Rechtbank Den Haag, 6 juli 2026

Verweerder heeft deze aanvraag met het besluit van 20 november 2024 afgewezen. Met het bestreden besluit van 15 september 2025 op het bezwaar van eisers is verweerder bij de afwijzing van de aanvraag gebleven.

Verweerder heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.

De rechtbank heeft het beroep op 11 juni 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: referent en de gemachtigde van eisers. Ook is er een tolk verschenen. Verweerder is met bericht vooraf niet verschenen.

Tussen partijen is niet in geschil dat referent aan de vereisten van het jongvolwassenenbeleid voldoet en dat er daarom sprake is van familieleven in de zin van artikel 8 van het EVRM, zonder dat daarvoor bijkomende elementen van afhankelijkheid vereist zijn.

Het feit dat er tussen referent en eisers sprake is van familie- of gezinsleven, maakt niet zonder meer dat eisers recht hebben op een verblijfsvergunning. Verweerder moet een belangenafweging maken waarbij hij het belang van de Nederlandse staat bij een beperkt toelatingsbeleid afweegt tegen het belang van de betrokkenen om zo te beoordelen of het vastgestelde gezinsleven ook met zich meebrengt dat het verblijf in Nederland moet worden toegestaan.[_864d6932-8146-4cc7-839b-e4088fe6bb8a] Bij die belangenafweging moet verweerder alle relevante feiten en omstandigheden betrekken en tot een “fair balance” (redelijk evenwicht) komen. In geschil is of verweerder de belangenafweging in het nadeel van eisers mocht laten uitvallen. De rechtbank toetst of verweerder alle relevante feiten en omstandigheden in zijn belangenafweging heeft betrokken, dit moet de rechtbank vol toetsen. De uitkomst van de gemaakte belangenafweging dient de rechtbank enigszins terughoudend te toetsen. Dat betekent onder meer dat de rechtbank het gewicht dat verweerder aan de verschillende belangen heeft toegekend, enigszins terughoudend moet toetsen. De rechtbank toetst of verweerder in redelijkheid tot die uitkomst heeft kunnen komen.

Hoewel het jongvolwassenenbeleid van toepassing is, en het bestaan van familieleven in het voordeel van referent en eisers is betrokken, betekent dit niet dat de belangenafweging in hun voordeel moet uitvallen. Verweerder heeft in het nadeel van eisers mogen meewegen dat referent over een zekere mate van zelfstandigheid beschikt en zich sinds zijn vertrek uit Syrië in Nederland staande heeft kunnen houden. Verweerder heeft daarbij kunnen betrekken dat eiser zelfstandig woont in Nederland, een opleiding heeft gevolgd en ongeveer 30 uur per maand bij [werkgever] werkt. Omdat referent meerderjarig is, heeft verweerder zich ook op het standpunt mogen stellen dat van referent mag worden verwacht dat hij zelfstandig een leven opbouwt in Nederland.[_67cf5472-5da4-4305-8848-a21814910f1a] Sinds de komst van referent in Nederland heeft het familieleven met eisers daarbij op afstand vorm gekregen. Verweerder heeft erop mogen wijzen dat het voor referent mogelijk is om op afstand contact te onderhouden met eisers en dat niet is gebleken dat dit in de toekomst niet kan worden voortgezet. Daarbij heeft verweerder eisers mogen tegenwerpen dat niet is gebleken in welke mate en op welke wijze eisers hulpbehoevend zijn van referent ten gevolge van hun gestelde medische problematiek. Ook heeft verweerder in het nadeel van eisers mogen wegen dat niet is gebleken van een dermate intensief familieleven dat er op de Nederlandse overheid een positieve verplichting rust om verblijf van eisers toe te staan.

Verweerder heeft het economisch belang in het nadeel van referent en eisers mogen meewegen. Verweerder heeft het aannemelijk mogen vinden dat eisers voor een groot deel, al dan niet volledig, ten laste zullen komen van de Nederlandse samenleving. Referent heeft onvoldoende aannemelijk gemaakt dat hij voldoende inspanningen verricht om in de toekomst in het levensonderhoud van eisers te kunnen voorzien. Verweerder heeft erop kunnen wijzen dat referent met zijn werkzaamheden bij [werkgever] voor 30 uur in de maand onvoldoende inkomsten verwerft om in zijn het levensonderhoud van eisers te kunnen voorzien. Daarbij ontvangt referent een uitkering. Ter zitting heeft referent aangevoerd dat hij inmiddels zijn opleiding heeft afgerond inmiddels een fulltime arbeidscontract heeft bij [werkgever]. Maar eiser heeft de gestelde uitbreiding van zijn werkuren niet met stukken onderbouwd, terwijl dit wel op zijn weg ligt. Daarnaast heeft eiser ook zijn plan om een MBO-opleiding te gaan volgen, niet met stukken onderbouwd. Daarbij heeft verweerder er terecht op gewezen dat het economisch belang ook gaat over de bescherming van de arbeidsmarkt en de door de overheid gefinancierde voorzieningen zoals onderwijs, gezondheidszorg en infrastructuur. Verweerder heeft het aannemelijk mogen vinden dat eisers, indien zij in Nederland zouden verblijven, aanspraak zullen maken op bijvoorbeeld de gezondheidszorg.

Verweerder heeft ook waarde mogen hechten aan het restrictieve toelatingsbeleid, omdat eisers niet vallen onder de doelgroep van het nareisbeleid mag verweerder dat in hun nadeel wegen. Daarnaast heeft verweerder naar het oordeel van de rechtbank deugdelijk gemotiveerd waarom de objectieve belemmering, om het familie- en gezinsleven in Syrië uit te oefenen, in het voordeel van eisers is meegewogen maar niet doorslaggevend is. Verweerder heeft toegelicht dat het doorslaggevende gewicht ligt bij het belang van de Nederlandse staat met het voeren van een restrictief toelatingsbeleid en het beschermen van de Nederlandse economie. De rechtbank is daarbij van oordeel dat er op verweerder geen verplichting rust om onderzoek te doen naar de mogelijkheid voor referent en eisers om gezinsleven uit te oefenen in een derde land.

Verweerder heeft zich op het standpunt mogen stellen dat eisers niet geconcretiseerd hebben op welk onderdeel van het beleid afgeweken had moeten worden op basis van artikel 4:84 van de Awb. De door eiser aangevoerde omstandigheden zijn immers in de belangenafweging betrokken. Deze beroepsgrond slaagt niet.