Hoge Raad, 11 juli 2008

1. Het geding in feitelijke instanties

Bij vonnis van de rechtbank Breda van 8 mei 2006 is ten aanzien van [verzoeker] de toepassing van de definitieve schuldsaneringsregeling uitgesproken.

Bij vonnis van 30 november 2007 heeft de rechtbank vastgesteld dat [verzoeker] toerekenbaar in de nakoming van een of meer uit de schuldsanering voortvloeiende verplichtingen is tekortgeschoten. De rechtbank heeft de toepassing van de schuldsaneringsregeling tussentijds beëindigd.

Tegen dit vonnis heeft [verzoeker] hoger beroep ingesteld bij het gerechtshof te 's-Hertogenbosch.

Na mondelinge behandeling heeft het hof bij arrest van 20 februari 2008 het vonnis van de rechtbank vernietigd en, opnieuw rechtdoende, vastgesteld dat [verzoeker] een of meer uit de schuldsaneringsregeling voortvloeiende verplichtingen niet naar behoren is nagekomen, de toepassing van de schuldsaneringsregeling beëindigd en bepaald dat [verzoeker] niet van rechtswege in staat van faillissement verkeert zodra dit arrest in kracht van gewijsde is gegaan.

Het arrest van het hof is aan dit arrest gehecht.

2. Het geding in cassatie

Tegen het arrest van het hof heeft [verzoeker] beroep in cassatie ingesteld. Het cassatierekest is aan deze beschikking gehecht en maakt daarvan deel uit.

De conclusie van de Advocaat-Generaal J. Spier strekt tot verwerping van het beroep.

3. Beoordeling van het middel

De in het middel aangevoerde klachten kunnen niet tot cassatie leiden. Zulks behoeft, gezien art. 81 RO, geen nadere motivering nu de klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.

4. Beslissing

De Hoge Raad verwerpt het beroep.

Deze beschikking is gegeven door de raadsheren A.M.J. van Buchem-Spapens, als voorzitter, J.C. van Oven en C.A. Streefkerk, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer W.D.H. Asser op 11 juli 2008.