Hoge Raad, 5 september 2003

1. Het geding in feitelijke instanties

Met twee op 18 november 2002 ter griffie van de rechtbank te 's-Hertogenbosch afzonderlijk ingediende verzoekschriften hebben verzoekers tot cassatie - verder afzonderlijk te noemen: [verzoeker] en [verzoekster] - zich gewend tot die rechtbank en toepassing van de schuldsanerings-regeling verzocht.

De rechtbank heeft bij vonnissen van 27 januari 2003 de verzoeken afgewezen.

Tegen deze vonnissen hebben [verzoeker] en [verzoekster] hoger beroep ingesteld bij het gerechtshof te 's-Hertogenbosch.

Bij arresten van 27 februari 2003 heeft het hof de vonnissen waarvan beroep bekrachtigd.

De arresten van het hof zijn aan dit arrest gehecht.

2. Het geding in cassatie

Tegen arresten van het hof hebben [verzoeker] en [verzoekster] beroep in cassatie ingesteld. Hun cassatierekest is aan deze beschikking gehecht en maakt daarvan deel uit.

De conclusie van de Advocaat-Generaal L.A.D. Keus strekt tot verwerping van het beroep.

3. Beoordeling van het middel

De in het middel aangevoerde klachten kunnen niet tot cassatie leiden. Zulks behoeft, gezien artikel 81 RO, geen nadere motivering nu de klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.

4. Beslissing

De Hoge Raad verwerpt het beroep.

Dit arrest is gewezen door de raadsheren J.B. Fleers, als voorzitter, A. Hammerstein en P.C. Kop, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer F.B. Bakels op 5 september 2003.