Gerecht in eerste aanleg van Curaçao, 7 juli 2025

Vonnis is bepaald op vandaag.

Dit Gerecht heeft op 11 december 2017 een vonnis gewezen in de hoofdzaak[_2155a34e-a1a3-479d-8a1b-efd7fbdb1173]. Daarin staat vermeld:

verklaart voor recht dat [bedrijf 1] onrechtmatig heeft gehandeld jegens Watersports door de huurovereenkomst niet op naam van Watersports af te sluiten maar op naam van [eiser 1] privé;

veroordeelt [bedrijf 1] om binnen twee maanden na betekening van dit vonnis een huurovereenkomst ter zake de duikschool met Watersports aan te gaan, conform de bepalingen zoals opgenomen in de overeenkomst overgelegd als productie 8 bij conclusie van antwoord, een en ander op straffe van een dwangsom van NAf 1.500 voor iedere dag of gedeelte van een dag dat [bedrijf 1] hiermee in gebreke blijft, met een maximum van NAf 150.000;

verstaat dat de termijn als bedoeld in artikel 6:103, tweede volzin, BW wordt bepaald op zes maanden na datum van dit vonnis en veroordeelt [bedrijf 1], indien zij niet binnen die termijn aan de onder 5.2 bedoelde veroordeling voldoet, tot vergoeding van de schade van Watersports als gevolg van de in 5.1 bedoelde onrechtmatige daad, nader op te maken bij staat en te vereffenen volgens de wet;

veroordeelt [bedrijf 1], indien zij voldoet aan de onder 5.2 bedoelde veroordeling, tot vergoeding van de schade van Watersports in de periode van 1 maart 2014 tot de ingangsdatum van de in 5.2 bedoelde overeenkomst, nader op te maken bij staat en te vereffenen volgens de wet;

veroordeelt [bedrijf 1] tot vergoeding aan Watersports van NAf 1.792,15 ter zake de beslagkosten;

verklaart voor recht dat [eiser 1] onrechtmatig heeft gehandeld jegens Watersports door de huurovereenkomst niet op naam van Watersports af te sluiten maar op zijn eigen naam;

verklaart voor recht dat All-in One onrechtmatig heeft gehandeld jegens Watersports door misbruik te maken van het in 5.6 bedoelde onrechtmatige handelen door ter plaatse vanaf 1 december 2014 een duikschool- en waterscooterverhuurbedrijf te exploiteren;

Veroordeelt [eiser 1] en All-in One tot het gehengen en gedogen dat de in 5.2 bedoelde huurovereenkomst tussen [bedrijf 1] en Watersports wordt aangegaan, op straffe van een dwangsom van NAf 500 voor iedere dag of gedeelte van een dag dat [verweerder in conventie sub 1] en All-in One hiermee in gebreke blijven, tot een maximum van NAf 50.000;

verstaat dat de termijn als bedoeld in artikel 6:103, tweede volzin, BW wordt bepaald op zes maanden na datum van dit vonnis en veroordeelt [eiser 1] en All-in One, indien zij niet binnen die termijn aan de onder 5.8 bedoelde veroordeling voldoen, tot vergoeding van de schade van Watersports als gevolg van hun onrechtmatig handelen, nader op te maken bij staat en te vereffenen volgens de wet;

veroordeelt [eiser 1] en All-in One indien zij voldoen aan de onder 5.8 bedoelde veroordeling, tot vergoeding van de schade van Watersports in de periode van 1 maart 2014 tot de ingangsdatum van de in 5.2 bedoelde overeenkomst, nader op te maken bij staat en te vereffenen volgens de wet;

veroordeelt [eiser 1] en All-in One hoofdelijk, dat wil zeggen dat als de een betaalt de ander in zoverre zal zijn bevrijd, respectievelijk [eiser 1] tot vergoeding van de schade van Watersports als bedoeld in 4.41 respectievelijk 4.44 en 4.45, nader op te maken bij staat en te vereffenen volgens de wet;

veroordeelt [eisers] tot vergoeding aan Watersports van NAf 7.222,80 ter zake de beslagkosten;

veroordeelt [bedrijf 1] en [eisers] hoofdelijk, dat wil zeggen dat als de een betaalt de ander in zoverre zal zijn bevrijd, tot vergoeding aan Watersports van de proceskosten, tot op heden begroot op NAf 11.250;

veroordeelt [eisers] tot vergoeding aan Watersports van de overige proceskosten, tot op heden begroot op NAf 1.486,86;

verklaart dit vonnis voor wat betreft de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad;

wijst af het meer of anders gevorderde;

In de hoofdzaak is doorgeprocedeerd[_b465d4b1-ae16-4770-8f59-3de958ad2554] dit heeft geleid tot een vonnis van het Hof van 15 oktober 2019[_6eb6e9b8-7451-4627-abba-45e44d8a9498], een arrest van de Hoge Raad van 11 juni 2021[_acbf84fa-acad-4348-888a-4bcfb0d1bb27] en in verwijzing na cassatie, een vonnis van het Hof van 16 augustus 2022[_8acb2906-14cc-461b-88f6-b15cbf85a62d]. In dat laatste vonnis is het vonnis van het Gerecht van 11 december 2017 bevestigd (met een aanvulling van de beslissing van het Gerecht over de proceskosten). Tegen dit laatste vonnis van het Hof is geen cassatieberoep ingesteld; dat vonnis en het daarbij bevestigde vonnis zijn daarmee in kracht van gewijsde gegaan.

Watersports heeft een schadestaatprocedure ingesteld tegen [bedrijf 1] en een schadestaatprocedure tegen [eisers] In de eerste procedure heeft het Gerecht een tussenvonnis gewezen op 20 april 2020. Tegen dat tussenvonnis heeft [bedrijf 1] een tussentijds hoger beroep ingesteld. Dit hoger beroep heeft geleid tot een uitspraak van het hof van 29 augustus 2023[_1f93d722-e956-486b-ba86-4ba56bf7f405].

De vordering van Watersports in conventie luidt, na vermindering van eis, dat [eiser 1] en All-in One hoofdelijk worden veroordeeld tot vergoeding van de schade van Watersports als bedoeld in 4.41 respectievelijk 4.44 en 4.45, van het vonnis van 11 december 2017 en zij hoofdelijk worden veroordeeld deze bedragen aan Watersports te voldoen, te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 31 maart 2018 en met veroordeling van [eisers] in de proceskosten, waaronder de beslagkosten.

In reconventie hebben [eisers] gevorderd: opheffing, althans matiging van het door Watersports gelegde beslag en veroordeling van Watersports tot vergoeding van de als gevolg van dit beslag geleden schade.

Bij de beoordeling gaat het gerecht uit van de situatie die tot stand is gebracht door het vonnis van het gerecht in de hoofdzaak van 11 december 2017, zoals hiervoor weergegeven in rov. 3.1. De eindstand in de hoofdzaak is immers dat dit vonnis in kracht van gewijsde is gegaan en de oordelen in dat vonnis zijn dus de grondslag voor deze schadestaatprocedure.

In rov 4.41 gaat het kort gezegd om zaken die door [eiser 1] in zijn hoedanigheid van bestuurder van Watersports zijn aangeschaft en ten laste van Watersports zijn gebracht, maar door All-in One in gebruik zijn genomen. De schade is begroot op Cg 100.000. In het tussenvonnis van 6 april 2020 is in rov 3.11 – kort gezegd - vastgesteld dat de schade onder 4.41 onderdeel uitmaakt van de schade die het gevolg is van het mislopen van de huurovereenkomst. Het gerecht ziet geen aanleiding om op dit oordeel terug te komen. Nu die schade terzake het mislopen van de huurovereenkomst in deze procedure niet langer wordt gevorderd en in de procedure tegen [bedrijf 1] al is toegewezen, zal deze vordering worden afgewezen.

In 4.44 gaat het om de personeelskosten van Cg 45.250 die ten laste van Watersports zijn gebracht, maar waarbij het ging om personeelsleden die werkzaam waren voor [naam 1] [bedrijf 2], een vennootschap van [eiser 1]. In het tussenvonnis van 6 april 2020 rov 3.13 is de (eind) beslissing genomen dat de vordering van Cg 45.520 zal worden afgewezen. Er zijn geen feiten of omstandigheden gesteld of gebleken op grond waarvan het gerecht van die beslissing kan of moet terugkomen.

In 4.45 gaat het om overboekingen zonder zakelijke reden van Cg 159.598 door [eiser 1] van de rekening van Watersports naar de eigen rekening van [eiser 1], waarvoor (uitsluitend) [eiser 1] schadeplichtig is. In het tussenvonnis van 6 april 2020 rov. 3.17 is de (eind)beslissing genomen dat de vordering van Cg 159.598 toewijsbaar is tot een bedrag van Cg 94.569. Er zijn geen feiten of omstandigheden gesteld of gebleken op grond waarvan het gerecht van die beslissing kan of moet terugkomen. Dit bedrag is bij wijze van provisionele voorziening bij vonnis van 13 juli 2020 al toegewezen. De vordering wordt dan ook toegewezen tot een bedrag van Cg 94.569 vermeerderd met de gevorderde wettelijke rente onder verrekening van het reeds provisioneel toegewezen bedrag voor zover voldaan.

De veroordelingen in deze uitspraak gaan meteen in en kunnen ook ten uitvoer worden gelegd als een van de partijen deze beslissing voorlegt aan het Hof.

verklaart [eisers] niet-ontvankelijk in de eis in reconventie,

veroordeelt [eiser 1] tot betaling van Cg 94.569 aan Watersports te vermeerderen met de wettelijke rente vanaf 31 maart 2028 tot aan de dag van algehele betaling onder verrekening van het reeds provisioneel toegewezen bedrag van Cg 94.569 voor zover voldaan,

veroordeelt [eisers] hoofdelijk in de proceskosten in reconventie vastgesteld op Cg 2.500,

verklaart de veroordelingen uitvoerbaar bij voorraad,

wijst het meer of anders gevorderde af.