Rechtbank Den Haag, 17 augustus 2026

Inleiding

1. De minister heeft op 13 juni 2026 aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw[_bec3b108-82b2-47ff-898e-4b8ed54de294] opgelegd.

Beoordeling door de rechtbank

Toetsingskader

2. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al eerder heeft getoetst. Uit de uitspraak van 25 juni 2026[_c7fc025e-8ff2-4c6f-ab52-71d83e9d99a5] volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek dat aan die uitspraak ten grondslag ligt, rechtmatig was. Daarom staat nu alleen ter beoordeling of de maatregel van bewaring rechtmatig is sinds het sluiten van dat onderzoek op 19 juni 2026.

3. Als de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij op grond van artikel 96, derde lid, van de Vw het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan.

Standpunten eiser

4. Eiser voert aan dat de minister onvoldoende voortvarend te werk gaat en dat geen reëel zicht op uitzetting naar Algerije bestaat. Daartoe stelt hij dat de minister meerdere malen bij de Algerijnse autoriteiten heeft gerappelleerd om een lp[_5c65d68e-4f22-47d4-8890-81391407078c], maar dat deze tot op heden niet is verstrekt. Volgens eiser worden Algerijnse vreemdelingen bovendien slechts mondjesmaat uitgezet, zodat niet aannemelijk is dat zijn uitzetting binnen afzienbare termijn zal plaatsvinden. Eiser voert verder aan dat de omstandigheid dat de Algerijnse autoriteiten op 18 juli 2026 opnieuw zijn nationaliteit hebben bevestigd geen wezenlijke voortgang oplevert. Zijn nationaliteit was volgens eiser namelijk al op 19 maart 2026 door de Algerijnse autoriteiten bevestigd. Sindsdien heeft zich volgens eiser geen relevante ontwikkeling voorgedaan ten aanzien van zijn uitzetting. Gelet hierop stelt eiser dat geen zicht op uitzetting bestaat en dat de maatregel van bewaring haar doel niet langer dient. Hij verzoekt daarom de maatregel op te heffen.

Oordeel van de rechtbank

5. De rechtbank is van oordeel dat zicht op uitzetting naar Algerije niet ontbreekt. De rechtbank wijst op rechtspraak van Afdeling[_35d9fe29-79ae-4e0b-985b-239e4a63ac48], waarin de Afdeling heeft geoordeeld dat zicht op uitzetting naar Algerije in het algemeen niet (meer) ontbreekt.[_e3d21734-dbe3-495e-907e-3603d479813f] De rechtbank ziet geen aanleiding om in het geval van eiser anders te oordelen. Niet is gebleken dat de Algerijnse autoriteiten hebben aangegeven geen lp voor eiser te zullen verstrekken. Dat nog geen reactie is ontvangen op de rappels en dat de nationaliteit van eiser al eerder zou zijn bevestigd, rechtvaardigt niet de conclusie dat geen zicht op uitzetting bestaat. De bewaring duurt op dit moment nog niet zodanig lang dat moet worden aangenomen dat hierop geen reactie van de Algerijnse autoriteiten meer kan worden verwacht. De rechtbank betrekt hierbij verder dat een aanvraag om afgifte van een lp bij de Algerijnse autoriteiten in het algemeen de nodige tijd in beslag neemt, zeker wanneer de vreemdeling, zoals in het geval van eiser, geen documenten ter onderbouwing van zijn identiteit en nationaliteit heeft overgelegd.

Conclusie en gevolgen

6. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Eiser krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.

Beslissing

De rechtbank:

• verklaart het beroep ongegrond;
• wijst het verzoek om schadevergoeding af.

Deze uitspraak is gedaan door mr. A. Sibma, rechter, in aanwezigheid van mr. S. Strating, en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.

De uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:

Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.