Uitspraak · Personen- en familierecht
Rechtbank Amsterdam, 4 november 2026 – Ouders na de geboorte niet in gezinsverband samen geleefd
ECLI:NL:RBAMS:2026:10985Zaaknummer C/13/775273 / FA RK 25-6790
- Instantie
- Rechtbank Amsterdam
- Datum uitspraak
- 4 november 2026
- Publicatiedatum
- 19 november 2026
- Zaaknummer
- C/13/775273 / FA RK 25-6790
- Rechtsgebied
- Civiel recht, Personen- en familierecht
- Procedure
- Eerste aanleg - enkelvoudig, Op tegenspraak, Beschikking
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 1:401 BW
- Zittingsplaats
- Amsterdam
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Ouders na de geboorte niet in gezinsverband samen geleefd. Kinderalimentatie ten behoeve van minderjarige kind van partijen. Ingangsdatum ten tijde van minderjarigheid twee kinderen, oudste kind gedurende de procedure meerderjarig geworden.
De rechtbank:
wijzigt de door de vader aan de moeder te betalen kinderalimentatie, zoals die was vastgelegd in het ouderschapsplan zoals aangehecht aan de beschikking van 13 mei 2015, en bepaalt dat deze kinderalimentatie vanaf 3 september 2025 € 216,-- per maand bedraagt;
beslist dat de vader vanaf vandaag deze alimentatie steeds vóór de eerste van de maand moet betalen;
verklaart deze beslissing bij voorraad;
beslist dat de ouders allebei hun eigen proceskosten moeten betalen;
wijst het meer of anders verzochte af;
verklaart de moeder niet ontvankelijk in haar primaire verzoek.
Deze beschikking is gegeven door mr. H.P.E. Has, rechter, en in het openbaar uitgesproken in tegenwoordigheid van mr. S.F.J. Kortekaas, griffier, op 4 november 2026[_ac8ced9e-026e-442f-8e36-b279b08c6ce7]
| Tegen deze beschikking kan - voor zover er definitief is beslist - door tussenkomst van een advocaat hoger beroep worden ingesteld bij het gerechtshof te Amsterdam. De verzoekende partij en verschenen belanghebbenden dienen het hoger beroep binnen de termijn van drie maanden na de dag van de uitspraak in te stellen. Andere belanghebbenden dienen het beroep in te stellen binnen drie maanden na de betekening van deze beschikking of nadat deze hun op andere wijze bekend is geworden. |
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
RECHTBANK AMSTERDAM
Familie- en Jeugdrecht
zaaknummer: C/13/775273 / FA RK 25-6790 (HH/SK)
Kinderalimentatie
Beschikking van 4 november 2026
in de zaak van:
[de moeder] ,
wonende in [woonplaats] ,
hierna te noemen: de moeder,
advocaat mr. A. Sarioglu uit Amsterdam,
tegen
[de vader] ,
wonende in [woonplaats] ,
hierna te noemen: de vader,
advocaat mr. M.F. Achekar uit Amsterdam.
1 De procedure
De rechtbank heeft de volgende stukken ontvangen:
- het verzoekschrift van de moeder, binnengekomen op 3 september 2025;
- het verweerschrift van de vader, binnengekomen op 4 november 2025
- een F9-formulier van de vader met bijlage, binnengekomen op 9 september 2026;
- een F9-formulier van de moeder met bijlagen, binnengekomen op 27 september 2026;
- een F9-formulier van de vader met bijlagen, binnengekomen op 29 september 2026.
De mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden op 7 oktober 2026. Daarbij waren aanwezig partijen bijgestaan door hun advocaten.
Na de mondelinge behandeling zijn, zoals afgesproken, nog de volgende stukken ontvangen:
- een F9-formulier van de vader met bijlagen, binnengekomen op 11 oktober 2026;
- een F9-formulier van de moeder met bijlage, binnengekomen op 22 oktober 2026.
2 Wat staat vast
De ouders zijn met elkaar gehuwd op 27 februari 2005. Hun huwelijk is op 26 mei 2011 ontbonden door inschrijving van de echtscheidingsbeschikking van deze rechtbank van 23 februari 2011 in de registers van de burgerlijke stand.
Zij zijn de ouders van:
[minderjarige] ,
hierna te noemen [minderjarige] ,
geboren op [geboortedag 1] 2013.
De vader heeft [minderjarige] erkend.
[minderjarige] staat ingeschreven op het adres bij de moeder.
Tijdens het huwelijk van de ouders is het inmiddels meerderjarige kind van partijen geboren:
[jongmeerderjarige] ,
hierna te noemen [jongmeerderjarige] ,
geboren te [geboorteplaats] op [geboortedag 2] 2008.
De ouders hebben zowel de Nederlandse als de Algerijnse nationaliteit.
In het aan de beschikking van 13 mei 2015 aangehechte ouderschapsplan staat opgenomen, voor zover van belang:
“Artikel 7 – Kinderalimentatie
Ouders zijn een co-ouderschapsregeling overeengekomen wat tevens inhoudt dat de ouders de kosten van de minderjarige gezamenlijk betalen. Bijzondere kosten en grote uitgaven worden in onderling overleg bepaald en betaald (schoolgeld etc.)”
Bij beschikking van deze rechtbank van 14 oktober 2024 is het verzoek van de moeder om een kinderalimentatie van €100,-- per maand per kind vast te stellen afgewezen. Bij voormelde beschikking is een verdeling van de zorg- en opvoedingstaken (hierna: zorgregeling) tussen de ouders bepaald, inhoudende dat [minderjarige] éénmaal per twee weken van vrijdagmiddag 18.00 uur tot en met zondag 18.00 uur én de helft van de schoolvakanties bij de vader verblijft.
Bij beschikking van deze rechtbank van 21 oktober 2025 is voorlopig bepaald, totdat in de bodemprocedure hierover nader zal zijn beslist, dat de vader € 605,-- per maand dient te betalen aan de moeder als bijdrage in de kosten van verzorging en opvoeding van [jongmeerderjarige] en [minderjarige] , met ingang van 3 september 2025, telkens bij vooruitbetaling te voldoen.
3 De verzoeken en verweren
De moeder verzoekt te bepalen, uitvoerbaar bij voorraad en kosten rechtens, na wijziging van haar verzoek,
I. primair, dat de vader een bedrag van € 605,-- per maand aan kinderalimentatie aan de moeder gaat betalen, vanaf primair, de datum van indiening van het verzoek, subsidiair, de datum van de te wijzen beschikking en meer subsidiair een door de rechtbank in goede justitie te bepalen datum. De moeder verzoekt te bepalen dat de vader de bijdrage telkens bij vooruitbetaling zal voldoen;
II. subsidiair dat de beschikking van 13 mei 2015, althans het aan deze beschikking aangehechte ouderschapsplan, wordt gewijzigd en te bepalen dat de vader een bedrag van € 605,-- per maand aan kinderalimentatie aan de moeder gaat betalen, vanaf primair de datum van de indiening van het verzoek, subsidiair de datum van de te wijzen beschikking en meer subsidiair een door de rechtbank in goede justitie te bepalen datum. De moeder verzoekt te bepalen dat de vader de bijdrage telkens bij vooruitbetaling zal voldoen.
De moeder is van mening dat de vader dit bedrag kan betalen.
De vader is het niet eens met het verzoek. Hij wil dat het verzoek wordt afgewezen. Hij vindt dat de moeder het verzochte bedrag niet nodig heeft. Daarbij komt dat hij dit bedrag niet kan betalen.
4 De beoordeling
De rechtbank beslist dat de vader vanaf 3 september 2025 een bedrag van € 216,-- per maand aan kinderalimentatie aan de moeder moet betalen. Dit betekent dat zij een deel van de verzoeken afwijst. De rechtbank legt hierna uit waarom zij deze beslissing neemt. De berekeningen die de rechtbank heeft gemaakt, zijn als bijlagen aan deze beschikking toegevoegd. Bij de berekeningen rondt de rechtbank af op hele euro’s.
Wijziging van omstandigheden
De rechtbank kan de kinderalimentatie opnieuw berekenen als de omstandigheden zijn gewijzigd.[_39f01a92-3842-4dcc-8d62-dfd271a08258] Tussen partijen is niet in geschil dat sinds het opstellen van het ouderschapsplan, zoals aangehecht aan de beschikking van 13 mei 2015, de omstandigheden zijn gewijzigd. De moeder is daarom ontvankelijk in haar subsidiaire verzoek.
De ingangsdatum
Voordat de rechtbank kan gaan rekenen, moet zij weten welke gegevens en belastingtarieven zij moet gebruiken bij die berekening. Daarom moet de rechtbank eerst beslissen vanaf welk moment de kinderalimentatie gaat gelden.
De wet geeft de rechtbank grote vrijheid bij het vaststellen van de ingangsdatum van de wijziging van de alimentatie.[_63769995-92d2-474c-b149-cd64fa9bfa93] Drie data liggen als ingangsdatum het meest voor de hand: de datum waarop de omstandigheden zijn gewijzigd, de datum van het verzoekschrift en de datum waarop de rechtbank beslist. De rechtbank kan dus een bijdrage wijzigen over een periode in het verleden, maar moet daar terughoudend mee omgaan omdat dit grote gevolgen voor de ouders kan hebben.
De rechtbank hanteert als ingangsdatum de datum indiening van het verzoekschrift, te weten 3 september 2025. Vanaf dat moment heeft de vader rekening kunnen houden met het verzochte bedrag. Daarbij heeft de moeder onweersproken gesteld dat de vader de bij beschikking van 21 oktober 2025 vastgestelde bijdrage nooit heeft betaald.
De behoefte van [minderjarige]
Tussen partijen is in geschil in welk jaar zij voor het laatst in gezinsverband samen hebben gewoond.
De moeder stelt in eerste instantie dat partijen tot 2015 samen in de woning hebben gewoond. Zij voert aan dat het aannemelijk is dat partijen langer samen hebben geleefd dan tot de echtscheiding, omdat zij samen nog een kind hebben gekregen. Partijen hebben tot lang na de geboorte samen in de woning geleefd, misschien wel tot 2016 of 2017. Het ouderschapsplan is in 2015 opgesteld, omdat het volgens de Islam niet is toegestaan te scheiden als je in verwachting bent van een kind. De definitieve scheiding tussen partijen was in 2016. Primair stelt de moeder dat de behoefte op basis van het jaar 2015 berekend moet worden, subsidiair refereert zij zich aan het oordeel van de rechtbank.
De vader betwist dat partijen na de geboorte van [minderjarige] in gezinsverband samen hebben gewoond. De vader heeft in 2011 de gezamenlijke woning verlaten. Nadien is hij dakloos geraakt en heeft hij op verschillende adressen gewoond en heeft hij briefadressen gehad. Hij heeft gewoond op de [adres 1] , had een postadres op het [postadres 1] en de [postadres 2] en heeft op de [adres 2] gewoond. Deze adressen komen overeen met de gegevens uit de Basisregistratie Personen (hierna: BRP) en de adresgegevens op de jaaropgave 2011 van de vader. Daar komt nog bij dat de vader een bijstandsuitkering ontving, daar zou hij geen recht op hebben gehad als hij nog samen met de moeder woonde. Het peiljaar voor de behoefteberekening is dan ook het geboortejaar van [minderjarige] . De behoefte dient bepaald te worden aan de hand van de methode voor ouders die niet in gezinsverband samen hebben geleefd.
De rechtbank is van oordeel dat de moeder, tegenover de gemotiveerde betwisting van de vader, onvoldoende heeft aangetoond en onderbouwd dat partijen na de geboorte van [minderjarige] in gezinsverband samen hebben gewoond. De stelling van de vader dat hij na 2011 dakloos is geraakt en dat hij op verschillende woon- en postadressen ingeschreven heeft gestaan, komt bovendien overeen met de gegevens uit de BRP. De rechtbank zal daarom de behoefte berekenen op basis van de methode uit het rapport Alimentatienormen 2026. De behoefte wordt dan bepaald door het gemiddelde te nemen van de behoefte berekend op basis van het inkomen van de ene ouder en de behoefte op basis van het inkomen van de andere ouder. De twee gevonden behoeftes worden dan gemiddeld. De achterliggende gedachte hiervan is dat er wordt gekeken naar wat de ouders gemiddeld gezien de kinderen te bieden zouden hebben. Voor het peiljaar van de behoefte sluit de rechtbank aan bij de formele beëindiging van de relatie tussen partijen door het ondertekenen van het ouderschapsplan in 2015. Overigens beschikt de rechtbank ook niet over inkomensgegevens van partijen uit 2013, het geboortejaar van [minderjarige] .
Daarbij merkt de rechtbank op dat, hoewel de inmiddels jongmeerderjarige [jongmeerderjarige] én de moeder daar niet om hebben verzocht, de moeder tot aan zijn meerderjarigheid recht had op een bijdrage in de kosten van de verzorging en opvoeding van de inmiddels jongmeerderjarige. Vanaf zijn meerderjarigheid heeft de [jongmeerderjarige] recht op een bijdrage in de kosten van levensonderhoud en studie. De rechtbank betrekt daarom beiden in de berekening van de behoefte.
Aan de zijde van de moeder rekent de rechtbank met een jaarinkomen van € 30.925,-- zoals blijkt uit de jaaropgave van 2015. Verder wordt rekening gehouden met de inkomensafhankelijke combinatiekorting waar de moeder toen recht op had, de algemene heffingskorting en de arbeidskorting. Naast haar eigen inkomsten had de moeder in 2015 recht op een kindgebonden budget van € 342,-- per maand. Het netto besteedbaar inkomen (NBI) van de moeder bedroeg dan in 2015 € 2.448,-- per maand.
Voor het inkomen van de vader in 2015 gaat de rechtbank uit van een jaarinkomen van € 25.000,-- per jaar. De stelling van de moeder dat de vader in 2015 in loondienst werkte, is onvoldoende betwist. Integendeel, de vader heeft tijdens de mondelinge behandeling aangegeven tot 2014 een uitkering te hebben ontvangen en in 2019 zijn eigen onderneming te zijn gestart. De rechtbank acht het door de moeder gestelde jaarinkomen daarom aannemelijk. Verder wordt rekening gehouden met de inkomensafhankelijke combinatiekorting waar de vader toen recht op had, de algemene heffingskorting en de arbeidskorting. Naast zijn eigen inkomsten had de vader in 2015 recht op een kindgebonden budget van € 375,-- per maand. Het netto besteedbaar inkomen van de vader bedroeg dan in 2015 € 2.186,-- per maand.
Nu de rechtbank weet wat de ouders te besteden hadden, kan de rechtbank berekenen welk gedeelte daarvan ongeveer aan de kinderen werd uitgegeven en wat dus de behoefte van de kinderen is. Daarvoor maakt de rechtbank gebruik van de tabellen die het Nederlands Instituut voor Budgetvoorlichting (Nibud) heeft ontwikkeld. Uit die tabellen volgt dat de moeder bij een netto besteedbaar inkomen van € 2.448,-- per maand gemiddeld € 531,-- per maand uitgaf voor haar kinderen in 2015. Uit die tabellen volgt dat de vader bij een netto besteedbaar inkomen van € 2.186,-- per maand gemiddeld € 463,-- per maand uitgaf voor zijn kinderen in 2015. De gemiddelde behoefte van de kinderen is dan ( € 463,-- + € 531,-- / 2) = € 497,-- per maand in 2015, ofwel € 249,-- per kind per maand. Gecorrigeerd in verband met de inflatie (geïndexeerd) is dat in 2025 € 670,-- per maand. Dat is € 335,-- per kind per maand.
De draagkracht van de ouders
Bij de berekening van de kinderalimentatie moet vervolgens worden vastgesteld wat ieder van de ouders kan betalen. Dat wordt de ‘draagkracht’ van de ouders genoemd. Volgens de wet moeten de ouders namelijk naar draagkracht in de behoefte van het kind voorzien.[_1399c7c2-6e92-4a16-a790-301704d8d452]
Daarvoor maakt de rechtbank gebruik van de methode die de Expertgroep Alimentatie van de Rechtspraak heeft ontwikkeld. Het netto besteedbaar inkomen van een ouder is daarbij het uitgangspunt. Vervolgens bekijkt de rechtbank welk deel van dat inkomen kan worden gebruikt om bij te dragen in de kosten van het kind.
Daarvoor maakt de rechtbank bij een netto besteedbaar inkomen dat hoger is dan
€ 2.125,-- per maand in 2025 gebruik van de zogenoemde ‘draagkrachtformule’.
In die formule wordt uitgegaan van een woonbudget van 30% van het netto besteedbaar inkomen per maand. De ouders worden geacht vanuit het woonbudget alle redelijke lasten voor een woning passend bij hun inkomen te kunnen voldoen. Daarnaast wordt rekening gehouden met een vast bedrag aan lasten, dat ieder jaar wordt bijgesteld. In 2025 is dat een bedrag van € 1.310,-- per maand.
Deze twee posten vormen samen het ‘draagkrachtloos inkomen’. Na aftrek van die posten van het netto besteedbaar inkomen blijft dan de ‘draagkrachtruimte’ over. Daarvan is 70% beschikbaar voor kinderalimentatie. De berekening van de draagkracht ziet er dan als volgt uit: 70% [NBI – (0,3 x NBI + 1.310)].
De draagkracht van de moeder
Voor het inkomen gaat de rechtbank uit van de uitkeringsspecificatie over de maand mei 2025, waarop een uitkering van € 2.199,-- is vermeld. Verder wordt rekening gehouden met een kindgebonden budget voor twee kinderen en de algemene heffingskorting. Het netto besteedbaar inkomen is dan € 2.504,-- per maand.
Volgens de hiervoor vermelde draagkrachtformule geldend in 2025 heeft de moeder een draagkracht van € 310,-- per maand.
De draagkracht van de vader
De moeder stelt dat de vader een winst uit onderneming genereert van € 50.000,-- per jaar. De vader genereert ook inkomsten in het buitenland. Hij verhuurt een woning in Algerije. Daarbij dient aan de zijde van de vader geen rekening te worden gehouden met woonlasten, omdat hij een groot deel van de tijd in het buitenland verblijft. Ook heeft de vader veel contant geld en is hij bij de Algerijnse grens aangehouden met € 18.000,-- aan contanten. De moeder stelt dat de vader minstens 40 uur per week kan werken om inkomen te genereren. De jaarstukken zoals door de vader zijn overgelegd vermelden niet al zijn inkomsten en zijn onvoldoende controleerbaar.
De vader betwist dat hij andere inkomsten heeft. Na door de rechtbank te zijn voorgehouden dat hij op zitting de waarheid moet vertellen verklaart hij ongeveer 7 a 8 uur per dag te werken. Hij runt enkel een taxibedrijf en werkt daar ongeveer 30 tot 35 uur per week. Hij heeft geen grote hoeveelheden contant geld en is niet aangehouden aan de Algerijnse grens. Ook heeft de vader, naast zijn huis in Algerije met een waarde van € 20.000,--, verder geen onroerend goed in Algerije. Dat huis is nog niet klaar, voor eigen gebruik en verhuurt hij niet. Hij verklaart geen ander inkomen (in of buiten Nederland) te hebben dan dat hij bij de belastingdienst heeft opgegeven.
Voor het inkomen gaat de rechtbank uit van een gemiddelde fiscale winst van € 28.962,-- per jaar. Die gemiddelde winst volgt uit het fiscaal rapport aangifte inkomstenbelasting 2024 waarin een fiscale winst van € 24.680,-- vermeld staat, het fiscaal rapport aangifte inkomstenbelasting 2025 waarin een fiscale winst van € 30.587,-- vermeld staat en de door de rechtbank geschatte fiscale winst in 2026 van € 31.618,-- op basis van de totale winst tot juni 2026 van € 15.809,-- uit het tussentijds resultatenrapport. Verder houdt de rechtbank rekening met de startersaftrek, de MKB-winstvrijstelling, de algemene heffingskorting, de arbeidskorting en de inkomensafhankelijke combinatiekorting. De rechtbank acht de stellingen van de moeder dat de inkomsten van de vader hoger zouden zijn dan op basis van de door hem ingediende stukken, niet aannemelijk gelet op de gemotiveerde betwisting van de vader. Het netto besteedbaar inkomen van de vader is dan € 2.312,-- per maand.
Volgens de hiervoor vermelde draagkrachtformule geldend in 2025 heeft de vader een draagkracht van € 216,-- per maand.
De verdeling van de kosten
Een vergelijking is hier niet nodig omdat de ouders samen niet genoeg draagkracht hebben voor alle kosten van de kinderen. Hun gezamenlijke draagkracht is € 526,-- per maand, terwijl de kosten van de kinderen € 670,-- per maand zijn. De ouders komen dus samen een bedrag van € 144,-- per maand tekort. Zij moeten daarom ieder hun volledige draagkracht aanwenden. Dat betekent dat de vader met € 216,-- per maand moet bijdragen in de kosten van de kinderen en de moeder met € 310,-- per maand. Dit komt neer op een bijdrage van de vader van € 108,-- per kind per maand.
Automatische omzetting bijdrage [jongmeerderjarige]
Op het moment dat de bijdrage ingaat was [jongmeerderjarige] nog minderjarig. De rechtbank heeft bij de verdeling van de kosten dan ook rekening gehouden met beide kinderen van partijen. Uit de wet volgt dat [jongmeerderjarige] vanaf zijn meerderjarigheid een zelfstandig vorderingsrecht heeft op de vader ten hoogte van de door de vader te betalen bijdrage per kind.[_f075f64e-f9fd-4cf7-9823-56cd9d71b881] Voor [jongmeerderjarige] betekent dit dat de bijdrage vanaf zijn 18e verjaardag automatisch wordt omgezet in een bijdrage in de kosten van zijn levensonderhoud en studie, zodat de vader de bijdrage vanaf die datum rechtstreeks aan [jongmeerderjarige] dient te voldoen. Wellicht ten overvloede merkt de rechtbank op dat de vader de bijdrage ten behoeve van [minderjarige] tot aan zijn meerderjarigheid aan de moeder dient te voldoen.
De zorgkorting
De rechtbank rekent niet met een zorgkorting nu door de moeder onweersproken is gesteld dat er geen omgang plaatsvindt tussen [minderjarige] en de vader.
Alimentatie vooruitbetalen
De rechtbank beslist dat de vader de kinderalimentatie vanaf nu steeds vóór de eerste dag van de maand moet betalen. Het gaat namelijk om een bijdrage in de kosten die in die maand gemaakt zullen worden en dan zou het te laat zijn als de alimentatie pas later in die maand wordt betaald.
Uitvoerbaar bij voorraad
De rechtbank verklaart de beslissing ‘uitvoerbaar bij voorraad’, zoals is verzocht.
Dat betekent dat de beslissing moet worden gevolgd, ook als één van de ouders hoger beroep instelt tegen deze beslissing. De beslissing van de rechtbank geldt in dat geval totdat het gerechtshof een andere beslissing neemt.
De proceskosten
De rechtbank beslist dat de ouders allebei hun eigen proceskosten moeten betalen, omdat zij elkaars ex-partners zijn.
Hierna volgt de beslissing.
5 De beslissing
De rechtbank:
wijzigt de door de vader aan de moeder te betalen kinderalimentatie, zoals die was vastgelegd in het ouderschapsplan zoals aangehecht aan de beschikking van 13 mei 2015, en bepaalt dat deze kinderalimentatie vanaf 3 september 2025 € 216,-- per maand bedraagt;
beslist dat de vader vanaf vandaag deze alimentatie steeds vóór de eerste van de maand moet betalen;
verklaart deze beslissing bij voorraad;
beslist dat de ouders allebei hun eigen proceskosten moeten betalen;
wijst het meer of anders verzochte af;
verklaart de moeder niet ontvankelijk in haar primaire verzoek.
Deze beschikking is gegeven door mr. H.P.E. Has, rechter, en in het openbaar uitgesproken in tegenwoordigheid van mr. S.F.J. Kortekaas, griffier, op 4 november 2026[_ac8ced9e-026e-442f-8e36-b279b08c6ce7]
| Tegen deze beschikking kan - voor zover er definitief is beslist - door tussenkomst van een advocaat hoger beroep worden ingesteld bij het gerechtshof te Amsterdam. De verzoekende partij en verschenen belanghebbenden dienen het hoger beroep binnen de termijn van drie maanden na de dag van de uitspraak in te stellen. Andere belanghebbenden dienen het beroep in te stellen binnen drie maanden na de betekening van deze beschikking of nadat deze hun op andere wijze bekend is geworden. |
Voetnoten
- Artikel 1:401 lid 1 van het Burgerlijk Wetboek.
- Artikel 1:402 van het Burgerlijk Wetboek.
- Artikel 1:397 lid 2 van het Burgerlijk Wetboek.
- Artikel 1:395b van het Burgerlijk Wetboek.
- Voor zover tegen de beschikking hoger beroep openstaat kan dit via een advocaat worden ingesteld bij het Gerechtshof te Amsterdam (IJdok 20 / Postbus 1312, 1000 BH).Het beroep moet worden ingesteld:- door de verzoeker en degene aan wie een afschrift van de beschikking is verstrekt of verzonden: binnen drie maanden na de dag van de uitspraak;- door andere belanghebbenden: binnen drie maanden na de betekening daarvan of nadat de beschikking hun op andere wijze bekend is geworden.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.