Uitspraak · Civiel recht

Rechtbank Amsterdam, 4 november 2026 – incidentele vordering tot voorzetting van een procedure

ECLI:NL:RBAMS:2026:10996Zaaknummer C/13/789794 / HA ZA 26-584

Instantie
Rechtbank Amsterdam
Datum uitspraak
4 november 2026
Publicatiedatum
11 november 2026
Zaaknummer
C/13/789794 / HA ZA 26-584
Rechtsgebied
Civiel recht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig, Tussenuitspraak
Zittingsplaats
Amsterdam
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

incidentele vordering tot voorzetting van een procedure als bedoeld in artikel 34 Brussel I-bis - procedure is eerder aangehouden in afwachting van de beslissing in eerder gestarte buitenlandse procedures, vanwege samenhang (connexiteit) met die procedures hoofdzaak strekt tot schadevergoeding wegens onrechtmatige daad en ongerechtvaardigde verrijking vraag in incident is of voortzetting van de procedure nodig is voor een goede rechtsbedeling – beantwoording daarvan vergt opnieuw een belangenafweging

De rechtbank

6.1.

beslist dat in deze zaak zal worden voortgeprocedeerd,

6.2.

verwijst de zaak naar de meervoudige kamer,

6.3.

verwijst de zaak naar de rol van 23 december 2026 voor conclusie van antwoord aan de zijde van [gedaagden] ,

6.4.

houdt iedere verdere beslissing aan.

Dit vonnis is gewezen door mr. B.M. Visser en in het openbaar uitgesproken op 4 november 2026.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 De zaak in het kort
  2. 2 De procedure
  3. 3 De feiten uit het eerdere vonnis in incident van 7 mei 2025
  4. 4 Het geschil in de hoofdzaak
  5. 5 De beoordeling
  6. 6 De beslissing

RECHTBANK Amsterdam

Civiel recht

Zaaknummer: C/13/789794 / HA ZA 26-584

Vonnis in incident van 4 november 2026

in de zaak van

[eiser] ,

te [woonplaats 1] (Turkije),

eisende partij in de hoofdzaak, verwerende partij in het incident,

hierna te noemen: [eiser] ,

advocaat: mr. J.W. de Groot,

tegen

1. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid

[gedaagde 1] B.V.,

te [vestigingsplaats 1] ,

hierna te noemen: [gedaagde 1] ,2. de rechtspersoon naar buitenlands recht

[gedaagde 2] ,

te [vestigingsplaats 2] (Turkije),

hierna te noemen: [gedaagde 2] ,3. [gedaagde 3],

te [woonplaats 2] (Turkije),

hierna te noemen: [gedaagde 3] ,4. [gedaagde 4],

te [woonplaats 3] (Turkije),

hierna te noemen: [gedaagde 4] ,5. de rechtspersoon naar buitenlands recht

[gedaagde 5] ,

te [vestigingsplaats 3] (Turkije),

hierna te noemen: [gedaagde 5] ,6. de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid

[gedaagde 6] B.V.,

te [vestigingsplaats 4] ,

hierna te noemen: [gedaagde 6] ,

gedaagde partijen in de hoofdzaak, eisende partijen in het incident,

hierna samen te noemen: [gedaagden] ,

advocaat: mr. E.R. Meerdink.

1 De zaak in het kort

1.1.

Deze Nederlandse procedure heeft de rechtbank eerder (onder nummer C/13/754682 / HA ZA 24-864) aangehouden op verzoek van gedaagden [gedaagden] om de beslissing in eerder gestarte Turkse procedures af te wachten, omdat de zaak zozeer samenhangt met die Turkse procedures, dat het risico bestaat op tegenstrijdige beslissingen. Nu ligt het verzoek voor van eiser [eiser] om de procedure weer voort te zetten.

1.2.

Deze Nederlandse procedure gaat over de schadevergoeding van ruim $ 1,3 miljard die [eiser] eist van twee ooms en vier aan hen gelieerde vennootschappen (twee Turkse en twee Nederlandse) wegens gestelde onrechtmatige handelingen met aandelen in de twee Turkse vennootschappen, meer specifiek de aandelen die de vader van [eiser] voor zijn overlijden in 2017 hield en waarvan de eigendom volgens [eiser] aan hemzelf is overgegaan door vererving. De Turkse vennootschappen hebben deze aandelen eerst op eigen naam geregistreerd en vervolgens overgedragen aan de twee Nederlandse vennootschappen, zonder de werkelijke waarde van de aandelen aan [eiser] te betalen. Volgens [eiser] zijn deze handelingen onrechtmatig en moeten [gedaagden] zijn schade vergoeden.

1.3.

De Turkse procedures zijn:

- de procedures tot vaststelling van de waarde van de aandelen in de Turkse vennootschappen, en

- de procedures tot vernietiging van de besluiten van de (organen van de) Turkse vennootschappen om de aandelen eerst op eigen naam te registeren en daarna over te dragen aan de Nederlandse vennootschappen.

1.4.

[gedaagden] verzetten zich tegen het verzoek van [eiser] om deze zaak weer voort te zetten, maar de rechtbank wijst het verzoek toe. Van de Turkse procedures zijn inmiddels alleen nog de procedures over de waardebepaling van de aandelen aanhangig. Het is inmiddels zeer de vraag of de beslissing van de Turkse rechter in die procedures richtinggevend kan zijn voor de onderhavige zaak. Daarom is het voor een goede rechtsbedeling niet langer nodig om eerst de beslissing in de Turkse procedures af te wachten. De Nederlandse procedure zal daarom worden voortgezet.

2 De procedure

2.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- het vonnis in incident van 7 mei 2025,

- de rolbeslissing van de rechtbank tot afwijzing van een verzoek tot continuatie van [eiser] , zoals gegeven in een e-mail van 10 september 2025, en de in die beslissing genoemde stukken,

- de akte houdende incident voortzetting procedure van [eiser] , met producties,

- de akte uitlating in incident tegen voortzetting procedure van [gedaagden] , met producties,

- de akte houdende uitlating producties van [eiser] .

2.2.

Vonnis is bepaald op vandaag.

3 De feiten uit het eerdere vonnis in incident van 7 mei 2025

3.1.

[groep] (de Turkse en Nederlandse holdings en hun directe en indirecte werkmaatschappijen) is opgericht in 1963 als (familie)bedrijf in bouwmaterialen, en uitgegroeid tot een wereldwijd opererend conglomeraat met activiteiten in verschillende sectoren. Sinds 2010 is [groep] ook actief in Nederland. In 2019 is besloten de topholding van [groep] in Nederland te vestigen.

3.2.

De aandelen in [gedaagde 2] werden tot medio oktober 2017 in drie gelijke delen gehouden door drie broers van de familie [familienaam]: [gedaagde 3] , [gedaagde 4] en [naam 1] . De drie broers hielden ieder ook een direct aandelenbelang van 22,53% in de Turkse vennootschap [gedaagde 5] ( [gedaagde 2] en [gedaagde 5] hierna ook: de Turkse vennootschappen; de aandelenbelangen van [naam 1] in de Turkse vennootschappen hierna: de aandelenbelangen).

3.3.

[naam 1] is overleden op [overlijdensdag] 2017. Zijn erfgenamen zijn zijn zoon

[eiser] en zijn dochter [naam 2] .

3.4.

[eiser] en zijn zus hebben de Turkse vennootschappen verzocht de aandelenbelangen van [naam 1] in het aandeelhoudersregister over te zetten op hun naam. De Turkse vennootschappen hebben dat op 16 maart 2018 geweigerd, met een beroep op hun statuten en het uitkooprecht op grond van artikel 493 lid 4 van het Turkse Wetboek van Koophandel (TWK). Dit artikel bepaalt:

“if the shares have been acquired by inheritance, division of inheritance, provisions of the property regime between spouses or by compulsory execution, the company may refuse to give approval to the person acquiring the shares only if he proposes to take over the shares at their real value”

De Turkse vennootschappen hebben [eiser] en diens zus aangeboden de aandelenbelangen te kopen tegen betaling van de werkelijke waarde daarvan, die zij stelden op (omgerekend) $ 87.938.771,70. [eiser] en zijn zus hebben de juistheid van dit bedrag bestreden.

3.5.

[eiser] en zijn zus hebben op 12 april 2018 procedures (die inmiddels zijn gevoegd) aanhangig gemaakt bij de rechtbank in Bursa (Turkije), strekkende tot vaststelling van de werkelijke waarde van de aandelenbelangen (hierna: de waarderingsprocedures, met [gedaagde 2] respectievelijk [gedaagde 5] als gerekwestreerden). De rechtbank heeft bij wijze van voorlopige voorziening de registratie en overdracht van de aandelenbelangen verboden, maar die beslissing is op 18 september 2018 in hoger beroep vernietigd.

3.6.

Tot medio 2019 stond [gedaagde 2] aan het hoofd van [groep] , sinds 2019 is dat [gedaagde 1] . [gedaagde 3] en [gedaagde 4] hebben hun aandelen in [gedaagde 2] op 26 juli 2019 overgedragen aan [gedaagde 1] , die zij zelf hebben opgericht en waarvan zij gezamenlijk aandeelhouder zijn.

3.7.

Met goedkeuring van alle betrokken partijen heeft de rechtbank in Bursa de Turkse tak van het internationale accountantskantoor Mazars aangesteld om de aandelenbelangen in de Turkse vennootschappen te waarderen. Nadat de Turkse vennootschappen alleen de gegevens hadden verstrekt die nodig zijn voor een waardering op basis van de zogenoemde net asset value, heeft het accountantskantoor geconcludeerd dat zij zonder overeenstemming over de waarderingsmethode haar opdracht niet op die basis kon uitvoeren. Vervolgens heeft de rechtbank in Bursa bij vonnis van 2 februari 2022 het verzoek om de waarde van de aandelenbelangen te bepalen, afgewezen. In de beslissing overweegt de rechtbank:

“Although the defendant party was authorised to examine the books, records and all movable and immovable properties, the defendant party did not open all its records to the expert in bad faith (..).”

Zowel de Turkse vennootschappen als [eiser] hebben hoger beroep ingesteld tegen dit vonnis bij het hof van beroep in Bursa.

3.8.

Met de zus van [eiser] heeft [gedaagde 2] begin 2022 een schikking getroffen, waarbij de waarde van haar aandelenbelang in [gedaagde 2] en zes andere vennootschappen is bepaald op $ 125 miljoen. Van dit bedrag is circa $ 100 miljoen toe te rekenen aan het aandelenbelang in [gedaagde 2] .

3.9.

Op 2 en 3 februari 2022 hebben [gedaagde 5] en [gedaagde 2] ieder voor zich bij besluit van hun respectievelijke bestuur (hierna: de bestuursbesluiten) besloten de aandelen die het belang vertegenwoordigden dat [eiser] en zijn zus geërfd hadden van hun vader, op hun eigen naam te registeren en vervolgens over te dragen aan respectievelijk [gedaagde 6] (toen nog: [bedrijf] B.V.) en [gedaagde 1] , in het laatste geval voor een koopsom van $ 200.614.943,73. Deze overdrachten zijn meteen geëffectueerd. ( [gedaagde 6] en [gedaagde 1] hierna gezamenlijk: de Nederlandse vennootschappen).

3.10.

In juni 2022 heeft [eiser] bij de rechtbank in Bursa procedures (die inmiddels zijn gevoegd) aanhangig gemaakt tegen:

  • [gedaagde 2] en [gedaagde 1] als gedaagden, waarin [eiser] als eiser (na vermindering van eis) vernietiging vordert van de bestuurs- en aandeelhoudersbesluiten die aan de registratie en de overdracht van de aandelen in [gedaagde 2] aan [gedaagde 1] ten grondslag liggen; en
  • [gedaagde 5] en [gedaagde 6] als gedaagden, waarin [eiser] als eiser (na vermindering van eis) vernietiging vordert van de bestuurs- en aandeelhoudersbesluiten die aan de registratie en de overdracht van de aandelen in [gedaagde 5] aan [gedaagde 6] ten grondslag liggen (hierna gezamenlijk: de vernietigingsprocedures).
3.11.

In deze vernietigingsprocedures stelt [eiser] dat de Turkse vennootschappen geen eigenaar zijn van de aandelenbelangen en dus niet bevoegd zijn tot overdracht daarvan. Hij stelt dat de Turkse vennootschappen met de overdracht aan de Nederlandse vennootschappen de aandelen hebben willen verduisteren.

3.12.

Op dezelfde gronden heeft [eiser] bij dezelfde rechtbank op 13 juni 2022 voorlopige voorzieningen gevraagd om de Nederlandse vennootschappen te verbieden om 1/6e deel van hun aandelen in [gedaagde 2] respectievelijk [gedaagde 5] (de omvang van de aandelenbelangen) over te dragen aan derden. Die voorlopige voorzieningen zijn op 16 juni 2022 toegewezen voor de duur van de bodemprocedure; in hoger beroep is die voorziening in stand gebleven.

3.13.

Op 13 februari 2023 verzocht [eiser] de rechtbank van Bursa het faillissement van [gedaagde 2] uit te spreken op de grond dat [gedaagde 2] weigert haar verplichtingen tot betaling van de werkelijke waarde voor [eiser] aandelenbelang in [gedaagde 2] na te komen en zij tevens frauduleuze handelingen heeft verricht (hierna: de faillissementsprocedure). De rechtbank van Bursa heeft dit verzoek op 9 maart 2023 afgewezen. Tegen deze afwijzing heeft [eiser] op 4 mei 2023 hoger beroep ingesteld, waarna het Hof van Justitie van Bursa de beslissing van de rechtbank heeft vernietigd en op procedurele gronden tot afwijzing heeft geconcludeerd. [eiser] heeft tegen die uitspraak cassatie ingesteld.

3.14.

Op 6 januari 2024 heeft [eiser] in Nederland verzocht (repeterend) conservatoir beslag ten laste van [gedaagden] te mogen leggen. Dat verlof is verleend op 17 januari 2024. De vordering is daarbij begroot op € 1.307.207.000 inclusief rente en kosten. Hierna heeft [eiser] ten laste van [gedaagden] beslag gelegd (onder andere) onder banken en op aandelen. Vervolgens heeft [eiser] de onderhavige hoofdprocedure aanhangig gemaakt.

3.15.

Tussen partijen is een kort geding tot opheffing van het conservatoir beslag gevoerd. Bij arrest van 18 juni 2024 heeft het gerechtshof Amsterdam de gelegde beslagen opgeheven voor zover die een vordering van $ 125 miljoen te boven gaan.

3.16.

Op 6 november 2024 heeft de rechtbank van Bursa in de vernietigingsprocedures op verzoek van [eiser] besloten voor een derde keer gerechtelijk deskundigen te benoemen, en [eiser] twee weken de tijd gegeven de benodigde storting daarvoor te doen bij de rechtbank. [eiser] heeft voor de storting uitstel verzocht tot de eerstvolgende zitting op 26 maart 2025.

3.17.

Op 11 november 2024 heeft het Turkse Hof van Cassatie in de faillissementsprocedure de uitspraak van het Hof van Justitie van Bursa van 18 juli 2024

vernietigd en de zaak terugverwezen naar het Hof van Justitie van Bursa.

Aanvullende feiten

3.18.

Op 25 juni 2025 heeft [eiser] de rechtbank van Bursa in de Turkse procedures verzocht deze onherroepelijk en onvoorwaardelijk in te trekken.

3.19.

In een uitspraak van 28 juni 2025 heeft de rechtbank van Bursa [eiser] de intrekking van de vernietigingsprocedures bevestigd door te oordelen dat deze procedures tot een einde waren gekomen.

3.20.

In een uitspraak van 1 september 2025 heeft de rechtbank van Bursa de intrekking van de waarderingsprocedures bevestigd door te oordelen dat deze procedures tot een einde waren gekomen. [gedaagden] hebben hoger beroep tegen deze beslissing ingesteld. Volgens [gedaagden] hebben de Turkse vennootschappen een zelfstandig belang bij voortzetting van de waarderingsprocedures, en stond het [eiser] niet vrij deze procedures eenzijdig te beëindigen.

3.21.

In een beslissing van 26 december 2025 in de waarderingsprocedures heeft het hof van Bursa het hoger beroep van [gedaagden] afgewezen. Hiertoe heeft het hof (voor zover relevant) het volgende overwogen (in de Engelse vertaling):

“(…) ASSESSMENT OF THE GROUNDS FOR APPEAL AND JUSTIFICATION:

(…) The defendant company argues that the book-value should be taken as a basis and that the equity (book) value should be ruled upon. The court, on the other hand, is rightly acting with the aim of determining the most recent and real value closest to the date of the decision.

The law explicitly uses the term “real value. (…)

It has not helped to speed up the process and has not opened its records and books for sufficient examination. As stated in our decision in a similar case, the value determined by the court will result in a significant transfer of assets. If a value that can be considered fair in practice cannot be determined, it is best not to make a decision at all. The court has chosen this path. (…)

In this case, our chamber did not agree with the view that determining a value, one way or another, was in the defendant’s interest and that unilateral waiver was therefore not possible. This is because, given the structure of the law, determining a value would not constitute a solution. This is because, pursuant to Article 493/6 of the Turkish Commercial Code, if the transferee does not reject the value determined by the court within one month, they shall be deemed to have accepted the company’s transfer offer. The situation where the transferee does not accept the share value has been left as a gap in the law. More explicitly, if the plaintiffs, who are in the position of transferees, reject the value determination set by the court within one month, on what basis and according to what procedure will the shares change hands? This situation has been discussed in the literature, and solutions such as shareholding without voting rights have been proposed. Therefore, a valuation will not always resolve the dispute. (…)

There may be some validity to the claims that the waiver aims to circumvent the jurisdiction of Turkish courts, exclusive jurisdiction rules, and the principle of natural justice. However, the length of time the plaintiff has been trying to obtain a result should not be overlooked. Despite the passage of a long time since the death, one of the heirs has been deprived of his inheritance share for a long time. Even at this stage, the defendant company refuses to undertake what is necessary to determine the real value and insists that the book-value of the share be taken as the basis, despite the court’s clear preference. The heir’s attempt to achieve his goal by different means should be considered reasonable. (…)

(…) Some of the defendant’s arguments may have legal grounds. However, the grounds for appeal have been found to be contrary to the principle of fairness as a whole. Even at the appeal stage, the defendant insists that the share value be determined based on the book-value and resists the court’s preference. It is clear that such a solution does not allow for a fair transfer price to be reached. Therefore, the defendant can no longer argue that there is any benefit in continuing the case. Accepting the contrary would serve to keep the legal situation pending for some time. (…)

(…) the decision is not final (…) the appeal route to the court of Cassation is open (…)”

3.22.

Op 9 februari 2026 hebben [gedaagden] cassatie ingesteld tegen deze uitspraak van het hof van Bursa.

3.23.

[eiser] heeft in het geding gebracht een stuk met daarin een tabel betrekking hebbend op [groep] ( [groep] (…)), en daaronder handgeschreven aantekeningen, waaronder (in Engelse vertaling):

“(…) Both sides (…) seller (…) buyer

(…) I bought (…) I accepted (…)  I sold for 7.2 $ billion

Good luck tot mr. [gedaagde 3] with this (…)

Welk stuk op 20 mei 2024 door [gedaagde 3] en [gedaagde 4] is ondertekend.

3.24.

[naam 2] heeft in een verzoekschrift van 24 februari 2026 aan het Istanbul Commercial Court verzocht om bewarende maatregelen te treffen, onder andere omdat volgens [naam 2] de wederpartijen bij de schikkingsovereenkomst (waaronder [gedaagde 2] ) in gebreke bleven met het voldoen van meerdere deelbetalingen.

3.25.

Het verzoek van [naam 2] is toegewezen bij beslissing van 25 februari 2026.

4 Het geschil in de hoofdzaak

4.1.

In de hoofdzaak vordert [eiser] - samengevat -

1. een verklaring voor recht dat [gedaagde 1] , [gedaagde 2] , [gedaagde 4] en [gedaagde 3] onrechtmatig hebben gehandeld jegens [eiser] door diens belang in [gedaagde 2] te confisqueren en over te (doen) dragen aan [gedaagde 1] ;

2. [gedaagde 1] , [gedaagde 2] , [gedaagde 4] en [gedaagde 3] hoofdelijk te veroordelen tot betaling van $ 1.307.207.000, althans tot betaling van schadevergoeding nader op te maken bij staat, en te vermeerderen met de wettelijke rente naar Turks recht;

3. een verklaring voor recht dat [gedaagde 6] , [gedaagde 5] , [gedaagde 4] en [gedaagde 3] onrechtmatig hebben gehandeld jegens [eiser] door diens belang in [gedaagde 5] te confisqueren en over te (doen) dragen aan [gedaagde 6] ;

4. [gedaagde 6] , [gedaagde 5] , [gedaagde 4] en [gedaagde 3] hoofdelijk te veroordelen tot vergoeding van alle door [eiser] geleden en nog te lijden schade als gevolg van het onder 3 beschreven onrechtmatig handelen, nader op te maken bij staat en te vermeerderen met de wettelijke rente naar Turks recht;

5. [gedaagden] te veroordelen in de proceskosten, te vermeerderen met de wettelijke rente.

4.2.

[eiser] stelt dat hij naar Turks recht eigenaar is van de aandelenbelangen. De

Turkse vennootschappen hebben onrechtmatig gehandeld jegens [eiser] door zijn

eigendomsrecht niet te respecteren door:

  • niet de "werkelijke waarde" te betalen en de vaststelling daarvan te frustreren,
  • de aandelenbelangen op eigen naam te registreren in de aandeelhoudersregisters, en
  • de aandelenbelangen aan [gedaagde 1] respectievelijk [gedaagde 6] over te dragen.

[gedaagde 4] en [gedaagde 3] hebben onrechtmatig gehandeld doordat zij het handelen van [gedaagde 2] en [gedaagde 5] feitelijk hebben uitgevoerd in hun hoedanigheid van bestuurders van de desbetreffende vennootschappen.

De Nederlandse vennootschappen hebben onrechtmatig gehandeld, door aan de overdracht mee te werken, terwijl hun bestuurders door nauwe samenhang en verbondenheid met [gedaagde 4] en [gedaagde 3] , wisten, althans behoorden te weten, dat de overdracht van de aandelenbelangen niet zou kunnen plaatsvinden voordat de werkelijke waarde zou zijn betaald. Tevens zijn de Nederlandse vennootschappen ongerechtvaardigd verrijkt met de werkelijke waarde van het relevante aandelenbelang. [gedaagde 1] is daarnaast ook ongerechtvaardigd verrijkt door dochtervennootschappen van [gedaagde 2] over te nemen en door dividend- en inkomstenstromen van (indirecte) dochtervennootschappen te ontvangen.

4.3.

[gedaagden] voeren verweer. Zij betwisten dat [eiser] naar Turks recht eigenaar is van de aandelenbelangen omdat die eigendom door het uitoefenen van het uitkooprecht is overgegaan op [gedaagde 2] respectievelijk [gedaagde 5] . [gedaagden] concluderen tot niet-ontvankelijkheid van [eiser] , dan wel tot afwijzing van de vorderingen van [eiser] , met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van [eiser] in de kosten van deze procedure.

Het geschil in het incident

4.4.

In het incident verzoekt [eiser] - samengevat - de rechtbank

1. primair dat de Nederlandse procedure wordt voortgezet;

2) subsidiair dat de Nederlandse procedure gedeeltelijk wordt voortgezet, namelijk voor dat deel dat ziet op de vraag of [gedaagden] onrechtmatig hebben gehandeld jegens [eiser] .

4.5.

[eiser] legt aan zijn primaire verzoek ten grondslag dat de grond voor aanhouding van de Nederlandse procedure is komen te vervallen, omdat zowel de vernietigingsprocedures als de waarderingsprocedures door [eiser] onherroepelijk en onvoorwaardelijk zijn ingetrokken. Het hoger beroep tegen de intrekking van de waarderingsprocedures is terecht afgewezen en cassatieberoep tegen deze uitspraak staat niet open. Hiermee is ook voldaan aan de voorwaarden voor voortzetting van artikel 34 lid 2 Brussel I-bis[_a86c3266-5e17-433e-b270-f3da08f107d3].

Daarnaast nopen ook andere ontwikkelingen en de goede procesorde tot voortzetting van de procedure. Het gaat dan om:

- de herstructurering van [groep] die momenteel gaande is, waarmee [gedaagde 4] en [gedaagde 3] kennelijk trachten te voorkomen dat [eiser] nog verhaal kan halen op de Turkse vennootschappen;

- de handelwijze van [gedaagden] in de waarderingsprocedures waarin zij tegen beter weten in blijven weigeren te doen wat nodig is voor het vaststellen van een waardering van [eiser] aandelenbelang.

4.6.

Aan zijn subsidiaire verzoek legt [eiser] ten grondslag dat de rechtsgeldigheid van de besluitvorming in de vernietigingsprocedures niet langer in Turkije voorligt. Daarmee is het risico op tegenstrijdige uitspraken over de vraag of [gedaagden] onrechtmatig hebben gehandeld jegens [eiser] door zijn aandelenbelang zonder daarvoor te betalen te confisqueren, niet meer aan de orde. Het ligt daarom voor de hand dat de Nederlandse procedure in ieder geval ten aanzien van de vordering op grond van onrechtmatige daad wordt voortgezet.

4.7.

[gedaagden] voeren verweer. Zij concluderen tot afwijzing van de incidentele vordering, en veroordeling van [eiser] in de proceskosten in het incident, met rente.

4.8.

Op de (nadere) stellingen van partijen wordt voor zover van belang hierna ingegaan.

5 De beoordeling

Het vonnis in incident van 7 mei 2025

5.1.

In het vonnis in incident van 7 mei 2025 heeft de rechtbank deze zaak aangehouden totdat de rechter in Turkije onherroepelijk uitspraak heeft gedaan in (i) de vernietigingsprocedures, en (ii) de waarderingsprocedures, na haar concluderende overweging in 5.40:

“De rechtbank zal de onderhavige procedure dan ook aanhouden in beginsel tot de Turkse rechter definitief heeft beslist in de vernietigingsprocedures en waarderingsprocedures, of die zaken om andere redenen (zoals bijvoorbeeld een schikking, doorhaling of intrekking van de vordering) tot een definitief einde zijn gekomen. ‘In beginsel’, omdat zich omstandigheden kunnen voordoen die aanleiding geven voor voortzetting vóór de definitieve beslissing of het definitieve einde van de procedure. (…)”

5.2.

Ter motivering van haar beslissing tot aanhouding heeft de rechtbank in het vonnis ten aanzien van de Nederlandse gedaagden (samengevat) overwogen:

- dat hun beroep op samenhang als bedoeld in artikel 34 lid 1 Verordening Brussel 1-bis voldoet aan de daarvoor geldende drie voorwaarden:

  • de gezamenlijke behandeling van en beslissing op de samenhangende vordering is passend, teneinde te vermijden dat bij afzonderlijke behandeling van de zaken onverenigbare beslissingen worden gegeven,
  • te verwachten is dat de rechter van het derde land een beslissing zal geven die kan worden erkend en in voorkomend geval kan worden ten uitvoer gelegd in de lidstaat van de aangezochte rechter,
  • en de aangezochte rechter van de lidstaat is van mening dat aanhouding van de zaak nodig is voor een goede rechtsbedeling.

- met betrekking tot de eerste voorwaarde (a), dat er een nauwe band bestaat tussen de vorderingen in de vernietigingsprocedures en de vorderingen in de voorliggende procedure, omdat in al deze procedures de vraag voorligt naar de eigendom van de aandelenbelangen op het moment na vererving en uitoefening van de vennootschappen van hun uitkooprecht (de eigendomsvraag), en ook tussen de vorderingen in de waarderingsprocedures en de vorderingen in de onderhavige procedure, omdat in al deze procedures de vraag naar de waardering van de aandelenbelangen voorligt.

- met betrekking tot de derde voorwaarde (c), dat bij afweging van de belangen over en weer naar het oordeel van de rechtbank het gezamenlijke belang van [gedaagden] bij aanhouding van de onderhavige procedure het zwaarst weegt. Dit zwaarwegende belang wordt in belangrijke mate gevormd door al hetgeen in dat vonnis is vastgesteld, te weten:

- dat in Turkije al verschillende procedures aanhangig zijn over vorderingen die zozeer samenhangen met de vorderingen uit de onderhavige procedure, dat het gevaar van tegenstrijdige uitspraken bestaat;

- dat alle procedures, dus zowel de Turkse procedures als de Nederlandse procedure, een nauwe band hebben met Turkije; zo zijn de betrokken partijen hoofdzakelijk Turks, zien de procedures steeds op (handelingen met) aandelen in Turkse vennootschappen, en worden alle vorderingen volledig beheerst door Turks recht; bovendien is de Turkse rechter in de waarderingsprocedures naar Turks recht exclusief bevoegd;

- het gevorderde stadium van de Turkse procedures en de daarmee samenhangende verwachting dat de Turkse rechter in zowel de vernietigingsprocedures als de waarderingsprocedures binnen een redelijke termijn uitspraak doet.

5.3.

Ten aanzien van de Turkse gedaagden heeft de rechtbank in het vonnis kort samengevat overwogen dat gelet op de aanhouding wegens samenhang voor de vorderingen tegen de Nederlandse gedaagden, de goede procesorde verlangt dat de procedure wat betreft de vorderingen tegen de Turkse gedaagden op dezelfde wijze wordt aangehouden, op grond van dezelfde overwegingen.

Het verzoek tot voortzetting van [eiser]

5.4.

Artikel 34 lid 2 Brussel I-bis luidt als volgt:

Het gerecht van de lidstaat kan het geding op elk moment voortzetten indien:

a) het gerecht van de lidstaat blijkt dat het risico op onverenigbare beslissingen zich niet langer voordoet;

b) de procedure bij het gerecht van het derde land zelf wordt aangehouden of beëindigd;

c) het volgens het gerecht van de lidstaat niet waarschijnlijk is dat de procedure bij het gerecht van het derde land binnen een redelijke termijn zal worden afgerond, of

d) de voortzetting van de procedure vereist is voor een goede rechtsbedeling.

5.5.

De rechtbank wijst het verzoek van [eiser] tot voortzetting van de procedure toe. De reden hiervoor is de volgende. Beantwoording van de vraag of voorzetting van de procedure nodig is voor een goede rechtsbedeling (artikel 34 aanhef en onder d Brussel I-bis) vergt opnieuw een belangenafweging. Naar het oordeel van de rechtbank valt die belangenafweging nu uit in het voordeel van voortzetting van de procedure. Ter toelichting geldt het volgende.

5.6.

Vooropgesteld wordt dat de vernietigingsprocedures beëindigd zijn. Dat betekent dat de eigendomsvraag ten aanzien van de aandelen in de Turkse vennootschappen niet meer door een Turkse rechter zal worden beantwoord, en dat in zoverre dus geen risico meer bestaat op tegenstrijdige beslissingen over die eigendomsvraag als de onderhavige zaak wordt voortgezet. Dat, zoals door [gedaagden] is aangevoerd, in Turkije ook nog andere procedures spelen waarin de vraag aan de orde is aan wie aandelen in andere vennootschappen uit de nalatenschap van [naam 1] in eigendom toebehoren, doet hieraan niet af.

5.7.

Ten aanzien van de nog aanhangige waarderingsprocedures leidt de rechtbank uit de overwegingen van het hof van Bursa (zie 3.21) af dat het hof zich in zijn algemeenheid afvraagt hoe zinvol voortzetting daarvan is. Het hof meent dat door de structurele weigering van de Turkse vennootschapen om mee te werken aan de door de rechtbank aangewezen en door het hof onderschreven waarderingsmethode het onmogelijk is om tot een (juiste) waardering van de aandelen te komen. Mocht het al tot een waardering van de aandelen kunnen komen, dan acht de rechtbank het gelet op het voorgaande onaannemelijk dat [eiser] die waardering zal accepteren. Dit wordt versterkt door het door [gedaagde 3] en [gedaagde 4] getekende document waaruit afgeleid zou kunnen worden dat zij de onderneming waarderen op $ 7,2 miljoen, wat aanzienlijk meer is dan waar zij bij het berekenen van de waarde van het belang van [eiser] van uitgaan. Onbetwist is door [eiser] aangevoerd dat de Turkse wet niet voorziet in de situatie waarin de waardering niet kan plaatsvinden of niet wordt geaccepteerd.

5.8.

Op grond van voorgaande acht de rechtbank de kans aanzienlijk dat na afloop van de waarderingsprocedures de waardering van de aandelen in de Turkse vennootschappen in de Nederlandse procedure alsnog en opnieuw aan de orde komt. Een goede rechtsbedeling vergt daarom niet langer dat er op enige uitkomst van de waarderingsprocedures wordt gewacht en het belang van [eiser] om de Nederlandse procedure voort te zetten, weegt dus zwaarder.

5.9.

De Nederlandse procedure zal worden verwezen naar de meervoudige kamer van deze rechtbank, en worden voortgezet zoals in het dictum bepaald.

proceskosten

5.10.

De beslissing over de proceskosten in het incident zal worden aangehouden tot in de hoofdzaak is beslist.

5.11.

Iedere verdere beslissing wordt aangehouden.

6 De beslissing

De rechtbank

6.1.

beslist dat in deze zaak zal worden voortgeprocedeerd,

6.2.

verwijst de zaak naar de meervoudige kamer,

6.3.

verwijst de zaak naar de rol van 23 december 2026 voor conclusie van antwoord aan de zijde van [gedaagden] ,

6.4.

houdt iedere verdere beslissing aan.

Dit vonnis is gewezen door mr. B.M. Visser en in het openbaar uitgesproken op 4 november 2026.

Voetnoten

  1. Verordening (EU) nr. 1215/2012 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2012 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (herschikking)

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.