Uitspraak · Verbintenissenrecht

Rechtbank Amsterdam, 10 november 2026 – Tijdelijke huurovereenkomst

ECLI:NL:RBAMS:2026:11221Zaaknummer 12124162 \ CV EXPL 26-3123

Instantie
Rechtbank Amsterdam
Datum uitspraak
10 november 2026
Publicatiedatum
17 november 2026
Zaaknummer
12124162 \ CV EXPL 26-3123
Rechtsgebied
Civiel recht, Verbintenissenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig, Proceskostenveroordeling
Hoofdwetsartikel
Artikel 6:119 BW
Zittingsplaats
Amsterdam
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Tijdelijke huurovereenkomst, dus verzoek toetsing aanvangshuur ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard door de huurcommissie. Puntentelling. Onverschuldigde betaling. Wettelijke rente.

5 De beslissing

De kantonrechter

5.1.

stelt de huurprijs van de woonruimte [adres] met ingang van 1 januari 2024 vast op € 759,02 per maand;

5.2.

veroordeelt [gedaagde] om aan [eiser] te betalen een bedrag van € 15.365,48, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover als bedoeld in artikel 6:119 BW vanaf heden tot de dag van volledige betaling,

5.3.

veroordeelt [gedaagde] tot betaling aan [eiser] van € 590,98 voor iedere maand na februari 2026 waarin een kale huur van € 1.350,00 is betaald, terwijl € 759,02 verschuldigd was;

5.4.

veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 1.914,02, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [gedaagde] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

5.5.

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,

5.6.

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door J.M.B. Cramwinckel en in aanwezigheid van de griffier in het openbaar uitgesproken op 10 november 2026.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 De procedure
  2. 2 De feiten
  3. 3 Het geschil
  4. 4 De beoordeling
  5. 5 De beslissing

RECHTBANK AMSTERDAM

Civiel recht

Kantonrechter

Zaaknummer: 12124162 \ CV EXPL 26-3123

Vonnis van 10 november 2026

in de zaak van

[eiser] , mede optredend namens [naam]

wonende te [woonplaats 1] ,

eisende partij,

hierna te noemen: [eiser] ,

gemachtigde: [gemachtigde] ,

tegen

[gedaagde] ,

wonende te [woonplaats 2] ,

gedaagde partij,

hierna te noemen: [gedaagde] ,

gemachtigde: mr. G. van Dijk.

1 De procedure

1.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding van 18 februari 2026, met producties;

- de conclusie van antwoord, met producties;

- het instructievonnis van 26 mei 2026;

- de akte overlegging producties van [eiser] .

1.2.

De mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden op 7 oktober 2026. Namens [eiser] was zijn gemachtigde aanwezig. [eiser] was op zijn verzoek digitaal aanwezig. [gedaagde] was aanwezig met haar gemachtigde. Partijen hebben hun standpunten, mede aan de hand van spreekaantekeningen, toegelicht en vragen van de kantonrechter beantwoord. De griffier heeft aantekeningen gemaakt. Ten slotte is vonnis bepaald.

2 De feiten

2.1.

[eiser] huurde eerst van [gedaagde] woonruimte in [plaats] . Per 1 januari 2024 huurt hij van haar woonruimte aan [adres] (hierna: het gehuurde). De huurovereenkomst vermeldt een huurprijs van € 1.350,00 en € 100,00 servicekosten per maand. De huurovereenkomst bevat onder meer de volgende bepalingen:

“2.1 The Landlord rents the premises to Tenant for a minimum period of 12 months.

2.2

The Tenant will enter the premises by date: 01-01-2024 with fixed ending date 31-12-2024. Landlord and/or Tenant have the possibility, by written notice at least one month before the elapsing date, to renew the lease contract for further 12 months or more.

2.3

During the rental period (…) parties (…) cannot end this Rental Agreement (…).

2.5

If in article 2.1 (…) a specific length of time is stipulated and this period elapses without notice, than the Rental Agreement continues for an indefinite period, unless otherwise determined in article 2.2 (…).”

2.2.

Op enig moment is [naam] (hierna: [naam] ) contractueel medehuurder geworden.

2.3.

Op 25 oktober 2024 zijn partijen een addendum overeengekomen. Daarin staat onder meer:

 “Continuation of the current situation subject to the following agreements:

o Monthly rent of 1.450 euro, excluding gas, electricity (…);

o No indexation of rent for the upcoming year of 2025;

(…)

 In case of for what reason the family decides to sell the apartment, they will give a notice at least 4 months before determination of the lease construction.”

2.4.

[eiser] heeft op 18 juni 2025 de huurcommissie verzocht de aanvangshuur te toetsen. Op 24 september 2025 is door een rapporteur van de huurcommissie een rapport van onderzoek opgemaakt. Daarin wordt de woning gewaardeerd op 128 punten, oftewel een huurprijs van € 759,02 per maand. Bij beslissing van 24 december 2025 (zaaknummer: 2505185) heeft de huurcommissie het verzoek niet-ontvankelijk verklaard, omdat er kort gezegd geen sprake was van een tijdelijke huurovereenkomst en het verzoek dus niet tijdig was gedaan.

3 Het geschil

3.1.

[eiser] vordert – samengevat – bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren vonnis de huurprijs van het gehuurde per 1 januari 2024 vast te stellen op € 759,02. Verder vordert hij betaling van € 15.365,48 aan onverschuldigd betaalde huur van januari 2024 tot en met februari 2026, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf dagvaarding, betaling van € 590,98 voor iedere maand na februari 2026 waarin € 1.350,00 huur is betaald, terwijl € 759,02 verschuldigd was en proceskosten.

3.2.

[gedaagde] concludeert tot niet-ontvankelijkheid van [eiser] , dan wel tot afwijzing van de vorderingen van [eiser] , met veroordeling van [eiser] in de kosten van deze procedure.

3.3.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.

4 De beoordeling

Formele punten

4.1.

Niet in geschil is dat [eiser] tijdig bij de kantonrechter tegen de beslissing van de huurcommissie is opgekomen. Met de bij de kantonrechter ingestelde vordering vervalt de uitspraak van de huurcommissie. Dit betekent dat het punt waarover de huurcommissie om een beslissing was verzocht, weer volledig open ligt.

4.2.

Ter zitting heeft [eiser] toegelicht dat hij mede optreedt als lasthebber namens de (voormalig) medehuurder [naam] . Een daartoe strekkende verklaring van [naam] is in het geding gebracht. Namens [gedaagde] zijn daar desgevraagd geen bezwaren tegen geuit, zodat de kantonrechter daarvan uitgaat.

Verzoek bij huurcommissie tijdig?

4.3.

Om te beoordelen of [eiser] op tijd was met zijn verzoek bij de huurcommissie, is doorslaggevend of partijen een tijdelijke huurovereenkomst hebben gesloten in de zin van artikel 7:271 lid 1, tweede volzin (oud) Burgerlijk Wetboek (BW), zoals [eiser] stelt, dan wel een huurovereenkomst voor onbepaalde tijd met een minimumduur, zoals [gedaagde] betoogt.

4.4.

De kantonrechter oordeelt als volgt. Kenmerkend voor de tijdelijke huurovereenkomst in voornoemde zin is dat deze van rechtswege eindigt en tussentijds door de huurder kan worden opgezegd. Voor de beantwoording van de vraag wat partijen zijn overeengekomen, is niet alleen de zuiver taalkundige uitleg van de bepalingen in de overeenkomst van belang, maar komt het aan op de zin die partijen in de gegeven omstandigheden over en weer redelijkerwijs aan de bepalingen mochten toekennen en op hetgeen zij te dien aanzien redelijkerwijs van elkaar mochten verwachten.

4.5.

De tekst van de huurovereenkomst kent kenmerken van zowel de tijdelijke overeenkomst als van de huurovereenkomst voor onbepaalde tijd (met een minimumduur). Enerzijds staat bijvoorbeeld in artikel 2.1 dat het gehuurde wordt verhuurd voor een minimumperiode van 12 maanden en in artikel 2.3 dat de huur niet tussentijds kan worden beëindigd. Maar anderzijds spreekt artikel 2.2 over fixed ending date, elapsing date en over de mogelijkheid tot renewal van de overeenkomst. [eiser] heeft aangevoerd dat hij er mede daarom altijd vanuit is gegaan dat het contract op 31 december 2024 zou aflopen. Volgens [gedaagde] klopt dat niet en was het de bedoeling om een contract voor onbepaalde tijd te sluiten.

4.6.

De kantonrechter volgt [gedaagde] daarin niet. Haar standpunt staat haaks op de in artikel 2.2 genoemde fixed ending date. [gedaagde] is desgevraagd ter zitting niet in staat gebleken voldoende toe te lichten wat dan wel zou zijn bedoeld met de woorden fixed ending date, als dit geen vaste einddatum zou zijn, zoals door [eiser] betoogd. Bovendien staat het vast dat [gedaagde] de intentie had om de huurovereenkomst voor één jaar aan te gaan en om daarna het gehuurde te verkopen, zoals zij desgevraagd ter zitting heeft bevestigd. Die intentie sluit aan bij de bedoeling om inderdaad een tijdelijke huurovereenkomst te sluiten, zodat de woning daarna verkocht zou kunnen worden. Dat het bij de intentie is gebleven en zij de woning dus niet daadwerkelijk heeft verkocht, zoals zij ter zitting heeft verklaard, maakt dat niet anders. Daar komt bij dat wanneer er sprake is van onduidelijkheden in een huurcontract, die in het nadeel van de opsteller (in dit geval [gedaagde] ) worden uitgelegd. Een ander oordeel kan ertoe leiden dat een verhuurder bewust huurcontracten aangaat met kenmerken van beide overeenkomsten, om zich dan al naar gelang het haar uitkomt te kunnen beroepen op de tijdelijkheid (einde van rechtswege) of de onbepaalde tijd (kortere termijn toetsing aanvangshuurprijs), hetgeen de beoogde huurdersbescherming ondermijnt.

4.7.

Partijen zijn dus een tijdelijke huurovereenkomst aangegaan. Dat eerder in [plaats] op dezelfde voorwaarden is verhuurd, maakt dat niet anders. Partijen verschillen van mening over het addendum en de reden waarom dat is overeengekomen. Maar dat kan verder in het midden blijven, want zelfs als bij het aangaan van dat addendum niet over de looptijd is gesproken, zoals [gedaagde] heeft aangevoerd, doet dat niet af aan voorgaand oordeel over de kwalificatie van de huurovereenkomst bij de aanvang daarvan.

4.8.

Omdat er sprake is van een tijdelijke huurovereenkomst, kon [eiser] binnen zes maanden na afloop van die termijn de aanvangshuur laten toetsen.[_9f302f6c-5707-452c-89b7-94908cea3a53] Zijn verzoek op 18 juni 2025 was dan ook tijdig en de huurcommissie heeft hem ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard. De kantonrechter zal daarom overgaan tot toetsing van de aanvangshuurprijs.

Puntentelling

4.9.

Voor wat betreft de woningwaardering heeft [eiser] verwezen naar het op 24 september 2025 opgestelde rapport van onderzoek. [gedaagde] heeft, mede aan de hand van een in haar opdracht uitgevoerde puntentelling, zes bezwaren tegen die waardering geuit. Die bezwaren zullen hierna achtereenvolgens worden beoordeeld.

4.10.

Volgens [gedaagde] moet 1 extra punt worden toegekend voor het woonoppervlakte, omdat het volgens haar gaat om 38,7 m2 in plaats van 38,3 m2. Zij heeft dit standpunt echter niet nader onderbouwd. Dat had, zeker gelet op de betwisting door [eiser] en de door de rapporteur van de huurcommissie verrichte meting, wel op haar weg gelegen. De kantonrechter gaat aan haar bezwaar op dit vlak dan ook voorbij.

4.11.

Dat geldt ook voor de door [gedaagde] genoemde extra punten voor een luxe afzuigkap, luxe uitvoering van de badkamer en extra tegelwand in de badkamer. [eiser] heeft dit, mede met verwijzing naar het rapport van onderzoek, gemotiveerd weersproken. [gedaagde] heeft vervolgens niet nader onderbouwd waarom die puntentelling toch niet zou kloppen. Dat had wel op haar weg gelegen.

4.12.

Volgens [gedaagde] moeten 2 extra punten voor het balkon worden toegekend. [eiser] heeft er gemotiveerd op gewezen dat voor de buitenruimte slechts punten worden geteld indien die tenminste 1,5 meter diep is, waarvan in dit geval geen sprake is. [gedaagde] heeft dit vervolgens niet weersproken, noch haar standpunt nader onderbouwd, zodat ook op dit punt aan haar bezwaar voorbij wordt gegaan.

4.13.

Volgens [gedaagde] moeten 2 extra punten worden toegekend voor de WOZ-waarde, omdat gerekend zou moeten worden met de WOZ-waarde op peildatum 1 januari 2022. De kantonrechter volgt haar daarin niet. [eiser] heeft er terecht op gewezen dat het gaat om een huurprijsvaststelling per 1 januari 2024, zodat de WOZ-waardering per 1 januari 2023 moet worden gebruikt. Dat geldt ook als de WOZ-beschikking met peildatum 1 januari 2023 pas enkele maanden na de ingangsdatum van de huurovereenkomst beschikbaar komt.

4.14.

Ook voor wat betreft de door [gedaagde] gewenste verhoging van 5% op grond van een beschermd stadsgezicht geldt dat [gedaagde] dit standpunt, tegenover de gemotiveerde betwisting door [eiser] , onvoldoende concreet heeft gemaakt, zodat daaraan voorbij wordt gegaan.

4.15.

Dat betekent dat, zoals in het rapport van onderzoek is becijferd, het gehuurde wordt gewaardeerd op 128 punten, hetgeen overeenkomt met een huurprijs van € 759,02. Daarmee is sprake van niet-geliberaliseerde woonruimte. De maximale (kale) huurprijs wordt daarom per 1 januari 2024 vastgesteld op € 759,02 per maand.

Terugbetalingsverplichting

4.16.

Omdat is vastgesteld dat de aanvangshuur lager is dan wat [eiser] heeft betaald, kan hij op grond van onverschuldigde betaling aanspraak maken op het te veel betaalde. Volgens [eiser] gaat dit over de maanden januari 2024 tot en met februari 2026 om een bedrag van in totaal € 15.365,48. [gedaagde] heeft dat niet weersproken, zodat de kantonrechter uitgaat van de juistheid daarvan. De gevorderde terugbetaling daarvan is dan ook toewijsbaar.

4.17.

Ten aanzien van de gevorderde wettelijke rente over dat bedrag oordeelt de kantonrechter als volgt. De grondslag voor de terugbetaling is gelegen in onverschuldigde betaling. [eiser] kan aanspraak maken op de wettelijke rente over dat onverschuldigd betaalde bedrag vanaf het moment dat [gedaagde] in verzuim verkeert.[_35ce4bf6-5365-4865-94ac-ce2392446a9b] [eiser] heeft niet toegelicht op grond waarvan [gedaagde] op datum dagvaarding in verzuim verkeerde, zodat de rente niet vanaf dat moment toewijsbaar is. De wettelijke rente wordt toegewezen vanaf vonnisdatum.

4.18.

De gevorderde betaling van € 590,98 voor iedere maand na februari 2026 waarin € 1.350 is betaald, is gelet op het voorgaande ook toewijsbaar.

4.19.

Voor de volledigheid wordt ten overvloede opgemerkt dat een betaling door [gedaagde] aan de ene huurder, mede geldt als een bevrijdende betaling aan de (voormalig) medehuurder.

4.20.

[gedaagde] is grotendeels in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [eiser] worden begroot op:

- kosten van de dagvaarding€153,02
- griffierecht€753,00
- salaris gemachtigde€864,00(2 punten × € 432,00)
- nakosten€144,00(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)
Totaal€1.914,02

5 De beslissing

De kantonrechter

5.1.

stelt de huurprijs van de woonruimte [adres] met ingang van 1 januari 2024 vast op € 759,02 per maand;

5.2.

veroordeelt [gedaagde] om aan [eiser] te betalen een bedrag van € 15.365,48, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover als bedoeld in artikel 6:119 BW vanaf heden tot de dag van volledige betaling,

5.3.

veroordeelt [gedaagde] tot betaling aan [eiser] van € 590,98 voor iedere maand na februari 2026 waarin een kale huur van € 1.350,00 is betaald, terwijl € 759,02 verschuldigd was;

5.4.

veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 1.914,02, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als [gedaagde] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend,

5.5.

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,

5.6.

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door J.M.B. Cramwinckel en in aanwezigheid van de griffier in het openbaar uitgesproken op 10 november 2026.

Voetnoten

  1. Artikel 7:249 lid 2 BW (oud).
  2. ECLI:NL:GHARL:2014:7859.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Deze uitspraak verwijst naar

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.