Rechtbank Den Haag, 15 september 2026

Aansluitende machtiging tot het verlenen van verplichte zorg

Beschikking naar aanleiding van het door de officier van justitie ingediende verzoek tot het verlenen van een aansluitende zorgmachtiging als bedoeld in artikel 6:4 van de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg (Wvggz), ten aanzien van:

[betrokkene],

hierna te noemen: betrokkene,

geboren op [geboortedatum] 1950 te [geboorteplaats],

wonende te [woonplaats],

thans verblijvende in de accommodatie [accommodatie] te [plaats],

advocaat: mr. J.I. Echteld te Gouda.

ProcesverloopBij verzoekschrift, ingekomen ter griffie op 3 september 2026, heeft de officier van justitie verzocht om een aansluitende zorgmachtiging.

Bij het verzoekschrift zijn de volgende bijlagen gevoegd:

- een op 24 augustus 2026 ondertekende medische verklaring van [psychiater], psychiater, die betrokkene heeft onderzocht maar niet bij de behandeling betrokken was;

- een blanco zorgkaart;

- een zorgplan van 24 augustus 2026;

- de bevindingen van de geneesheer-directeur van 2 september 2026;

- een brief van de officier van justitie van 18 augustus 2026, waaruit blijkt dat er ten aanzien van betrokkene geen recente politiemutaties zijn en betrokkene geen justitiële documentatie heeft.

De mondelinge behandeling van het verzoek heeft plaatsgevonden op 15 september 2026. Daarbij zijn gehoord:

- betrokkene, bijgestaan door zijn advocaat;

- de arts, [arts];

- de partner, [partner].

Omdat door de officier van justitie een nadere toelichting op of motivering van het verzoek niet nodig werd geacht en het de rechtbank ter zitting is gebleken dat diens aanwezigheid ook niet noodzakelijk was om tot een inhoudelijke beslissing te kunnen komen, is de officier van justitie niet gehoord.

Standpunten ter zitting

Betrokkene heeft aangegeven dat het wel oké gaat.

De advocaat heeft gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank. Mocht de zorgmachtiging worden verleend, heeft de advocaat wel verzocht om de vormen van verplichte zorg ‘insluiten’ en ‘uitoefenen van toezicht’ te schrappen, omdat dit niet voorzienbaar is. De geriatrische stoel en de tentbed worden al toegepast en vallen onder de beperking van de bewegingsvrijheid, aldus de advocaat.

De partner heeft naar voren gebracht dat betrokkene nog steeds niet is overgeplaatst, omdat er nog geen andere accommodatie is gevonden die hem aan wil nemen.

De arts heeft aangegeven dat betrokkene goede momenten kan hebben, maar dat hij ook niet goed logisch kan nadenken. Zijn gedrag kan dat plotseling omslaan waarbij betrokkene het contact verliest. Ook is er dan sprake van fysieke agressie. Er hebben forse incidenten plaatsgevonden. Er wordt gebruik gemaakt van een tentbed als interventie. De laatste maanden lijkt dit beeld iets te verminderen. Daarnaast heeft betrokkene nog regelmatig hallucinaties. Verder is er nog geen passende plek gevonden voor betrokkene wegens zijn onvoorspelbaarheid en agressie. De rechterlijke machtiging is dan ook niet ten uitvoer gelegd. Op dit moment is er contact met WZH De Strijp over een mogelijke overplaatsing.

Beoordeling

Op 9 maart 2026 is door de rechtbank een zorgmachtiging verleend voor de duur van zes maanden tot en met 9 september 2026.

Uit de overgelegde stukken is gebleken dat betrokkene lijdt aan psychische stoornissen, te weten mogelijk comorbide depressieve stoornis en reeds vastgestelde PTSS. Daarnaast is er sprake van een psychogeriatrische aandoening, Lewy Body Dementie.

Deze stoornissen leiden tot ernstig nadeel, gelegen in:

- ernstig lichamelijk letsel;

- ernstige psychische schade;

- ernstige materiële schade;

- ernstige verwaarlozing.

Betrokkene heeft meermaals agressief gedrag laten zien, onder andere richting zorgverleners. Tijdens zorgmomenten kan hij slaan en schoppen. Tevens is er sprake van valgevaar bij een wankel looppatroon en dwaalgedrag, waarbij het gebruik van een geristoel en slapen in een tentbed als noodzakelijk wordt geacht. Ook is betrokkene wisselend beperkt in zijn communicatie en afhankelijk van hulp bij de dagelijkse verzorging. Verder weigert betrokkene bij psychotische verschijnselen soms medicatie. Bij het niet behandelen

hiervan is verdere psychische achteruitgang een bekend risico.

Om het ernstig nadeel af te wenden, de geestelijke gezondheid van betrokkene te stabiliseren, de geestelijke gezondheid van betrokkene te herstellen zodanig dat hij zijn autonomie zoveel mogelijk herwint en de door de stoornissen bedreigde of aangetaste fysieke gezondheid van betrokkene te stabiliseren of te herstellen, heeft betrokkene zorg nodig.

Gebleken is dat er geen mogelijkheden voor passende zorg op vrijwillige basis zijn. Betrokkene heeft geen ziekte-inzicht en weigert met enige regelmaat zijn medicatie.

Om die reden is verplichte zorg nodig.

De in het verzoekschrift genoemde vormen van zorg zijn gebaseerd op de medische verklaring, het zorgplan en het advies van de geneesheer-directeur. Deze vormen van verplichte zorg zijn door de rechtbank tijdens de mondelinge behandeling besproken.

Gelet op het voorgaande acht de rechtbank de volgende vormen van verplichte zorg noodzakelijk om het ernstig nadeel af te wenden:

- toedienen van medicatie;

- verrichten medische controles;

- andere medische handelingen en therapeutische maatregelen;

- beperken van de bewegingsvrijheid, waaronder het gebruik van de tentbed en de geriatrische stoel;

- opnemen in een accommodatie.

Gelet op hetgeen ter zitting is besproken, ziet de rechtbank geen aanleiding voor het kunnen toepassen van de vormen van verplichte zorg ‘insluiten’ en ‘uitoefenen van toezicht op betrokkene’, nu dit niet noodzakelijk is gebleken. Voor het overige acht de rechtbank de verplichte vormen van zorg wel voorzienbaar en noodzakelijk.

Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. De verplichte zorg is bovendien evenredig en naar verwachting effectief. Uit de stukken blijkt verder dat bij het bepalen van de juiste zorg rekening is gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen, alsmede met de veiligheid van betrokkene.

Gelet op het voorgaande is voldaan aan de criteria voor en doelen van verplichte zorg als bedoeld in de Wvggz. De zorgmachtiging zal worden verleend voor de duur van twaalf maanden. Aangezien de rechterlijke machtiging niet ten uitvoer is gelegd, is er sprake van een aansluitende zorgmachtiging, die dus voor de verzochte duur kan worden verleend.

Beslissing

De rechtbank:

verleent een zorgmachtiging ten aanzien van:

[betrokkene],

geboren op [geboortedatum] 1950 te [geboorteplaats],

inhoudende dat bij wijze van verplichte zorg de volgende maatregelen kunnen worden getroffen:

- toedienen van medicatie;

- verrichten medische controles;

- andere medische handelingen en therapeutische maatregelen;

- beperken van de bewegingsvrijheid, waaronder het gebruik van de tentbed en de geriatrische stoel;

- opnemen in een accommodatie;

bepaalt dat deze machtiging geldt tot en met 15 september 2027;

wijst het meer of anders verzochte af.