Hoge Raad, 2 december 2011

1. Het geding in feitelijke instanties

Voor het verloop van het geding in feitelijke instanties verwijst de Hoge Raad naar de navolgende stukken:

a. de beschikkingen in de zaak 135177/07-1634 (echtscheiding) en 139724/07-3430 (verdeling) van de rechtbank Haarlem van 22 januari 2008 en 16 september 2009;

b. de beschikking in de zaak 200.051.198/01 van het gerechtshof te Amsterdam van 1 juni 2010.

De beschikking van het hof is aan deze beschikking gehecht.

2. Het geding in cassatie

Tegen de beschikking van het hof heeft [verzoeker] beroep in cassatie ingesteld. Het cassatierekest is aan deze beschikking gehecht en maakt daarvan deel uit.

[Verweerster] heeft geen verweerschrift ingediend.

De conclusie van de Advocaat-Generaal J.L.R.A. Huydecoper strekt tot verwerping.

De advocaat van [verzoeker] heeft bij brief van 22 september 2011 op die conclusie gereageerd.

3. Beoordeling van het middel

3.1 Deze zaak gaat in cassatie uitsluitend nog om de vraag of het hof in zijn rov. 4.3 en in het daarop voortbouwende dictum de in het middel bedoelde latente inkomstenbelastingclaims ten laste van de man ten onrechte heeft genegeerd, of zonder voldoende motivering heeft verworpen.

3.2 In genoemde overweging en het daarop aansluitende dictum heeft het hof, voor zover in cassatie van belang, overwogen en beslist dat de vrouw, met als peildatum 1 juli 2006, aanspraak heeft op verrekening ten aanzien van het gehele aanvullend melkquotum en wat betreft een weiland en een machineloods van bepaalde gedeelten van de waarde daarvan.

3.3 In het licht van de gedingstukken verstaat de Hoge Raad de bestreden overweging en het dictum aldus dat deze niet een verwerping betreffen van de door [verzoeker] onder 32 van zijn verweerschrift aan de orde gestelde latente inkomstenbelastingclaims. Het staat [verzoeker] dus vrij deze claims bij de verrekening ingevolge de huwelijkse voorwaarden wederom naar voren te brengen.

3.4 Het middel, dat van een andere lezing van het bestreden arrest uitgaat, mist feitelijke grondslag en kan dus niet tot cassatie leiden.

4. Beslissing

De Hoge Raad verwerpt het beroep.

Deze beschikking is gegeven door de raadsheren F.B. Bakels, als voorzitter, W.D.H. Asser en C.E. Drion, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer J.C. van Oven op 2 december 2011.