Rechtbank Amsterdam, 12 maart 2026

Beschikking van 12 maart 2026 van de rechtbank Amsterdam naar aanleiding van het door de officier van justitie ingediende verzoek tot verlenging van een crisismaatregel, als bedoeld in artikel 7:7 van de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg (Wvggz), ten aanzien van:

[betrokkene],

geboren op [geboortedatum] 1997 te [geboorteplaats],

wonende te [adres],

verblijvende te [verblijf adres],

hierna te noemen: betrokkene,

advocaat: mr. K.J. Kerdel te Den Haag,

zorgaanbieder: [zorgaanbieder].

1 Procesverloop

Bij verzoekschrift met bijlagen, ingekomen ter griffie op 9 maart 2026, heeft de officier van justitie verzocht om verlenging van de op 8 maart 2026 opgelegde crisismaatregel.

De mondelinge behandeling van het verzoek heeft plaatsgevonden op 12 maart 2026 in het gebouw van de zorgaanbieder.

Ter zitting heeft de rechtbank de volgende personen gehoord:

- betrokkene;

- de raadsvrouw;

- dhr. [naam 1], psychiater;

- mw. [naam 2], arts.

Omdat de officier van justitie een nadere toelichting op of motivering van het verzoek niet nodig achtte, is hij niet bij de mondelinge behandeling verschenen.

2 Beoordeling

Vermoed wordt dat dit nadeel wordt veroorzaakt door gedrag dat voortvloeit uit een psychische stoornis, in de vorm van psychotische overschrijding met desorganisatie en overzichtsverlies met daarnaast angst- en paniekklachten. Mogelijk is er onderliggend sprake van een ontwikkelingsstoornis. De crisissituatie is zo ernstig dat de procedure voor een zorgmachtiging niet kan worden afgewacht.

• toedienen van vocht en voeding;
• toedienen van medicatie;
• het verrichten van medische controles;
• het verrichten van andere medische handelingen en therapeutische maatregelen, ter behandeling van een psychische stoornis, dan wel vanwege die stoornis, ter behandeling van een somatische aandoening;
• beperken van de bewegingsvrijheid;
• uitoefenen van toezicht op betrokkene;
• onderzoek van de woon- of verblijfsruimte op gedrag-beïnvloedende middelen en gevaarlijke voorwerpen;
• controleren op de aanwezigheid van gedrag-beïnvloedende middelen;
• aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten, die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten, waaronder het gebruik van communicatiemiddelen;
• beperken van het recht op ontvangen van bezoek;
• opnemen in een accommodatie.

Ter zitting is besproken dat ‘het uitoefenen van toezicht op betrokkene’ niet is verzocht als vorm van verplichte zorg, maar de afgelopen dagen wel noodzakelijk was vanwege suïcidale uitingen van betrokkene. De rechtbank zal deze zorgvorm daarom ambtshalve aan het verzoek toevoegen.

De verplichte zorg is evenredig en naar verwachting effectief. Betrokkene verzet zich tegen deze zorg. Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben.

Uit de stukken blijkt dat rekening is gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen, alsmede met de veiligheid van betrokkene.

3 Beslissing

De rechtbank:

verleent een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel ten aanzien van [betrokkene], geboren op [geboortedatum] 1997 te [geboorteplaats], voor zover het de in rechtsoverweging 2.2 genoemde vormen van verplichte zorg betreft;

bepaalt dat deze machtiging geldt tot en met uiterlijk 2 april 2026;

Deze beschikking is op 12 maart 2026 mondeling gegeven en in het openbaar uitgesproken door

mr. A.E. van Montfrans, rechter, bijgestaan door D.L. Overduin als griffier en op 23 maart 2026 schriftelijk uitgewerkt en ondertekend.

Tegen deze beschikking staat het rechtsmiddel van cassatie open