Uitspraak · Strafrecht

Hoge Raad, 17 november 2026 – Panter onderzoek

ECLI:NL:HR:2026:1892Zaaknummer 25/01229

Instantie
Hoge Raad
Datum uitspraak
17 november 2026
Publicatiedatum
17 november 2026
Zaaknummer
25/01229
Rechtsgebied
Strafrecht
Procedure
Cassatie
Uitkomst
Beroep verworpen
Hoofdwetsartikel
Artikel 81 RO
Soort
Uitspraak

Inhoudsindicatie

Panter onderzoek. Poging tot afpersing en woningaanslagen na cocaïnevondst fruitbedrijf in Hedel. Medeplegen poging tot uitlokking van moord, art. 289 Sr. Vrijspraak in eerste aanleg. 1. Bewijsklacht. Kon hof oordelen dat verdachte (voorwaardelijk) opzet heeft gehad op (poging tot) moord door aan anderen opdracht te geven om explosief of brandend voorwerp in woning te gooien? 2. Motivering beslissing om schorsing van voorlopige hechtenis op te heffen. Ad 1. HR: Om redenen vermeld in CAG leidt middel niet tot cassatie. CAG: Hof kon o.b.v. vaststellingen in zijn bewijsvoering z.m. bewijsconclusie trekken dat verdachte bewust aanmerkelijke kans heeft aanvaard op dood van de in woning aanwezige personen. Daarbij geldt i.h.b. dat opdracht van verdachte ertoe strekte dat er woningraam zou worden ingegooid en dat vervolgens explosief (‘cobra') of brandend voorwerp (‘benzine', molotovcocktail) in woning zou worden gegooid en het hem niet zou boeien als huis ‘loezoe’ gaat, waarmee wordt bedoeld dat het hem niet boeit als huis verwoest (weg) raakt. Ad 2. Verdachte mist vereist belang bij bespreking van deze klacht. Overige middelen slagen niet, zodat a.g.v. uitspraak van HR door hof opgelegde gevangenisstraf overeenkomstig art. 6:2:2 Sv ten uitvoer zal worden gelegd. Daarbij zal dan in voorlopige hechtenis doorgebrachte tijd in mindering worden gebracht (vgl. HR:2012:BW7369 en HR:2021:1662). Volgt verwerping. Samenhang met 25/01226, 25/01244, 25/01255, 25/01265, 25/01294, 25/1412 en 25/01459.

5 Beslissing

De Hoge Raad verwerpt het beroep.

Dit arrest is gewezen door de vice-president M.J. Borgers als voorzitter, en de raadsheren A.L.J. van Strien en F. Posthumus, in bijzijn van de waarnemend griffier E. Schnetz, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 17 november 2026.

Volledige tekst

Inhoud van de uitspraak
  1. 1 Procesverloop in cassatie
  2. 2 Beoordeling van het eerste cassatiemiddel
  3. 3 Beoordeling van het tweede en het vierde cassatiemiddel
  4. 4 Beoordeling van het derde cassatiemiddel
  5. 5 Beslissing

HOGE RAAD DER NEDERLANDEN

STRAFKAMER

Nummer 25/01229

Datum 17 november 2026

ARREST

op het beroep in cassatie tegen een arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 4 april 2025, nummer 21-004443-23, in de strafzaak

tegen

[verdachte] ,

geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 2002,

hierna: de verdachte.

1 Procesverloop in cassatie

Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft de advocaat P. van de Kerkhof bij schriftuur cassatiemiddelen voorgesteld.

De advocaat-generaal D.J.M.W. Paridaens heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep.

2 Beoordeling van het eerste cassatiemiddel

2.1

Het cassatiemiddel ziet op het bewezenverklaarde medeplegen van een poging tot uitlokking van moord en klaagt over het oordeel van het hof dat de verdachte (voorwaardelijk) opzet heeft gehad op (de poging tot) moord.

2.2

De bewezenverklaring en de bewijsoverwegingen van het hof zijn weergegeven in de conclusie van de advocaat-generaal onder 3.2 en 3.3.

2.3

Het cassatiemiddel leidt niet tot cassatie. De redenen daarvoor staan vermeld in de conclusie van de advocaat-generaal onder 3.4 tot en met 3.6.

3 Beoordeling van het tweede en het vierde cassatiemiddel

De Hoge Raad heeft de klachten over de uitspraak van het hof beoordeeld. De uitkomst hiervan is dat deze klachten niet kunnen leiden tot vernietiging van die uitspraak. De Hoge Raad hoeft niet te motiveren waarom hij tot dit oordeel is gekomen. Bij de beoordeling van deze klachten is het namelijk niet nodig om antwoord te geven op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht (zie artikel 81 lid 1 van de Wet op de rechterlijke organisatie).

4 Beoordeling van het derde cassatiemiddel

4.1

Het cassatiemiddel klaagt over de in het eindarrest door het hof gegeven beslissing om de schorsing van de voorlopige hechtenis op te heffen.

4.2

De verdachte mist het vereiste belang bij een bespreking van deze klacht. De overige cassatiemiddelen slagen namelijk niet, zodat als gevolg van de uitspraak van de Hoge Raad de door het hof opgelegde gevangenisstraf overeenkomstig artikel 6:2:2 van het Wetboek van Strafvordering ten uitvoer zal worden gelegd. Daarbij zal dan de in voorlopige hechtenis doorgebrachte tijd in mindering worden gebracht. (Vgl. HR 5 juni 2012, ECLI:NL:HR:2012:BW7369 en HR 9 november 2021, ECLI:NL:HR:2021:1662.)

5 Beslissing

De Hoge Raad verwerpt het beroep.

Dit arrest is gewezen door de vice-president M.J. Borgers als voorzitter, en de raadsheren A.L.J. van Strien en F. Posthumus, in bijzijn van de waarnemend griffier E. Schnetz, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 17 november 2026.

Wetsartikelen in deze uitspraak

Samenhangende uitspraken

Deze uitspraak verwijst naar

Aangehaald in

Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.