Rechtbank Den Haag, 15 oktober 2026

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de besluitvorming juist is en dat het Uwv terecht de aanvraag van eiseres om een WIA-uitkering heeft geweigerd. Eiseres krijgt dus geen gelijk en haar beroep is daarom ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Met het primaire besluit van 11 juli 2024 heeft het Uwv de aanvraag van eiseres afgewezen omdat zij 0,0% arbeidsongeschikt is. Omdat dit minder dan 35% is, heeft eiseres geen recht op een WIA-uitkering per 30 mei 2024.

Met het bestreden besluit van 28 maart 2025 heeft het Uwv dit standpunt gehandhaafd en het bezwaar van eiseres ongegrond verklaard.

Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit.

Het Uwv heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift.

De rechtbank heeft het beroep op 3 september 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres, haar gemachtigde en de gemachtigde van verweerder.

Op grond van artikel 5 van de Wet WIA bestaat recht op een WIA-uitkering als een betrokkene ten minste 35% arbeidsongeschikt is. De mate van arbeidsongeschiktheid wordt berekend door het loon dat een betrokkene in zijn laatste werk nog had kunnen verdienen, te vergelijken met het loon dat hij kan verdienen in passende functies. Deze beoordeling is gebaseerd op een verzekeringsgeneeskundig en een arbeidskundig onderzoek.[_1480702e-bc74-4674-bf40-7e679a09e6f3]

De rechtbank stelt voorop dat het Uwv besluiten over de mate van arbeidsongeschiktheid van een betrokkene mag baseren op rapporten van verzekeringsartsen, indien deze rapporten op zorgvuldige wijze tot stand zijn gekomen, geen tegenstrijdigheden bevatten en voldoende duidelijk zijn. Dit betekent niet dat deze rapporten en het daarop gebaseerde besluit in beroep niet kunnen worden aangevochten. Het is echter aan de betrokkene om aan te voeren en zo nodig aannemelijk te maken dat de rapporten niet op zorgvuldige wijze tot stand zijn gekomen, tegenstrijdigheden bevatten, niet voldoende duidelijk zijn, dan wel dat de in de rapporten gegeven beoordeling onjuist is.

In bezwaar heeft de verzekeringsarts b&b dossierstudie verricht. De verzekeringsarts b&b heeft haar bevindingen opgenomen in het rapport van 3 maart 2025. De medische stukken die in bezwaar door eiser zijn ingeleverd zijn door de verzekeringsarts b&b bij de heroverweging betrokken. De verzekeringsarts b&b ziet geen aanleiding om af te wijken van het standpunt van de primaire verzekeringsarts.

Gelet op deze onderzoeksactiviteiten is de rechtbank van oordeel dat de medische rapporten zorgvuldig tot stand zijn gekomen.

De rechtbank ziet geen aanleiding om te twijfelen aan de juistheid van de medische beoordeling en is van oordeel dat de verzekeringsartsen de medische belastbaarheid van eiser op inhoudelijk overtuigende wijze en zonder tegenstrijdigheden hebben gemotiveerd.

De primaire verzekeringsarts heeft in haar rapport van 3 mei 2024 gerapporteerd dat er geen sprake is van geen benutbare mogelijkheden. Er is namelijk geen sprake van opname, bedlegerigheid, ADL afhankelijkheid, sterk wisselende mogelijkheden/verlies mogelijkheden, of sterke beperking in persoonlijk of sociaal functioneren. De medische situatie zal naar verwachting op lange termijn in belangrijke mate verbeteren. De functionele mogelijkheden zullen op lange termijn in belangrijke mate toenemen. Bij lichamelijk onderzoek zijn er enige afwijkingen gevonden. Gezien de onderzoeksbevindingen heeft de primaire verzekeringsarts aanleiding gezien om beperkingen aan te nemen ten aanzien van lang staan, lang zitten, gebogen werken, duwen/trekken (rechts meer dan links), tillen/dragen (rechts meer dan links), rechts boven schouder hoogte werken. Er is een redelijke of goede verwachting dat verbetering van de belastbaarheid zal optreden in het komende jaar of daarop volgende jaar. In de FML zijn diverse beperkingen aangenomen in de rubrieken sociaal functioneren, fysieke omgevingseisen, dynamische handelingen, statische houdingen en werktijden waarbij eiseres ’s nachts niet kan werken en maximaal 8 uur per dag, 40 uur per week kan werken. Ook is eiseres aangewezen op regelmatige werktijden.

De verzekeringsarts b&b rapporteert in haar rapport van 3 maart 2025 dat met een verminderde knijpkracht rechts door een beperking ten aanzien van repetitieve hand/vingerbeweging en schroefbewegingen met hand en arm in voldoende mate rekening is gehouden. Een verdergaande beperking ten aanzien van toetsenbord en muis bedienen is niet aan de orde omdat alle handgrepen mogelijk zijn en geen functieverlies van de vingers aanwezig is. De schouder- en nekklachten, welke op een verhoogde spierspanning berusten, zijn geen reden voor een verdergaande beperking. Er zijn namelijk geen aanwijzingen voor neurologische uitvalsverschijnselen. Evenmin is er reden voor aanvullende beperkingen ten aanzien van de knieklachten. Immers, bij het lichamelijk onderzoek zijn de knieën niet warm, gezwollen of rood wat ernstige knieproblematiek uitsluit. Bovendien is door een beperking ten aanzien van lopen, traplopen, klimmen en hurken reeds in voldoende mate rekening gehouden met een verminderde belastbaarheid van de knieën, aldus de verzekeringsarts b&b. Door een beperking voor een fysiek zware en eenzijdige belasting met de mogelijkheid om het regelmatig het werk te kunnen onderbreken voor toiletbezoek en tussendoor te kunnen vertreden, is er in voldoende mate rekening gehouden met aambeien en urine-incontinentie. De verzekeringsarts b&b overweegt verder dat hoofdpijn geen duurzame beperkingen in arbeid geeft en niet leidt tot excessief arbeidsverzuim. Voor traumatische ervaringen is eiseres reeds beperkt voor conflicthantering en er is op preventieve grond vanwege nachtmerries een beperking voor onregelmatig werk en nachtdiensten aangenomen. Aangezien er geen cognitieve functiestoornissen bij psychisch onderzoek aanwezig zijn, zijn verdergaande beperkingen niet aan de orde. Met betrekking tot de huidziekte lupus overweegt de verzekeringsarts b&b dat, mede gezien het feit dat eiseres geen medicatie hiervoor krijgt uitgezonderd zalfjes, er onvoldoende grond is anders te oordelen dan de primaire verzekeringsarts heeft gedaan. De verzekeringsarts b&b concludeert dat er geen medische argumenten zijn om de FML van de primaire verzekeringsarts te herzien.

Eiseres voert aan dat haar individuele situatie niet is beoordeeld met betrekking tot migraine. De rechtbank overweegt als volgt. De primaire verzekeringsarts heeft informatie van derden bestudeerd waarin de migraine van eiseres aan bod komt en zelf ook een lichamelijk onderzoek verricht. De primaire verzekeringsarts heeft onder meer bij haar oordeel betrokken dat eiseres voor haar migraineaanvallen contact heeft gehad met de specialist. De medicatie van eiseres is aangepast wegens bijwerkingen. Uit de medische informatie bleek volgens de verzekeringsarts dat eiseres wekelijks last had van een migraineaanval, maar na aanpassing van de medicatie lijkt de frequentie minder geworden te zijn, namelijk ongeveer 1 keer per 3-4 weken. Tijdens het spreekuur zijn er geen afwijkingen gevonden en in haar dagverhaal komt niet duidelijk naar voren wat haar belemmeringen hierdoor zijn. Ervan uitgaande dat een dergelijke aanval een paar dagen duurt en dat eiseres dus 1 keer per 3-4 weken een aanval heeft en dan niet beschikbaar is voor werk, kan er worden aangenomen dat er geen sprake is van excessief verzuim als eiseres fulltime zou werken, aldus de verzekeringsarts. Bovendien zou zo'n aanval ook in het weekend kunnen plaatsvinden. De verzekeringsarts b&b stelt dat de hoofdpijn vanwege het aanvalsgewijze karakter geen duurzame beperkingen in arbeid geeft en niet leidt tot excessief arbeidsverzuim. Naar het oordeel van de rechtbank blijkt uit het voorgaande dat, anders dan eiseres stelt, er wel degelijk een individuele beoordeling heeft plaatsgevonden van haar migraineklachten en de beperkingen die deze klachten specifiek voor haar meebrengen. Dat de migraineklachten in het geval van eiseres, anders dan de verzekeringsartsen hebben geconcludeerd, al dan niet in combinatie met de andere klachten waar eiseres mee te maken heeft wel zouden kunnen leiden tot excessief arbeidsverzuim, heeft zij niet onderbouwd. Ook zijn er in de medische beoordeling geen aanwijzingen te vinden dat werken met een beeldscherm de klachten van eiseres zou verergeren en mogelijk wel zal leiden tot excessief arbeidsverzuim. De enkele verwijzing naar algemene informatie van een website die vermeldt dat schermtijd bij sommige mensen kan leiden tot hoofdpijn en migraine is in dit verband onvoldoende om aan te nemen dat dat wel zo zou zijn.

Eiseres heeft haar standpunt met betrekking tot de medische beoordeling niet onderbouwd met medische stukken. De rechtbank ziet daarom geen aanleiding om te twijfelen aan de juistheid van de medische beoordeling en is van oordeel dat de verzekeringsarts b&b de medische belastbaarheid van eiseres in haar rapport op inhoudelijk overtuigende wijze en zonder tegenstrijdigheden heeft gemotiveerd. Het Uwv heeft de beoordeling door de verzekeringsarts b&b aan het bestreden besluit ten grondslag mogen leggen.

De arbeidsdeskundige b&b heeft in het rapport van 20 maart 2025 geconcludeerd dat op basis van de ongewijzigde FML door de verzekeringsarts b&b alle primair geduide functies passend worden geacht. Het gaat om de functies lader/losser (SBC-code 111220), administratief ondersteunend medewerker (SBC-code 315100) en telefonisch verkoper (outbound) (SBC-code 315173).

Met betrekking tot de geduide functies heeft eiseres in bezwaar naar voren gebracht dat het werken met een beeldscherm en afleiding door anderen niet passend is gelet op de migraine die bij eiseres kan optreden. Eiseres is ook beperkt ten aanzien van haar rechterschouder. Indien eiseres meerdere keren, kort achter elkaar, deze beweging heeft te maken, is het evident dat dit ook tot overschrijding van haar belastbaarheid zal leiden. Voorts stelt eiseres dat zij haar toiletbezoek niet kan uitstellen. De arbeidsdeskundige b&b overweegt hierover in zijn rapportage van 20 maart 2025 ten aanzien van de functie lader/losser dat in de FML niet is aangegeven dat eiseres beperkt is ten aanzien van 'afleiding door anderen' in de werkomgeving. Behoefte aan toiletbezoek is niet acuut, en dat een toilet beschikbaar is op een afstand van maximaal 50 meter wordt voldoende geacht voor de noodzakelijke toiletbezoeken. De belasting in deze functie ten aanzien van tillen is tijdens 8 werkuren 30 maal ongeveer 3 kg achtereen (inpakken dozen/aanvullen voorraad), en de belasting in de functie ten aanzien van dragen is tijdens 8 werkuren 30 maal per uur ongeveer 1 minuut achtereen 3 kg. Het gewicht blijft dus ruim onder de toegestane 5 kg voor wat betreft de linker hand/arm, omdat in de functie lader/losser tillen of dragen alleen voorkomt tot 3 kg. In de functiebelasting wordt aangegeven dat "bovenste en onderste stellingen slechts zeer sporadisch benut worden". Dit blijkt ook uit het feit dat de belasting 'klimmen' (opstapje gebruiken) niet gescoord is als functiebelasting. Bovendien staat niet op de FML als aanvullende toelichting bij ‘klimmen’ aangegeven dat dit alleen kan indien met één hand vastgehouden kan worden. Daarom is op dit punt geen sprake van een ontoelaatbare overschrijding. Ook de functies van administratief ondersteunend medewerker en van telefonisch verkoper zijn volgens de arbeidsdeskundige, gezien de beperkingen in de FML, passend voor eiseres.

Uitgaande van de juistheid van de FML ziet de rechtbank geen aanleiding te twijfelen aan de geschiktheid van eiseres voor de geduide functies. Eiseres heeft, afgezien van de beperkingen die volgens haar ten onrechte niet in de FML zijn opgenomen, niet nader onderbouwd waarom de geduide functies niet passend zouden zijn. Met deze functies is eiseres in staat meer dan 65% te verdienen van het loon dat zij verdiende voordat zij ziek werd. Het Uwv heeft daarom terecht geweigerd aan eiseres een WIA-uitkering toe te kennen.