Hoge Raad, 20 februari 2009

1. Het geding in feitelijke instantie

Essent heeft bij exploot van 22 oktober 2007 [eiseres] gedagvaard voor de rechtbank Breda, sector kanton, locatie Tilburg en gevorderd, kort gezegd, [eiseres] te veroordelen om aan Essent te betalen een bedrag van € 1.289,98, met rente en kosten en een bedrag van € 357,-- aan buitengerechtelijke incassokosten.

[Eiseres] heeft de vordering bestreden.

De kantonrechter heeft bij vonnis van 5 maart 2008 de vordering van Essent toegewezen.

Het vonnis is aan dit arrest gehecht.

2. Het geding in cassatie

Tegen het vonnis van de kantonrechter heeft [eiseres] beroep in cassatie ingesteld. De cassatiedagvaarding is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.

Tegen Essent is verstek verleend.

De conclusie van de Advocaat-Generaal L. Strikwerda strekt tot verwerping van het beroep.

3. Beoordeling van het middel

De in het middel aangevoerde klachten kunnen niet tot cassatie leiden. Zulks behoeft, gezien art. 81 RO, geen nadere motivering nu de klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.

4. Beslissing

De Hoge Raad:

verwerpt het beroep;

veroordeelt [eiseres] in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van Essent begroot op nihil.

Dit arrest is gewezen door de raadsheren A.M.J. van Buchem-Spapens, als voorzitter, W.A.M. van Schendel en C.A. Streefkerk, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer E.J. Numann op 20 februari 2009.