Uitspraak · Verbintenissenrecht

Rechtbank Amsterdam, 5 november 2026 – Vordering tot ontruiming van huur- en wisselwoning

ECLI:NL:RBAMS:2026:10936Zaaknummer 12297996 \ KK EXPL 26-418

Instantie
Rechtbank Amsterdam
Datum uitspraak
5 november 2026
Publicatiedatum
11 november 2026
Zaaknummer
12297996 \ KK EXPL 26-418
Rechtsgebied
Civiel recht, Verbintenissenrecht
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig, Kort geding, Proceskostenveroordeling, Schadevergoedingsuitspraak
Zittingsplaats
Amsterdam
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Vordering tot ontruiming van huur- en wisselwoning wegens tekortkomingen aan de kant van huurder. Voorlopig oordelend komt de kantonrechter tot de conclusie dat de weigering van huurder om terug te keren naar zijn huurwoning niet in strijd met goed huurderschap is. De feitelijke situatie in het pand is zodanig veranderd dat hij geen vrije toegang tot een badkamer en toilet heeft, noch op zijn etage – zoals voorheen – over een aansluiting op stromend water beschikt. Dat met de weigering sprake is van een zodanige tekortkoming dat die ontbinding van de huurovereenkomst rechtvaardigt en vooruitlopend daarop, ontruiming in deze procedure, is dan ook onvoldoende aannemelijk geworden. De ontruimingsvordering wordt daarom afgewezen.

5 De beslissing

De kantonrechter

in conventie

5.1.

wijst de vorderingen van verhuurder af,

5.2.

veroordeelt verhuurder in de proceskosten van € 1.009,00, te vermeerderen met de kosten van betekening, te betalen binnen veertien dagen na betekening van dit vonnis,

in reconventie

5.3.

veroordeelt verhuurder om de badkamer aan de achterzijde van de tweede etage van het pand aan de [adres 1] binnen vijf dagen na betekening van dit vonnis toegankelijk te maken voor gebruik door het plaatsen van een deur en een deurkozijn en de daar aanwezige voorzieningen toilet, wastafel en douche aan te sluiten op de benodigde voorzieningen en aansluitingen (warm water en afvoer),

5.4.

veroordeelt verhuurder om aan huurder een dwangsom te betalen van € 500,00 voor iedere dag of gedeelte daarvan dat hij niet aan de veroordeling onder 5.3. voldoet, tot een maximum van € 20.000,00 is bereikt,

5.5.

veroordeelt verhuurder in de proceskosten van € 432,50, te vermeerderen met de kosten van betekening, te betalen binnen veertien dagen na betekening van dit vonnis,

in conventie en in reconventie

5.6.

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,

5.7.

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. A.P. Ploeger en in het openbaar uitgesproken op 5 november 2026 in tegenwoordigheid van de griffier, mr. D.C. Vink.

57327

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 De procedure
  2. 2 De feiten
  3. 3 Het geschil
  4. 4 De beoordeling
  5. 5 De beslissing

RECHTBANK AMSTERDAM

Civiel recht

Kantonrechter

Zaaknummer: 12297996 \ KK EXPL 26-418

Vonnis in kort geding van 5 november 2026

in de zaak van

GREAT PENINSULA SERVICES B.V.,

gevestigd te Amstelveen,

eisende partij in conventie,

verwerende partij in reconventie,

hierna te noemen: verhuurder,

gemachtigde: mr. M.J. Jumelet-Sterrenburg,

tegen

[gedaagde] ,

wonende te [woonplaats] ,

gedaagde partij in conventie,

eisende partij in reconventie,

hierna te noemen: [gedaagde] ,

gemachtigde: mr. J. Groenewoud.

1 De procedure

1.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:

- de dagvaarding van 6 juli 2026, met producties- de conclusie van antwoord, tevens eis in reconventie, met producties- de akte van verhuurder van 13 september 2026 met een productie - de mondelinge behandeling van 14 september 2026, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt.

2 De feiten

2.1.

Verhuurder is eigenaar van het pand aan de [adres 1] . In dit pand is op de begane grond een bedrijfsruimte gevestigd. De woning op de eerste etage wordt gehuurd door [naam] , de woning op de tweede etage sinds 2012 door [gedaagde] . [naam] en [gedaagde] deelden de badkamer en toilet op de eerste etage.

2.2.

In 2023 is verhuurder begonnen met een verbouwing van de bedrijfsruimte. Vanwege de overlast die hierdoor ontstond, is afgesproken dat [naam] en [gedaagde] in een wisselwoning zouden verblijven. Zij zijn in 2023 in deze wisselwoning aan de [adres 2] gaan wonen.

2.3.

In een uitspraak 26 maart 2024 heeft de kantonrechter te Amsterdam bepaald dat verhuurder de woningen op de eerste en tweede etage van het pand aan de [adres 1] geschikt en gereed moet maken voor bewoning, zodat [naam] en [gedaagde] daarnaar kunnen terugkeren. Ook is bepaald dat zij niet uit de wisselwoning mogen worden gezet zolang zij niet zijn teruggekeerd naar hun woningen of zijn verhuisd naar andere passende woonruimte. Dit vonnis is op 28 mei 2024 door het gerechtshof Amsterdam jegens verhuurder bekrachtigd.

2.4.

[naam] is rond juni 2025 terug verhuisd naar de eerste etage. Op 2 juni 2025 heeft [gedaagde] zijn woning op de tweede etage bezocht. Na dit bezoek heeft hij verhuurder een e-mail gestuurd waarin hij schrijft dat de woning nog niet geschikt is voor bewoning en waarin hij de punten opsomt die nog afgemaakt dienen te worden voordat hij in de woning kan terugkeren. Daarop is door verhuurder niet gereageerd.

2.5.

De gemachtigde van verhuurder heeft [gedaagde] op 9 december 2025 en 11 januari 2026 gesommeerd om de wisselwoning te verlaten. Dit heeft [gedaagde] niet gedaan.

2.6.

Op 2 februari 2026 heeft de gemachtigde van verhuurder gereageerd op de openstaande punten, en [gedaagde] opnieuw gesommeerd om de wisselwoning te verlaten. Op 19 februari 2026 is het verzoek om de woning eerst te bekijken alvorens te verhuizen afgewezen door verhuurder, en is de sommatie herhaald. Op het diezelfde dag herhaalde verzoek van [gedaagde] om een inspectie voorafgaand aan zijn verhuizing is niet meer gereageerd. [gedaagde] is niet terug verhuisd.

3 Het geschil

in conventie en in reconventie

3.1.

Verhuurder vordert – samengevat – ontruiming van de wisselwoning en van de woning aan de [adres 1] , tweede etage (hierna ook: de huurwoning). Hieraan legt verhuurder het volgende ten grondslag. Verhuurder diende de woningen aan de [adres 1] geschikt en gereed te maken voor bewoning en dat heeft zij gedaan. [gedaagde] heeft er onvoorwaardelijk mee ingestemd dat hij de wisselwoning uiterlijk op 10 september 2026 zou verlaten en zou terugkeren naar de huurwoning. Aan deze afspraak heeft hij zich niet gehouden. Bovendien schiet [gedaagde] tekort in de nakoming van zijn verplichtingen als huurder door zonder gerechtvaardigde redenen niet terug te keren naar de huurwoning en in de wisselwoning te blijven wonen. Hiermee maakt hij zonder recht of titel gebruik van de wisselwoning, terwijl verhuurder een gerechtvaardigd belang heeft bij ontruiming omdat iedere maand een hoog bedrag aan huur moet worden voldaan. Verhuurder lijdt hierdoor aanzienlijke schade. Deze tekortkomingen zijn zodanig dat deze ontbinding van de huurovereenkomst rechtvaardigen en vooruitlopend daarop, ontruiming van beide woningen in deze procedure.

3.2.

Huurder voert verweer en voert het volgende aan. Bij zijn bezoek aan de huurwoning in juni 2025 heeft [gedaagde] gezien dat er een badkamer was gemaakt op de tweede etage. Verhuurder heeft hem hierin rondgeleid en de voorzieningen laten zien. Er is hem toen niet gezegd dat de badkamer niet tot het gehuurde zou behoren en de toezegging om naar de huurwoning terug te keren, heeft [gedaagde] gedaan in de veronderstelling dat hij gebruik zou mogen gaan maken van deze badkamer. Bij een nieuw bezoek in september 2025 bleek de deur naar deze badkamer verdwenen en zat er een gipsplaat voor. Onder die omstandigheden beroept [gedaagde] zich op dwaling wat betreft de gedane toezegging.

3.3.

Omdat een toilet, douche en stromend water ontbreken in de huurwoning, is sprake van ernstige gebreken. Van de voorzieningen op de eerste etage, bij [naam] , kan [gedaagde] geen gebruik maken. Sinds de verbouwing bevinden deze zich achter de voordeur van [naam] en die heeft verklaard deze voorzieningen niet te zullen delen.

3.4.

[gedaagde] vordert daarom – samengevat – om verhuurder te veroordelen om de badkamer aan de achterzijde van de tweede etage toegankelijk te maken voor gebruik door het plaatsen van een deur en een deurkozijn en de daar aanwezige voorzieningen toilet, wastafel en douche aan te sluiten op de benodigde voorzieningen op straffe van een dwangsom.

3.5.

Volgens verhuurder is nooit toegezegd dat [gedaagde] een eigen badkamer zou krijgen en is hier ook geen grondslag voor. De badkamer op de tweede etage kan niet in gebruik worden genomen omdat verhuurder daarvoor geen vergunning heeft verkregen van de gemeente. [gedaagde] kan gebruik maken van de voorzieningen op de etage van [naam] , zoals voorheen ook het geval was.

3.6.

Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.

4 De beoordeling

in conventie

4.1.

De kantonrechter stelt voorop dat een bij voorlopige voorziening bevolen ontruiming een maatregel is, die diep ingrijpt in het gebruiksrecht en de daarmee verbonden huurbescherming van de huurder. Bij de beoordeling van een dergelijke vordering moet - volgens vaste jurisprudentie - grote terughoudendheid worden betracht, gelet op de omstandigheid dat in een kortgedingprocedure geen plaats is voor een - diepgaand - onderzoek naar bestreden feiten en gezien de vergaande, veelal onomkeerbare gevolgen van een ontruiming in kort geding, zoals in deze zaak aan de orde is.

4.2.

Gelet op de aard van de vordering, waarbij verhuurder € 3.500,00 dient te betalen voor elke maand dat het gebruik van de wisselwoning voortduurt, is de spoedeisendheid in deze zaak gegeven.

Toezegging terugkeer naar huurwoning

4.3.

Verhuurder stelt zich op het standpunt dat [gedaagde] onvoorwaardelijk heeft toegezegd uiterlijk op 10 september 2026 terug te keren naar de huurwoning. Voorlopig oordelend komt echter voldoende vast te staan dat [gedaagde] deze toezegging heeft gedaan in de veronderstelling dat hij dan zou beschikken over zijn huurwoning én over de badkamer met stromend water, toilet en douche op de tweede etage. Onweersproken is immers gebleven dat verhuurder hem deze bij de bezichtiging in juni 2025 heeft laten zien, waarbij de kranen werkend aan hem zijn getoond. Verhuurder heeft toen niet meegedeeld dat hij van deze badkamer geen gebruik zou mogen gaan maken. Nu zij dit niet heeft gedaan, heeft zij bij [gedaagde] op dat moment de indruk gewekt dat hij de badkamer zou mogen gebruiken, en daarop heeft [gedaagde] zijn toezegging gebaseerd. Daarbij komt dat uit de overlegde e-mailcorrespondentie tussen gemachtigden volgt dat verhuurder niet toestond dat [gedaagde] de huurwoning zag voordat hij de door verhuurder gewenste toezegging had gedaan. De kantonrechter kan geen verklaring voor deze opstelling van verhuurder bedenken anders dan dat verhuurder zich realiseerde dat [gedaagde] onder de door verhuurder gecreëerde nieuwe omstandigheden zou weigeren terug te keren in de huurwoning. Onder die omstandigheden slaagt het beroep op dwaling. De toezegging is dan ook terecht door [gedaagde] vernietigd en daarop kan door verhuurder geen beroep worden gedaan.

Tekortkomingen, niet handelen als goed huurder

4.4.

Verhuurder stelt verder dat [gedaagde] niet handelt als goed huurder, omdat de huurwoning aantoonbaar gereed is en geschikt is voor bewoning en [gedaagde] desondanks weigert de wisselwoning te verlaten. Hiermee is de kantonrechter het niet eens.

4.5.

Daarvoor is van belang dat de feitelijke situatie in het pand ingrijpend is gewijzigd. Uit de overgelegde bouwtekeningen blijkt dat de eerste etage voorheen bestond uit een gang die deel uitmaakte van het trappenhuis van de begane grond via de eerste etage naar de tweede etage, waaraan de badkamer, de keuken, de slaapkamer van [naam] en een woonkamer grensden. Deze situatie is na de verbouwing veranderd in die zin, dat [naam] feitelijk de beschikking heeft over een zelfstandige woonruimte op de eerste etage. De indeling van de eerste etage is veranderd en er is een deur geplaatst in het trappenhuis, waarachter zich het toilet, de badkamer, de keuken en de slaapkamer van [naam] bevinden. Hiermee bevinden de badkamer en het toilet, waarvan [gedaagde] door verhuurder geacht wordt gebruik te maken, zich feitelijk achter de voordeur van [naam] . Naar het voorlopig oordeel van de kantonrechter kan niet van een huurder worden verlangd dat hij gebruik maakt van voorzieningen die achter de voordeur liggen van de woning van een andere huurder, zeker niet nu de situatie hiervóór anders was. Toen waren immers de badkamer en het toilet voor [gedaagde] vrij toegankelijk, direct vanuit het trappenhuis. Daar komt bij dat [naam] heeft verklaard dat verhuurder aan hem heeft toegezegd dat beide huurders een eigen toilet zouden krijgen, dat hij niet meer wil delen en dat hij geen toestemming geeft aan [gedaagde] voor het gebruiken van de voorzieningen ‘binnen mijn appartement’.

4.6.

Voorts heeft de verbouwing tot gevolg dat [gedaagde] in de huurwoning niet meer beschikt over stromend water. Niet weersproken door verhuurder is dat [gedaagde] voorheen de beschikking had over stromend water op zijn eigen etage. Verhuurder heeft onvoldoende gemotiveerd weersproken dat [gedaagde] voorheen geen gebruik maakte van de gemeenschappelijke keuken op de eerste etage en dat [gedaagde] zijn etage zo had ingericht dat hij daar kon koken (welke voorziening door [gedaagde] als kitchenette is aangeduid). Dat [gedaagde] over een eigen keuken beschikte is door hem niet aangetoond.

4.7.

Ook is door verhuurder niet weersproken dat er leidingen voor verwarming in de huurwoning zijn aangebracht, waarop echter geen radiatoren zijn aangesloten. In de ruimte is een kleine elektrische radiator neergezet.

4.8.

Voorlopig oordelend komt de kantonrechter dan ook tot de conclusie dat de weigering van [gedaagde] om terug te keren naar zijn huurwoning niet in strijd met goed huurderschap is. Immers de feitelijke situatie in het pand is zodanig veranderd dat hij geen vrije toegang tot een badkamer en toilet heeft, noch op zijn etage – zoals voorheen – over een aansluiting op stromend water beschikt. Dat met de weigering sprake is van een zodanige tekortkoming dat die ontbinding van de huurovereenkomst rechtvaardigt en vooruitlopend daarop, ontruiming in deze procedure, is dan ook onvoldoende aannemelijk geworden. De ontruimingsvordering wordt daarom afgewezen.

4.9.

Waar verhuurder nog aanvoert dat [gedaagde] aanspraak maakt op een voorziening die in strijd is met bestuursrechtelijke bepalingen en daarom van verhuurder niet gevraagd kan worden, wordt zij niet gevolgd. Verhuurder heeft deze stelling niet nader onderbouwd met bijvoorbeeld een afwijzing van de vergunning die zij zou hebben aangevraagd, of een verklaring van de architect die zij heeft ingeschakeld. Ook de vraag of één appartement met daarin twee onzelfstandige woonruimtes, waarvan volgens verhuurder sprake zou zijn, niet zou mogen beschikken over twee aparte badkamers, is onbeantwoord gebleven. Daarbij verdient opmerking dat de keuze van verhuurder om de feitelijke inrichting op deze manier te wijzigen, voor rekening en risico van verhuurder komt. Het ligt op de weg van verhuurder om deugdelijk onderzoek te doen naar de juridische (on)mogelijkheden van de keuzes die zij maakt. Zij kan niet achteraf de eventueel daaraan verbonden gevolgen aan haar huurder [gedaagde] tegenwerpen.

4.10.

De conclusie is hiermee dat zolang de toegang tot een badkamer met de daarin gelegen voorzieningen waaronder het toilet en een aansluiting op stromend water op zijn etage, niet gewaarborgd is, niet van [gedaagde] verlangd kan worden dat hij vertrekt uit de wisselwoning. De daarop ziende ontruimingsvordering wordt daarom afgewezen.

Schadevergoeding

4.11.

Met betrekking tot de schadevergoeding die verhuurder vordert, oordeelt de kantonrechter als volgt. Nog los van de vraag of verhuurder de gestelde schade voldoende heeft onderbouwd – de huurovereenkomst van de wisselwoning is immers aangegaan door een dochtervennootschap van verhuurder en verhuurder heeft niet nader onderbouwd dat zíj deze schade lijdt, en niet die dochtervennootschap – is niet gebleken van enige gehoudenheid voor [gedaagde] om de wisselwoning te verlaten. Onder die omstandigheden komt de voor die wisselwoning verschuldigde huur niet als schade voor vergoeding in aanmerking.

4.12.

Verhuurder is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van huurder worden begroot op:

- salaris gemachtigde€865,00
- nakosten€144,00(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)
Totaal€1.009,00

in reconventie

4.13.

Ten aanzien van de vordering van [gedaagde] om verhuurder te veroordelen hem toegang te verschaffen tot de badkamer, oordeelt de kantonrechter als volgt.

4.14.

Onbetwist is gebleven dat een verhuurder gehouden is om sanitaire voorzieningen aan een huurder ter beschikking te stellen. Zoals hiervoor is gebleken, voldoet verhuurder hier niet aan. Door de feitelijke, bouwkundige veranderingen op de eerste etage bevinden de sanitaire voorzieningen aldaar zich achter de voordeur van de huurder van de eerste etage. Deze huurder is niet bereid de voorziening die zich achter de voordeur van zijn huurwoning bevinden te delen met [gedaagde] . Op de tweede etage waar de huurwoning van [gedaagde] zich bevindt is een badkamer met toilet gerealiseerd. Dat een tweede badkamer in hetzelfde kadastrale appartement – de huurwoning en de woning van [naam] zijn niet gesplitst en kadastraal één appartement – niet zou zijn toegestaan is niet aannemelijk gemaakt. Voorts is voorshands niet aannemelijk gemaakt dat het openstellen van de badkamer op de tweede etage in strijd is met bestuursrechtelijke bepalingen, daarin gelegen dat toestemming voor het (kadastraal) splitsen in twee appartementen niet is verleend. Voor zover verhuurder vreest dat de na de verbouwing de feitelijke inrichting van de beide etages door de gemeente de voorheen onzelfstandige woningen van [naam] en [gedaagde] als zelfstandige woningen gezien zullen worden, komt dat voor risico van de verhuurder. Zij dient [gedaagde] ongestoord toegang tot sanitaire voorzieningen te bieden. Hoewel een verhuurder in beginsel slechts verplicht is sanitaire voorzieningen aan een huurder ter beschikking te stellen, leiden de hiervoor beschreven omstandigheden ertoe dat in dit geval van verhuurder gevergd kan worden dat zij aan [gedaagde] het gebruik van de badkamer op de tweede etage en de daarin aanwezige voorzieningen toestaat. Het primair gevorderde zal dan ook worden toegewezen.

4.15.

De hierover gevorderde dwangsom zal worden toegewezen, maar zal worden beperkt tot € 500,00 voor iedere dag of gedeelte daarvan dat verhuurder niet aan de hoofdveroordeling voldoet, met een maximum van € 20.000,00.

4.16.

Verhuurder is grotendeels in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten betalen. De proceskosten van huurder worden begroot op:

- salaris gemachtigde€432,50(factor 0,5 × 865,00)
Totaal€432,50

5 De beslissing

De kantonrechter

in conventie

5.1.

wijst de vorderingen van verhuurder af,

5.2.

veroordeelt verhuurder in de proceskosten van € 1.009,00, te vermeerderen met de kosten van betekening, te betalen binnen veertien dagen na betekening van dit vonnis,

in reconventie

5.3.

veroordeelt verhuurder om de badkamer aan de achterzijde van de tweede etage van het pand aan de [adres 1] binnen vijf dagen na betekening van dit vonnis toegankelijk te maken voor gebruik door het plaatsen van een deur en een deurkozijn en de daar aanwezige voorzieningen toilet, wastafel en douche aan te sluiten op de benodigde voorzieningen en aansluitingen (warm water en afvoer),

5.4.

veroordeelt verhuurder om aan huurder een dwangsom te betalen van € 500,00 voor iedere dag of gedeelte daarvan dat hij niet aan de veroordeling onder 5.3. voldoet, tot een maximum van € 20.000,00 is bereikt,

5.5.

veroordeelt verhuurder in de proceskosten van € 432,50, te vermeerderen met de kosten van betekening, te betalen binnen veertien dagen na betekening van dit vonnis,

in conventie en in reconventie

5.6.

verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,

5.7.

wijst het meer of anders gevorderde af.

Dit vonnis is gewezen door mr. A.P. Ploeger en in het openbaar uitgesproken op 5 november 2026 in tegenwoordigheid van de griffier, mr. D.C. Vink.

57327

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.