Hoge Raad, 10 juli 2001

op het beroep in cassatie tegen een beschikking van de Arrondissementsrechtbank te Groningen van 25 augustus 2000, parketnummer 18/050496-00, op een beklag als bedoeld in artikel 552a van het Wetboek van Strafvordering, ingediend door:

[klager], geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1973, wonende te [woonplaats].

1. De bestreden beschikking

De Rechtbank heeft niet ontvankelijk verklaard het door klager ingediende beklag strekkende tot teruggave aan hem van de in bovenvermelde beschikking omschreven auto.

2. Geding in cassatie

De Advocaat-Generaal Jörg heeft geconcludeerd dat de Hoge Raad het beroep zal verwerpen.

3. Beoordeling van de ontvankelijkheid van het beroep

Bij de stukken bevindt zich geen akte van cassatie die is opgemaakt nadat de bestreden beschikking is gegeven. Slechts blijkt uit het proces-verbaal van de zitting van de Rechtbank dat aldaar door klager is verzocht zijn klaagschrift te beschouwen als een beroep in cassatie. Een dergelijk verzoek is niet aan te merken als een op de door de wet voorgeschreven wijze ingesteld cassatieberoep. De klager is derhalve niet-ontvankelijk in het beroep.

4. Beslissing

De Hoge Raad verklaart klager niet-ontvankelijk in zijn beroep.

Deze beschikking is gegeven door de vice-president W.J.M. Davids als voorzitter, en de raadsheren G.J.M. Corstens en B.C. de Savornin Lohman, in bijzijn van de griffier S.P. Bakker, in raadkamer en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 10 juli 2001.