Uitspraak · Strafrecht
Hoge Raad, 17 november 2026 – Panter onderzoek
ECLI:NL:HR:2026:1943Zaaknummer 25/01226
- Instantie
- Hoge Raad
- Datum uitspraak
- 17 november 2026
- Publicatiedatum
- 17 november 2026
- Zaaknummer
- 25/01226
- Rechtsgebied
- Strafrecht
- Procedure
- Artikel 81 RO-zaken, Cassatie
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 81 RO
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Panter onderzoek. Poging tot afpersing en woningaanslagen na cocaïnevondst fruitbedrijf in Hedel. Eendaadse samenloop van voorbereiding van opzettelijke brandstichting en medeplegen uitlokking van opzettelijke brandstichting, art. 157.1 Sr en medeplegen opzettelijke brandstichting (meermalen gepleegd), art. 157.1 en 157.2 Sr. 1. Post-Keskin, bedreigde getuige. Heeft verdediging haar recht op ondervraging van getuige prijsgegeven doordat getuige is bedreigd en heeft verdediging reële en effectieve gelegenheid gehad om getuige te ondervragen? 2. Bewijsklacht medeplegen opzettelijke brandstichting. HR: art. 81.1 RO, mede gelet op HR:2026:1941 t.a.v. reële en effectieve gelegenheid om getuige te ondervragen. Samenhang met 25/01229, 25/01244, 25/01255, 25/01265, 25/01294, 25/1412 en 25/01459.
De Hoge Raad:
- vernietigt de uitspraak van het hof, maar uitsluitend wat betreft de duur van de opgelegde gevangenisstraf;
- vermindert deze in die zin dat deze acht jaren en negen maanden beloopt;
- verwerpt het beroep voor het overige.
Dit arrest is gewezen door de vice-president M.J. Borgers als voorzitter, en de raadsheren A.L.J. van Strien en F. Posthumus, in bijzijn van de waarnemend griffier E. Schnetz, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 17 november 2026.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
HOGE RAAD DER NEDERLANDEN
STRAFKAMER
Nummer 25/01226
Datum 17 november 2026
ARREST
op het beroep in cassatie tegen een arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 4 april 2025, nummer 21-001480-22, in de strafzaak
tegen
[verdachte] ,
geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1999,
hierna: de verdachte.
1 Procesverloop in cassatie
Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze hebben de advocaten R.J. Baumgardt en M.J. van Berlo bij schriftuur cassatiemiddelen voorgesteld.
De advocaat-generaal D.J.M.W. Paridaens heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep en tot eventuele vernietiging van de duur van de opgelegde gevangenisstraf en vermindering daarvan wegens overschrijding van de redelijke termijn in de cassatiefase.
2 Beoordeling van het eerste cassatiemiddel
De uitspraak van het hof is gepubliceerd op rechtspraak.nl onder ECLI:NL:GHARL:2025:2008. De Hoge Raad heeft de klachten over de uitspraak van het hof beoordeeld. De uitkomst hiervan is dat deze klachten niet kunnen leiden tot vernietiging van die uitspraak. De Hoge Raad hoeft niet te motiveren waarom hij tot dit oordeel is gekomen. Bij de beoordeling van deze klachten is het – ten aanzien van de klacht dat het gebruik van de verklaring van [getuige] voor het bewijs in strijd is met artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hierna: EVRM) omdat de verdediging geen reële en effectieve gelegenheid heeft gehad om deze getuige te ondervragen, mede gelet op het arrest dat de Hoge Raad vandaag heeft uitgesproken in de zaak 25/01294, ECLI:NL:HR:2026:1941 – namelijk niet nodig om antwoord te geven op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht (zie artikel 81 lid 1 van de Wet op de rechterlijke organisatie).
3 Beoordeling van het tweede cassatiemiddel en ambtshalve
Het cassatiemiddel klaagt dat in de cassatiefase de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 lid 1 EVRM is overschreden omdat de stukken te laat door het hof zijn ingezonden.
Het cassatiemiddel is gegrond. Bovendien doet de Hoge Raad in deze zaak waarin de verdachte zich in voorlopige hechtenis bevindt, uitspraak nadat meer dan zestien maanden zijn verstreken na het instellen van het cassatieberoep. Dit alles brengt mee dat de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 lid 1 EVRM is overschreden. Dit moet leiden tot vermindering van de opgelegde gevangenisstraf van negen jaren.
4 Beslissing
De Hoge Raad:
- vernietigt de uitspraak van het hof, maar uitsluitend wat betreft de duur van de opgelegde gevangenisstraf;
- vermindert deze in die zin dat deze acht jaren en negen maanden beloopt;
- verwerpt het beroep voor het overige.
Dit arrest is gewezen door de vice-president M.J. Borgers als voorzitter, en de raadsheren A.L.J. van Strien en F. Posthumus, in bijzijn van de waarnemend griffier E. Schnetz, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 17 november 2026.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Samenhangende uitspraken
- ECLI:NL:PHR:2026:698 http://psi.rechtspraak.nl/conclusie
- ECLI:NL:GHARL:2025:2008 http://psi.rechtspraak.nl/cassatie
Deze uitspraak verwijst naar
Aangehaald in
- ECLI:NL:PHR:2026:698 Parket bij de Hoge Raad, 7 juli 2026 (strafrecht)
- ECLI:NL:GHARL:2025:2008 Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 4 april 2025 (strafprocesrecht)
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.