Uitspraak · Verbintenissenrecht

Rechtbank Amsterdam, 11 november 2026 – Ontbinding koopovereenkomst woning

ECLI:NL:RBAMS:2026:11269Zaaknummer C/13/783441 / HA ZA 26-127

Instantie
Rechtbank Amsterdam
Datum uitspraak
11 november 2026
Publicatiedatum
18 november 2026
Zaaknummer
C/13/783441 / HA ZA 26-127
Rechtsgebied
Civiel recht, Verbintenissenrecht
Procedure
Bodemzaak, Eerste aanleg - enkelvoudig, Proceskostenveroordeling, Schadevergoedingsuitspraak, Op tegenspraak
Hoofdwetsartikel
Artikel 6:96 BW
Zittingsplaats
Amsterdam
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Ontbinding koopovereenkomst woning. Boetebeding vernietigbaar, want de Algemene Bepalingen Koopakte Notariële Beroepsorganisatie zijn niet voor het sluiten van de koopovereenkomst ter hand gesteld. Verplichting tot schadevergoeding. Artikelen 6:223, aanhef en onder b, 6:234 en 6:277 BW.

De rechtbank

5.1.

veroordeelt [gedaagde] om aan [eiser 1] en [eiser 2] te betalen een bedrag van € 451.049,99, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over het toegewezen bedrag, met ingang van 10 februari 2026, tot de dag van volledige betaling,

5.2.

veroordeelt [gedaagde] om aan [eiser 1] en [eiser 2] te betalen een bedrag van € 4.030,25 aan buitengerechtelijke kosten,

5.3.

veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 10.591,02, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als [gedaagde] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

5.4.

veroordeelt [gedaagde] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,

5.5.

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,

5.6.

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. L.M. Klinkhamer en in het openbaar uitgesproken op 11 november 2026.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 De procedure
  2. 2 De feiten
  3. 3 Het geschil
  4. 4 De beoordeling
  5. 5 De beslissing

RECHTBANK Amsterdam

Civiel recht

Zaaknummer: C/13/783441 / HA ZA 26-127

Vonnis van 11 november 2026

in de zaak van

1 [eiser 1],

te [woonplaats 1],2. [eiser 2],

te [woonplaats 1],

eisende partijen,

hierna samen te noemen: [eiser 1] en [eiser 2],

advocaat: mr. A.A.L. Oving,

tegen

[gedaagde] ,

te [woonplaats 2],

gedaagde partij,

hierna te noemen: [gedaagde],

advocaat: mr. Ö. Arslan.

1 De procedure

1.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding van 10 februari 2026,

- de conclusie van antwoord,

- het tussenvonnis van 13 mei 2026,

- de aanvullende producties van de zijde van [eiser 1] en [eiser 2],

- het proces-verbaal van de mondelinge behandeling van 13 augustus 2026, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt.

1.2.

Ten slotte is vonnis bepaald.

2 De feiten

2.1.

[eiser 1] en [eiser 2] zijn sinds 2012 eigenaar van de woning aan het [adres] (hierna: de woning).

2.2.

Op 8 oktober 2025 hebben [eiser 1] en [eiser 2] als verkopers een koopovereenkomst (hierna: de overeenkomst) gesloten met [gedaagde] als koper. Beide partijen werden daarbij begeleid door een makelaar. In de overeenkomst is opgenomen dat deze is aangegaan onder de volgende uitgangspunten – voor zover hier van belang – :

“· Koopsom; € 7.250.000,- kosten koper. De koopsom is inclusief roerende goederen (zie bijlage: lijst roerende goederen).

· KOPER zal 10% waarborgsom uiterlijk 7 dagen na tekenen van deze koopovereenkomst op de derdengeldrekening van notaris storten, waarvan VERKOPER schriftelijk op de hoogte wordt gesteld.

· Drie dagen bedenktijd. Op deze consumentenkoop onroerende goederen geldt een drie dagen bedenktijd. Deze verloopt uiterlijk 3 dagen, waarbij het weekeinde als een dag telt, op 13 oktober 202 24:00.

· VERKOPER zal het Verkochte leeg en ontruimd opleveren, vrij van huren en andere gebruiksrechten per eerste week december 2025, met uitzondering van de bij de koop inbegrepen roerende goederen alsmede de mogelijk over te nemen aanvullende roerende goederen.

· Behoudens hetgeen de partijen als essentialia en bijzonderheden bij deze zijn overeengekomen zal deze koopovereenkomst op verzoek van een van de partijen apart kunnen worden vastgelegd in een koopakte met als uitgangspunt de normale bepalingen en condities als opgenomen in de koopakte van Koninklijke Notariële Beroepsorganisatie Ring Amsterdam. Dit zonder afbreuk te doen aan de essentialia van deze overeenkomst en dat deze overeenkomst onder dezelfde bijzondere en algemene bepalingen is aangegaan.”

2.3.

Helemaal onderaan de overeenkomst is een zin opgenomen die luidt: “Kopie Algemene Bepalingen Koopakte Notariële Beroepsorganisatie”.

2.4.

Op 24 oktober 2025 hebben [eiser 1] en [eiser 2] [gedaagde] in gebreke gesteld, omdat zij de waarborgsom van 10% niet had gestort op de derdengeldrekening van de notaris. Hierbij hebben [eiser 1] en [eiser 2] [gedaagde] medegedeeld dat zij bij niet-nakoming van de overeenkomst een boete zou verbeuren van 10% van de koopsom.

2.5.

De makelaar van [gedaagde] heeft [eiser 1] en [eiser 2] laten weten dat hij op 14 oktober 2025 per Whatsappbericht en op 1 november 2025 per e-mail de Algemene Bepalingen Koopakte Notariële Beroepsorganisatie (hierna: de Algemene Bepalingen KNB) aan [gedaagde] heeft toegestuurd.

2.6.

Op 1 november 2025 heeft [gedaagde] een e-mail aan [eiser 1] en [eiser 2] gestuurd waarin zij het volgende schrijft:

“[…] Op geen enkel moment tijdens het proces was het mijn bedoeling om jullie een slecht gevoel te geven. En ik wens dat dit prachtige huis waarderende en liefdevolle eigenaaren vind [sic] en dat jullie van jullie nieuwe natuurlijke omgeving en huis ten volle kunnen genieten. Ook zou de intentie van mijn bedrijf om duurzame innovaties verder te ontwikkelen en mogelijk te maken voor het hier en nu, maar ook voor toekomstige generaties, onzekerheden ondervinden.

Daarom stel ik voor dat ik deze ervaring als een les in mijn leven beschouw en dat jullie afzien van de 10% van het aankoopbedrag. […]”

2.7.

In november 2025 hebben [eiser 1] en [eiser 2] de overeenkomst ontbonden.

2.8.

Op 15 december 2025 hebben [eiser 1] en [eiser 2] een koopovereenkomst gesloten met een derde (hierna: de nieuwe koper). In die koopovereenkomst is – voor zover hier van belang – het volgende opgenomen:

“· Koopsom; € 6.875.000,- kosten koper. De koopsom is inclusief roerende goederen (zie bijlage: lijst roerende goederen).

· Levering en eigendomsoverdracht. Verkoper zal het Verkochte leeg en ontruimd opleveren, vrij van huren en andere gebruiksrechten per uiterlijk 31 januari 2026 […] “

2.9.

Bij de koopovereenkomst van 15 december 2025 zit een door [eiser 1] en [eiser 2] en de nieuwe koper ondertekende bijlage waarin een opsomming is gegeven van roerende goederen. Ook is daarin aan het slot het volgende opgenomen:

“Totaal 97k aan roerende goederen goed te onderbouwen. Nu om fiscaal zeker te zijn kan je er dus 75 K van maken.”

2.10.

Op 29 januari 2026 is de woning aan de nieuwe koper geleverd.

3 Het geschil

3.1.

Primair vorderen [eiser 1] en [eiser 2] om [gedaagde] te veroordelen tot betaling van een boete van € 725.000,00. Subsidiair vorderen zij om [gedaagde] te veroordelen tot betaling van een schadevergoeding van € 624.404,84.

3.2.

[eiser 1] en [eiser 2] leggen aan de vorderingen ten grondslag dat de op de overeenkomst toepasselijke Algemene Bepalingen KNB dienen te worden nagekomen en [gedaagde] daarom een boete van 10% van de aankoopsom verschuldigd is. Subsidiair betogen [eiser 1] en [eiser 2] dat zij schade hebben geleden als gevolg van de terugtrekking van [gedaagde] die zij moet vergoeden.

3.3.

[gedaagde] voert het verweer dat de vorderingen van [eiser 1] en [eiser 2] moeten worden afgewezen. Allereerst is volgens [gedaagde] geen boetebeding van 10% van de koopsom overeengekomen. De Algemene Bepalingen KNB waaruit dit beding volgt, waren niet van toepassing op de overeenkomst. Zo wel, dan zijn de Algemene Bepalingen KNB in ieder geval vernietigbaar, omdat deze haar niet ter hand zijn gesteld. De subsidiaire vordering tot schadevergoeding faalt volgens [gedaagde], omdat de schadebegroting op alle onderdelen ondeugdelijk is. Ook heeft [gedaagde] tijdens de mondelinge behandeling verklaard dat zij de gevorderde bedragen niet kan betalen.

3.4.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

4 De beoordeling

4.1.

Tussen partijen is niet in geschil dat [gedaagde] tekort is geschoten in de nakoming van de overeenkomst, omdat zij de waarborgsom niet heeft gestort op de derdengeldenrekening van de notaris en te kennen heeft gegeven de woning niet langer te willen kopen. [eiser 1] en [eiser 2] hebben de overeenkomst daarom ontbonden. Gelet op de vorderingen van [eiser 1] en [eiser 2] moet de rechtbank beoordelen welke gevolgen die ontbinding heeft. Daarbij zal de rechtbank eerst ingaan op de vraag of [gedaagde] een boete van 10% van de koopsom is verschuldigd.

Boete

4.2.

[eiser 1] en [eiser 2] beroepen zich op de Algemene Bepalingen KNB en het daarin opgenomen boetebeding. Volgens hen heeft [gedaagde] bij het sluiten van de koopovereenkomst expliciet getekend voor de toepassing en de ontvangst van de Algemene Bepalingen KNB. Zij heeft geen tegenbewijs overgelegd waaruit volgt dat zij de Algemene Bepalingen KNB niet heeft ontvangen. Hiernaast gaat het om een standaardboete en is volgens [eiser 1] en [eiser 2] de gelding van het boetebeding bovendien met terugwerkende kracht aanvaard. Op 14 oktober 2025 en op 1 november 2025 zijn de Algemene Bepalingen KNB namelijk aan [gedaagde] toegestuurd en uit haar e-mail van 1 november 2025 volgt niet dat [gedaagde] het boetebeding niet herkent, maar volgt dat zij daarmee (alsnog impliciet) akkoord is gegaan.

4.3.

[gedaagde] voert aan dat zij geen boete van 10% van de aankoopsom verschuldigd is. De Algemene Bepalingen KNB maken namelijk geen onderdeel uit van de koopovereenkomst en zijn volgens haar bovendien niet ter hand gesteld. De verwijzing naar de Algemene Bepalingen KNB in de overeenkomst is volgens [gedaagde] onvoldoende concreet voor de aanvaarding en toepassing van die bepalingen. In de overeenkomst staat namelijk ook dat op verzoek van partijen de overeenkomst nog kon worden vastgelegd in een koopakte, met als uitgangspunt de normale bepalingen en condities als opgenomen in de koopakte van de Koninklijke Notariële Beroepsorganisatie Ring Amsterdam. Dat is niet gebeurd. Daarnaast is haar, anders dan de overeenkomst impliceert, geen kopie van de Algemene Bepalingen KNB ter hand gesteld en heeft haar makelaar ook alleen de koopovereenkomst zelf, maar niet de Algemene Bepalingen KNB met haar doorgenomen. Zo nodig, beroept zij zich daarom ook de op de vernietigbaarheid van het boetebeding.

4.4.

Naar het oordeel van de rechtbank is in de overeenkomst niet eenduidig opgenomen dat de Algemene Bepalingen KNB daarop van toepassing zijn. Enerzijds is opgenomen dat de overeenkomst op verzoek van een van de partijen apart zal kunnen worden vastgelegd in een koopakte met als uitgangspunt de normale bepalingen en condities als opgenomen in de koopakte van Koninklijke Notariële Beroepsorganisatie Ring Amsterdam. Anderzijds is opgenomen dat de overeenkomst al onder dezelfde bijzondere en algemene bepalingen is aangegaan. Het is daarom de vraag of [eiser 1] en [eiser 2] erop mochten vertrouwen dat de Algemene Bepalingen KNB zijn overeengekomen. Naar het oordeel van de rechtbank kan dit echter in het midden blijven. Ook als de toepassing van de Algemene Bepalingen KNB bij het sluiten van de overeenkomst is aanvaard, slaagt namelijk het beroep van [gedaagde] op de vernietigbaarheid van het boetebeding.

4.5.

De rechtbank stelt voorop dat van [gedaagde] als koper niet verwacht mocht worden dat zij op het moment van het sluiten van de overeenkomst bekend zou zijn met het boetebeding in de Algemene Bepalingen KNB. Het boetebeding waarop [eiser 1] en [eiser 2] zich beroepen is daarom vernietigbaar als [gedaagde] niet een redelijke mogelijkheid is geboden om van de Algemene Bepalingen KNB kennis te nemen. De stelplicht, en zo nodig, de bewijslast dat aan de informatieplicht is voldaan ligt bij degene die zich op een beding in de algemene voorwaarden beroept. In dit geval zijn dat dus [eiser 1] en [eiser 2]. De makelaar van [eiser 1] en [eiser 2] heeft tijdens de mondelinge behandeling verklaard dat de makelaar van [gedaagde] heeft gezegd dat hij de Algemene Bepalingen KNB met haar heeft doorgenomen voorafgaand aan de ondertekening van de overeenkomst, maar [gedaagde] heeft verklaard dat dit niet het geval is. Deze verklaringen staan dus tegenover elkaar. [eiser 1] en [eiser 2] hebben er terecht op gewezen dat [gedaagde] er wel voor heeft getekend dat een kopie van de Algemene Bepalingen KNB was bijgesloten bij de overeenkomst en dat dit dwingend bewijs oplevert van de terhandstelling. Uit de feitelijke gang van zaken waarop [gedaagde] wijst, maakt de rechtbank echter op dat [gedaagde] in werkelijkheid geen kopie heeft ontvangen. Niet in geschil is immers dat de makelaar van [gedaagde] heeft medegedeeld dat hij de Algemene Bepalingen KNB op 14 oktober 2025 en 1 november 2025 per Whatsapp en per e-mail aan [gedaagde] heeft verzonden. Dat de makelaar van [gedaagde] hiertoe is overgegaan, onderschrijft het standpunt van [gedaagde] dat bij de overeenkomst in werkelijkheid geen kopie was aangehecht. Dit vindt ook steun in de door [eiser 1] en [eiser 2] ingebrachte kopie van de overeenkomst, waaraan geen kopie van de Algemene Bepalingen KNB is gehecht. [eiser 1] en [eiser 2] hebben dit alles verder niet gemotiveerd bestreden. De rechtbank houdt het er dan ook voor dat de Algemene Bepalingen KNB pas op 14 oktober 2025 aan [gedaagde] zijn verstrekt. Dat is dus na het sluiten van de overeenkomst geweest en daarmee niet tijdig, zodat het boetebeding vernietigbaar is.[_7a4a4c98-e6a7-44a4-a418-f0051883b51c]

4.6.

[eiser 1] en [eiser 2] voeren terecht aan dat het boetebeding uit de Algemene Bepalingen KNB niet meer voor vernietiging in aanmerking komt wanneer [gedaagde] dit beding, ook als was de terhandstelling te laat, alsnog heeft aanvaard. In dit geval is naar het oordeel van de rechtbank van een latere aanvaarding met terugwerkende kracht echter geen sprake. [eiser 1] en [eiser 2] wijzen in dit verband op de e-mail van [gedaagde] van 1 november 2025. Zij vraagt in die e-mail aan hen, in reactie op de mededeling dat zij een boete zal moeten betalen, om daarvan af te zien. Dat verzoek is naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende om erop te mogen vertrouwen dat partijen met terugwerkende kracht de overeenkomst met een boetebeding wilden aanvullen.

4.7.

Omdat de Algemene Bepalingen KNB niet voorafgaand aan het sluiten van de overeenkomst aan [gedaagde] ter hand zijn gesteld en de toepasselijkheid van het boetebeding ook niet met terugwerkende kracht is overeengekomen na de verstrekking van de algemene voorwaarden, is het boetebeding vernietigbaar en kunnen [eiser 1] en [eiser 2] dat beding niet aan hun primaire vordering te grondslag leggen. De rechtbank wijst daarom de primaire vordering van [eiser 1] en [eiser 2] af en zal hierna hun subsidiaire vordering beoordelen.

Schadevergoeding

4.8.

[eiser 1] en [eiser 2] vorderen schadevergoeding ter hoogte van een bedrag van € 624.404,84. Omdat de tekortkoming van [gedaagde] de grond voor ontbinding heeft opgeleverd, moet zij volgens [eiser 1] en [eiser 2] de schade als gevolg hiervan vergoeden. [eiser 1] en [eiser 2] voeren aan dat zij door de ontbinding een lagere verkoopprijs voor de woning hebben gerealiseerd. [eiser 1] en [eiser 2] hebben ook extra kosten moeten maken, omdat zij de woning langer in eigendom hebben gehad dan wanneer [gedaagde] haar verplichtingen uit de overeenkomst was nagekomen. Meer concreet hebben zij aangevoerd de volgende schadeposten te hebben:

  • het verschil in de koopprijs die [gedaagde] zou betalen en de koopprijs die uiteindelijk door de derde koper is betaald: € 450.000,00,
  • kosten opstalverzekering: € 1.385,24,
  • kosten voor het beveiligingssysteem van de woning en het onderhoud daarvan: € 385,48,
  • gemeentelijke belastingen: € 680,58,
  • kosten Waternet: € 80,00,
  • onroerendezaakbelasting: € 247,97,
  • watersysteemheffing: € 78,07,
  • extra verhuiskosten: € 4.247,50,
  • liquidatie van beleggingen, misgelopen rente en opnieuw beleggen: € 167.300,00.
4.9.

[gedaagde] voert aan dat het verschil in koopprijs geen werkelijk geleden schade is die aan haar kan worden toegerekend. Zij heeft door haar onervarenheid op de woningmarkt geen marktconforme koopprijs geboden voor de woning met een WOZ-waarde van € 5.157.000,00 en de woning is door haar tekortkoming niet minder waard geworden. [eiser 1] en [eiser 2] hadden verder haast bij de verkoop van de woning aan een derde, omdat ze hun nieuwe woning moesten financieren. De nieuwe koper had daardoor een gunstigere onderhandelingspositie, wat volgens [gedaagde] niet aan haar kan worden toegerekend. [eiser 1] en [eiser 2] hebben het volgens haar aan zichzelf te wijten dat zij hun nieuwe woning zonder financieringsvoorbehoud hebben gekocht. Hiernaast is volgens [gedaagde] het werkelijke verschil in verkoopprijzen € 375.000,00 in plaats van € 450.000,00. De overeengekomen koopprijs van € 7.250,000,00 bedroeg namelijk de prijs inclusief roerende goederen en uit de nieuwe koopovereenkomst volgt dat de koopprijs van € 6.800.000,00 de koopprijs was zonder roerende goederen. Daar kwam voor roerende goederen nog € 75.000,00 bij.

4.10.

Ook de andere schadeposten betwist [gedaagde]. Voor wat betreft de onroerendezaakbelasting en watersysteemheffing betwist [gedaagde] alleen de hoogte van de bedragen. Volgens haar bedroeg de onroerendezaakbelasting € 220,11 en de watersysteemheffing € 69,30. De kosten voor de opstalverzekering, het beveiligingssysteem en gemeentelijke belastingen zijn volgens [gedaagde] geen kosten die [eiser 1] en [eiser 2] niet zouden hebben gemaakt als zij de overeenkomst was nagekomen, althans dat is onvoldoende onderbouwd. Voor de gemeentelijke belastingen geldt daarnaast dat dubbeltelling dreigt vanwege de verkoop aan de nieuwe koper. Over de gevorderde schade als gevolg van de geliquideerde beleggingen voert [gedaagde] aan dat deze schade haar niet kan worden toegerekend, omdat dit geen voorzienbare schade is. Het was een eigen keuze van [eiser 1] en [eiser 2] om over te gaan tot liquidatie van (een gedeelte van) hun beleggingen ter financiering van de aankoop van hun nieuwe woning en het is daarnaast onzeker of deze liquidatie met dit doel heeft plaatsgevonden. Ook is het misgelopen rendement over de beleggingen volgens [gedaagde] geen werkelijke schade, omdat het gaat om een speculatief bedrag.

4.11.

De rechtbank stelt voorop dat vaststaat dat de tekortkoming van [gedaagde] de grond voor ontbinding van de overeenkomst door [eiser 1] en [eiser 2] heeft opgeleverd. [gedaagde] is daarom verplicht om de schade te vergoeden die [eiser 1] en [eiser 2] hebben geleden doordat geen wederzijdse nakoming, maar ontbinding van de overeenkomst heeft plaatsgevonden.[_fbc1090e-acbe-47cf-a1c7-ff1232b12b9c] De omvang van de door [gedaagde] te betalen schadevergoeding moet worden vastgesteld door een vergelijking te maken tussen enerzijds de hypothetische situatie waarin [eiser 1] en [eiser 2] zouden hebben verkeerd bij een in alle opzichten onberispelijke wederzijdse nakoming van de overeenkomst en anderzijds de feitelijke situatie waarin zij na ontbinding van de overeenkomst verkeren. Dit houdt in dat ook de schade die het gevolg is van het niet uitvoeren van de overeenkomst, daaronder begrepen het zogenoemde positief contractsbelang, moet worden vergoed door [gedaagde] wiens verzuim heeft geleid tot het niet uitvoeren van de overeenkomst.[_c45c1531-e0a2-4017-9ae9-344f22978123]

4.12.

Over het gevorderde verschil in koopprijs van de woning oordeelt de rechtbank het volgende. [eiser 1] en [eiser 2] hebben de overeenkomst met [gedaagde] ontbonden, omdat op 1 november 2025 duidelijk werd dat zij de overeenkomst niet zou gaan. Gegeven de wens van [eiser 1] en [eiser 2] om te verhuizen en, met name, de omstandigheid dat zij al een nieuwe woning hadden gekocht diende de woning dus aan een ander te worden verkocht. Omdat die feitelijke situatie waarin de woning aan de nieuwe koper is verkocht, moet worden vergeleken met de feitelijke situatie waarin [eiser 1] en [eiser 2] zouden verkeren als de koopovereenkomst met [gedaagde] onberispelijk was nagekomen, moet het mindere dat de woning [eiser 1] en [eiser 2] heeft opgeleverd als schade worden aangemerkt. Een nieuwe koopovereenkomst met een derde had niet gesloten hoeven worden als [gedaagde] de overeenkomst was nagekomen en op grond van de overeenkomst met [gedaagde] hebben [eiser 1] en [eiser 2] mogen rekenen op een verkoopprijs van € 7.250.000,00. Het kan niet [eiser 1] en [eiser 2], maar wel [gedaagde] worden aangerekend dat zij, zoals zij zelf stelt, geen marktconform bod zou hebben uitgebracht. Ook hebben [eiser 1] en [eiser 2] toegelicht dat zij zich als gevolg van de ontbinding in een moeilijke positie bevonden, omdat zij zelf ook een andere woning hadden aangekocht die zij in december 2025 moesten afnemen. Dat dit heeft geleid tot een haastig proces waarbij de woning onder de marktwaarde is verkocht heeft [gedaagde] onvoldoende onderbouwd.

4.13.

De rechtbank stelt het verschil tussen de koopprijs die [gedaagde] zou betalen en die uiteindelijk is betaald door de nieuwe koper vast op € 450.000,00. Uit de koopovereenkomst van 15 december 2025 blijkt dat de woning aan de nieuwe koper is verkocht voor € 6.875.000,00 inclusief roerende goederen en € 6.800.000,00 exclusief roerende goederen (zie onder 2.8.). [gedaagde] heeft haar stelling dat de verkoopprijs van € 7.250.000,00 inclusief roerende goederen was, onvoldoende onderbouwd. [eiser 1] en [eiser 2] hebben tijdens de mondelinge behandeling terecht aangevoerd dat de overeenkomst geen lijst bevat van roerende goederen en de waarde daarvan. [gedaagde] heeft op haar beurt hierover enkel gesteld dat zij alle roerende goederen zou hebben gekocht die op de verkoopfoto’s van het huis te zien waren. Deze foto’s maken geen onderdeel uit van het dossier en onduidelijk is verder gebleven wanneer en hoe hierover dan overeenstemming zou zijn ontstaan.

4.14.

Ook voor de schadeposten ‘gemeentelijke belastingen’, ‘Waternet’, ‘onroerendezaakbelasting’ en ‘watersysteemheffing’ wijst de rechtbank de schadevergoedingen toe. [eiser 1] en [eiser 2] hebben bewijstukken overgelegd dat zij over de periode 8 december 2025 en januari 2026 kosten hebben gemaakt aan gemeentelijke belastingen, Waternet en onroerendezaakbelasting. [gedaagde] heeft deze schadeposten niet voldoende gemotiveerd betwist. Omdat [eiser 1] en [eiser 2] deze kosten niet gemaakt zouden hebben bij nakoming van de overeenkomst en levering van de woning aan [gedaagde], komen deze posten voor vergoeding in aanmerking. Voor wat betreft de onroerendezaakbelasting en de watersysteemheffing heeft [gedaagde] enkel de hoogte van de posten betwist. Tijdens de mondelinge behandeling hebben [eiser 1] en [eiser 2] ingestemd met de berekening zoals gemaakt door [gedaagde]. De rechtbank stelt de hoogte van deze posten daarom vast op € 220,11 en € 69,30.

4.15.

De rechtbank wijst de gevorderde schadevergoeding voor zo ver die ziet op de opstalverzekering en het beveiligingssysteem af. [gedaagde] heeft terecht aangevoerd dat [eiser 1] en [eiser 2] onvoldoende hebben onderbouw dat zij de kosten voor de opstalverzekering en het beveiligingssysteem niet hadden gemaakt als [gedaagde] de overeenkomst was nagekomen. [eiser 1] en [eiser 2] hebben een factuur voor de opstalverzekering overgelegd voor de periode 1 juni 2025 tot en met 31 mei 2026. Zij hebben echter niet onderbouwd dat deze verzekering tussentijds opzegbaar was en zij daarom de kosten voor de maanden december 2025 en januari 2026 niet zouden hebben hoeven maken als [gedaagde] de overeenkomst was nagekomen. Uit het afschrift om de gemaakte maandelijkse kosten voor het beveiligingssysteem te onderbouwen volgt dat deze kosten zijn overgemaakt naar ZIGGO SERVICES BV. De rechtbank kan hieruit niet opmaken of dit kosten zijn geweest (en voor welk deel) voor het beveiligingssysteem. Als het gaat om de reguliere kosten voor het onderhoud aan het beveiligingssysteem die zij in januari 2026 hebben gemaakt, hebben zij na betwisting door [gedaagde] onvoldoende gemotiveerd dat zij genoodzaakt waren om dat onderhoud te laten plaatsvinden.

4.16.

De gestelde schadepost aan extra verhuiskosten komt naar het oordeel van de rechtbank ook niet voor vergoeding in aanmerking. Uit de overgelegde factuur volgt niet dat de kosten die daarin zijn opgenomen meer bedragen dan de kosten voor één verhuizing, die ook bij nakoming van de overeenkomst zou plaatsvinden.

4.17.

[eiser 1] en [eiser 2] hebben voor de liquidatiekosten van de beleggingen en de over die beleggingen misgelopen rente verwezen naar een e-mail en berekeningen van de beheerder van de beleggingsportefeuille. De rechtbank wijst hun vordering tot vergoeding van deze kosten af. Allereerst kan de rechtbank aan de hand van deze stukken en na betwisting door [gedaagde] niet vaststellen dat de uit de beleggingen vrijgekomen gelden door [eiser 1] en [eiser 2] zijn aangewend ten behoeve van de koop van hun nieuwe woning. Ook als dat wel zo is, heeft [eiser 1] met zijn enkele verklaring tijdens de mondelinge behandeling dat hij de beleggingen wel heeft moeten liquideren, omdat hij geen inkomen heeft en de bank geen onderpand op beleggingen wil, ook onvoldoende onderbouwd gesteld dat de korte periode tot aan verkoop van de woning aan de nieuwe koper niet op een andere minder kostbare manier kon worden overbrugd. Ten slotte heeft [gedaagde] terecht aangevoerd dat de schade vanwege de liquidatie van drie miljoen euro aan beleggingen en het daaruit gemiste rendement geen voorzienbaar gevolg is van haar tekortkoming. Het ontstaan van deze schade kan al daarom niet aan [gedaagde] worden toegerekend.

Conclusie

4.18.

Uit al het voorgaande volgt dat [eiser 1] en [eiser 2] zich niet kunnen beroepen op het boetebeding uit de Algemene Bepalingen KNB. [gedaagde] is daarom geen boete van 10% van de met haar in de overeenkomst overeenkomen aankoopprijs verschuldigd en de primaire vordering wordt afgewezen. De subsidiaire vordering van [eiser 1] en [eiser 2] om vergoeding van hun schade wordt deels toegewezen. In totaal wordt het volgende bedrag aan schadevergoeding toegewezen:

- verschil koopprijs woning - gemeentelijke belastingen - kosten Waternet - onroerende zaakbelasting - watersysteemheffing€ € € € €450.000,00 680,58 80,00 220,11 69,30+
totaal€451.049,99
Totaal€451.049,99
4.19.

Voor de over het schadebedrag gevorderde wettelijke rente geldt dat deze is verschuldigd vanaf het moment dat de schade is ontstaan en [gedaagde] met de vergoeding daarvan in verzuim verkeerde. [eiser 1] en [eiser 2] hebben echter niet steeds per schadepost gemotiveerd op welk moment de schade is ontstaan en [gedaagde] met de vergoeding daarvan in verzuimd verkeerde. De rechtbank zal de wettelijke rente daarom toewijzen vanaf de datum van het uitbrengen van de dagvaarding.

4.20.

De rechtbank begrijpt dat het om een groot bedrag gaat waartoe [gedaagde] tot betaling wordt veroordeeld. [gedaagde] heeft tijdens de mondelinge behandeling verklaard dat zij een schadevergoeding niet kan betalen. De rechtbank vat dat op als een beroep op matiging.[_2f416192-31ce-4ce3-8b4e-fac09b718e34] Voor matiging van schadevergoeding is alleen plaats, wanneer volledige schadevergoeding in de gegeven omstandigheden, waaronder de aard van de aansprakelijkheid, de tussen partijen bestaande rechtsverhouding en hun beider draagkracht, tot kennelijk onaanvaardbare gevolgen zou leiden. Volgens de parlementaire geschiedenis noopt deze maatstaf ertoe dat de rechter met terughoudendheid gebruik maakt van de bevoegdheid tot matiging.[_355e187c-4ad4-4164-be9b-6aca0f505702] De rechtbank overweegt dat [gedaagde] geen enkel inzicht heeft gegeven in de oorzaken van haar handelen en in (de gevolgen voor) haar financiële situatie. De rechtbank kan daarom niet vaststellen dat de veroordeling tot schadevergoeding in dit geval leidt tot kennelijk onaanvaardbare gevolgen.

Buitengerechtelijke incassokosten

4.21.

[eiser 1] en [eiser 2] vorderen vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten. De vordering moet worden beoordeeld op grond van artikel 6:96 BW en het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit). [eiser 1] en [eiser 2] hebben voldoende gesteld en onderbouwd dat buitengerechtelijke incassowerkzaamheden zijn verricht. [eiser 1] en [eiser 2] hebben daarom recht op een vergoeding voor de kosten van die werkzaamheden. Het gevorderde bedrag aan buitengerechtelijke incassokosten is hoger dan het in het Besluit bepaalde tarief. De rechtbank zal het bedrag toewijzen tot het wettelijke tarief. Dat betekent dat € 4.030,25 wordt toegewezen.

Proceskosten

4.22.

[gedaagde] is grotendeels in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [eiser 1] en [eiser 2] worden begroot op:

- kosten van de dagvaarding€153,02
- griffierecht€2.803,00
- salaris advocaat€7.446,00(2 punten × € 3.723,00)
- nakosten€189,00(plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing)
Totaal€10.591,02
4.23.

De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.

5 De beslissing

De rechtbank

5.1.

veroordeelt [gedaagde] om aan [eiser 1] en [eiser 2] te betalen een bedrag van € 451.049,99, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over het toegewezen bedrag, met ingang van 10 februari 2026, tot de dag van volledige betaling,

5.2.

veroordeelt [gedaagde] om aan [eiser 1] en [eiser 2] te betalen een bedrag van € 4.030,25 aan buitengerechtelijke kosten,

5.3.

veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 10.591,02, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als [gedaagde] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

5.4.

veroordeelt [gedaagde] tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,

5.5.

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,

5.6.

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. L.M. Klinkhamer en in het openbaar uitgesproken op 11 november 2026.

Voetnoten

  1. Artikelen 6:233, aanhef en onder b, en 6:234 BW.
  2. Artikel 6:277 BW.
  3. Vergelijk bijvoorbeeld de conclusie van A-G Hartlief van 14 oktober 2022, ECLI:NL:PHR:2022:952, onder 3.3 tot en met 3.5, gevolgd door de Hoge Raad in zijn uitspraak van 27 januari 2023, ECLI:NL:HR:2023:102.
  4. Artikel 6:109 BW.
  5. Zie bijvoorbeeld Gerechtshof ‘s -Hertogenbosch 17 juni 2025, ECLI:NL:GHSHE:2025:1704.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.