Hoge Raad, 16 februari 2010

op het beroep in cassatie tegen een uitspraak van het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch van 19 april 2007, nummer 20/002261-06, op een vordering tot ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel ten laste van:

[Verdachte], geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1950, wonende te [woonplaats].

1. Geding in cassatie

1.1. Het beroep is ingesteld door de Advocaat-Generaal bij het Hof. Deze heeft bij schriftuur een middel van cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.

De Advocaat-Generaal Jörg heeft geconcludeerd dat de Advocaat-Generaal niet-ontvankelijk zal worden verklaard in het beroep.

1.2. De raadsman van de betrokkene, mr. E. Maessen, advocaat te Maastricht, heeft het beroep tegengesproken.

2. Beoordeling van het middel

Het middel kan niet tot cassatie leiden. Mede gelet op HR 7 juli 2009, LJN BI2307, NJ 2009, 422, behoeft dit, gezien art. 81 RO, geen nadere motivering nu het middel niet noopt tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.

3. Beslissing

De Hoge Raad verwerpt het beroep.

Dit arrest is gewezen door de raadsheer H.A.G. Splinter-van Kan als voorzitter, en de raadsheren W.F. Groos en C.H.W.M. Sterk, in bijzijn van de waarnemend griffier E. Schnetz, en uitgesproken op 16 februari 2010.