Rechtbank Den Haag, 13 oktober 2026

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de afwijzing van de asielaanvraag in stand kan blijven. De minister heeft de aanvraag niet hoeven te beoordelen aan de hand van het toen geldende beleid en de geloofwaardigheidsbeoordeling is niet in strijd met het Unierecht. Het besluit is verder zorgvuldig tot stand gekomen. De minister heeft ook de problemen van eiser met de Houthi’s terecht ongeloofwaardig geacht en terecht overwogen dat eiser geen gegronde vrees voor vervolging heeft vanwege zijn politieke overtuiging, afkomst of omdat hij in het Westen komt heeft verbleven. Verder heeft de minister in het beleid, zoals vastgelegd in Wijzigingsbesluit Vreemdelingencirculaire (WBV) 2025/20, terecht aangenomen dat zich in Sana’a in Jemen niet het hoogste niveau van willekeurig geweld voordoet. Eiser heeft onvoldoende aannemelijk gemaakt dat hij, gezien deze minder uitzonderlijke situatie, gelet op zijn individuele situatie en persoonlijke omstandigheden in Sana’a het slachtoffer zal worden van willekeurig geweld. Ook heeft de minister de aanvraag terecht kennelijk ongegrond verklaard en eiser een terugkeerbesluit en inreisverbod opgelegd. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Eiser heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit. De minister heeft een verweerschrift ingediend.

De rechtbank heeft het beroep op 13 juli 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, zijn gemachtigde en de gemachtigde van de minister.

De minister stelt zich hierover op het standpunt dat eisers identiteit, nationaliteit en herkomst geloofwaardig is. De minister acht de problemen met de Houthi’s niet geloofwaardig. Wel is eisers deelname aan protesten in Nederland geloofwaardig geacht. Eiser is geen vluchteling en loopt bij terugkeer naar Jemen geen reëel risico op ernstige schade. De minister concludeert dat de asielaanvraag kennelijk ongegrond is.

Deze beroepsgrond slaagt niet. Uit vaste rechtspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) volgt dat een asielaanvraag in beginsel moet worden beoordeeld aan de hand van het beleid dat geldt ten tijde van de besluitvorming (ex nunc). Daarvan kan slechts in bijzondere gevallen worden afgeweken. Van bijzondere omstandigheden is naar het oordeel van de rechtbank in het geval van eiser geen sprake. De enkele omstandigheid dat een belanghebbende door toepassing van nieuwe beleidsregels in een ongunstigere positie komt, is namelijk onvoldoende om van dat

Deze beroepsgrond slaagt niet. De rechtbank ziet, overeenkomstig de uitspraken van de meervoudige kamer van deze rechtbank en zittingsplaats van 25 juni 2025 en 8 september 2025,[_56d69500-f04f-41de-851e-36c0f5a94167] geen aanleiding voor het oordeel dat WI 2024/6 in strijd is met het Unierecht. De rechtbank ziet in de gestelde prejudiciële vragen geen aanleiding voor een ander oordeel en wijst het aanhoudingsverzoek af.

Voorts is de rechtbank van oordeel dat de minister zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat de discriminatie als noorderling niet als afzonderlijk asielmotief had moeten worden beoordeeld. Bij de beoordeling is uitgegaan van eisers herkomstgebied: Sana’a in Noord-Jemen. Van eiser wordt niet verlangd dat hij zich vestigt in Zuid-Jemen. De gestelde vrees voor problemen als noorderling in Zuid-Jemen is daarom niet relevant voor de beoordeling. De minister is niet gehouden om dit punt als afzonderlijk asielmotief te toetsen op geloofwaardigheid. Voor zover eiser heeft willen aanvoeren dat hij in het verleden discriminatie heeft ondervonden vanwege zijn herkomst, heeft eiser dit standpunt niet onderbouwd. Uit eisers afgelegde verklaringen volgt niet dat eiser in het verleden discriminatie heeft ondervonden die zodanig is dat dit kwalificeert als vervolging of een reëel risico op ernstige schade.

Verder is de rechtbank van oordeel dat eiser onvoldoende heeft geconcretiseerd en onderbouwd op welke wijze in het gehoor of in de besluitvorming onvoldoende rekening is gehouden met zijn referentiekader. Dat de minister het referentiekader van eiser niet expliciet heeft opgenomen in het bestreden besluit, betekent nog niet dat de minister hier geen rekening mee heeft gehouden. De rechtbank is van oordeel dat de minister voldoende rekening heeft gehouden met het referentiekader van eiser. De minister heeft in het bestreden besluit namelijk uiteengezet op welke wijze hiermee rekening is gehouden.

De rechtbank stelt vast dat in het verweerschrift voor het eerst artikel 8 van het EVRM aan bod komt. De minister had in het eerste voornemen weliswaar overwogen dat eiser niet in aanmerking komt voor een verblijfsvergunning regulier op grond van artikel 8 van het EVRM, maar dit voornemen is vervangen door het tweede voornemen waarin deze toets niet terugkomt. Dit levert een motiveringsgebrek op. De rechtbank ziet echter redenen om het gebrek te passeren, zoals bedoeld in artikel 6:22 van de Algemene wet bestuursrecht, omdat niet aannemelijk is dat eiser hierdoor is benadeeld. De minister stelt terecht op zitting dat eiser niet in aanmerking komt voor een verblijfsvergunning regulier op grond van artikel 8 van het EVRM. Eiser voldoet namelijk niet aan de voorwaarden. Eisers vrouw – die later dan eiser naar Nederland is gekomen – heeft inderdaad een asielaanvraag gedaan, maar zij zit nog in de beginfase van de procedure. Hoe deze procedure zal gaan verlopen en wat de uitkomst daarvan zal zijn is in zijn geheel nog toekomstig en onduidelijk.

Niet in geschil is dat eiser zijn verklaringen over de problemen met de Houthi’s niet heeft onderbouwd met (objectieve) documenten die dit asielmotief volledig onderbouwen. Daarom heeft de minister beoordeeld of het asielmotief alsnog geloofwaardig is. Dat is volgens de minister niet het geval, omdat de verklaringen van eiser geen samenhangend en aannemelijk geheel vormen.[_2dfa2142-e20b-43a9-a5e8-63bed4e7ca68] De minister heeft eiser in dat kader het volgende tegengeworpen: eiser heeft na de gestelde incidenten langdurig in Jemen verbleven zonder vervolghandelingen eisers verklaringen over rekrutering door de Houthi’s blijven algemeen en niet persoonlijk toegespitst, eisers verklaringen over studeren en het zogenoemde “jihad-nummer” zijn onvoldoende concreet en eisers verklaringen omtrent de bezoeken van de Houthi’s aan zijn familie vormen geen samenhangend geheel. Voorts is het asielmotief niet alsnog geloofwaardig omdat eiser zijn asielaanvraag niet zo spoedig mogelijk heeft ingediend en daartoe geen goede reden heeft. [_6c6bb23e-9ba9-4b67-820f-4b8e5eeb9eea]

Deze beroepsgrond slaagt niet. De rechtbank stelt voorop dat zij, gelet op het arrest van het Hof van Justitie in Ebilum[_a3bf82b4-a778-4944-97d6-9be93f53aa3d], het standpunt over de geloofwaardigheid van de door een betrokkene afgelegde verklaringen voortaan zonder enige terughoudendheid zal beoordelen. Het Hof heeft namelijk geoordeeld dat de asielrechter een volledig onderzoek moet verrichten van de relevante feitelijke elementen. De rechtbank zal daarom niet langer, wanneer zij het standpunt van de minister over de geloofwaardigheid toetst, beoordelen of de minister zich ‘niet ten onrechte’ op een bepaald standpunt heeft gesteld. Dit in aanmerking nemend oordeelt de rechtbank dat de minister terecht heeft geconcludeerd dat eisers problemen in Jemen met de Houthi’s ongeloofwaardig zijn. Dat de minister is teruggekomen op een eerder ingenomen standpunt, maakt dat niet anders. Zoals onder 8.1 is geoordeeld, kan de minister een eerder ingenomen standpunt wijzigen door een nieuw voornemen uit te brengen. Eisers verklaringen vormen geen samenhangend en aannemelijk geheel. Zo heeft eiser na de gestelde incidenten langdurig in Jemen verbleven zonder vervolghandelingen. Eiser heeft verklaard dat hij een aantal incidenten heeft meegemaakt met de Houthi’s op school en bij de controlepost.[_aecd0f2c-68cb-49a5-861c-e10438fefc5d] Maar uit eisers verklaringen volgt ook dat hij na deze incidenten nog jaren in Jemen heeft verbleven en pas in september 2022 het land heeft verlaten.[_39fb3bf4-b8a4-43a0-8644-3d51d0d9fda5] Indien sprake zou zijn geweest van een persoonlijk en direct risico, valt niet in te zien dat eiser na deze gebeurtenissen nog geruime tijd in Jemen kon verblijven. Te meer nu eiser stelt dat hij bekend was en iedereen wist wie hij was vanwege zijn achternaam.[_8a58b288-aa55-4573-b7fd-01487a3e30e6] Verder stelt de minister terecht dat zijn verklaringen over rekrutering door de Houthi’s algemeen blijven en niet persoonlijk toegespitst zijn. Zo verklaart eiser enkel dat de Houthi’s jongeren ronselen en dat mensen van zijn leeftijd doelwit zijn voor rekrutering.[_af1ec796-ab17-446d-bc50-d8907061a6d4] Eiser heeft algemeen verklaard over zijn rekrutering en heeft zelf niet zijn Hasjemitische afkomst expliciet gekoppeld aan zijn vrees voor rekrutering. Op de vraag waarom eiser dacht dat hij gerekruteerd zou worden, antwoordde hij dat hij alleenstaand is, zijn leeftijd en omdat hij mondig is en zodat hij kan helpen met werven.[_24cd8435-301c-407a-9f1f-97447d5f706b] Het is ongerijmd dat eiser stelt te vrezen voor rekrutering door de Houthi’s, vanwege zijn afkomst maar tegelijkertijd heeft eiser tot zijn 21e levensjaar in Jemen gewoond zonder gerekruteerd te zijn. Dit doet afbreuk aan de geloofwaardigheid van de gestelde problemen met de Houthi’s. Daarnaast stelt de minister terecht dat eisers verklaringen over studeren en het zogenoemde ‘jihad-nummer’ onvoldoende concreet zijn. Eiser verklaart dat hij alleen kon studeren indien hij een cursus van de Houthi’s zou volgen en een zogenoemd jihad-nummer zou verkrijgen.[_2da90c2a-56c4-452b-a57e-f160365e0e9b] Eiser heeft hierover echter geen documenten overgelegd en uit zijn verklaringen volgt niet wie dit heeft gezegd of wanneer dit is gebeurd. Daarbij komt dat eiser zich na deze afwijzing nogmaals heeft ingeschreven bij de universiteit.[_9d1f0e6c-1ab7-4e83-ae6c-b9b0b3d241a6] Hieruit blijkt dat eiser actief heeft geprobeerd om toegelaten te worden tot de universiteit en dat hij daarmee er kennelijk voor gekozen heeft om zijn toekomst in Jemen voort te zetten. Dit ondermijnt de stelling van eiser dat hij zich in een onontkoombare en dwingende situatie bevond. Tot slot stelt de minister terecht dat eisers verklaringen omtrent de bezoeken aan zijn familie van de Houthi’s geen samenhangend geheel vormen. Eiser heeft verklaard dat zijn familie in Jemen door de Houthi’s is benaderd met de boodschap dat hij moet stoppen met demonstraties.[_c5f458e6-1047-4278-8ffc-fc88483f25f2] Eiser verklaart ook dat hij niet weet hoe vaak dit is gebeurd en dat hij zelf geen contact heeft gehad met de Houthi’s. Het blijft onduidelijk wanneer de Houthi’s langs zijn geweest en wat er is gezegd. Dat zijn familie bang was om afgeluisterd te worden, maakt voorgaande niet anders. Eiser verklaart ook dat de Houthi’s nu niet op zoek zijn naar hem.[_746ef48b-217d-44d9-b260-6199bcf751ca] Dit doet afbreuk aan de door eiser gestelde problemen.

Eiser stelt dat hij een groot deel van zijn leven buiten Europa heeft gewoond en nooit eerder asiel heeft aangevraagd en derhalve niet op de hoogte is van de wetten, regels en gebruiken in Nederland. Eiser was niet op de hoogte van het vereiste van de onverwijlde aanmelding. Hij vertrouwde op de informatie verkregen via sociale media en landgenoten en heeft op advies van zijn vrienden zes maanden gewacht met het aanvragen van asiel.

Dit betoog slaagt niet. Eiser is Nederland op 20 of 25 januari 2023 ingereisd en heeft zich pas op 31 augustus 2023 gemeld voor asiel. De minister stelt terecht dat eiser geen verschoonbare reden heeft voor het niet op tijd melden voor asiel. Dat eiser niet wist hoe een asielprocedure in Nederland eruitziet betekent niet dat hij dit niet had kunnen weten door zich tijdig te melden in een land waar hij asiel aanvraagt. Bovendien heeft eiser verklaard op advies van vrienden zes maanden te hebben gewacht met het indienen van een asielaanvraag zodat een ander land dan niet meer verantwoordelijk zou zijn. Het niet onverwijld melden duidt daarom op strategisch gedrag en niet op een acute vlucht voor vervolging.

Naar het oordeel van de rechtbank stelt de minister terecht dat eiser geen gegronde vrees voor vervolging heeft vanwege zijn deelname aan de protesten in Nederland. De minister volgt weliswaar dat eiser een politieke overtuiging heeft, maar stelt terecht dat eiser niet aannemelijk heeft gemaakt dat sprake is van een sterke politieke overtuiging. Eiser heeft verklaard dat hij niet politiek actief was in Jemen en verklaart ook in Nederland niet politiek actief te zijn.[_69fc931a-8089-4c4d-aea9-cf67cd3cc8f6] Eiser heeft verder foto’s en een video overgelegd van een demonstratie in Nederland. Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat deze beelden leiden tot negatieve aandacht of monitoring door de Houthi’s. Uit niets is gebleken dat de Houthi’s deze beelden hebben gezien, laat staan dat ze daarop eiser hebben geïdentificeerd. Zo is door eiser verklaard dat hij niet is geïnterviewd, dat zijn naam niet is genoemd en dat hij niet weet of de Houthi’s daadwerkelijk naar hem op zoek zijn.[_eb16f2c7-3c7e-45ed-ad48-9a910d271939] Eiser heeft derhalve geen concrete aanwijzingen overgelegd waaruit blijkt dat hij persoonlijk herkenbaar en herleidbaar is. Dat de Houthi’s aan de deur zijn geweest heeft de minister terecht ongeloofwaardig geacht zoals volgt uit overweging 9.2. Uit de algemene landeninformatie volgt ook niet dat de Houthi’s aandacht besteden aan protesten in het buitenland.

Naar het oordeel van de rechtbank stelt de minister voorts terecht dat eiser geen gegronde vrees voor vervolging heeft vanwege zijn Hasjemitische etniciteit. Hasjemieten vormen geen risicogroep. Uit openbare bronnen volgt dat Hasjemieten in Jemen een ambigue positie hebben, hetgeen betekent dat er geen eenduidig, landelijk patroon bestaat van vervolging van (soennitische) Hasjemieten. Uit eisers verklaringen volgt verder geen consistent beeld van structurele vervolging. Eiser verklaart enerzijds dat soennitische Hasjemoeten stelselmatig onder druk worden gezet door de Houthi’s, terwijl hij anderszins verklaart dat hij persoonlijk geen structurele problemen heeft ervaren vanwege zijn Hasjemitische afkomst. Dit maakt daarom eisers stelling dat Hasjemieten, en hijzelf in het bijzonder, stelselmatig door de Houthi’s worden vervolgd niet aannemelijk. Bovendien is niet gebleken dat eiser persoonlijk vanwege zijn Hasjemitische afkomst door de Houthi’s is benaderd, bedreigd of gedwongen om zich aan te sluiten bij hen. Verder is niet gebleken dat de door eiser gestelde – maar niet onderbouwde – beledigingen, intimidatie en dreiging vanwege zijn afkomst zodanige ernst en structureel karakter hebben dat gesproken kan worden van vervolging in de zin van het Vluchtelingenverdrag.

Naar het oordeel van de rechtbank heeft de minister zich terecht op het standpunt gesteld dat de door eiser overgelegde informatie onvoldoende aanknopingspunten biedt voor de conclusie dat hij bij terugkeer naar Jemen een reëel risico loopt op ernstige schade doordat hij banden zou hebben met het Westen. Daarbij heeft de minister terecht betrokken dat de informatie, die dateert van juli 2024, betrekking heeft op een persoon die werkzaam was voor de Nederlandse ambassade en juist vanwege die werkzaamheden problemen heeft ondervonden. Niet is gebleken dat dit een vanuit het Westen teruggekeerde Jemeniet betrof, dat eiser vergelijkbare werkzaamheden heeft verricht of zich in vergelijkbare omstandigheden bevindt, zodat hieruit niet volgt dat eiser bij terugkeer een reëel risico loopt op ernstige schade De beroepsgrond slaagt niet.

De minister gaat sinds WBV 2024/9 voor geheel Jemen uit van een relatief hoger niveau van willekeurig geweld. De Afdeling heeft geoordeeld dat de minister in dit beleid onvoldoende heeft gemotiveerd dat in Jemen geen sprake is van de meest uitzonderlijke situatie die valt onder artikel 15, aanhef en onder c, van de Kwalificatierichtlijn.[_19935e45-fa98-4045-975a-99713f7b4f1c] De minister heeft volgens de Afdeling niet alle in de uitspraak genoemde relevante omstandigheden in zijn beoordeling betrokken en heeft de minister opgedragen een nieuwe beoordeling te verrichten met inachtneming van het ambtsbericht 2025. De minister heeft vervolgens het beleid met WBV 2025/20 gewijzigd, waarbij hij nog steeds aanneemt dat sprake is van een relatief hoger niveau van willekeurig geweld.

De minister heeft in de besluitvorming, onder verwijzing naar WBV 2025/20, gemotiveerd dat in Sana’a sprake is van een relatief hoger niveau van willekeurig geweld. De rechtbank volgt de minister in dit standpunt en wijst daarbij op de uitspraak van de meervoudige kamer van deze rechtbank en zittingsplaats van 5 februari 2026.[_2155956e-3207-4eab-bbb7-ff0ae3dd0207] In deze uitspraak heeft de rechtbank, kort gezegd, geoordeeld dat de minister in het beleid, zoals volgt uit WBV 2025/20, terecht heeft aangenomen dat zich in Sana’a niet de hoogste gradatie van willekeurig geweld voordoet. De verwijzing van eiser naar uitspraken van andere zittingsplaatsen die tot het oordeel komen dat het beleid (WBV 2025/20) van de minister nog steeds onvoldoende gemotiveerd is,[_25e7a444-19c3-4f98-95df-9198bad9d41a] geeft onvoldoende aanknopingspunten om niet langer uit te gaan van de uitspraak van de meervoudige kamer van deze rechtbank van 5 februari 2026. Dat andere zittingsplaatsen op basis van dezelfde feiten tot een andere conclusie komt dan deze zittingsplaats, acht de rechtbank hiervoor onvoldoende. Dat de situatie in Sana’a nog steeds onrustig is en er nog steeds veel conflicten zijn en daarom van de uitspraak van deze rechtbank en zittingsplaats van 5 februari 2026 moet worden afgeweken, slaagt niet. Ook dat is onvoldoende voor een ander oordeel. Dat sprake is van een conflict, is namelijk niet in geschil. De minister stelt terecht dat geen sprake is van een conflict van dien aard dat het enkel aanwezig zijn in Sana’a al maakt dat eiser risico loopt om slachtoffer te worden van willekeurig geweld.

Omdat sprake is van een minder uitzonderlijke situatie van willekeurig geweld, dient eiser aannemelijk te maken dat hij vanwege zijn individuele situatie en persoonlijke omstandigheden een verhoogd risico loopt om slachtoffer te worden van willekeurig geweld.[_c2fc5cf7-faa2-4231-b4ea-2d17cb2dda31] De minister heeft niet ten onrechte gesteld dat eiser dat niet aannemelijk heeft gemaakt. Eiser heeft als individuele omstandigheden namelijk naar voren gebracht dat hij vanwege de problemen met de Houthi’s een verhoogd risico loopt op willekeurig geweld. Deze individuele omstandigheden zien echter niet op willekeurig geweld, maar op gericht geweld. Ook de discriminatie vanwege zijn Hasjemitische etniciteit en zijn verblijf in Europa zien niet op willekeurig geweld. Daarmee maakt eiser niet aannemelijk dat hij een verhoogd risico op willekeurig geweld loopt.

Naar het oordeel van de rechtbank stelt de minister terecht dat de asielaanvraag van eiser kennelijk ongegrond verklaard kan worden op grond van artikel 30b, eerste lid, onder h van de Vw 2000. Eiser heeft namelijk niet zo spoedig mogelijk asiel aangevraagd en heeft daarvoor geen goede reden zoals is geoordeeld onder 9.4. Dat maakt dat de minister aan eiser een terugkeerbesluit heeft mogen opleggen waarin hij bepaalt dat eiser Nederland onmiddellijk moet verlaten.[_eed9198a-3f40-444c-a8cc-9777a6d43dc5] De minister heeft daarom aan eiser ook een inreisverbod mogen opleggen.[_c3e792d3-c927-4cef-bf82-c8cbb93bce8f] Dat eisers vrouw nog in Nederland is en zich in de asielprocedure bevindt, doet hier niet aan af.