Rechtbank Den Haag, 11 september 2026

Inleiding

1. In deze uitspraak beslist de rechtbank over het beroep van eiseres tegen het niet in behandeling nemen van de aanvraag tot het verlenen van een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd. De minister heeft de aanvraag met het bestreden besluit van 9 april 2026 niet in behandeling genomen, omdat Spanje verantwoordelijk is voor de aanvraag.

Beoordeling door de rechtbank

2. De rechtbank beoordeelt het niet in behandeling nemen van de asielaanvraag van eiseres. Zij doet dit, mede, aan de hand van de beroepsgronden die eiseres heeft aangevoerd.

Totstandkoming van het besluit

3. De EU[_e046eee4-239e-46bb-85ef-97a0c6d97251] heeft gezamenlijke regelgeving over het in behandeling nemen van asielaanvragen. Met ingang van 12 juni 2026 gelden de regels die zijn neergelegd in de AMbV[_0caa7458-e4f6-4991-809f-e6887f06343b].

De beroepsgronden

4. Eiseres voert aan dat de minister haar asielaanvraag ten onrechte niet inhoudelijk heeft behandeld en dat zij ten onrechte naar Spanje moet terugkeren. Eiseres is samen met haar echtgenoot naar Nederland gekomen. Er is sprake van een traditioneel huwelijk. Eiseres en haar echtgenoot verblijven gezamenlijk op het AZC[_40d5cf1e-abbf-4357-9525-7b4eab469dca] en hebben zich gelijktijdig gemeld voor asiel. Er had meer doorgevraagd moeten worden als de minister het huwelijk niet geloofwaardig acht. De echtgenoot van eiseres, die nog in de asielprocedure zit, heeft aangegeven dat hij graag bij zijn vrouw in Nederland wil blijven. Eiseres doet een beroep op artikel 10 van de Dublinverordening. Daarnaast stelt eiseres dat in ieder geval een geslaagd beroep op artikel 17 van de Dublinverordening kan worden gedaan, omdat haar echtgenoot in Nederland verblijft en een asielaanvraag heeft ingediend.

Interstatelijk vertrouwensbeginsel

5. De rechtbank stelt vast dat tussen partijen niet in geschil is dat ten aanzien van Spanje van het interstatelijk vertrouwensbeginsel kan worden uitgegaan, waardoor mag worden verondersteld dat Spanje zijn verdragsverplichtingen nakomt.[_27cf39bb-3aee-4499-b437-f4e78441f417]

Artikel 10 van de Dublinverordening

6. In het verslag van het op 16 maart 2026 plaatsgevonden “Aanmeldgehoor Dublin” staat, onder andere, het volgende weergegeven:

“(…)

Wat zijn uw bezwaren tegen een overdracht aan Spanje?

Ik wil niet terug naar Spanje. Ik vind het daar niets. Je kunt er niet werken en je krijgt er geen kansen. Ik wil mijn toekomst hier opbouwen ik vind Nederland een leuk land.

(…)

Is er een bijzondere reden dat u juist in Nederland verzoekt om internationale bescherming?

Nee, maar Nederland is een mooi land.

(…)

Wat is de reden dat u niet wilt meewerken?

Ik wil niet naar Spanje.

Heeft u nog zaken die u zou willen aanvullen aan wat u eerder hebt verklaard tijdens dit gesprek?

Nee.”

Op grond van artikel 10 van de Dublinverordening is een lidstaat verantwoordelijk voor de behandeling van het verzoek om internationale bescherming, indien een gezinslid van een verzoeker in een lidstaat een verzoek om internationale bescherming heeft ingediend, waarin in eerste aanleg nog geen beslissing ten gronde is genomen, mits de betrokkenen schriftelijk hebben verklaard dat zij dat wensen.

Volgens artikel 2, aanhef en onder g, van de Dublinverordening valt onder de definitie van gezinsleden, onder andere, de echtgenoot van de verzoeker of de niet-gehuwde partner met wie een duurzame relatie wordt onderhouden. Daarbij is ook van belang dat de relatie reeds in het land van herkomst bestond.

Artikel 17 van de Dublinverordening

7. De minister heeft dan ook in redelijkheid geen aanleiding hoeven zien om gebruik te maken van zijn bevoegdheid om op grond van artikel 17 van de Dublinverordening de inhoudelijke behandeling van eiseres haar asielaanvraag aan zich te trekken.

Conclusie en gevolgen

8. Het beroep is kennelijk ongegrond. Dat betekent dat eiseres geen gelijk krijgt. Eiseres krijgt geen vergoeding van haar proceskosten.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. A.G.D. Overmars, rechter, in aanwezigheid van mr. S. Strating, griffier, en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.

De uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:

Informatie over verzet

Als partijen het niet eens zijn met deze uitspraak, kunnen zij een verzetschrift sturen naar de rechtbank waarin zij uitleggen waarom zij het niet eens zijn met deze uitspraak. Het verzetschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Als partijen graag een zitting willen om het verzetschrift toe te lichten, moeten zij dit in het verzetschrift vermelden.