Uitspraak · Personen- en familierecht

Rechtbank Amsterdam, 13 augustus 2026

ECLI:NL:RBAMS:2026:8352Zaaknummer C/13/792294

Instantie: Rechtbank Amsterdam
Datum uitspraak: 13 augustus 2026
Publicatiedatum: 20 augustus 2026
Zaaknummer: C/13/792294
Rechtsgebied: Civiel recht, Personen- en familierecht
Procedure: Eerste aanleg - enkelvoudig, Rekestprocedure, Beschikking
Zittingsplaats: Amsterdam
Soort: Uitspraak

Inhoudsindicatie

verplichte vorm van zorg "beperken ontvangen bezoek" wel toegewezen. Kliniek moet recht hebben om in te grijpen indien zij dit nodig achten.

De rechtbank:

5.1.

verleent een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel voor [betrokkene], geboren op [geboortedag] 2009, wat inhoudt dat de maatregelen die in 4.6 staan kunnen worden toegepast;

5.2.

bepaalt dat deze machtiging geldt tot en met 3 september 2026;

5.3.

wijst af het meer of anders verzochte.

Deze beschikking is mondeling gegeven en in het openbaar uitgesproken op 13 augustus 2026 door mr. J.P.C. van Dam van Isselt, kinderrechter, in aanwezigheid van M.E. Langewisch, griffier en op schrift gesteld op 18 augustus 2026.

Tegen deze beschikking staat het rechtsmiddel van cassatie open.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak

1 Het verloop van de procedure
2 Wat vaststaat
3 Het verzoek
4 De beoordeling
5 De beslissing

RECHTBANK AMSTERDAM

Familie- en Jeugdrecht

Zaaknummer: C/13/792294 / FA RK 26-6262

Datum uitspraak: 13 augustus 2026

Beschikking voortzetting crisismaatregel

op het verzoek van de officier van justitie voor

[betrokkene],

geboren op [geboortedag] 2009 in [geboorteplaats],

wonende Levvel, [adres 1],

verblijvende te Levvel, [adres 2],

hierna te noemen betrokkene,

advocaat mr. M.A. Muntjewerf uit Amsterdam.

1 Het verloop van de procedure

1.1.

De rechtbank neemt de volgende stukken mee in de beoordeling:

- het verzoekschrift met bijlagen, binnengekomen bij de rechtbank op 11 augustus 2026.

1.2.

De zitting heeft plaatsgevonden op 13 augustus 2026. Daarbij zijn gehoord:

- betrokkene, bijgestaan door zijn advocaat;

kinder- en jeugdpsychiater, dhr. [naam 1];
gedragswetenschapper UMZ, mw. [naam 2].

2 Wat vaststaat

2.1.

Betrokkene verblijft met een crisismaatregel in Levvel, [adres 2]. De burgemeester van Amsterdam heeft de crisismaatregel op 10 augustus 2026 afgegeven.

3 Het verzoek

3.1.

De officier van justitie verzoekt de rechtbank een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel te verlenen voor de duur van drie weken.

4 De beoordeling

4.1.

De rechtbank verleent de gevraagde machtiging voor de duur van drie weken. Zij legt hierna uit waarom zij deze beslissing neemt.

4.2.

Uit de overgelegde stukken en de zitting is gebleken dat er ten aanzien van betrokkene sprake is van onmiddellijk dreigend ernstig nadeel, gelegen in het bestaan van of het aanzienlijk risico op:

- ernstig lichamelijk letsel;

- ernstige materiële schade;

- ernstige financiële schade;

- maatschappelijke teloorgang;

- het oproepen van agressie van een ander door het vertonen van hinderlijk gedrag.

4.3.

Vermoed wordt dat het ernstig nadeel wordt veroorzaakt door gedrag dat voortvloeit uit een psychische stoornis. Betrokkene heeft namelijk een tweede psychotische ontregeling, mogelijk geluxeerd door toename THC-gebruik, meest waarschijnlijk optredend in het kader van een zich ontwikkelende schizofreniespectrumstoornis.

4.4.

Betrokkene is woonachtig in een woongroep en in zorg bij Levvel. Vanwege toenemende psychotische ontregeling is hij thans met een crisismaatregel opgenomen. Betrokkene heeft veel last van bijwerking van de antipsychotica. Hij komt daar van aan en dat doet wat met zijn zelfvertrouwen. De behandelaren van de woongroep willen graag dat hij stopt met cannabisgebruik en dat hij zijn medicatie neemt. Een psychose is een contra indicatie voor verblijf op de huidige woonplek omdat de veiligheid van betrokkene en zijn omgeving niet gewaarborgd kan worden. Betrokkene is daar weer welkom als zijn gedrag rustiger is en hij adequaat is ingesteld op medicatie.

4.5.

De crisissituatie is zo ernstig dat de procedure voor een zorgmachtiging niet kan worden afgewacht.

4.6.

De rechtbank is op grond van de medische verklaring en de toelichting tijdens de zitting van oordeel dat de volgende vormen van verplichte zorg nodig zijn om het nadeel af te wenden:

- het toedienen van medicatie;

- het verrichten van medische controles;

- het verrichten van andere medische handelingen en therapeutische maatregelen, ter behandeling van een psychische stoornis, dan wel vanwege die stoornis, ter behandeling van een somatische aandoening;

- het beperken van de bewegingsvrijheid;

- insluiten;

- uitoefenen van toezicht op betrokkene;

- onderzoek aan kleding of lichaam;

- onderzoek van de woon- of verblijfsruimte op gedrag-beïnvloedende middelen en gevaarlijke voorwerpen;

- controleren op de aanwezigheid van gedrag-beïnvloedende middelen;

- aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten, waaronder het gebruik van communicatiemiddelen;

- beperken van het recht op het ontvangen van bezoek;

- opnemen in een accommodatie.

De rechtbank zal ook, anders dan de advocaat heeft bepleit, de verplichte vorm van zorg “het beperken van het recht op het ontvangen van bezoek” toewijzen. De kliniek moet deze vorm van verplichte zorg kunnen toepassen omdat betrokkene bezoek kan ontvangen van personen die verdovende middelen gebruiken en/of met zich meebrengen. De verplichte vorm van zorg: “het toedienen van vocht en voeding” wordt niet toegewezen omdat hiervoor geen noodzaak is.

4.7.

Betrokkene verzet zich tegen de zorg.

4.8.

Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. De vormen van verplichte zorg die de rechtbank toewijst zijn evenredig en naar verwachting effectief. Bij het bepalen van de juiste vormen van zorg is rekening gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen en om te zorgen voor de veiligheid van betrokkene en zijn omgeving.

5 De beslissing