken een mediationtraject in te gaan.
Op 23 maart 2026 heeft het mediationbureau van de rechtbank bericht dat de mediation is beëindigd en dat partijen geen overeenstemming hebben bereikt. Op 28 april 2026 heeft eiser de rechtbank laten weten dat hij op een tweede zitting wenst te worden gehoord.
Het tweede onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 21 september 2026. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser en de gemachtigden van het college.
Beoordeling door de rechtbank
Is er sprake van procesbelang?
3. De rechtbank beoordeelt ambtshalve of eiser procesbelang heeft bij deze beroepsprocedure. Procesbelang is het belang dat een appellant heeft bij de uitkomst van een procedure. Volgens vaste rechtspraak is er sprake van procesbelang als het doel dat een partij met de beroepsprocedure voor ogen staat ook daadwerkelijk met dit rechtsmiddel kan worden bereikt en voor die partij feitelijk van betekenis is. De bestuursrechter dient het beroep niet-ontvankelijk te verklaren indien het procesbelang ontbreekt.[_3bd5c796-ab80-494d-9b70-adcd2ad63c0d]
Naar het oordeel van de rechtbank heeft eiser geen procesbelang bij de behandeling van zijn beroep. De rechtbank overweegt daartoe dat eiser met het bestreden besluit de omgevingsvergunning heeft gekregen die hij heeft aangevraagd. Eiser heeft immers zelf een vloerpeil van -4,40 meter NAP aangevraagd. Dat staat tussen partijen niet ter discussie en heeft eiser ter zitting nog bevestigd. Dat dit vloerpeil in een vergunningvoorschrift ook nadrukkelijk is voorgeschreven, doet hier niet aan af. Vernietiging van dit voorschrift zou namelijk niet tot gevolg hebben dat de woning op een ander vloerpeil gebouwd mag worden, nu de aangevraagde en vergunde situatie ziet op een vloerpeil van -4,40 meter NAP.
Dat eiser de aanvraag onder protest met dit vloerpeil zou hebben ingediend, omdat hij druk ervaarde vanwege de oplopende rentestand en hogere bouwkosten die het gevolg zouden zijn bij vertraging, doet aan het voorgaande niet af. Het bevoegd gezag moet immers beslissen op de aanvraag zoals deze is ingediend.[_a17ff005-3194-41a9-b4cf-6f79f5765e65] Omdat het college in dit geval heeft moeten beslissen op een aanvraag voor een woning met een vloerpeil van -4,40 meter NAP, kan eiser met zijn beroep niet bereiken dat een omgevingsvergunning met een andere hoogte wordt verleend. Eiser is zelf verantwoordelijk voor de aanvraag die hij indient. Als hij een hoger vloerpeil wenste, had hij dit moeten aanvragen. Als die aanvraag vervolgens geweigerd zou zijn, had hij tegen het weigeringsbesluit bezwaar kunnen maken, en eventueel een verzoek om een voorlopige voorziening kunnen indienen, om hangende de handhavingsprocedure een voorlopig oordeel te vragen over de weigering van de omgevingsvergunning. Er stond dus een andere weg open voor eiser om een inhoudelijk oordeel te verkrijgen over een woning met een hoger vloerpeil, zodat eiser er niet toe gehouden was om de aanvraag in te dienen met een vloerpeil van -4,40 meter NAP.
Voor zover eiser betoogt dat hij gelet op het vertrouwensbeginsel ervan uit mocht gaan dat het college een hoger vloerpeil dan -4,40 meter NAP zou vergunnen, overweegt de rechtbank dat dit betoog niet slaagt. Eiser stelt in dit kader dat voorafgaand aan het indienen van de aanvraag door het college is toegezegd dat het wel goed zou komen en dat de hoogte van het vloerpeil nog kon worden aangepast nadat de aanvraag eenmaal was ingediend. Uit de stukken blijkt echter niet dat het college heeft toegezegd dat een ander vloerpeil vergund zou worden. In zijn mail van 18 mei 2022 vermeldt eiser wel dat een medewerker van de gemeente zou hebben gezegd “dat we daar echt wel gaan uitkomen”. Dat is naar het oordeel van de rechtbank echter geen concrete toezegging namens het college dat een ander vloerpeil dan -4,40 meter NAP zou worden vergund. Eiser wijst er ook op dat op 9 juni 2022 – na het indienen van de aanvraag – een medewerker van de gemeente heeft geschreven: “Dit betekent dat we nu ook het peil voor jullie kunnen bepalen”. Hieruit blijkt volgens eiser dat het peil eerder nog niet vastlag. Volgens de rechtbank kan hier echter niet uit worden afgeleid dat het college op enig moment heeft toegezegd een vergunning te zullen verlenen voor een hoger vloerpeil. Vaststaat dat eiser is meegegaan in het vloerpeil zoals dat door het college is bepaald. Eiser heeft zijn vergunningaanvraag immers niet gewijzigd.
Procesbelang kan verder ook niet zijn gelegen in een vaststelling dat het bestreden besluit onrechtmatig is met het oog op een schadevergoeding die eventueel in een civiele procedure kan worden gevorderd. Eventuele schade als gevolg van het bouwen met een vloerpeil van -4,40 meter NAP is immers het gevolg van de aanvraag van eiser zelf en niet van een door het college opgelegd voorschrift dat afwijkt van de aanvraag.
Conclusie en gevolgen
4. Het beroep is niet-ontvankelijk. De rechtbank beoordeelt dus de zaak niet inhoudelijk. Eiser krijgt daarom het griffierecht niet terug. Hij krijgt ook geen vergoeding van zijn proceskosten.
Beslissing
De rechtbank verklaart het beroep niet-ontvankelijk.
Deze uitspraak is gedaan door mr. A.J. van der Ven, rechter, in aanwezigheid van mr. M.M. Wesselo, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 3 november 2026.
| griffier | rechter |
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.
Voetnoten
- Zie onder meer de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 31 augustus 2022, ECLI:NL:RVS:2022:2531, onder 6.1.
- Zie onder meer de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State van 12 september 2018, ECLI:NL:RVS:2018:2970, onder 2.1.
Deze uitspraak verwijst naar
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.