Rechtbank Den Haag, 7 augustus 2026

De rechtbank doet op grond van artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) uitspraak zonder zitting.

De rechtbank heeft het beroep kennelijk ongegrond geacht. De reden hiervoor is dat de rechtbank tot de conclusie is gekomen dat opposant niet aannemelijk heeft gemaakt dat ten aanzien van Spanje niet van het interstatelijk vertrouwensbeginsel kan worden uitgegaan. Daarnaast heeft de rechtbank geoordeeld dat de minister in redelijkheid heeft kunnen beslissen dat geen sprake is van bijzondere, individuele omstandigheden op grond waarvan zou moeten worden afgezien van overdracht aan Spanje.

De rechtbank stelt voorop dat verzet uitsluitend de vraag betreft of de rechtbank ten onrechte tot een vereenvoudigde behandeling is overgegaan wegens de kennelijke uitkomst van het beroep. Dit betekent dat de beoordeling in dit geval beperkt is tot de vraag of terecht uitspraak is gedaan zonder opposant op zitting te horen. Indien in verzet argumenten naar voren worden gebracht, die in geval van een normale behandeling ook nog hadden kunnen worden aangevoerd, dient te worden beoordeeld of hierdoor twijfel ontstaat over de uitkomst.

Gelet op het beroepschrift is de rechtbank van oordeel dat de rechtbank tot vereenvoudigde behandeling heeft kunnen overgaan door uitspraak te doen zonder zitting. Het ligt op de weg van opposant om bij het beroepschrift, dan wel nadat hem een herstelverzuim is geboden, alle argumenten en stukken naar voren te brengen die hij naar voren wenst te brengen. In verzet is er niets anders aangevoerd, of onderbouwd, waaruit blijkt dat de zaak zich niet leende voor vereenvoudigde behandeling. De enkele stelling dat geen rekening is gehouden met de geactualiseerde situatie van Spanje, is niet aannemelijk gemaakt. Uit artikel 8:54 van de Awb volgt dat de rechtbank de bevoegdheid heeft om zonder zitting uitspraak te doen indien buiten redelijke twijfel vaststaat dat het beroep ongegrond is. In verzet oordeelt de rechtbank dat zij terecht gebruik heeft gemaakt van haar bevoegdheid om de zaak buiten zitting af te doen. Dat het woord “kennelijk” abusievelijk is weggevallen in de buiten zitting uitspraak, maakt dit niet anders. Uit de uitspraak zelf en uit het feit dat er geen zitting is gehouden volgt duidelijk dat het gaat om een kennelijk ongegrond beroep.

Het voorgaande brengt mee dat de rechtbank het beroep van opposant met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Awb zonder een zitting heeft mogen afdoen.