Hoge Raad, 15 november 2002

1. Het geding in feitelijke instantie

Verweerster in cassatie - verder te noemen: de Stichting - heeft bij exploit van 14 december 2000 eiser tot cassatie - verder te noemen: [eiser] - gedagvaard voor de Kantonrechter te Bergen op Zoom en gevorderd [eiser] te veroordelen aan de Stichting te betalen de som van ƒ 2.368,42 vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 14 december 1999 tot op de dag van algehele voldoening.

[Eiser] heeft de vordering bestreden.

De Kantonrechter heeft bij tussenvonnis van 9 mei 2001 de Stichting tot bewijslevering toegelaten. Na getuigenverhoor op 20 september 2001 heeft de Kantonrechter bij eindvonnis van 19 december 2001 de vordering toegewezen.

Het eindvonnis van de Kantonrechter is aan dit arrest gehecht.

2. Het geding in cassatie

Tegen het eindvonnis van de Kantonrechter heeft [eiser] beroep in cassatie ingesteld. De cassatie-dagvaarding is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit.

Tegen de Stichting is verstek verleend.

De conclusie van de Advocaat-Generaal L. Strikwerda strekt tot verwerping van het beroep met toepassing van art. 81 RO.

3. Beoordeling van het middel

De in het middel aangevoerde klachten kunnen niet tot cassatie leiden. Zulks behoeft, gezien art. 81 RO, geen nadere motivering nu de klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.

4. Beslissing

De Hoge Raad:

verwerpt het beroep;

veroordeelt [eiser] in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van de Stichting begroot op nihil.

Dit arrest is gewezen door de raadsheren J.B. Fleers, als voorzitter, A.G. Pos en P.C. Kop, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer A. Hammerstein op 15 november 2002.