Rechtbank Amsterdam, 2 juli 2026

Op 28 juni 2026 heeft de burgemeester van de gemeente Amsterdam ten behoeve van de betrokkene een last tot inbewaringstelling afgegeven.

Uit de overgelegde stukken en het behandelde ter zitting is gebleken dat er sprake is van onmiddellijk dreigend ernstig nadeel waardoor een rechterlijke machtiging niet kan worden afgewacht. Het ernstig vermoeden bestaat dat het gedrag van de betrokkene als gevolg van haar psychogeriatrische aandoening, te weten de ziekte van Alzheimer, dit ernstig nadeel veroorzaakt.

Betrokkene verzet zich tegen een voortzetting van het verblijf in de accommodatie. Betrokkene laat uitdrukkelijk weten niet langer opgenomen te willen zijn en terug naar huis te willen.

De advocaat heeft afwijzing van het verzoek bepleit, omdat niet onderzocht is of er minder bezwarende alternatieven zijn die hetzelfde beoogde effect hebben. Betrokkene is vanuit de thuissituatie waarin ze alles zelfstandig deed, direct opgenomen in het verpleeghuis. Er is geen onderzoek gedaan naar de mogelijkheid van intensieve thuiszorg. Subsidiair bepleit de advocaat om de komende periode te onderzoeken of ambulante zorg mogelijk is voor betrokkene.

De arts heeft toegelicht dat betrokkene niet kan vertellen waarom ze opgenomen is. Ze heeft telkens een ander verhaal. Betrokkene heeft sturing en structuur nodig van het zorgteam. Thuis weigerde betrokkene de zorg. De casemanager maakt zich zorgen om betrokkene. Het is bovendien de vraag of de thuiszorg de noodzakelijk bevonden zorg kan ondervangen. Betrokkene verwaarloosde haar zelfzorg, liet haar eten buiten de koelkast liggen en kon niet meer goed omgaan met de apparaten in haar woning. Betrokkene was daarnaast niet in staat om zelfstandig te alarmeren.

De rechtbank is van oordeel dat om het onmiddellijk dreigend ernstig nadeel te voorkomen dan wel af te wenden voortzetting van de inbewaringstelling noodzakelijk is en dat er geen minder bezwarende alternatieven zijn die hetzelfde beoogde effect hebben. Eerder is er een poging gedaan om het gevaar op andere manieren af te wenden door het gas uit te schakelen en betrokkene weer naar huis te laten gaan. Daar is binnen 24 uur opnieuw een levensbedreigende situatie ontstaan. De arts heeft bovendien verklaard dat betrokkene weigerachtig is richting de zorg, waardoor het niet aannemelijk is dat zij thuiszorg zal accepteren op dit moment. Middels de voortzetting van een inbewaringstelling kan de veiligheid van betrokkene worden gegarandeerd. In de komende periode moet worden bekeken of er mogelijkheden zijn om aan betrokkene vanuit haar eigen woning, in een ambulant kader, de noodzakelijke zorg te verlenen. Daarvoor is in de eerste plaats vereist dat betrokkene dergelijke zorg aan huis accepteert.

Gelet op het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat is voldaan aan de criteria voor een voortzetting van de inbewaringstelling. De machtiging zal worden verleend voor de (verzochte) duur van zes weken.