Uitspraak · Vreemdelingenrecht

Rechtbank Den Haag, 18 augustus 2026

ECLI:NL:RBDHA:2026:23262Zaaknummer NL26.44198

Instantie: Rechtbank Den Haag
Datum uitspraak: 18 augustus 2026
Publicatiedatum: 20 augustus 2026
Zaaknummer: NL26.44198
Rechtsgebied: Bestuursrecht, Vreemdelingenrecht
Procedure: Eerste aanleg - enkelvoudig
Zittingsplaats: Amsterdam
Soort: Uitspraak

Inhoudsindicatie

Kennisgeving artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a Vw. De rechtbank is van oordeel dat de minister zich terecht en voldoende gemotiveerd op het standpunt heeft gesteld dat in dit geval geen andere afdoende, maar minder dwingende maatregel dan de inbewaringstelling doeltreffend kon worden toegepast. Hierbij heeft de minister zwaar gewicht mogen toekennen aan de omstandigheid dat eiser al twee keer eerder met onbekende bestemming is vertrokken. Verder is de minister in de maatregel ingegaan op de door eiser gestelde omstandigheden, met name dat hij een vrouw en kind heeft die ook in Nederland verblijven. De rechtbank volgt de minister in zijn standpunt dat eiser dit niet voldoende heeft onderbouwd. Uit de door eiser overgelegde pasjes en foto’s kan immers niet worden afgeleid dat dit daadwerkelijk de echtgenote en het kind van eiser betreft. Beroep ongegrond.

De rechtbank:

- verklaart het beroep ongegrond;

- wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. P.L.C.M. Ficq, rechter, in aanwezigheid van B.S. Beens, griffier.

Uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Informatie over hoger beroep

Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met de uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen één week na de dag waarop deze uitspraak is verzonden of na de dag van plaatsing daarvan in het digitale dossier.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak

[eiser] , V-nummer: [v-nummer] , eiser
Samenvatting
Procesverloop
Beoordeling door de rechtbank
Conclusie en gevolgen
Beslissing

RECHTBANK DEN HAAG

Zittingsplaats Amsterdam

Bestuursrecht

zaaknummer: NL26.44198

uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen

[eiser] , V-nummer: [v-nummer] , eiser

(gemachtigde: mr. J.E. Groenenberg),

de minister van Asiel en Migratie, verweerder (hierna: de minister)

(gemachtigde: mr. R.L.F. Zandbelt).

Samenvatting

1. Deze uitspraak gaat over de maatregel van vreemdelingenbewaring die aan eiser is opgelegd. Deze maatregel is opgelegd op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw). Eiser is het niet eens met die maatregel. De rechtbank beoordeelt de rechtmatigheid van de maatregel en de vraag of aan eiser een schadevergoeding moet worden toegekend.[_872cb47d-e2cc-489c-a721-58fd34449c8c]

1.1.

De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het beroep ongegrond is. Het opleggen van de maatregel van vreemdelingenbewaring is niet onrechtmatig. Er is geen reden voor het toekennen van een schadevergoeding. Hieronder legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit heeft.

Procesverloop

2. Met het bestreden besluit van 4 augustus 2026 heeft de minister aan eiser, die stelt van Turkse nationaliteit te zijn en te zijn geboren op [geboortedag] 2000 de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd en de rechtbank daarvan in kennis gesteld.

2.1.

Deze kennisgeving wordt gelijkgesteld met een door eiser ingesteld beroep. Het beroep wordt ook aangemerkt als een verzoek om schadevergoeding.

2.2.

De rechtbank heeft het beroep op 11 augustus 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiser, de gemachtigde van eiser, M. Ates als tolk en de gemachtigde van de minister.

Beoordeling door de rechtbank

3. De minister kan als het belang van de openbare orde of de nationale veiligheid dat vordert, de vreemdeling die geen rechtmatig verblijf heeft in vreemdelingenbewaring stellen.[_0c206aef-6b00-41f0-9437-144463203235] De minister stelt een vreemdeling slechts in vreemdelingenbewaring, voor zover geen minder dwingende maatregelen doeltreffend kunnen worden toegepast en de vreemdelingenbewaring blijft achterwege of wordt beëindigd, indien deze niet langer noodzakelijk is met het oog op het doel van de vreemdelingenbewaring.[_e9c5bf82-d245-4780-bed5-901cbeace6eb] Deze vreemdeling kan in vreemdelingenbewaring worden gesteld op grond dat het belang van de openbare orde of nationale veiligheid zulks vordert, indien a) een onderduikrisico bestaat, of b) de vreemdeling de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert.[_8215a09a-6209-4ad5-9e51-21f44b4b3366] De maatregel kan alleen worden opgelegd wegens het bestaan van een onderduikrisico, indien ten minste twee van de gronden, genoemd in artikel 5.6, tweede lid, van het Vb zich voordoen.[_0226f29c-3c2e-4e76-ab28-7f7d2330d66e]

4. De minister heeft aan eiser de maatregel van vreemdelingenbewaring opgelegd. In deze maatregel staat dat de openbare orde de maatregel vordert, omdat er een onderduikrisico bestaat en eiser de voorbereiding van het vertrek of de uitzettingsprocedure ontwijkt of belemmert.

4.1.

In de maatregel heeft de minister als gronden vermeld dat eiser:

a. Nederland niet op de voorgeschreven wijze is binnengekomen, dan wel een poging daartoe heeft gedaan, waarbij de vreemdeling zich gedurende enige tijd aan het toezicht heeft onttrokken of zich zonder toestemming tussen de lidstaten van de Europese Unie beweegt;b. eerder een besluit, kennisgeving of aanzegging heeft ontvangen waaruit de plicht de Europese Unie dan wel Nederland te verlaten blijkt en hij daaraan niet uit eigen beweging binnen de daarin besloten of gestelde termijn gevolg heeft gegeven;h. heeft te kennen gegeven dat hij geen gevolg zal geven aan de verplichting tot terugkeer;o. niet langer beschikbaar is door te verzuimen melding te doen van afwezigheid in een bepaald opvangcentrum of aangewezen gebied van verblijf;p. zich niet aan een of meer andere voor hem geldende verplichtingen van hoofdstuk 4 van het Vb heeft gehouden;q. meerdere aanvragen tot het verlenen van een verblijfsvergunning heeft ingediend die niet tot verlening van een verblijfsvergunning hebben geleid;r. geen vaste woon- of verblijfplaats heeft;s. niet beschikt over voldoende middelen van bestaan.

4.2.

De rechtbank stelt vast dat eiser de gronden die door de minister in de maatregel van vreemdelingenbewaring zijn opgenomen, inhoudelijk niet betwist. De rechtbank is van oordeel dat deze gronden feitelijk juist zijn en voldoende zijn toegelicht in de maatregel van bewaring. Deze gronden kunnen de maatregel van bewaring dragen en zijn voldoende om een onderduikrisico aan te nemen.

5. Eiser voert aan dat de minister had moeten volstaan met een lichter middel. De minister heeft onvoldoende rekening gehouden met zijn vrouw en zijn kind die verblijven in het asielzoekerscentrum in Drachten. Zijn vrouw is in afwachting van haar verdere procedure. Hij wil samen bij zijn vrouw en kind verblijven, aldus eiser.

5.1.

De rechtbank is van oordeel dat de minister zich terecht en voldoende gemotiveerd op het standpunt heeft gesteld dat in dit geval geen andere afdoende, maar minder dwingende maatregel dan de inbewaringstelling doeltreffend kon worden toegepast. In dit kader acht de rechtbank allereerst van belang dat, zoals hiervoor is overwogen, de gronden de maatregel van bewaring kunnen dragen en dat hiermee het risico op onttrekking is gegeven. Hierbij heeft de minister zwaar gewicht mogen toekennen aan de omstandigheid dat eiser al twee keer eerder met onbekende bestemming is vertrokken. Gelet hierop heeft de minister zich op het standpunt mogen stellen dat niet te verwachten is dat eiser zelfstandig aan zijn vertrekplicht zal voldoen. Verder is de minister in de maatregel ingegaan op de door eiser gestelde omstandigheden, met name dat hij een vrouw en kind heeft die ook in Nederland verblijven. De rechtbank volgt de minister in zijn standpunt dat eiser dit niet voldoende heeft onderbouwd. Uit de door eiser overgelegde pasjes en foto’s kan immers niet worden afgeleid dat dit daadwerkelijk de echtgenote en het kind van eiser betreft. De beroepsgrond slaagt niet.

6. Los van de door eiser aangevoerde gronden, ziet de rechtbank ook ambtshalve geen reden om te komen tot het oordeel dat aan de rechtmatigheidsvoorwaarden voor deze maatregel niet is voldaan.[_8ce401ba-0366-4cc0-bce3-73c196252505]

Conclusie en gevolgen

7. Het beroep tegen de maatregel van vreemdelingenbewaring is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.

Beslissing