Gerecht in Eerste Aanleg van Aruba, 28 september 2022

Op 23 november 2018 respectievelijk 23 mei 2018 hebben [V.B.A.] Aruba en vader overeenkomsten van huurkoop gesloten waarbij vader een totaalbedrag van Afl. 19.701,68 goederen in verbruikleen heeft ontvangen.

Op 8 september 2021 heeft [V.B.A.] vader gesommeerd tot betaling van een bedrag van Afl. 19.701,68, vermeerderd met rente en buitengerechtelijke incassokosten.

Op 17 september 2021 heeft de zoon een vaststellingsovereenkomst ondertekend, waarin hij zich verbindt Afl. 546,- per maand te betalen vanaf 5 oktober 2021 tot aan de algehele voldoening.

Op 17 november 2021 heeft vader aan [V.B.A.] een bedrag van Afl. 445,- betaald.

Op 18 november 2021 heeft het Gerecht [V.B.A.] verlof verleend voor het leggen van conservatoir derdenbeslag onder het Land Aruba (Pensioen ex-ambtsdragers) ten laste van de vader.

Op 26 november 2021 heeft [V.B.A.] dat beslag doen leggen.

Vader heeft hierna een totaalbedrag van Afl. 2.000,- (4x Afl. 500,-) betaald. Laatste betaling is op 10 maart 2022 verricht.

V.B.A.] vordert - bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad - veroordeling van [gedaagden c.s.] tot betaling van Afl. 19.701,68,- te vermeerderen met de overeengekomen rente vanaf 8 september 2021 tot aan de dag der algehele voldoening, alsmede vermeerderd met de buitengerechtelijke incassokosten ad Afl. 1.500,- en met veroordeling van [gedaagden c.s.] in de kosten van het geding.

V.B.A.] grondt de vordering erop dat vader uit de huurkoopovereenkomst voortvloeiende betalingsverplichtingen niet is nagekomen, dat de zoon uit de vaststellingsovereenkomst voortvloeiende betalingsverplichtingen niet is nagekomen, dat de vordering opeisbaar is geworden en dat zij in verband daarmee incassokosten heeft gemaakt. Ondanks aanmaning zijn [gedaagden c.s.] tekort geschoten in de nakoming van de uit de huurkoopovereenkomst respectievelijk vaststellingsovereenkomst voortvloeiende betalingsverplichting.

Gedaagden c.s.] hebben de gevorderde hoofdsom niet weersproken. [Gedaagden c.s.] hebben voorts aangevoerd dat zij onderling hebben afgesproken dat de zoon de openstaande schuld bij [V.B.A.] zal aflossen. Echter, heeft de werkgever van de zoon zijn loon te laat betaald en kon hij daarom niet op tijd aan zijn betalingsverplichtingen voldoen. Hoe vervelend deze situatie voor [gedaagden c.s.] ook is, betalingsonmacht ontslaat hen niet van hun betalingsverplichting. Vast staat dat [gedaagden c.s.] tekort zijn geschoten in de nakoming van hun betalingsverplichtingen jegens [V.B.A.] en dat de hoofdsom zal worden toegewezen, met dien verstande dat het door de vader betaald bedrag ad Afl. 2.445,- in mindering wordt gebracht.

Bij akte van 3 augustus 2022 heeft [V.B.A.] te kennen gegeven dat zij akkoord gaat om de rente te beperken tot de wettelijke rente. Het Gerecht zal dienovereenkomstig beslissen.

De gevorderde buitengerechtelijke incassokosten zullen worden toegewezen, nu voldoende aannemelijk is dat [V.B.A.] buitengerechtelijke incassokosten heeft gemaakt.

Gedaagden c.s.] zullen als de in het ongelijk gestelde partij in de kosten van de procedure worden veroordeeld, aan de zijde van [V.B.A.] begroot op Afl. 750,- griffierecht, Afl. 1.649,50 aan verschotten en Afl. 3.000,- aan gemachtigdensalaris (naar rato van 3 punten van het liquidatietarief 4).