Parket bij de Hoge Raad, 23 maart 2018

In cassatie kan van de volgende feiten worden uitgegaan:[_a97eca58-251d-4bb9-8ab1-56e05fc0bbf6]

Bij vonnis van de rechtbank Zwolle-Lelystad van 18 december 2012 is [verzoeker] in staat van faillissement verklaard.

De curator is de huidige curator in dat faillissement.

Bij e-mail van 26 oktober 2017 heeft [verzoeker] een verzoek ingediend bij de rechtbank Overijssel tot ontslag van de curator in zijn faillissement.

Het verzoek is behandeld op 3 november 2017.

Bij beschikking van 8 november 2017 heeft de rechtbank het verzoek afgewezen.

Bij verzoekschrift van 6 februari 2018 heeft [verzoeker] – tijdig[_9eb066bc-f8cf-401c-9818-06fa1c02a9e3] – cassatieberoep tegen de beschikking ingesteld. De curator is niet verschenen.

Het cassatiemiddel klaagt dat de rechtbank art. 65 Fw heeft geschonden door op het ontslagverzoek te beslissen zonder de in het faillissement van [verzoeker] benoemde rechter-commissaris te hebben gehoord.

De klacht is gegrond. Art. 65 Fw schrijft voor dat de rechtbank de rechter-commissaris hoort, alvorens in enige zaak betreffende het beheer of de vereffening van de failliete boedel een beslissing te geven. Een ontslagverzoek als bedoeld in art. 73 Fw valt binnen het bereik van dit artikel. Uit de stukken van het geding valt niet op te maken dat de rechtbank de rechter-commissaris heeft gehoord.[_19242795-67e3-46c6-98f3-8588b97238ef] De bestreden beschikking kan derhalve niet in stand blijven (HR 16 oktober 2009, ECLI:NL:HR:2009:BJ7318, NJ 2009/517, rechtsoverweging 3.4).