Hoge Raad, 11 december 2009

1. Het geding in feitelijke instanties

Met een op 14 december 2006 ter griffie van de rechtbank Haarlem ingediend verzoekschrift heeft de moeder zich gewend tot die rechtbank en verzocht, kort gezegd, echtscheiding tussen partijen uit te spreken met nevenvoorzieningen. Voorzover in cassatie nog van belang heeft de moeder de rechtbank verzocht te bepalen dat de vader aan de moeder een bijdrage in de kosten van verzorging en opvoeding van de kinderen van partijen - [kind 1], [kind 2] en [kind 3] - zal betalen van € 293,-- per kind per maand.

De vader heeft het verzoek bestreden, en bij wege van zelfstandig verzoek verzocht te bepalen dat de vader aan de moeder een bijdrage in de kosten van verzorging en opvoeding van € 135,-- per kind per maand zal voldoen.

Bij tussenbeschikking van 31 juli 2007 heeft de rechtbank echtscheiding tussen partijen uitgesproken.

De rechtbank heeft bij eindbeschikking van 13 november 2007 bepaald dat de vader een bijdrage in de kosten van verzorging en opvoeding van € 238,-- per kind per maand aan de moeder zal voldoen.

Tegen deze eindbeschikking heeft de vader hoger beroep ingesteld bij het gerechtshof te Amsterdam. De moeder heeft verzocht het hoger beroep van de vader niet-ontvankelijk te verklaren, althans het verzoek af te wijzen en de eindbeschikking van de rechtbank te bekrachtigen.

Bij beschikking van 17 juli 2008 heeft het hof de eindbeschikking van de rechtbank, voorzover aan het oordeel van het hof onderworpen, bekrachtigd.

De beschikking van het hof is aan deze beschikking gehecht.

2. Het geding in cassatie

Tegen de beschikking van het hof heeft de vader beroep in cassatie ingesteld. Het cassatierekest is aan deze beschikking gehecht en maakt daarvan deel uit.

De moeder heeft bij verweerschrift verzocht het beroep te verwerpen.

De conclusie van de Advocaat-Generaal L. Strikwerda strekt tot verwerping van het beroep met toepassing van art. 81 RO.

3. Beoordeling van het middel

De in het middel aangevoerde klachten kunnen niet tot cassatie leiden. Zulks behoeft, gezien art. 81 RO, geen nadere motivering nu de klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.

4. Beslissing

De Hoge Raad verwerpt het beroep.

Deze beschikking is gegeven door de raadsheren A.M.J. van Buchem-Spapens, als voorzitter, J.C. van Oven en C.A. Streefkerk, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer E.J. Numann op 11 december 2009.