Rechtbank Den Haag, 30 juni 2026

[eiser], v-nummer: [nummer], eiser

(gemachtigde: mr. I. Özkara),

en

de minister van Asiel en Migratie.

Procesverloop

1. Eiser heeft een aanvraag ingediend tot het verlenen van een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd. De minister heeft deze aanvraag met het besluit van 23 januari 2025 afgewezen. Met het bestreden besluit van 21 oktober 2025 op het bezwaar van eiser is de minister bij de afwijzing van de aanvraag gebleven.

Overwegingen

2. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat de minister eisers aanvraag terecht heeft afgewezen. Eiser krijgt dus geen gelijk en het beroep is ongegrond. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft.

Het bestreden besluit

3. Eiser heeft de Turkse nationaliteit. Eiser heeft op 12 juni 2024 een aanvraag ingediend voor een verblijfsvergunning regulier met het verblijfsdoel ‘verblijf als familie- of gezinslid bij [persoon A]’. Eiser heeft in zijn aanvraag aangegeven dat hij de ongehuwde partner is van [persoon A].

Wat voert eiser in beroep aan?

4. Eiser voert aan dat de minister hem had moeten horen in bezwaar. Daarbij wijst eiser op de uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (Afdeling) van 6 juli 2022.[_c79a3280-b93e-44c2-b36a-bc21c79d7c09] Eiser betoogt dat hieruit het uitgangspunt volgt dat een vreemdeling in bezwaar moet worden gehoord en de minister terughoudend moet omgaan met uitzonderingen op zijn hoorplicht. Dit geldt des te meer in een zaak zoals deze, waarin de minister een individuele belangenafweging moet maken in het kader van artikel 8 van het EVRM. In dit verband licht eiser toe dat hij al geruime tijd in Nederland verblijft en een sociaal netwerk heeft opgebouwd. Door hem niet te horen heeft de minister volgens eiser een kans laten liggen om meer duidelijkheid te krijgen over de relatie. De minister heeft deze (essentiële) informatie niet verkregen en betrokken omdat hij eiser niet heeft gehoord. Het standpunt van de minister dat in eisers geval geen sprake is van beschermwaardig privéleven in de zin van artikel 8 van het EVRM is daarom niet houdbaar. Dit is uitsluitend gebaseerd op een formele en summiere beoordeling van de door eiser overgelegde stukken.

Wat is het oordeel van de rechtbank?

5. De rechtbank overweegt dat het uitgangspunt is dat een vreemdeling moet worden gehoord in bezwaar. Op grond van artikel 7:3, aanhef en onder b, van de Awb mag de minister wel van het horen in bezwaar afzien als er op voorhand redelijkerwijs geen twijfel over mogelijk is dat het bezwaar niet kan leiden tot een andersluidend besluit.

De minister heeft zich in het besluit van 23 januari 2025 op het standpunt gesteld dat eiser niet heeft aangetoond dat hij een duurzame en exclusieve relatie heeft met [persoon A]. Daarom is er geen familie- of gezinsleven in de zin van artikel 8 van het EVRM. De minister heeft er daarbij op gewezen dat eiser geen ingevulde en ondertekende relatieverklaring heeft meegestuurd waaruit blijkt dat eiser een relatie heeft met [persoon A]. Ook heeft eiser de vragen in de ‘Bijlage Vragenlijst voor verblijf bij partner’ niet beantwoord. De minister stelt dat hij de door eiser gestelde relatie daarom niet kan beoordelen. Verder heeft eiser 17 schermafbeeldingen van onvertaalde chats en 11 foto’s, waarvan zeker 10 van dezelfde gelegenheid, overgelegd. De minister heeft zich hierover op het standpunt gesteld dat dit ruimschoots onvoldoende is om de gestelde relatie mee aan te tonen.

In bezwaar is hier niets aan veranderd. Eiser heeft de relatieverklaring en vragenlijst namelijk ook niet in bezwaar overgelegd. Eiser heeft in bezwaar naar voren gebracht dat hij op hetzelfde adres staat ingeschreven als [persoon A] en een aantal stukken overgelegd, zoals foto’s en whatsapp-gesprekken. De minister heeft zich hierover op het standpunt gesteld dat eiser hiermee niet heeft aangetoond hoe- en wanneer de relatie is ontstaan en hoe deze zich ontwikkeld heeft.

Conclusie

6. Het beroep is ongegrond. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

Beslissing

De rechtbank verklaart het beroep ongegrond.

Deze uitspraak is gedaan door mr. J.M. Hollebrandse, rechter, in aanwezigheid van

mr. L.G.C. Lelifeld, griffier.

De uitspraak is uitgesproken in het openbaar en bekendgemaakt op:

Bent u het niet eens met deze uitspraak?

Als u het niet eens bent met deze uitspraak, kunt u een brief sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin u uitlegt waarom u het er niet mee eens bent. Dit heet een beroepschrift. U moet dit beroepschrift indienen binnen 4 weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. U ziet deze datum hierboven.