Hoge Raad, 22 februari 2008

1. Het geding in feitelijke instanties

Met een op 19 juni 2007 ter griffie van de rechtbank te 's-Hertogenbosch ingediend verzoekschrift heeft Santander zich gewend tot die rechtbank en verzocht [verzoeker] in staat van faillissement te verklaren.

[Verzoeker] heeft het verzoek bestreden.

Na mondelinge behandeling van de zaak heeft de rechtbank bij vonnis van 25 juli 2007 [verzoeker] in staat van faillissement verklaard, met benoeming van een rechter-commissaris en met aanstelling van een curator.

Tegen dit vonnis heeft [verzoeker] hoger beroep ingesteld bij het gerechtshof te 's-Hertogenbosch.

Na mondelinge behandeling van de zaak heeft het hof bij arrest van 30 augustus 2007 het bestreden vonnis bekrachtigd.

Het arrest van het hof is aan dit arrest gehecht.

2. Het geding in cassatie

Tegen het arrest van het hof heeft [verzoeker] beroep in cassatie ingesteld. Het cassatierekest is aan deze beschikking gehecht en maakt daarvan deel uit.

Santander heeft geen verweerschrift ingediend.

De zaak is voor [verzoeker] toegelicht door zijn advocaat.

De conclusie van de Advocaat-Generaal J.L.R.A. Huydecoper strekt tot verwerping.

3. Beoordeling van de middelen

De in de middelen aangevoerde klachten kunnen niet tot cassatie leiden. Zulks behoeft, gezien art. 81 RO, geen nadere motivering nu de klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.

4. Beslissing

De Hoge Raad verwerpt het beroep.

Dit arrest is gewezen door de raadsheren P.C. Kop, als voorzitter, F.B. Bakels en W.D.H. Asser, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer E.J. Numann op 22 februari 2008.