Uitspraak · Strafrecht
Hoge Raad, 10 november 2026 – Onderzoek Chakwo I. Medeplegen vervoeren en aanwezig
ECLI:NL:HR:2026:1873Zaaknummer 25/01551
- Instantie
- Hoge Raad
- Datum uitspraak
- 10 november 2026
- Publicatiedatum
- 10 november 2026
- Zaaknummer
- 25/01551
- Rechtsgebied
- Strafrecht
- Procedure
- Cassatie
- Uitkomst
- Beroep verworpen
- Hoofdwetsartikel
- Artikel 81 RO
- Soort
- Uitspraak
Inhoudsindicatie
Onderzoek Chakwo I. Medeplegen vervoeren en aanwezig hebben van 1.300 kilogram cocaïne (art. 2.B en 2.C Opiumwet) en medeplegen voorhanden hebben van vuurwapen en munitie (art. 26.1 WWM). Vrijspraak in eerste aanleg. 1. Bewijsklacht vervoeren en aanwezig hebben van cocaïne. Kon hof oordelen dat verdachte en medeverdachten “cocaïne” hebben vervoerd en aanwezig hebben gehad? 2. Bewijsklacht voorhanden hebben van vuurwapen en munitie. Kan uit bewijsvoering volgen dat verdachte vereiste bewustheid en beschikkingsmacht heeft gehad? HR: Om redenen vermeld in CAG leiden middelen niet tot cassatie. CAG: Ad 1. Hof heeft o.g.v. vaststellingen in zijn nadere bewijsoverwegingen (in onderling verband en in samenhang bezien) geoordeeld dat door de verdachte en medeverdachten cocaïne werd vervoerd. Dit oordeel is niet onbegrijpelijk, in aanmerking genomen dat aanwezigheid van dergelijke stof ook zonder chemisch deskundigenrapport bewezen kan worden. Ad 2. Aan vaststellingen in zijn nadere bewijsoverwegingen heeft hof gevolgtrekking verbonden dat het zo onwaarschijnlijk is dat verdachte het vuurwapen (bij medeverdachte) niet heeft gezien, dat hof die verklaring als ongeloofwaardig terzijde schuift. Vervolgens heeft hof overwogen dat verdachte deel uitmaakte van groep personen die grote hoeveelheden cocaïne moest verdelen over verschillende locaties en dat transport “om voor de hand liggende redenen” (gelet op kostbare en illegale aard van lading) werd beveiligd met vuurwapens. Kennelijk heeft hof geoordeeld dat het niet anders kan zijn dan dat verdachte zich in meerdere of mindere mate bewust is geweest van aanwezigheid van wapens en munitie in bus, omdat beoogd gezamenlijk gebruik van die wapens een onderdeel vormde van plan om lading cocaïne “veilig” van A naar B te brengen. Hof heeft daarnaast nog overwogen dat indien en v.zv. verdachte bij aanvang van transport mogelijk niet op de hoogte was van aanwezigheid van dat wapen, hij vervolgens medeverdachte met vuurwapen heeft gezien toen zij tijdens transport werden overvallen, waarna verdachte bewust “met medeverdachte naar andere stash is gereden, terwijl medeverdachte dus ook tijdens dat transport de bewapende begeleider was” en verdachte dus op geen enkele wijze afstand heeft genomen van dat vuurwapen. Hof heeft dit afgeleid uit vaststelling dat (geladen) vuurwapen bij medeverdachte werd aangetroffen toen hij werd aangehouden kort nadat hij uit bus van verdachte was gestapt. Gelet op voorgaande kreeg verdachte, in elk geval, niet onverwacht kennis van aanwezigheid van wapen, terwijl hij daarvan niet redelijkerwijs afstand kon nemen. Bewezenverklaard “voorhanden hebben” en “medeplegen” daarvan zijn toereikend en niet onbegrijpelijk gemotiveerd. Volgt verwerping. Samenhang met 25/01485, 25/01642, 25/01660, 25/01666 en 25/01684.
4 Beslissing
De Hoge Raad verwerpt het beroep.
Dit arrest is gewezen door de vice-president M.J. Borgers als voorzitter, en de raadsheren T.B. Trotman en F. Posthumus, in bijzijn van de waarnemend griffier E. Schnetz, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 10 november 2026.
Volledige tekst
Inhoud van de uitspraak
HOGE RAAD DER NEDERLANDEN
STRAFKAMER
Nummer 25/01551
Datum 10 november 2026
ARREST
op het beroep in cassatie tegen een arrest van het gerechtshof Amsterdam van 17 april 2025, nummer 23-000292-23, in de strafzaak
tegen
[verdachte] ,
geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1991,
hierna: de verdachte.
1 Procesverloop in cassatie
Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft de advocaat L.C. de Lange bij schriftuur cassatiemiddelen voorgesteld.
De advocaat-generaal M.E. van Wees heeft geconcludeerd tot verwerping van het cassatieberoep.
2 Beoordeling van het eerste en het tweede cassatiemiddel
De cassatiemiddelen klagen over (de motivering van) de bewezenverklaring onder 2 en 3.
De bewezenverklaring en de relevante bewijsoverwegingen van het hof zijn weergegeven in de conclusie van de advocaat-generaal onder 2.1 en 2.3. De bewezenverklaring steunt verder op de bewijsmiddelen die zijn opgenomen in (de aanvulling op) het arrest van het hof.
De cassatiemiddelen leiden niet tot cassatie. De redenen daarvoor staan vermeld in de conclusie van de advocaat-generaal onder respectievelijk 3.2 - 3.3 en 4.2 tot en met 4.8.
3 Beoordeling van het derde cassatiemiddel
De Hoge Raad heeft de klachten over de uitspraak van het hof beoordeeld. De uitkomst hiervan is dat deze klachten niet kunnen leiden tot vernietiging van die uitspraak. De Hoge Raad hoeft niet te motiveren waarom hij tot dit oordeel is gekomen. Bij de beoordeling van deze klachten is het namelijk niet nodig om antwoord te geven op vragen die van belang zijn voor de eenheid of de ontwikkeling van het recht (zie artikel 81 lid 1 van de Wet op de rechterlijke organisatie).
4 Beslissing
De Hoge Raad verwerpt het beroep.
Dit arrest is gewezen door de vice-president M.J. Borgers als voorzitter, en de raadsheren T.B. Trotman en F. Posthumus, in bijzijn van de waarnemend griffier E. Schnetz, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 10 november 2026.
Wetsartikelen in deze uitspraak
Samenhangende uitspraken
- ECLI:NL:PHR:2026:831 http://psi.rechtspraak.nl/conclusie
- ECLI:NL:GHAMS:2025:1172 http://psi.rechtspraak.nl/cassatie
Aangehaald in
- ECLI:NL:PHR:2026:831 Parket bij de Hoge Raad, 1 september 2026 (strafrecht)
- ECLI:NL:GHAMS:2025:1172 Gerechtshof Amsterdam, 17 april 2025 (strafrecht)
Gepseudonimiseerd gepubliceerd door de Rechtspraak (open data, publiek domein). Bron: uitspraken.rechtspraak.nl. Dit is geen juridisch advies.