Uitspraak · Civiel recht

Rechtbank Amsterdam, 4 november 2026 – Zakelijke kredietovereenkomst met borgtocht en pandrecht

ECLI:NL:RBAMS:2026:11224Zaaknummer C/13/780652 / HA ZA 25-1844

Instantie
Rechtbank Amsterdam
Datum uitspraak
4 november 2026
Publicatiedatum
18 november 2026
Zaaknummer
C/13/780652 / HA ZA 25-1844
Rechtsgebied
Civiel recht
Procedure
Bodemzaak, Eerste aanleg - enkelvoudig, Proceskostenveroordeling, Op tegenspraak
Hoofdwetsartikel
Artikel 6:248 BW
Zittingsplaats
Amsterdam
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Zakelijke kredietovereenkomst met borgtocht en pandrecht. Aanspraak op rente en kosten onaanvaardbaar door weigering mee te werken aan onbezwaarde verkoop onderpand? Gebonden aan borgtocht indien medewerker digitaal tekent met persoonlijke iDIN-gegevens borgsteller? Aanspraak op rente en kosten niet onaanvaardbaar en borgsteller gebonden aan borgtocht.

De rechtbank

5.1.

veroordeelt Katsvanhout om aan New10 te betalen een bedrag van € 157.158,92, te vermeerderen met de contractuele rente van 2,25% per jaar over een bedrag van € 155.018,40, met ingang van 22 november 2025, tot de dag van volledige betaling,

5.2.

veroordeelt [gedaagde 2] om aan New10 te betalen een bedrag van € 42.750, te vermeerderen met de wettelijke rente, met ingang van 22 november 2025, tot de dag van volledige betaling, onder bepaling dat de vordering van New10 op Katsvanhout zal worden verminderd met elke betaling die [gedaagde 2] verricht, zulks primair in mindering op rente en kosten en vervolgens de hoofdsom,

5.3.

veroordeelt Katsvanhout en [gedaagde 2] hoofdelijk in de proceskosten van € 12.964,47, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als Katsvanhout c.s. niet tijdig aan de veroordelingen voldoen en het vonnis daarna wordt betekend,

5.4.

bepaalt dat dit vonnis niet uitvoerbaar is tot zes maanden na de datum van dit vonnis,

5.5.

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. F.L. Bolkestein, rechter, bijgestaan door mr. J.G.H. Tonnaer, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 4 november 2026.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 De procedure
  2. 2 De feiten
  3. 3 Het geschil
  4. 4 De beoordeling
  5. 5 De beslissing

RECHTBANK Amsterdam

Civiel recht

Zaaknummer: C/13/780652 / HA ZA 25-1844

Vonnis van 4 november 2026

in de zaak van

de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid

NEW10 B.V.,

gevestigd te Amsterdam,

eiseres,

hierna te noemen: New10,

advocaat: mr. D.L.A. van Voskuilen,

tegen

de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid

1. KATSVANHOUT B.V.,

gevestigd te Emmen,2. [gedaagde 2],

wonende te [woonplaats] ,

gedaagden,

hierna te noemen: afzonderlijk Katsvanhout en [gedaagde 2] , samen Katsvanhout c.s.,

advocaat: mr. P. Thole.

1 De procedure

1.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaardingen van 9 december 2025, met producties,

- de conclusie van antwoord, met producties,

- het tussenvonnis van 22 april 2026, waarbij de mondelinge behandeling is bepaald,

- het verkort proces-verbaal van de mondelinge behandeling van 21 september 2026, en de daarin genoemde stukken.

1.2.

Daarna is bepaald dat vandaag een vonnis wordt uitgesproken.

2 De feiten

2.1.

New10 is een zakelijk kredietverstrekker.

2.2.

Katsvanhout is een onderneming die zich bezighoudt met interieurbouw. [gedaagde 2] is (indirect) bestuurder en aandeelhouder van Katsvanhout. Tot april 2025 was [gedaagde 2] ook (indirect) aandeelhouder van The Furnery B.V. (hierna: The Furnery), een andere interieurbouwer die in hetzelfde pand gevestigd is als Katsvanhout.

2.3.

Op 10 februari 2022 zijn de volgende documenten digitaal ondertekend:

  • een kredietovereenkomst tussen Katsvanhout en New10;
  • de toepasselijk verklaarde algemene voorwaarden zakelijk krediet van New10;
  • een akte van borgstelling.
2.4.

Op bovengenoemde documenten staat bovenaan de pagina steeds “Signed By: [gedaagde 2] < [email] >" met daaronder telkens dezelfde identieke afbeelding van een handtekening.

2.5.

Uit de kredietovereenkomst volgt dat New10 een lening van € 171.000 heeft verstrekt aan Katsvanhout met een looptijd van 10 februari 2022 tot 10 februari 2025. Katsvanhout moest maandelijks 1,5% van het opgenomen leningdeel aflossen, € 198 servicekosten betalen en 2,25% rente per jaar betalen over het opgenomen leningdeel. Verder staat in de kredietovereenkomst:

“Je spreekt met New10 af dat je de volgende zekerheden geeft:

- (…)

- Een borgtocht door [gedaagde 2] (…).

- Deze borgtocht is voor een bedrag van € 42.750,00. (…)

Deze zekerheden gelden voor alle Schulden. Als je de verplichtingen onder de

Kredietdocumentatie niet nakomt, dan kan New10 deze zekerheden uitwinnen.”

2.6.

Katsvanhout heeft (via een volmacht aan New10) al haar goederen aan New10 verpand ter zekerheid van schulden aan New10.

2.7.

In 2023 kwamen de bedrijfsactiviteiten van Katsvanhout stil te liggen.

2.8.

Op 13 november 2024 heeft [gedaagde 2] namens Katsvanhout een e-mail gestuurd aan New10 met als onderwerp “Informatieverzoek + betalingsachterstand”. In die e-mail staat dat een investeerder interesse heeft om de machines van Katsvanhout – waarop New10 een pandrecht heeft – over te kopen en dat de waarde ongeveer € 110.000 bedraagt. [gedaagde 2] nodigt New10 uit om hierover in gesprek te gaan.

2.9.

New10 is niet inhoudelijk ingegaan op dit voorstel en heeft aangegeven dat er afspraken moesten worden gemaakt met de incassogemachtigde [naam 2] zodra de lening zou worden opgeëist.

2.10.

Bij brieven van 11 februari 2025 heeft New10 de lening met rente en kosten opgeëist van Katsvanhout en [gedaagde 2] verzocht de borgsom van € 42.750 te betalen.

2.11.

Na herinneringen van [naam 2], heeft [gedaagde 2] op 13 mei 2025 contact opgenomen met [naam 2] en opties voor de aflossing van de schuld uiteengezet. In de e-mail staat onder meer:

“Kats van Hout heeft geen geld op de rekening maar wel machines in beheer. De nieuwe eigenaren van The Furnery willen de machines kopen maar op maandelijkse termijn betalen. Daarmee komt 110.000 euro vrij.”

2.12.

Uit de bijgevoegde – niet getekende – intentieovereenkomst volgt dat de beoogde koper de machines alleen wilde kopen als zij vrij van pandrecht waren en New10 ter zake toestemming, vrijwaring en finale kwijting aan haar zouden geven.

2.13.

Op 20 mei 2025 heeft [naam 2] hierop geantwoord dat afspraken tussen Katsvanhout en The Furnery geen werking hebben voor New10.

2.14.

In een e-mail van 23 mei 2025 heeft Katsvanhout het volgende geschreven:

“The Furnery wil de machines overnemen tegen de gecommuniceerde som waarbij maandelijks in lijn met de originele aflossing aan New10 betaald kan worden. Dit moet absoluut in overleg met New10 en met hun goedkeuring vanwege het pandrecht. Ik wil daarom dat u hier op reageert en niet onverschillig blijft. New10 heeft pandrecht, New10 moet meedenken!

(…)

Het lijkt me raadzaam dat u wel inhoudelijk reageert en we spoedig met The Furnery afspreken om tot een overeenkomst te komen.”

2.15.

Op 2 juni 2025 heeft [naam 2] daarop als volgt gereageerd:

“Nogmaals Afspraken tussen de vennootschap en The Furnery heeft geen derdenwerking voor New 10. Dat is verder tussen u en The Furnery. De schuldverplichting rust dan ook op Katsvanhout B.V.”

2.16.

Op 4 juni 2025 heeft Katsvanhout onder meer het volgende geschreven aan [naam 2]:

“Ik heb The Furnery gevraagd om de overeenkomst voor einde week te tekenen, zodat we begin komende week kunnen beginnen met aflossen. Ik zal u dit uiterlijk maandag bevestigen.”

2.17.

In een e-mail van 3 november 2025 heeft Katsvanhout [naam 2] nogmaals gevraagd om in te gaan op het eerdere voorstel, omdat andere verkoopopties minder geld opbrengen voor New10.

2.18.

Op 6 november 2025 heeft [naam 2] het volgende geschreven:

“New 10 heeft pandrecht op alle zaken en vorderingen. De opbrengsten van de verpande zaken komen aan haar toe. De schuldverplichting rust dan ook op Katsvanhout B.V. Afspraken tussen u en derden met betrekking tot de verpande zaken heeft geen derdenwerking voor New 10.

Het is verder uw plicht om de opbrengst van de verpande zaken aan ons over te maken op onderstaand rekeningnummer onder vermelding van het dossiernummer.

Uiterlijk 14 december as ontvangen wij van u een forse aflossing op het verschuldigde € 157.015,59, bij gebreke waarvan wij tot dagvaarden zullen overgaan.”

2.19.

Op 21 november 2025 heeft Katsvanhout [naam 2] nogmaals verzocht om mee te werken. Op dezelfde dag heeft [naam 2] per e-mail herhaald wat in haar e-mail van 6 november 2023 stond, aangegeven dat New10 geen afstand doet van haar pandrecht en aangekondigd dat zij zal overgaan tot dagvaarden.

3 Het geschil

3.1.

New10 vordert – samengevat – dat de rechtbank bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren vonnis:

I. Katsvanhout veroordeelt tot betaling van € 157.158,92, te vermeerderen met de contractuele rente van 2,25%, althans de wettelijke rente, vanaf 22 november 2025 over de hoofdsom van € 155.018,40;

II. [gedaagde 2] veroordeelt tot betaling van € 42.750, te vermeerderen met de contractuele rente van 2,25%, althans de wettelijke rente, vanaf 22 november 2025, onder bepaling dat de vordering van New10 op Katsvanhout zal worden verminderd met elke betaling die [gedaagde 2] verricht, zulks primair in mindering op rente en kosten en vervolgens de hoofdsom;

III. Katsvanhout en [gedaagde 2] veroordeelt in de proceskosten.

3.2.

New10 legt aan haar vorderingen kort gezegd ten grondslag dat Katsvanhout en [gedaagde 2] tekortgeschoten zijn in de nakoming van hun betalingsverplichtingen uit respectievelijk de kredietovereenkomst en de borgstelling.

3.3.

Katsvanhout c.s. voeren verweer en concluderen tot gedeeltelijke afwijzing van de vorderingen tegen Katsvanhout en afwijzing van de vorderingen tegen [gedaagde 2] , met een uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van New10 in de proceskosten. Daartoe voeren zij kort gezegd aan dat Katsvanhout alleen de hoofdsom hoeft te betalen maar geen rente en kosten, omdat New10 niet heeft meegewerkt aan de onbezwaarde verkoop van de machines. Verder betwist [gedaagde 2] dat hij gebonden is aan de borgstelling.

3.4.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

4 De beoordeling

inleiding

4.1.

Tussen partijen is niet in geschil dat Katsvanhout de hoofdsom van de lening moet terugbetalen aan New10. Partijen zijn het wel oneens over de vraag of (i) Katsvanhout naast de hoofdsom de gevorderde rente en kosten verschuldigd is en (ii) of [gedaagde 2] als borg kan worden aangesproken. Deze geschilpunten zal de rechtbank hierna achtereenvolgens bespreken.

(i) rente en kosten

4.2.

Katsvanhout c.s. stellen dat zij naast de hoofdsom geen contractuele rente en kosten hoeven te betalen, omdat New10 op oneigenlijke gronden heeft geweigerd mee te werken aan de onbezwaarde verkoop van de machines en daarmee doelbewust niet heeft

meegewerkt aan het voldoen van haar vordering. Aangezien Katsvanhout geen inkomsten meer had, was verkoop van de machines de enige manier om de lening af te lossen. Uit de overgelegde correspondentie blijkt dat Katsvanhout vanaf het begin af aan heeft geprobeerd om met hulp van New10 de machines te verkopen, waarmee een substantieel deel van de lening kon worden afgelost. De nieuwe eigenaren van The Furnery wilden de machines – die niet makkelijk verkoopbaar waren – overnemen voor € 110.000, maar vrij van pandrecht. New10 en/of [naam 2] hebben daar ondanks herhaalde verzoeken niet aan meegewerkt en ook geen inhoudelijk overleg gevoerd, zodat zij zelf een impasse hebben gecreëerd, aldus Katsvanhout c.s. New10 betwist dat er sprake was van een reële mogelijkheid waarbij de machines aan een derde zouden worden verkocht.

aanspraak op contractuele rente en kosten niet onaanvaardbaar

4.3.

De rechtbank stelt voorop dat partijen in de kredietovereenkomst een rente van 2,25% per jaar zijn overeengekomen en maandelijkse servicekosten. De rechtbank begrijpt het standpunt van Katsvanhout c.s. zo dat een beroep op deze afspraak in de gegeven omstandigheden naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is als bedoeld in artikel 6:248 lid 2 van het Burgerlijk Wetboek (BW). Op grond van dit wetsartikel kan een tussen partijen overeengekomen regel buiten toepassing worden gelaten als de toepassing van die regel naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is. Bij de beoordeling van de vraag of daarvan sprake is, moet de rechter zich terughoudend opstellen. Katsvanhout moet feiten en omstandigheden stellen waaruit blijkt dat de aanspraak van New10 op de contractuele rente en kosten in dit geval onaanvaardbaar is.

4.4.

Naar het oordeel van de rechtbank is Katsvanhout hier niet in geslaagd. Zij heeft weliswaar onderbouwd dat een koper interesse had in de machines, maar niet dat dit een zodanig reële verkoopmogelijkheid was dat New10 daar niet aan voorbij had mogen gaan. Ten eerste heeft New10 terecht aangevoerd dat Katsvanhout slechts een niet-getekende intentieovereenkomst heeft overgelegd en er ook nooit een definitieve koopovereenkomst tot stand is gekomen. Dat terwijl Katsvanhout op 4 juni 2025 had toegezegd dat zij de ondertekening van de koopovereenkomst aan New10 zou bevestigen (zie onder 2.18).

4.5.

Ten tweede blijkt uit het voorstel van mei 2025 (zie onder 2.13) dat de koper het bedrag van € 110.000 in termijnen wilde betalen. [gedaagde 2] heeft ter zitting gesteld dat hij de – volgens hem kapitaalkrachtige – koper wel zover had kunnen krijgen om de koopsom in één keer te voldoen. Dit blijkt echter verder nergens uit, zodat niet vaststaat dat de machines op dat moment € 110.000 zouden opleveren en de lening daarmee grotendeels kon worden afgelost. Van New10 kan niet gevergd worden dat zij akkoord gaat met het opgeven van haar pandrecht, terwijl (1) de koopovereenkomst nog niet definitief was en (2) na het eind van de looptijd van de lening de aflossing daarop alsnog in termijnen zou plaatsvinden.

4.6.

Nu een reële verkoopmogelijkheid destijds onder goede voorwaarden niet vaststaat, kan niet gezegd worden dat New10 op oneigenlijke gronden haar medewerking aan de onbezwaarde verkoop van de machines heeft geweigerd. Daarom acht de rechtbank het niet naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar dat New10 aanspraak maakt op de overeengekomen rente en kosten. Hoewel de onder 2.10-2.20 geschetste e-mailcorrespondentie getuigt van een stugge en onwelwillende opstelling van New10 en [naam 2], legt dat gezien de hierboven genoemde argumenten onvoldoende gewicht in de schaal om tot een ander oordeel te komen. De conclusie is dan ook dat Katsvanhout naast de hoofdsom ook de gevorderde rente en kosten moet betalen, zodat de vordering onder I volledig wordt toegewezen.

(ii) borgstelling

4.7.

[gedaagde 2] stelt dat hij niet gebonden is aan de borgstelling, omdat hij die niet zelf heeft ondertekend. Uit het gebruikte e-mailadres (zie onder 2.4) blijkt dat een werknemer van Katsvanhout, [naam 1] , alle documenten heeft getekend. Hoewel hij als werknemer wel de lening namens Katsvanhout mocht afsluiten, geldt dat niet voor de borgstelling van [gedaagde 2] in privé en New10 mocht daar ook niet van uitgaan, aldus steeds [gedaagde 2] . New10 voert aan dat uit het transactiebewijs blijkt dat [gedaagde 2] is geweest die de documenten heeft getekend en dat het voor zijn eigen risico komt als hij medewerkers iDIN-inloggegevens verstrekt.

[gedaagde 2] is gebonden aan de borgstelling

4.8.

De rechtbank is van oordeel dat [gedaagde 2] is gebonden aan de borgstelling. Uit de borgstelling volgt dat [gedaagde 2] zich tegenover New10 borg heeft gesteld voor vorderingen van New10 op Katsvanhout, voor een maximumbedrag van € 42.750. Verder bepaalt de borgstelling dat New10 bovenop dit maximumbedrag de wettelijke rente mag optellen over de periode dat [gedaagde 2] een betalingsverplichting uit de akte niet nakomt.

4.9.

Uit een door New10 overlegde transactiebewijs volgt dat de kredietovereenkomst, de algemene voorwaarden en de borgstelling op exact hetzelfde tijdstip – en dus tijdens dezelfde sessie – digitaal zijn ondertekend door één ondertekenaar via het elektronische identificatiemiddel 'iDIN'. Met iDIN kunnen natuurlijke personen zich identificeren door in te loggen bij hun persoonlijke bankomgeving, waarna de bank persoonsgegevens verstrekt aan de partij die om identificatie vraagt – New10 in dit geval. Niet in geschil is dat tijdens de digitale ondertekening de iDIN-persoonsgegevens van [gedaagde 2] zijn gebruikt en de elektronische handtekening de zijne lijkt.

4.10.

Het kan in het midden blijven wie uiteindelijk met behulp van de iDIN-gegevens van [gedaagde 2] de borgstelling heeft getekend. Ook als [naam 1] dat heeft gedaan, geldt dat [gedaagde 2] gebonden is aan de borgstelling. Ter zitting heeft [gedaagde 2] namelijk verklaard dat hij wel betrokken was bij de lening van New10, maar dat hij [naam 1] opdracht dan wel toestemming had gegeven om het verder te regelen. De rechtbank gaat ervan uit dat de opdracht of toestemming die [gedaagde 2] hiermee aan [naam 1] heeft gegeven, zich mede heeft uitgestrekt tot het ondertekenen van de borgstelling. [gedaagde 2] wist immers, of moest weten, dat de lening een borgstelling inhield, omdat dit een integraal onderdeel was van het aanbod van New10 en als zodanig ook in de kredietovereenkomst stond (zie onder 2.5).

niet in strijd met redelijkheid en billijkheid om borg aan te spreken

4.11.

Katsvanhout c.s. stelt tot slot dat het in strijd is met de redelijkheid en billijkheid om [gedaagde 2] in privé aan te spreken, omdat New10 via Katsvanhout betaald had kunnen worden door mee te werken aan de verkoop van de machines. Gezien de onder 4.4 en 4.5 genoemde redenen heeft New10 niet op oneigenlijke gronden haar medewerking aan de verkoop van de machines geweigerd. Bovendien zou zelfs bij een verkoop van de machines een aanzienlijke schuld aan New10 overblijven, waarvan Katsvanhout ter zitting heeft toegegeven dat zij die destijds niet kon betalen. Ook in dat geval zou [gedaagde 2] dus als borg aangesproken worden door New10.

rente over de borgsom

4.12.

New10 vordert primair een contractuele rente van 2,25% over de borgsom en subsidiair de wettelijke rente. De primaire gevorderde rente wordt afgewezen, omdat in de borgstelling geen contractuele rente van 2,25% is overeengekomen maar de wettelijke rente (zie onder 4.8). Daarom wordt de subsidiaire vordering als onbetwist toegewezen zoals vermeld in de beslissing.

proceskosten

4.13.

Katsvanhout c.s. zijn in het ongelijk gesteld en moeten daarom de proceskosten van New10 betalen. De proceskosten van New10 worden begroot op:

- kosten van de dagvaarding€144,47
- griffierecht€6.861,00
- salaris advocaat€5.770,00(2 punten × € 2.885,00)
- nakosten€189,00(plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing)
Totaal€12.964,47
4.14.

De proceskostenveroordeling wordt hoofdelijk uitgesproken. Dat betekent dat iedere veroordeelde kan worden gedwongen het hele bedrag te betalen. Wat de één betaalt, hoeft de ander niet meer te betalen aan de wederpartij.

niet uitvoerbaar voor zes maanden.

4.15.

Ter zitting heeft New10 toegezegd dat zij een eventueel toewijzend vonnis de eerste zes maanden na vonnisdatum niet ten uitvoer zal leggen, zowel ten aanzien van Katsvanhout als [gedaagde 2] . Dit wordt daarom in het dictum opgenomen.

5 De beslissing

De rechtbank

5.1.

veroordeelt Katsvanhout om aan New10 te betalen een bedrag van € 157.158,92, te vermeerderen met de contractuele rente van 2,25% per jaar over een bedrag van € 155.018,40, met ingang van 22 november 2025, tot de dag van volledige betaling,

5.2.

veroordeelt [gedaagde 2] om aan New10 te betalen een bedrag van € 42.750, te vermeerderen met de wettelijke rente, met ingang van 22 november 2025, tot de dag van volledige betaling, onder bepaling dat de vordering van New10 op Katsvanhout zal worden verminderd met elke betaling die [gedaagde 2] verricht, zulks primair in mindering op rente en kosten en vervolgens de hoofdsom,

5.3.

veroordeelt Katsvanhout en [gedaagde 2] hoofdelijk in de proceskosten van € 12.964,47, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met € 98,00 plus de kosten van betekening als Katsvanhout c.s. niet tijdig aan de veroordelingen voldoen en het vonnis daarna wordt betekend,

5.4.

bepaalt dat dit vonnis niet uitvoerbaar is tot zes maanden na de datum van dit vonnis,

5.5.

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad.

Dit vonnis is gewezen door mr. F.L. Bolkestein, rechter, bijgestaan door mr. J.G.H. Tonnaer, griffier, en in het openbaar uitgesproken op 4 november 2026.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.