Parket bij de Hoge Raad, 18 juni 2010

1. In zijn arrest van 9 februari 2010 heeft het Haagse Hof het vonnis van de Haagse Rechtbank van 10 december 2009 bekrachtigd. In dat vonnis is de schuldsaneringsregeling ten aanzien van [verzoeker] c.s. beëindigd.

2. Blijkens een aantekening in het griffiedossier zou tegen dit arrest op 16 februari 2010 per fax cassatieberoep zijn ingesteld.

3. Het Hof baseert zijn oordeel op een aantal gronden. Deze kunnen 's Hofs oordeel ieder zelfstandig dragen. Nu in cassatie niet wordt bestreden dat [verzoeker] c.s. een nieuwe schuld hebben laten ontstaan, terwijl zij hebben nagelaten relevante inkomsten af te dragen (wat er, zo voeg ik toe, op wijst dat er geen noodzaak bestond om een nieuwe schuld te laten ontstaan) missen de klachten belang. Ten overvloede: (ook) uit het in appel in geding gebrachte verslag van de schuldhulpverlener van de gemeente Voorburg blijkt het gebrek aan medewerking van [verzoeker] c.s. De exegese in het cassatierekest op blz. 3 na "In deze valt op" is naast onbegrijpelijk niet ter zake dienend omdat een en ander bij de mondelinge behandeling ten Hove aan de orde is geweest zodat het Hof met deze stelling rekening kon houden.

4. De klachten die scharnieren om het beweerdelijk hebben voldaan aan de informatieplicht over sollicitaties en medische keuring zien eraan voorbij dat 's Hofs oordeel daarop uitdrukkelijk niet is gebaseerd (rov. 3.5).

Conclusie

Deze conclusie strekt tot verwerping van het beroep met toepassing van art. 81 RO.

De Procureur-Generaal

bij de Hoge Raad der Nederlanden,

Advocaat-Generaal