Rechtbank Amsterdam, 6 februari 2026

Het verloop van de procedure blijkt uit het tussenvonnis van 5 december 2025.

[eiser] heeft, ondanks daartoe in de gelegenheid te zijn gesteld, geen akte genomen.

Ten slotte is vonnis bepaald.

Bij voornoemd tussenvonnis is [eiser] in de gelegenheid gesteld zich uit te laten over de vraag of de kredietovereenkomsten vallen onder de werkingssfeer van Richtlijn 2008/48 EG, waarbij [eiser] in diende te gaan op de bedongen kosten van de kredieten. Verder is [eiser] in de gelegenheid gesteld zich uit te laten over het voornemen tot vernietiging van de kredietovereenkomsten, omdat geen kredietwaardigheidstoets is uitgevoerd.

Nu [eiser] geen akte heeft genomen, zal vanwege de consumentenbescherming die voornoemde richtlijn beoogt te bewerkstelligen, uit moeten worden gegaan van de toepasselijkheid van Titel 2A van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek (BW), omdat van een uitzondering als bedoeld in artikel 7:58 lid 2 BW niet is gebleken.

Gesteld noch gebleken is dat [eiser] aan de verplichtingen voortvloeiend uit Titel 2A van Boek 7 BW heeft voldaan. Evenmin is een kredietwaardigheidstoets uitgevoerd.

De kantonrechter zal daarom, zoals aangekondigd, overgaan tot vernietiging van de kredietovereenkomsten. Gevolg hiervan is dat [gedaagde] uitsluitend het uitgeleende geldbedrag aan [eiser] dient terug te betalen, zonder bijkomende rente of kosten.

Vanwege de uitkomst van de procedure, waarbij partijen over en weer gedeeltelijk in het ongelijk zijn gesteld, worden de proceskosten gecompenseerd. Bij die beslissing is in aanmerking genomen de omstandigheid dat twee kredietovereenkomsten zijn gesloten met [gedaagde] als consument, zonder dat vooraf is getoetst of zij voldoende kredietwaardig was om die overeenkomsten aan te gaan.

veroordeelt [gedaagde] tot betaling aan [eiser] van € 660,00 aan hoofdsom,

compenseert de proceskosten,

verklaart de veroordeling uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders gevorderde af.