Parket bij de Hoge Raad, 28 november 2017

1. Het gerechtshof ’s-Hertogenbosch heeft de verdachte bij arrest van 7 oktober 2015 gedeeltelijk niet-ontvankelijk verklaard en ter zake van diefstallen,[_7d1500af-34cf-4872-9a30-7d29f8d372e4] gekwalificeerde diefstallen[_4fd27653-bb51-4755-ba58-0d194c91ef7c] en pogingen daartoe[_422f0968-0ccc-4da7-8658-309d3e61543a] alsmede “opzetheling, meermalen gepleegd”, veroordeeld tot een gevangenisstraf voor de duur van negen jaren, met aftrek als bedoeld in art. 27 Sr. Voorts heeft het hof beslissingen genomen ten aanzien van de inbeslaggenomen, nog niet teruggegeven voorwerpen, alsmede ten aanzien van de vorderingen van de benadeelde partijen, een en ander zoals nader in het arrest omschreven.

2. In deze zaak bestaat samenhang met de zaak 15/05057, waarin ik vandaag eveneens concludeer.[_873ef934-21a2-4f25-8255-c7554aef6c5b]

3. Namens de verdachte is beroep in cassatie ingesteld.

4. De aanzegging als bedoeld in art. 435, eerste lid, Sv is op 21 april 2017 in persoon aan de verdachte betekend. De in het tweede lid van art. 437 Sv gestelde termijn van twee maanden liep derhalve af op dinsdag 20 juni 2017. Gedurende deze termijn is geen schriftuur houdende middelen van cassatie binnengekomen.

5. Nu de verdachte niet binnen de bij de wet gestelde termijn bij de Hoge Raad door een raadsman een schriftuur houdende middelen van cassatie heeft doen indienen, kan hij ingevolge art. 437, tweede lid, Sv niet in zijn cassatieberoep worden ontvangen.

6. Deze conclusie strekt ertoe dat de Hoge Raad de verdachte niet-ontvankelijk zal verklaren in het ingestelde cassatieberoep.

De procureur-generaal

bij de Hoge Raad der Nederlanden

AG